Gabriel Kniaginin: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 11: Linia 11:
 
|function=Kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa na Wydziale Odlewnictwa AGH (1969–1975)
 
|function=Kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa na Wydziale Odlewnictwa AGH (1969–1975)
 
|faculty=Wydział Odlewnictwa
 
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Krzyż Oficerski OOP
+
|awards=Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal KEN
 
|name=Gabriel Kniaginin
 
|name=Gabriel Kniaginin
 
|honorific-suffix=
 
|honorific-suffix=
Linia 57: Linia 57:
 
Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.
 
Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.
  
Studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Po ukończeniu studiów (1933) rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój”, po II wojnie światowej w hucie „Zabrze”. Równocześnie z pracą w przemyśle podjął pracę dydaktyczną w Szkole Górniczo-Hutniczej w Dąbrowie Górniczej, Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie czasowo pełnił także funkcję rektora.
+
W latach 1923 0 1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1933 roku. Równolegle ze studiami technicznymi studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie - śpiew operowy, był basem.
 +
 
 +
Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój” w Rudzie śląskiej. Następnie był kierownikiem dwu odlewni w Dąbrowie Górniczej.  W latach 1934 - 1937 "Zieleniewski-Fitzner-Gamper", a w latach 1927 - 1945 Huty 'Bankowa". W pierwszych latach po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w polskim hutnictwie. W latach 1945 - 1947 dyrektor techniczny, później naczelny Huty „Zabrze”. Następnie dyrektor naczelny Gliwickiego Zjednoczenia Hutnictwa (1949-1950), w latach 1950 - 1953 doradca "Biprohutu".
 +
 
 +
Równocześnie z pracą w przemyśle podjął pracę dydaktyczną w Szkole Górniczo-Hutniczej w Dąbrowie Górniczej, Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie czasowo pełnił także funkcję rektora.
  
 
Z AG związany od 1946 roku, początkowo jako profesor kontraktowy i wykładowca na [[Wydział Hutniczy|Wydziale Hutniczym]] później na [[Wydział Odlewnictwa|Wydziale Odlewnictwa]], a od 1957 roku na stałe jako profesor nadzwyczajny, od 1958 roku profesor zwyczajny i kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa. Jako profesor obronił w 1963 roku w AGH doktorat pracą „Austenityczne paliwo magmowe”. Był dyrektorem Instytutu Odlewnictwa.
 
Z AG związany od 1946 roku, początkowo jako profesor kontraktowy i wykładowca na [[Wydział Hutniczy|Wydziale Hutniczym]] później na [[Wydział Odlewnictwa|Wydziale Odlewnictwa]], a od 1957 roku na stałe jako profesor nadzwyczajny, od 1958 roku profesor zwyczajny i kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa. Jako profesor obronił w 1963 roku w AGH doktorat pracą „Austenityczne paliwo magmowe”. Był dyrektorem Instytutu Odlewnictwa.
Linia 70: Linia 74:
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
  
Krzyż Oficerski OOP
+
[[Krzyż Oficerski OOP]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal KEN]], Order Sztandaru Pracy II klasy, złote odznaki honorowe NOT i STOP, Tytuł Zasłużony Hutnik PRL, Nagroda Państwowa - zespołowa, Nagrody Rektorskie - wielokrotnie.
  
  

Wersja z 11:26, 13 sty 2017

Gabriel Kniaginin
Gabriel Kniaginin.jpg
Nazwisko Kniaginin
Imię / imiona Gabriel
Tytuły / stanowiska Prof. zw. dr inż.
Data urodzenia 8 maja 1905
Miejsce urodzenia Mediolan
Data śmierci 23 czerwca 1980
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności odlewnictwo stali
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa na Wydziale Odlewnictwa AGH (1969–1975)
Wydział Wydział Odlewnictwa


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal KEN

Gabriel Kniaginin (1905–1980)

Dyscyplina/specjalności: odlewnictwo stali


Nota biograficzna

Urodził się 8 maja 1905 roku w Mediolanie, zmarł 23 czerwca 1980 roku w Warszawie. Pochowany w Krakowie w Alei Zasłużonych Cmentarza Rakowickiego.

W latach 1923 0 1930 studiował na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczej w Krakowie. Dyplom uzyskał w 1933 roku. Równolegle ze studiami technicznymi studiował w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego w Krakowie - śpiew operowy, był basem.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę zawodową w hucie „Pokój” w Rudzie śląskiej. Następnie był kierownikiem dwu odlewni w Dąbrowie Górniczej. W latach 1934 - 1937 "Zieleniewski-Fitzner-Gamper", a w latach 1927 - 1945 Huty 'Bankowa". W pierwszych latach po II wojnie światowej pełnił wiele odpowiedzialnych funkcji w polskim hutnictwie. W latach 1945 - 1947 dyrektor techniczny, później naczelny Huty „Zabrze”. Następnie dyrektor naczelny Gliwickiego Zjednoczenia Hutnictwa (1949-1950), w latach 1950 - 1953 doradca "Biprohutu".

Równocześnie z pracą w przemyśle podjął pracę dydaktyczną w Szkole Górniczo-Hutniczej w Dąbrowie Górniczej, Politechnice Śląskiej w Gliwicach, gdzie czasowo pełnił także funkcję rektora.

Z AG związany od 1946 roku, początkowo jako profesor kontraktowy i wykładowca na Wydziale Hutniczym później na Wydziale Odlewnictwa, a od 1957 roku na stałe jako profesor nadzwyczajny, od 1958 roku profesor zwyczajny i kierownik Katedry Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa. Jako profesor obronił w 1963 roku w AGH doktorat pracą „Austenityczne paliwo magmowe”. Był dyrektorem Instytutu Odlewnictwa.

Autor dwóch książek o tematyce odlewnictwa stali. Prowadził badania nad wpływem technologii wytapiania na czystość stali i odporność na zużycie staliwa wysokomanganowego.

Członek licznych stowarzyszeń naukowych (m.in. PAN, NOT).

W 2001 roku w budynku D-8 Wydziału Odlewnictwa AGH przy ul. Reymonta 23, na 4 piętrze umieszczono tablicę poświęconą pamięci profesora Gabriela Kniaginina.


Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal KEN, Order Sztandaru Pracy II klasy, złote odznaki honorowe NOT i STOP, Tytuł Zasłużony Hutnik PRL, Nagroda Państwowa - zespołowa, Nagrody Rektorskie - wielokrotnie.


Bibliografia

Książki

  • Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 79-80
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Red. A. Jakubowska. Warszawa 1989, s. 70-71
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 155
  • Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 623 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

Artykuły

  • Gabriel Kniaginin. Przegląd Odlewnictwa 1980, nr 12, s. 384
  • Sieński H.: Profesor Gabriel Kniaginin : tablice - pamięć wiecznie żywa - część 23. Biuletyn AGH 2015, nr 89, s. 27-29, [foto]