Karol Stanisław Przybyłowicz

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Karol Stanisław Przybyłowicz
Nazwisko Przybyłowicz
Imię / imiona Karol
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż
Data urodzenia 1930


Dyscyplina/specjalności metalurgia, metaloznawstwo, inżynieria materiałowa
Pełnione funkcje Kierownik Zakładu Analiz Strukturalnych w latach 1969–1991
Wydział Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej


Odznaczenia i nagrody Ministra (1970, 1974, 1977, 1980, 1982, 1985); Krzyż Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Medal 40-lecia PRL, odznaka „Za zasługi dla Ziemi Krakowskiej”, Złota Odznaka „Za pracę społeczną dla m. Krakowa”

Prof. zw. dr hab. inż Karol Stanisław Przybyłowicz (1930–)

Specjalność: metalurgia, metaloznawstwo, inżynieria materiałowa

Urodził się 9 czerwca 1930 roku w Gliniku Mariampolskim. Ukończył studia na Wydziale Metalurgicznym AGH (1956), doktorat (1963), habilitacja (1970), profesor nadzwyczajny (1977), profesor zwyczajny (1985).

Przebieg pracy zawodowej: Huta Stalowa Wola: technolog (1949–1951); AGH, Katedra Metaloznawstwa i Obróbki Cieplnej: zastępca asystenta (1954–1955), asystent (1955–1957), starszy asystent (1957–1963), adiunkt (1963–1968), docent (1968–1977), profesor nadzwyczajny (1977–1985), profesor zwyczajny (1985–), organizator i kierownik Zakładu Analiz Strukturalnych (1969–1991), kierownik Zakł. Bad. IM przy Hucie Warszawa 1987–1989, kierownik Studium Doktoranckiego (1973–1990); Politechnika Świętokrzyska w Kielcach: profesor zwyczajny 1992–.

Staże: Columbia University, Nowy Jork (1966–1967); MISiS, Moskwa (1971); Politechnika Tuła (1982); Bergakademie Freiberg.

Członek Komisji Metalurgiczno-Odlewniczej PAN, Komisji Nauki o Materiałach PAN, Zesp. Inż Powierzchni KBM PAN, Intern. Diffusion Research Ass., Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego i rzeczoznawca. Członek Rady Konsult.-Progr. „Przeglądu Technicznego”. Organizator Ogólnopolskiego Seminarium Młodych Metalowców (1973–1992).

Badania: dyfuzja po granicach ziarn w bikryształach aluminium z granicami nachylenia i skręcenia (opracowanie oryginalnej metalograficznej metody ujawniania frontu dyfuzji); wpływ wielkości atomu na dyfuzję granicami małego kąta (ujawnienie możliwości niskotemeperaturowego zrównania frontu dyfuzji); badanie anizotropii dyfuzyjności granic ziarn i wpływu na dyfuzję nierównowagowego stanu struktury granic; prace z zakresu dyfuzji boru w stal; wykrycie tworzenia się wtrąceń ferrytu krzemowego w warstwach; udowodnienie dyfuzji atomów boru przez warstwę borków ich granicami; ujawnienie anizotropii twardości borków; opracowanie oryginalnych powłok antyrefleksyjnych.

Opublikował ok. 200 prac z zakresu metaloznawstwa, teorii dyfuzji, obróbki cieplnej i cieplno-chemicznej zamieszczonych w czasopismach polskich i zagranicznych. Autor lub współautor podręczników, kilku patentów i zgłoszenia patentowego. Promotor kilku prac doktorskich.

Źródło:

  • Kto jest kim w Polsce. S. 582–583
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Warszawa 2000. S. 593–594, portr.