Gabriel Kniaginin: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 6 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 2: Linia 2:
 
|family-name=Kniaginin
 
|family-name=Kniaginin
 
|given-name=Gabriel
 
|given-name=Gabriel
|honorific-prefix=Prof. zw. dr inż.
+
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
 
|image=Gabriel Kniaginin.jpg
 
|image=Gabriel Kniaginin.jpg
 
|birth_date=8 maja 1905
 
|birth_date=8 maja 1905
Linia 13: Linia 13:
 
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
 
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
 
|name=Gabriel Kniaginin
 
|name=Gabriel Kniaginin
|honorific-suffix=
 
|native_name=
 
|native_name_lang=
 
|image_size=
 
|alt=
 
|caption=
 
|resting_place=
 
|resting_place_coordinates=
 
|other_names=
 
|residence=
 
|citizenship=
 
|nationality=
 
|workplaces=
 
|alma_mater=
 
|thesis_title=
 
|thesis_url=
 
|thesis_year=
 
|doctoral_advisor=
 
|academic_advisors=
 
|doctoral_students=
 
|notable_students=
 
|known_for=
 
|varia=
 
|author_abbrev_bot=
 
|author_abbrev_zoo=
 
|influences=
 
|influenced=
 
|signature=
 
|signature_alt=
 
|website=
 
|footnotes=
 
|spouse=
 
|children=
 
 
}}
 
}}
Prof. zw. dr inż. '''Gabriel Kniaginin''' (1905–1980)
+
Prof. dr inż. '''Gabriel Kniaginin''' (1905–1980)
  
 
Dyscyplina/specjalności: metalurgia, odlewnictwo staliwa
 
Dyscyplina/specjalności: metalurgia, odlewnictwo staliwa
 
  
 
== Nota biograficzna ==
 
== Nota biograficzna ==
Linia 56: Linia 22:
 
Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.
 
Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.
  
W latach 1923 - 1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1933 roku. Równolegle ze studiami technicznymi studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie - śpiew operowy, był basem.
+
W latach 1923 - 1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1933 roku.  
 +
 
 +
Równolegle ze studiami technicznymi studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie - śpiew operowy, był basem.
  
 
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój” w Rudzie Śląskiej. Następnie był kierownikiem dwu odlewni w Dąbrowie Górniczej - w latach 1934 - 1937 "Zieleniewski-Fitzner-Gamper", a w latach 1927 - 1945 Huty "Bankowa". W pierwszych latach po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w polskim hutnictwie. W latach 1945 - 1947 dyrektor techniczny, później naczelny Huty „Zabrze”. Następnie dyrektor naczelny Gliwickiego Zjednoczenia Hutnictwa (1949-1950), w latach 1950 - 1953 doradca "Biprohutu".  
 
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój” w Rudzie Śląskiej. Następnie był kierownikiem dwu odlewni w Dąbrowie Górniczej - w latach 1934 - 1937 "Zieleniewski-Fitzner-Gamper", a w latach 1927 - 1945 Huty "Bankowa". W pierwszych latach po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w polskim hutnictwie. W latach 1945 - 1947 dyrektor techniczny, później naczelny Huty „Zabrze”. Następnie dyrektor naczelny Gliwickiego Zjednoczenia Hutnictwa (1949-1950), w latach 1950 - 1953 doradca "Biprohutu".  
Linia 69: Linia 37:
  
 
W 2001 roku w budynku D-8 Wydziału Odlewnictwa AGH przy ul. Reymonta 23, na 4 piętrze umieszczono tablicę poświęconą pamięci profesora Gabriela Kniaginina.
 
W 2001 roku w budynku D-8 Wydziału Odlewnictwa AGH przy ul. Reymonta 23, na 4 piętrze umieszczono tablicę poświęconą pamięci profesora Gabriela Kniaginina.
 
  
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Order Sztandaru Pracy II klasy, złote odznaki honorowe NOT i STOP, Tytuł Zasłużony Hutnik PRL, Nagroda Państwowa - zespołowa, Nagrody Rektorskie - wielokrotnie.
 
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Order Sztandaru Pracy II klasy, złote odznaki honorowe NOT i STOP, Tytuł Zasłużony Hutnik PRL, Nagroda Państwowa - zespołowa, Nagrody Rektorskie - wielokrotnie.
  
