Antoni Schimitzek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
(Utworzył nową stronę „{{Infobox scientist | name = Antoni Schimitzek | image = schim.jpg | family-name = Schimitzek | given-name = Antoni | additional-name = | honorific-prefix = P...”)
 
Linia 13: Linia 13:
 
| alt =  
 
| alt =  
 
| caption =  
 
| caption =  
| birth_date = 1868
+
| birth_date = 1868–1959
 
| birth_place =  
 
| birth_place =  
| death_date = 1959
+
| death_date =  
 
| death_place =  
 
| death_place =  
 
| resting_place =  
 
| resting_place =  
Linia 46: Linia 46:
 
| children =  
 
| children =  
 
}}
 
}}
Prof. zw. inż. '''Antoni Schimitzek''' (1868-1959)
+
Prof. zw. inż. '''Antoni Schimitzek''' (1868–1959)
  
 
Specjalność: górnictwo, hutnictwo
 
Specjalność: górnictwo, hutnictwo
  
Urodził się 9 listopada 1868 r. w Tarnowie. Zmarł 18 października 1959 r. w Krakowie i tam też został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Ukończył AG w Leoben (1890), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego. Był twórcą cementowni "Górka", współtwórcą pierwszej w Polsce elektrowni obwodowej w Sierszy. Prowadził poszukiwania rud cynku i ołowiu w Trzebionce. W 1937 r. przeszedł na emeryturę, ale po II wojnie podjął ponownie pracę w przemyśle materiałów budowlanych. Opracował m. in. projekt wstępny rozbudowy fabryki eternitu w Ogrodzieńcu i założenia projektowe do fabryki rur azbestowo-cementowych. Choroba zmusiła go do przerwania pracy - stracił wzrok. W 1959 r. otrzymał rentę za zasługi dla rozwoju gospodarczego kraju.  
+
Urodził się 9 listopada 1868 r. w Tarnowie. Zmarł 18 października 1959 r. w Krakowie i tam też został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Ukończył AG w Leoben (1890), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego. Był twórcą cementowni „Górka”, współtwórcą pierwszej w Polsce elektrowni obwodowej w Sierszy. Prowadził poszukiwania rud cynku i ołowiu w Trzebionce. W 1937 r. przeszedł na emeryturę, ale po II wojnie podjął ponownie pracę w przemyśle materiałów budowlanych. Opracował m.in. projekt wstępny rozbudowy fabryki eternitu w Ogrodzieńcu i założenia projektowe do fabryki rur azbestowo-cementowych. Choroba zmusiła go do przerwania pracy stracił wzrok. W 1959 r. otrzymał rentę za zasługi dla rozwoju gospodarczego kraju.
  
Od 1914 r. związany z AG, kiedy to został członkiem Komitetu Organizacji i Budowy AG. W 1922 r. jako prof. zw. objął Katedrę Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych.
+
Od 1914 r. związany z AG, kiedy to został członkiem Komitetu Organizacji i Budowy AG. W 1922 r. jako prof. zw. objął Katedrę Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych.
  
Był wynalazcą m. in. aparatu bezpieczeństwa (1900), który wyłączał samoczynnie dopływ pary do maszyny wyciągowej po przekroczeniu przez nią szybkości lub po przejechaniu platformy wyładunkowej. Opublikował kilka broszur na tematy gospodarcze, oraz artykułów w czasopismach fachowych.
+
Był wynalazcą m.in. aparatu bezpieczeństwa (1900), który wyłączał samoczynnie dopływ pary do maszyny wyciągowej po przekroczeniu przez nią szybkości lub po przejechaniu platformy wyładunkowej. Opublikował kilka broszur na tematy gospodarcze, oraz artykułów w czasopismach fachowych.
  
 
Źródło:
 
Źródło:
* Biuletyn Iinformacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
+
* Biuletyn Iinformacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Kraków 1956. S. 178-180
+
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1956. S. 178–180
* Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 5. s. 6
+
* Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 5. s. 6
* Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 188
+
* Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 188
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 14. Warszawa 2003. S. 122-124
+
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 14. Warszawa 2003. S. 122–124
  
  
 
{{DEFAULTSORT:Schimitzek, Antoni }}
 
{{DEFAULTSORT:Schimitzek, Antoni }}
 
[[Category:Uczony]]
 
[[Category:Uczony]]

Wersja z 17:19, 16 gru 2013

Antoni Schimitzek
Nazwisko Schimitzek
Imię / imiona Antoni
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 1868–1959


Dyscyplina/specjalności górnictwo, hutnictwo



Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski PR (1928), Złoty Krzyż Zasługi (1931)

Prof. zw. inż. Antoni Schimitzek (1868–1959)

Specjalność: górnictwo, hutnictwo

Urodził się 9 listopada 1868 r. w Tarnowie. Zmarł 18 października 1959 r. w Krakowie i tam też został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Ukończył AG w Leoben (1890), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego. Był twórcą cementowni „Górka”, współtwórcą pierwszej w Polsce elektrowni obwodowej w Sierszy. Prowadził poszukiwania rud cynku i ołowiu w Trzebionce. W 1937 r. przeszedł na emeryturę, ale po II wojnie podjął ponownie pracę w przemyśle materiałów budowlanych. Opracował m.in. projekt wstępny rozbudowy fabryki eternitu w Ogrodzieńcu i założenia projektowe do fabryki rur azbestowo-cementowych. Choroba zmusiła go do przerwania pracy — stracił wzrok. W 1959 r. otrzymał rentę za zasługi dla rozwoju gospodarczego kraju.

Od 1914 r. związany z AG, kiedy to został członkiem Komitetu Organizacji i Budowy AG. W 1922 r. jako prof. zw. objął Katedrę Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych.

Był wynalazcą m.in. aparatu bezpieczeństwa (1900), który wyłączał samoczynnie dopływ pary do maszyny wyciągowej po przekroczeniu przez nią szybkości lub po przejechaniu platformy wyładunkowej. Opublikował kilka broszur na tematy gospodarcze, oraz artykułów w czasopismach fachowych.

Źródło:

  • Biuletyn Iinformacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1956. S. 178–180
  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 5. s. 6
  • Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 188
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 14. Warszawa 2003. S. 122–124