Eugeniusz Bronisław Małecki: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 3: Linia 3:
 
|given-name=Eugeniusz Bronisław
 
|given-name=Eugeniusz Bronisław
 
|honorific-prefix=Prof. mgr inż.
 
|honorific-prefix=Prof. mgr inż.
 +
|image=
 
|birth_date=4 września 1898
 
|birth_date=4 września 1898
 
|birth_place=Przemyśl
 
|birth_place=Przemyśl
Linia 8: Linia 9:
 
|death_place=Kraków
 
|death_place=Kraków
 
|fields=silniki spalinowe samochodowe i lotnicze
 
|fields=silniki spalinowe samochodowe i lotnicze
|function=Dziekan Wydziału Mechanicznego AGH (1949-1952)
+
|faculty=Wydział Komunikacji
|faculty=Wydział Mechaniczny
 
 
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Virtuti Militari, Krzyż Walecznych
 
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Virtuti Militari, Krzyż Walecznych
 
|name=Eugeniusz Bronisław Małecki
 
|name=Eugeniusz Bronisław Małecki
Linia 45: Linia 45:
 
|spouse=
 
|spouse=
 
|children=
 
|children=
}}
 
{{Funkcja
 
|Stanowisko=Dziekan
 
|Jednostka=Wydział Mechaniczny
 
|Rok_od=1949
 
|Rok_do=1950
 
}}
 
{{Funkcja
 
|Stanowisko=Dziekan
 
|Jednostka=Wydział Mechaniczny
 
|Rok_od=1951
 
|Rok_do=1952
 
 
}}
 
}}
 
Prof. mgr inż. '''Eugeniusz Bronisław Małecki''' (1898–1954)
 
Prof. mgr inż. '''Eugeniusz Bronisław Małecki''' (1898–1954)
Linia 73: Linia 61:
 
Podczas okupacji niemieckiej we Lwowie (1941-1944) prowadził własny warsztat samochodowy, następnie na skutek bombardowania miasta wyjechał ze Lwowa i osiedlił się w Sułkowicach pod Krakowem, gdzie objął kierownictwo warsztatów Rzemieślniczej Szkoły Zawodowej.
 
Podczas okupacji niemieckiej we Lwowie (1941-1944) prowadził własny warsztat samochodowy, następnie na skutek bombardowania miasta wyjechał ze Lwowa i osiedlił się w Sułkowicach pod Krakowem, gdzie objął kierownictwo warsztatów Rzemieślniczej Szkoły Zawodowej.
  
W 1945 r. został powołany na stanowisko zastępcy profesora i kierownika Katedry Silników Samochodowych i Lotniczych, którą organizował od podstaw na [[Wydział Komunikacji|Wydziale Komunikacji]] Akademii Górniczej w Krakowie, później przejętym (w 1954 r.) przez Politechnikę Krakowską. W 1948 r. mianowany został profesorem nadzwyczajnym w zakresie silników samochodowych i lotniczych. W latach akademickich 1949-1950 i 1951-1952 pełnił funkcję Dziekana [[Wydział Mechaniczny|Wydziału Mechanicznego]].
+
W 1945 r. został powołany na stanowisko zastępcy profesora i kierownika Katedry Silników Samochodowych i Lotniczych, którą organizował od podstaw na [[Wydział Komunikacji|Wydziale Komunikacji]] Akademii Górniczej w Krakowie, później przejętym (w 1954 r.) przez Politechnikę Krakowską. W 1948 r. mianowany został profesorem nadzwyczajnym w zakresie silników samochodowych i lotniczych.
  
