Feliks Teodor Esse: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
 
(Nie pokazano 8 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 11: Linia 11:
 
|function=Kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki na Wydziale Ceramicznym AGH (1952-1958)
 
|function=Kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki na Wydziale Ceramicznym AGH (1952-1958)
 
|faculty=Wydział Ceramiczny
 
|faculty=Wydział Ceramiczny
|awards=Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi
+
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
 
|name=Feliks Teodor Esse
 
|name=Feliks Teodor Esse
 
|honorific-suffix=
 
|honorific-suffix=
 
|native_name=
 
|native_name=
 +
|image=
 
|native_name_lang=
 
|native_name_lang=
 
|image_size=
 
|image_size=
Linia 59: Linia 60:
 
Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, następnie Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Zakładach Ceramicznych koło Ożarowa Mazowieckiego. Od 1935 roku pracował w Politechnice Warszawskiej.
 
Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, następnie Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Zakładach Ceramicznych koło Ożarowa Mazowieckiego. Od 1935 roku pracował w Politechnice Warszawskiej.
  
W latach 1952–58 wykładał w Akademii Górniczo-Hutniczej, jako zastępca profesora i kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki [[Wydziału Ceramicznego]].
+
W latach 1952–58 wykładał w Akademii Górniczo-Hutniczej, jako zastępca profesora i kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]].
  
 
W 1957 roku w AGH przyznano Mu Tytuł docenta.
 
W 1957 roku w AGH przyznano Mu Tytuł docenta.
  
Profesor zwyczajny od 14 marca 1968 roku.  
+
Profesor zwyczajny od 14 marca 1968 roku.  
  
  
Linia 78: Linia 79:
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
 
==== Odznaczenia i nagrody ====
  
[[Krzyż Oficerski OOP]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], liczne nagrody resortowe.
+
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], liczne nagrody resortowe.
  
 
+
== Źródła do biogramu ==
 
 
 
 
== Bibliografia ==
 
 
====Książki====
 
====Książki====
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. Kraków 1999, s. 35-37
+
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 35-37
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Warszawa 1989, s. 40-41
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Warszawa 1989, s. 40-41
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 81  
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 81  

Aktualna wersja na dzień 14:02, 20 sty 2018

Feliks Teodor Esse
Nazwisko Esse
Imię / imiona Feliks
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 8 kwietnia 1906
Miejsce urodzenia Kalisz
Data śmierci 1 września 1979
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności technologia chemii nieorganicznej
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki na Wydziale Ceramicznym AGH (1952-1958)
Wydział Wydział Ceramiczny


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi

Prof. zw. inż. Feliks Teodor Esse (1906–1979)

Dyscyplina/specjalności: technologia chemii nieorganicznej

Nota biograficzna

Urodził się 8 kwietnia 1906 roku w Kaliszu , zmarł 1 września 1979 roku w Warszawie.

Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, następnie Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Zakładach Ceramicznych koło Ożarowa Mazowieckiego. Od 1935 roku pracował w Politechnice Warszawskiej.

W latach 1952–58 wykładał w Akademii Górniczo-Hutniczej, jako zastępca profesora i kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki Wydziału Ceramicznego.

W 1957 roku w AGH przyznano Mu Tytuł docenta.

Profesor zwyczajny od 14 marca 1968 roku.


Prowadził prace nad metodami eliminowania szkodliwych domieszek w glinach ceramicznych, badał właściwości fizyczne gruntów.


Autor ponad 30 prac naukowych publikowanych w kraju i za granicą.


Uczestnik Powstania Warszawskiego, jeniec obozu w Altengrabow.


Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, liczne nagrody resortowe.

Źródła do biogramu

Książki

  • Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 35-37
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. Warszawa 1989, s. 40-41
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 81

Artykuły

  • Szkło i Ceramika 1979, nr 11, s. 293 [nekr.]