Józef Stanisław Dańko

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Józef Stanisław Dańko
Jozef Danko.jpg
Nazwisko Dańko
Imię / imiona Józef
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab. inż.
Data urodzenia 1940
Miejsce urodzenia Biały Dunajec


Dyscyplina/specjalności metalurgia; inżynieria i ochrona środowiska; mechanika; budowa i eksploatacja maszyn (metalurgia i odlewnictwo, maszyny i urządzenia odlewnicze — teoria, konstrukcja, pomiary, ochrona środowiska w odlewnictwie)
Pełnione funkcje dziekan Wydziału Odlewnictwa AGH w latach 1999–2002
Wydział Wydział Odlewnictwa


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi 1987; Krzyż Kawalerski OOP 2001; Złoty Medal Uniwersytetu Technicznego w Koszycach 2002
FunkcjeGdzieoddo
DziekanWydział Odlewnictwa19992002

Prof. dr hab. inż. Józef Stanisław Dańko (1940–)

Specjalność: metalurgia; inżynieria i ochrona środowiska; mechanika; budowa i eksploatacja maszyn (metalurgia i odlewnictwo, maszyny i urządzenia odlewnicze — teoria, konstrukcja, pomiary, ochrona środowiska w odlewnictwie)

Urodził się 19 marca 1940 roku w Białym Dunajcu. Absolwent AGH 1963, dr — AGH 1972, dr hab. — AGH 1993, prof. (tytuł) 2001.

Asystent stażysta AGH 1963–1964; praktyka przemysłowa: Kierownik Sekcji Konstrukcyjnej w Odlewni Fabryki Silników Elektrycznych „TAMEL” w Tarnowie 1964–1967; st. asystent 1967–1972, adiunkt 1973–1995; kierownik Pracowni Teorii Konstrukcji i Pomiarów Maszyn Odlewniczych WO AGH 1995–2001; kierownik Katedry Maszyn i Urządzeń Odlewniczych AGH 2002–; dziekan Wydziału Odlewnictwa AGH 1999–2002; prof. zw. w AGH 2007–.

Autor ponad 200 publikacji w tym 2 książek, ponad 20 patentów, promotor 2 rozpraw doktorskich.

Członek PAU 2003–; oraz m.in.: Komitetu Metalurgii PAN 1992–; Komisji Odlewnictwa PAN 1989–; International Academy of Ecology and Life Protection Sciences 1996–; Stow. Technicznego Odlewników Polskich 1962–.

Źródło:

  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 65, portr.
  • Archives of Foundry Engineering 2010 vol. 10, spec. iss. 2/2010. s. 7–8