Józef Jakub Zieliński

Z Historia AGH
Józef Jakub Zieliński
[[File:{{{image}}}|thumb|center|300px]]
Nazwisko Zieliński
Imię / imiona Józef Jakub
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 4 marca 1898
Miejsce urodzenia Błażów k. Sambora
Data śmierci 13 marca 1970
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności górnictwo, geologia naftowa
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Ropy i Gazu (1951–1953)
Wydział Wydział Paliw i Energii


Odznaczenia i nagrody Krzyż Kawalerski OOP, Srebrny Krzyż Zasługi, Krzyż Waleczny - dwukrotnie, Krzyż Niepodległości

Dr inż. Józef Jakub Zieliński (1898–1970)

Specjalność: górnictwo, geologia naftowa

Życiorys

Urodził się 4 marca 1898 r. w Błażowie k. Sambora, zmarł 13 marca 1970 r. w Krakowie. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

W 1923 r. uzyskał dyplom inżyniera górnika na Wydziale Górniczym Akademii Górniczej w Krakowie.

W 1963 uzyskał stopień doktora nauk technicznych na AGH.

W lutym 1924 r. rozpoczął pracę zawodową w charakterze geologa. W 1928 r. awansował na kierownika oddziału geologii w Borysławiu. W 1936 r. kierował referatem geologicznym Instytutu Przemysłu Naftowego w Krośnie. W tym samym roku przeniósł się na stanowisko naczelnego geologa koncernu naftowego „Małopolska” we Lwowie. W 1945 r. objął stanowisko dyrektora Państwowego Przedsiębiorstwa „Poszukiwania Naftowe” w Krakowie. W latach 1947-49 naczelnik wydziału geologii nafty w Państwowym Instytucie Geologicznym w Krakowie. Pomiędzy 1951, a 1957 kierował działem geologii złożowej w Przedsiębiorstwie Geologicznym Przemysłu Naftowego w Jaśle. W 1958-59 kierownik głównego Laboratorium Przemysłu Naftowego w Państwowym Przedsiębiorstwie Poszukiwań Naftowych w Krakowie. W 1961 r. został kierownikiem pracowni geologii złożowej Zakładu Geologii Złożowej w Instytucie Naftowym w Krakowie, kierownik zakładu geologii złożowej od 1966 do 1968.

W 1929 r. wygłosił cykl wykładów z geologii naftowej i geofizyki stosowanej w Akademii Górniczej W Krakowie. W latach 1948-1950/56? prowadził wykłady z geologii złóż ropy naftowej i gazu ziemnego w Akademii Górniczej w Krakowie. W 1968 przeszedł na emeryturę.

Autor około 40 prac z zakresu geologii naftowej. Autor jednego z pierwszych polskich opracowań na temat geofizyki naftowej. Jako jeden z pierwszych w Polsce zająć się problemem obliczania całości zasobów ropy naftowej i gazu ziemnego. Należał do nielicznych w Polsce zajmujących się geologią i zagadnieniami łupków bitumicznych.

Brał udział w pracach komitetów geologicznych, uczestniczył w obradach Karpacko-Bałkańskiej Asocjacji Geologów w Bukareszcie (V Kongres 1961) i w Sofii (VII Kongres 1965), na których wygłaszał referaty. Od 1926 r. sekretarz, następnie redaktor do spraw kopalnianych Stowarzyszenia Inżynierów Przemysłu Naftowego w Borysławiu. Pełnił funkcję sekretarza Polskiego Krajowego Komitetu Światowych Kongresów Naftowych.


Źródło:

  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979. S. 213–214
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 9. Warszawa 1998. S. 181–182