Antoni Schimitzek: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 61: Linia 61:
 
== Odznaczenia i nagrody ==
 
== Odznaczenia i nagrody ==
  
Krzyż Oficerski PR, Złoty Krzyż Zasługi
+
Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasługi
  
  

Wersja z 11:25, 18 wrz 2014

Antoni Schimitzek
Antoni Schimitzek.jpg
Nazwisko Schimitzek
Imię / imiona Antoni
Tytuły / stanowiska Prof. zw. inż.
Data urodzenia 9 listopada 1868
Miejsce urodzenia Tarnów
Data śmierci 18 października 1959
Miejsce śmierci Kraków
Dyscyplina/specjalności górnictwo, hutnictwo
Pełnione funkcje Kierownik Katedry Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych AG
Wydział Wydział Górniczy


Odznaczenia i nagrody Krzyż Oficerski PR, Złoty Krzyż Zasługi

Prof. zw. inż. Antoni Schimitzek (1868–1959)

Specjalność: górnictwo, hutnictwo

Życiorys

Urodził się 9 listopada 1868 r. w Tarnowie. Zmarł 18 października 1959 r. w Krakowie i tam też został pochowany na cmentarzu Rakowickim. Ukończył AG w Leoben (1890), uzyskując dyplom inżyniera górniczego i hutniczego. Był twórcą cementowni „Górka”, współtwórcą pierwszej w Polsce elektrowni obwodowej w Sierszy. Prowadził poszukiwania rud cynku i ołowiu w Trzebionce. W 1937 r. przeszedł na emeryturę, ale po II wojnie podjął ponownie pracę w przemyśle materiałów budowlanych. Opracował m.in. projekt wstępny rozbudowy fabryki eternitu w Ogrodzieńcu i założenia projektowe do fabryki rur azbestowo-cementowych. Choroba zmusiła go do przerwania pracy — stracił wzrok. W 1959 r. otrzymał rentę za zasługi dla rozwoju gospodarczego kraju.

Od 1914 r. związany z AG, kiedy to został członkiem Komitetu Organizacji i Budowy AG. W 1922 r. jako prof. zw. objął Katedrę Organizacji Przedsiębiorstw Przemysłowych na Wydziale Górniczym.

Był wynalazcą m.in. aparatu bezpieczeństwa (1900), który wyłączał samoczynnie dopływ pary do maszyny wyciągowej po przekroczeniu przez nią szybkości lub po przejechaniu platformy wyładunkowej. Opublikował kilka broszur na tematy gospodarcze, oraz artykułów w czasopismach fachowych.

Odznaczenia i nagrody

Polonia Restituta, Złoty Krzyż Zasługi


Źródło:

  • Biuletyn Iinformacyjny Pracowników AGH 1998 nr 49. s. 12
  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). Kraków 1956. S. 178–180
  • Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1994 nr 5. s. 6
  • Słownik polskich pionierów techniki. Katowice 1986. S. 188
  • Słownik biograficzny techników polskich. Z. 14. Warszawa 2003. S. 122–124