Jerzy Jan Buzek

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jerzy Jan Buzek
Nazwisko Buzek
Imię / imiona Jerzy
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 1874
Data śmierci 1939
Dyscyplina/specjalności odlewnictwo



Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Polonia Restituta.

Prof. zw. dr hab. inż. Jerzy Jan Buzek (1874–1939)

Specjalność: odlewnictwo

Urodził sie w Końskiej k. Trzyńca, zmarł w Węgierskiej Górce. Ukończył studia na Akademii Górniczej w Leoben, gdzie uzyskał tytuł inżyniera górnika i hutnika. Przez 12 lat pracował w w zakładach hutniczych w Trzyńcu, wówczas rozpoczął badania nad procesami technologicznymi w żeliwiakach. Wyniki tych badań jako pierwsze w świecie opublikował w literaturze polskiej i niemieckiej. Pracował w odlewni żeliwa w Węgierskiej Górce jako kierownik odlewni, później jako dyrektor naczelny. Twórca teorii procesu żeliwiakowego.

W Akademii wykładał odlewnictwo na Wydziale Hutniczym w latach 1929–1934, a w r. 1933/34 również wielkopiecownictwo. W 1934 r. habilitował się, uzyskując „veniam legendi” z dziedziny odlewnictwa i hutnictwa żelaza, a w 1937 r. został profesorem zwyczajnym. Stworzył podwaliny pod rozwój nauk odlewniczych i Wydział Odlewniczy AGH.

Jest autorem ok.70 prac i monografii z zakresu odlewnictwa i wielkopiecownictwa, oraz historii tych gałęzi przemysłu i dotyczących ich zagadnień gospodarczych. W pracy naukowej zajmował się przede wszystkim zagadnieniami spalania koksu oraz wymiany ciepła w piecach hutniczych.

Członek korespondent Polskiej ANT.

Źródło:

  • BIP 1998 nr 49. s. 12
  • Materiały Informacyjne 1969. s. 73–74
  • Akademia Nauk Technicznych 1933–1937. s. 108–110
  • Słownik polskich pionierów techniki. s. 34–35
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). s. 36–38