Ignacy Mościcki

Z Historia AGH
Wersja z dnia 13:15, 7 sty 2014 autorstwa SzymonSokol (dyskusja | edycje) (Utworzono nową stronę "{{Infobox dhc | name = Ignacy Mościcki | image = moscicki.jpg | family-name = Mościcki | given-name = Ignacy | additional-name = | honorific-prefix = Prof. | h...")
(różn.) ← poprzednia wersja | przejdź do aktualnej wersji (różn.) | następna wersja → (różn.)
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Szablon:Infobox dhc Prof. Ignacy Mościcki (1867-1946)

Specjalność: chemia, polityka

Urodził się w Mierzanowie (pow. Ciechanów), zmarł w Versoix pod Genewą. W l. 1887-1891 studiował na politechnice w Rydze, gdzie m. in. organizował polskie kółka oświatowe. Zagrożony aresztowaniem za działalność niepodległościową wyjechał do Londynu (1892), gdzie pracował i jednocześnie uczył się w Technical College Finsbury do 1897 roku.

W latach 1897-1912 przebywał w Szwajcarii, gdzie początkowo był asystentem prof. J. Wierusza-Kowalskiego i zajmował się problemami chemii nieorganicznej, zwłaszcza elektrochemii, współpracował z wieloma zakładami chemicznymi. W 1912 r. wrócił do Galicji, gdzie objął Katedrę Chemii Fizycznej i Elektrochemii w Szkole Politechnicznej we Lwowie.

W 1916 roku zorganizował Instytut Badań Naukowych i Technicznych "Matan" we Lwowie, w latach 1917-22 współpracował z krajowym przemysłem naftowym. W 1922 r. został mianowany dyrektorem fabryki związków azotowych w Chorzowie, którą uruchomił pomimo opuszczenia jej przez personel niemiecki.

W 1925 roku został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej, od tego roku kierował również Katedrą Elektrochemii Technicznej Politechniki Warszawskiej.

Z jego inicjatywy powstały zakłady chemiczne w Mościcach koło Tarnowa. Po śmierci J. Piłsudskiego w 1935 r. był przywódcą tzw. grupy zamkowej obozu sanacyjnego. Podczas kampanii wrześniowej 1939 r. internowany w Rumunii prerogatywy prezydenckie przekazał W. Raczkiewiczowi. Dzięki interwencjom dyplomatycznym przeniósł się w grudniu 1939 r. do Szwajcarii, gdzie przebywał do śmierci. Prochy Mościckiego sprowadzono do kraju w 1993 r. Autor pamiętników.

Źródło:

  • Encyklopedyczny słownik sławnych Polaków. Warszawa 1996. S. 245-246