Jacek Zabierowski

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Jacek Zabierowski
Jacek Zabierowski.jpg
Nazwisko Zabierowski
Imię / imiona Jacek
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr hab. inż.
Data urodzenia 30 stycznia 1939
Miejsce urodzenia Kowel
Data śmierci 1996
Dyscyplina/specjalności górnictwo węgla i miedzi
Pełnione funkcje Prorektor d/s studentów (1981–1984)
Wydział Wydział Górnictwa i Geoinżynierii


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP Złoty Krzyż Zasługi
FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19721981
ProrektorAGH19811984
DziekanWydział Górniczy19811981
DziekanWydział Górniczy19871990
DziekanWydział Górniczy19901993

Prof. zw. dr hab. inż. Jacek Zabierowski (1939–1996)

Specjalność: górnictwo i geologia inżynierska

Życiorys

Urodził się 30 stycznia 1939 roku w Kowlu na Wołyniu. Zmarł w 1996 roku. Ukończył Wydział Górniczy AGH (1962). Po uzyskaniu dyplomu pracował w kopalniach rud żelaza. Od 1967 r. związany z Katedrą Ekonomiki i Organizacji Górnictwa AGH. Zajmował kolejno stanowiska st. asystenta (1967-70), adiunkta (1970-75) i docenta (1975-83). Stopień doktora nauk technicznych otrzymał w 1970 r., doktora habilitowanego w 1974 r. Tytuł prof. nadzw. uzyskał w 1983 r., prof. zw. w 1995 r.

Prodziekan Wydziału Górniczego (obecnie Wydział Górnictwa i Geoinżynierii) (1972–1981), kierownik Zakładu/Pracowni Programowania Inwestycji i Organizacji Budownictwa Górniczego (1975–1996), pełniący obowiązki dziekan Wydziału (1981), prorektor ds. studentów (1981–1984), dziekan Wydziału (1987–1993).

Staże: Zjednoczenie Kopalń Rud, Krzywy Róg, Ukraina (1964–1965), Wydział Geologiczno-Górniczy Uniwersytetu w Tuzli, Bośnia, Uniwersytet Techniczny , Freiberg (1982), Wydział Górniczo-Geologiczny, Sofia (1982), Ministerstwo Górnictwa Węglowego, Pekin (1987).

Był członkiem wielu organizacji naukowych, zawodowych i społecznych, służących polskiemu górnictwu rud miedzi i węgla, m.in. Komitetu Gospodarki Surowcami Mineralnymi PAN (1982-96), Komitetu Górnictwa PAN (1987-96), Krajowej Rady Energetyki (1988-91), Krajowej Rady Górnictwa (1989-91), Rady Naukowej CPPGSMiE PAN (1989-96), Międzynarodowego Zespołu ds. Informacji w zakresie ratownictwa górniczego (1988-96).

Badania: opracowanie teoretycznych podstaw programów działalności górnictwa rud i węgla kamiennego (metody optymalizacji z zastosowaniem oceny wielokryterialnej i programowania dyskretnego, metoda wyboru racjonalnych parametrów wielkości głębokich kopalń polimetalicznych złóż rud).

Opublikował 58 prac oryginalnych, 2 książki i wykonał ponad 100 różnych ekspertyz związanych z górnictwem. Wiele jego prac stanowiło podstawę do podejmowania istotnych decyzji dla przemysłu górniczego w skali makroekonomicznej. Promotor prac doktorskich.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Kawalerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Złota Odznaka za Zasługi dla Górnictwa oraz wiele innych odznaczeń resortowych i regionalnych.


Gorący propagator czynnej rekreacji sportowej wśród studentów i pracowników Uczelni.

Źródło:

  • BIP AGH 1996 nr 26. s. 21
  • Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 4 : S–Ż. Warszawa 2002. S. 790
  • Kronika Wydziału Górniczego 1919–1999. Kraków 1999. S. 119