 
Autor obszernych podręczników dotyczących głównie silników spalinowych m.in.:  
 
Autor obszernych podręczników dotyczących głównie silników spalinowych m.in.:  

Wersja z 09:44, 17 kwi 2015

Eugeniusz Bronisław Małecki
Nazwisko Małecki
Imię / imiona Eugeniusz Bronisław
Tytuły / stanowiska Prof. mgr inż.
Data urodzenia 4 września 1898
Miejsce urodzenia Przemyśl
Data śmierci 5 maja 1956
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności silniki spalinowe samochodowe i lotnicze
Wydział Wydział Komunikacji


Odznaczenia i nagrody Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Virtuti Militari, Krzyż Walecznych

Prof. mgr inż. Eugeniusz Bronisław Małecki (1898–1954)

Specjalność: silniki spalinowe samochodowe i lotnicze

Życiorys

Urodził się w Przemyślu 4 września 1898 r. Zmarł 5 maja 1956 r. w Krakowie, pochowany w grobie rodzinnym we wsi Brzeziny koło Ropczyc.

W 1917 r. jako poddany austriacki powołany do służby wojskowej w 18 Pułku Strzelców, następnie po upadku monarchii austro-węgierskiej służył w wojsku polskim.

W 1921 r. po demobilizacji podjął studia na Wydziale Mechanicznym Politechniki Lwowskiej, które ukończył dopiero w 1938 r., uzyskując tytuł inżyniera mechanika. Podczas studiów pracował zawodowo jako: kierownik warsztatów lotniczych w parku 6 pułku lotniczego we Lwowie (1925-1929), kierownik oddziału w międzynarodowym biurze kontroli technicznej statków powietrznych "Veritas" z siedzibą w Warszawie (1929-1934). W latach 1934-1938 pełnił funkcję naczelnika wydziału technicznego Departamentu Lotnictwa Cywilnego ministerstwa Komunikacji w Warszawie, a następnie od 1938 r. objął stanowisko naczelnika wydziału kontroli w Państwowych Zakładach Lotniczych w Warszawie na Okęciu.

W 1939 r. przebywając we Lwowie, zajętym przez Armię Czerwoną, został adiunktem w Katedrze Budowy Samochodów i Traktorów we Lwowskim Instytucie Politechnicznym. W 1941 r. został mianowany docentem, przy równoczesnym zwolnieniu z obowiązku przedstawienia rozprawy habilitacyjnej.

Podczas okupacji niemieckiej we Lwowie (1941-1944) prowadził własny warsztat samochodowy, następnie na skutek bombardowania miasta wyjechał ze Lwowa i osiedlił się w Sułkowicach pod Krakowem, gdzie objął kierownictwo warsztatów Rzemieślniczej Szkoły Zawodowej.

W 1945 r. został powołany na stanowisko zastępcy profesora i kierownika Katedry Silników Samochodowych i Lotniczych, którą organizował od podstaw na Wydziale Komunikacji Akademii Górniczej w Krakowie, później przejętym (w 1954 r.) przez Politechnikę Krakowską. W 1948 r. mianowany został profesorem nadzwyczajnym w zakresie silników samochodowych i lotniczych.

Autor obszernych podręczników dotyczących głównie silników spalinowych m.in.: Płatowiec (1927), Silniki spalinowe pojazdów mechanicznych 2 t. (1953 i 1955), Silniki spalinowe przemysłowe (we współautorstwie 1954)

Czynny członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich SIMP

Odznaczenia i nagrody

Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Virtuti Militari V klasy, Krzyż Walecznych

Bibliografia

Książki

  • Polski Słownik Biograficzny. T. 19/3, z. 82 : Malicki Bartłomiej - Mann Aleksander / Polska Akademia Nauk, Instytut Historii. - Wrocław [etc.] : Zakł Narodowy im. Ossolińskich 1974. - s. 435
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 4/5 / Rada Programowa (przewodn.) Zdzisław Mikulski ; kom. red. (przewodn.) Janusz Rajewski ; red. nacz. Tadeusz Skarzyński ; Federacja Stowarzyszeń Naukowo-Technicznych. - Warszawa : FSNT, 1994. - s. 86-87, bibliogr.