Jerzy Maria Wiktor Mischke

Z Historia AGH
Jerzy Maria Wiktor Mischke
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Mischke
Imię / imiona Jerzy Maria Wiktor
Tytuły / stanowiska Prof. AGH dr hab. inż.
Data urodzenia 26 lutego 1933
Miejsce urodzenia Kraków





FunkcjeGdzieoddo
DyrektorCentrum Kształcenia Ustawicznego19961997
DyrektorOśrodek Edukacji Niestacjonarnej19972002

Prof. AGH dr hab. inż. Jerzy Maria Wiktor Mischke (1933-) biogram będzie uzupełniony

Dyscyplina/specjalności:

Nota biograficzna

Urodził się 26 lutego 1933 roku w Krakowie.

Lata II wojny światowej spędził kolejno w Przemyślu, Brodach, Lwowie oraz Krośnie nad Wisłokiem. Maturę zdał w 1951 roku w I Gimnazjum i Liceum św. Anny im. Bartłomieja Nowodworskiego w Krakowie. w tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej, który ukończył w 1956 roku. Od stycznia 1955 roku do kwietnia 1957 roku pracował na stanowisku zastępcy asystenta w Katedrze Mechaniki Technicznej Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa AGH.

Pracując w AGH, w grudniu 1956 roku podjął pracę w Bazie Sprzętowo-Remontowej Krakowskiego Przedsiębiorstwa Budownictwa Wodno-Inżynieryjnego jako technolog naprawy ciężkich maszyn budowlanych, a potem został tam głównym technologiem. Dwa lata później przeniosł się do Przedsiębiorstwa Produkcyjno-Doświadczalnego Robotów Przemysłowych „Techna-Robot” na stanowisko konstruktora narzędzi do obróbki plastycznej i obróbki skrawaniem. Od września 1959 roku do grudnia 1963 roku pracował w Hucie im. Lenina (obecnie ArcelorMittal Poland) początkowo jako inspektor nadzoru montażu urządzeń Walcowni Kęsów, a od października 1959 roku jako kierownik działu nadzoru budowy i modernizacji wszystkich 7 walcowni Huty.

1 października 1963 roku wrócił do AGH i jako asystent naukowo-techniczny pracował w Zakładzie Urządzeń Walcowni Katedry Maszyn Hutniczych Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych. Następnie pracował kolejno jako asystent techniczny, starszy asystent (w 1969 roku uzyskał stopień naukowy doktora), adiunkt (w 1976 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego), docent, a na koniec profesor AGH.

W latach 1988 - 1999 kierownik Zakładu Maszyn i Urządzeń do Przeróbki Plastycznej Katedry Urządzeń Technologicznych i Ochrony Środowiska. W latach 1996 - 2002 dyrektor Ośrodka Edukacji Niestacjonarnej.

Profesor powiedział, "że, nie jest też wykluczone, że do decyzji o powrocie przyczyniły się związki z AGH mojego Ojca górnika – naftowca, studenta Akademii Górniczej z lat 1918–1927, a po II wojnie aktywnego członka Stowarzyszenia Wychowanków, którego nazwisko figuruje na pamiątkowej tablicy w holu głównego budynku Akademii".

W 1969 roku jako nieprawomyślny obywatel PRL „zaliczył” 3 lata wojska. Odkomenderowany do Studium Wojskowego AGH służył jako instruktor strzelania z dział, jednocześnie pracując w macierzystej Katedrze.

W 1980 roku pół roku spędził jako „reserch fellow” w Sunderland Polytechnic w Wielkiej Brytanii.

Nie przerywając pracy w AGH, w latach 1992–1994 pracowałem jednocześnie jako wiceprezes firmy UNAR Sp. z o.o. zajmującej się produkcją przyrządów do przeróbki plastycznej na rynek niemiecki.

Autor około 120 różnego rodzaju publikacji, referatów, projektów i ekspertyz oraz ponad 30 patentów.

W 1996 roku założył Ośrodek Edukacji Niestacjonarnej AGH, stając się jego pierwszym dyrektorem do 2005 roku.

w 2005 roku przeszedł na emeryturę.

Był też członkiem szeregu towarzystw polskich i zagranicznych, m.in. Komitetu Prezydium PAN „Polska w Zjednoczonej Europie”, w latach 1978-1982 sekretarz Sekcji Teorii Procesów Przeróbki Plastycznej Komitetu Metalurgii PAN, European Association for International Education, członkiem-założycielem Stowarzyszenia e-Learningu Akademickiego. Z ramienia Komitetu Badań Naukowych jako przedstawiciel Polski brał udział w working group „Strengthening the ERA in IST Domains” (EC, Digital Economy and Skills), negocjacjach udziału RP w unijnym programie „e-Content”, The Pan European Regional Ministerial Conference oraz European Ministerial Conference „Information Society Conecting Europe”.

Wykorzystaniu technologii w kształceniu akademickiemu oraz badaniu jego efektywności poświęca ostatnie lata.

Jako konsultant współpracował m.in. z Uniwersytetem Jagiellońskim, Uniwersytetem Warszawskim, Uniwersytetem Ekonomicznym w Krakowie, Uniwersytetem Przyrodniczym we Wrocławiu, Uniwersytetem Łódzkim, Uniwersytetem Gdańskim, Politechniką Częstochowską i Poznańską, Wyższą Szkołą Humanistyczno-Ekonomiczną w Łodzi (obecnie Akademią Humanistyczno-Ekonomiczną), Wyższą Szkołą Gospodarki w Bydgoszczy, Wyższą Szkołą Biznesu w Dąbrowie Górniczej, Centralnym Ośrodkiem Szkolenia Służby Więziennej, Kuratorium Oświaty w Krakowie.

Bibliografia publikacji

https://bpp.agh.edu.pl/autor/mischke-jerzy-02697

Źródła do biogramu

Książki

  • [Skład Osobowy AGH … 1955/56]. Kraków 1956, s. 230
  • [Skład Osobowy AGH … 1956/57]. Kraków 1957, s. 214
  • [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 144
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 234


Inne

stan na dzień 11.12.2018