 
+
== Źródła do biogramu ==
== Bibliografia ==
 
 
====Książki====
 
====Książki====
 
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 79-80
 
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 79-80
 +
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. [Z. 1]. Oprac. H. Sieński. Kraków 2018, s. 47-48, [foto]
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Red. A. Jakubowska. Warszawa 1989, s. 70-71
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Red. A. Jakubowska. Warszawa 1989, s. 70-71
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 155
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 155
Linia 84: Linia 51:
 
* Gabriel Kniaginin. ''Przegląd Odlewnictwa'' 1980, nr 12, s. 384
 
* Gabriel Kniaginin. ''Przegląd Odlewnictwa'' 1980, nr 12, s. 384
 
* Głownia J., Longa W.: Profesor Gabriel Kniaginin - życie i działalność na stulecie urodzin. ''Przegląd Odlewnictwa'' 2005, T. 55, nr 10, s. 627-633, [foto]
 
* Głownia J., Longa W.: Profesor Gabriel Kniaginin - życie i działalność na stulecie urodzin. ''Przegląd Odlewnictwa'' 2005, T. 55, nr 10, s. 627-633, [foto]
* Sieński H.: Profesor Gabriel Kniaginin : tablice - pamięć wiecznie żywa - część 23. ''Biuletyn AGH'' 2015, nr 89, s. 27-29, [foto]
+
*[[Media:Tablice - Gabriel Kniaginin. Biuletyn AGH nr 89.pdf|Sieński H.: Profesor Gabriel Kniaginin : tablice - pamięć wiecznie żywa - część 23. ''Biuletyn AGH'' 2015, nr 89, s. 27-29, [foto]]]
 
* Wykaz publikacji naukowych prof. dra. inż. Gabriela Kniaginina. ''Przegląd Odlewnictwa'' 2005, T. 55, nr 10, s. 634-635
 
* Wykaz publikacji naukowych prof. dra. inż. Gabriela Kniaginina. ''Przegląd Odlewnictwa'' 2005, T. 55, nr 10, s. 634-635
  
 
{{DEFAULTSORT:Kniaginin, Gabriel }}
 
{{DEFAULTSORT:Kniaginin, Gabriel }}
 
[[Category:Biogramy]]
 
[[Category:Biogramy]]

Aktualna wersja na dzień 15:59, 21 sty 2021

Gabriel Kniaginin
Gabriel Kniaginin.jpg
Nazwisko Kniaginin
Imię / imiona Gabriel
Tytuły / stanowiska Prof. dr inż.
Data urodzenia 8 maja 1905
Miejsce urodzenia Mediolan
Data śmierci 23 czerwca 1980
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności odlewnictwo stali
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa na Wydziale Odlewnictwa AGH (1969–1975)
Wydział Wydział Odlewnictwa


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej

Prof. dr inż. Gabriel Kniaginin (1905–1980)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, odlewnictwo staliwa

Nota biograficzna

Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.

W latach 1923 - 1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1933 roku.

Równolegle ze studiami technicznymi studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie - śpiew operowy, był basem.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój” w Rudzie Śląskiej. Następnie był kierownikiem dwu odlewni w Dąbrowie Górniczej - w latach 1934 - 1937 "Zieleniewski-Fitzner-Gamper", a w latach 1927 - 1945 Huty "Bankowa". W pierwszych latach po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w polskim hutnictwie. W latach 1945 - 1947 dyrektor techniczny, później naczelny Huty „Zabrze”. Następnie dyrektor naczelny Gliwickiego Zjednoczenia Hutnictwa (1949-1950), w latach 1950 - 1953 doradca "Biprohutu".

Równocześnie z pracą w przemyśle podjął pracę dydaktyczną w Szkole Górniczo-Hutniczej w Dąbrowie Górniczej, Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie w l. 1950-52 pełnił funkcję prorektora , a w l. 1952-54 - funkcję rektora.

Z AG związany od 1946 roku, początkowo jako profesor kontraktowy i wykładowca na Wydziale Hutniczym później na Wydziale Odlewnictwa, a od 1957 roku na stałe jako profesor nadzwyczajny, od 1958 roku profesor zwyczajny i kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa. Jako profesor obronił w 1963 roku w AGH doktorat pracą „Austenityczne paliwo magmowe”. Był dyrektorem Instytutu Odlewnictwa.

Autor dwóch książek o tematyce odlewnictwa stali. Prowadził badania nad wpływem technologii wytapiania na czystość stali i odporność na zużycie staliwa wysokomanganowego.

Członek licznych stowarzyszeń naukowych (m.in. PAN, NOT).

W 2001 roku w budynku D-8 Wydziału Odlewnictwa AGH przy ul. Reymonta 23, na 4 piętrze umieszczono tablicę poświęconą pamięci profesora Gabriela Kniaginina.

Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Order Sztandaru Pracy II klasy, złote odznaki honorowe NOT i STOP, Tytuł Zasłużony Hutnik PRL, Nagroda Państwowa - zespołowa, Nagrody Rektorskie - wielokrotnie.

Źródła do biogramu

Książki

  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 79-80
  • Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. [Z. 1]. Oprac. H. Sieński. Kraków 2018, s. 47-48, [foto]
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Red. A. Jakubowska. Warszawa 1989, s. 70-71
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 155
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 623 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

Artykuły