Feliks Teodor Esse: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „== Odznaczenia i nagrody ==” na „==== Odznaczenia i nagrody ====”)
m (zamienił w treści „Źródło:” na „== Bibliografia ==”)
Linia 79: Linia 79:
  
  
Źródło:
+
== Bibliografia ==
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 40–41
 
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 40–41
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 81
 
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 81

Wersja z 16:06, 25 sty 2016

Feliks Teodor Esse
Nazwisko Esse
Imię / imiona Feliks
Tytuły / stanowiska Prof. nadzw. inż.
Data urodzenia 8 kwietnia 1906
Miejsce urodzenia Kalisz
Data śmierci 1 września 1979
Miejsce śmierci Warszawa
Dyscyplina/specjalności technologia chemii nieorganicznej
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki na Wydziale Ceramicznym AGH (1952-1958)
Wydział Wydział Ceramiczny


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi

Prof. nadzw. inż. Feliks Teodor Esse (1906–1979)

Specjalność: technologia chemii nieorganicznej

Nota biograficzna

Urodził się 8 kwietnia 1906 r. w Kaliszu , zmarł 1 września 1979 r. w Warszawie.

Studiował na Wydziale Chemii Politechniki Lwowskiej, następnie Politechniki Warszawskiej. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Zakładach Ceramicznych koło Ożarowa Mazowieckiego. Od 1935 roku pracował w Politechnice Warszawskiej.

W latach 1952–58 wykładał w Akademii Górniczo-Hutniczej, jako zastępca profesora i kierownik Katedry Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki Wydziału Ceramicznego. Tytuł docenta w AGH przyznano mu w 1957 roku.

Prowadził prace nad metodami eliminowania szkodliwych domieszek w glinach ceramicznych, badał właściwości fizyczne gruntów.


Autor ponad 30 prac naukowych publikowanych w kraju i za granicą.


Uczestnik Powstania Warszawskiego, jeniec obozu w Altengrabow.


Odznaczenia i nagrody

Krzyż Oficerski OOP, Złoty Krzyż Zasługi, liczne nagrody resortowe.



Bibliografia

  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 1. s. 40–41
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice cop. 2004. S. 81