Antoni Schimitzek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 65: Linia 65:
  
 
{{DEFAULTSORT:Schimitzek, Antoni }}
 
{{DEFAULTSORT:Schimitzek, Antoni }}
[[Category:Uczony]]
+
[[Category:Uczeni]]

Wersja z 13:49, 17 gru 2013

Antoni Schimitzek
Nazwisko Schimitzek
Imię / imiona Antoni
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 1868–1959


Dyscyplina/specjalności górnictwo, hutnictwo



Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski PR (1928), Złoty Krzyż Zasługi (1931)

Prof. zw. inż. Antoni Schimitzek (1868–1959)

Specjalność: górnictwo, hutnictwo

Urodził się 9 listopada 1868 r. w Tarnowie. Zmarł 18 października 1959 r. w Krakowie i tam też został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Ukończył AG w Leoben (1890), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego. Był twórcą cementowni „Górka”, współtwórcą pierwszej w Polsce elektrowni obwodowej w Sierszy. Prowadził poszukiwania rud cynku i ołowiu w Trzebionce. W 1937 r. przeszedł na emeryturę, ale po II wojnie podjął ponownie pracę w przemyśle materiałów budowlanych. Opracował m.in. projekt wstępny rozbudowy fabryki eternitu w Ogrodzieńcu i założenia projektowe do fabryki rur azbestowo-cementowych. Choroba zmusiła go do przerwania pracy — stracił wzrok. W 1959 r. otrzymał rentę za zasługi dla rozwoju gospodarczego kraju.

Od 1914 r. związany z AG, kiedy to został członkiem Komitetu Organizacji i Budowy AG. W 1922 r. jako prof. zw. objął Katedrę Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych.

Był wynalazcą m.in. aparatu bezpieczeństwa (1900), który wyłączał samoczynnie dopływ pary do maszyny wyciągowej po przekroczeniu przez nią szybkości lub po przejechaniu platformy wyładunkowej. Opublikował kilka broszur na tematy gospodarcze, oraz artykułów w czasopismach fachowych.

Źródło:

  • Biuletyn Iinformacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1956. S. 178–180
  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 5. s. 6
  • Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 188
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 14. Warszawa 2003. S. 122–124