Andrzej Wojtysiak: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Nie podano opisu zmian
Nie podano opisu zmian
 
(Nie pokazano 22 wersji utworzonych przez 3 użytkowników)
Linia 2: Linia 2:
|family-name=Wojtysiak
|family-name=Wojtysiak
|given-name=Andrzej
|given-name=Andrzej
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=31 stycznia 1952
|birth_date=31 stycznia 1952
|birth_place=Książ Wielkopolski
|birth_place=Książ Wielkopolski
|death_date=6 kwietnia 1990
|death_date=6 kwietnia 1990
|death_place=Lublin
|death_place=Lublin
|fields=inżynieria materiałowa, metalurgia
|image=
|faculty=Wydział Odlewnictwa
}}
}}
'''Andrzej Wojtysiak'''  
Dr inż. '''Andrzej Wojtysiak''' (1952-1990) 
'''<span style="color:red;">biogram będzie uzupełniony</span>'''


Dyscyplina/specjalności:
Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, metalurgia
== Nota biograficzna ==


== Nota biograficzna ==
Urodził się 31 stycznia 1952 roku w Książu Wielkopolskim. Zmarł 6 kwietnia 1990 roku w Lublinie. Pochowany na Cmentarzu Miejskim w Książu Wielkopolskim.
 
Ukończył Technikum Mechaniczne w Poznaniu.
 
W 1976 roku ukończył Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, uzyskując dyplom magistra inżyniera odlewnika. Następnie pracował w Zakładzie Odlewnictwa Żeliwa Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa [[Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa|Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa]] AGH. Później rozpoczął studia doktoranckie.
 
W 1981 roku na podstawie pracy "Wpływ niklu, miedzi, cyny, chromu i fosforu na trwałość cementu eutektycznego w żeliwie podeutektycznym", której promotorem był profesor Czesław Podrzucki, uzyskał doktorat. Od 1982 roku był adiunktem.
 
Od początku swojej pracy w AGH włączył się aktywnie zarówno w podstawową działalność nauczyciela akademickiego, jak i w działalność organizacyjną i społeczną.
 
Był opiekunem około 30 prac dyplomowych.
 
W działalności badawczej wyróżniał się trafnością stawiania tez naukowych, związaną z dużym zasobem wiedzy w poszczególnych dziedzinach, a także starannością w realizowaniu eksperymentalnych prac i wnikliwością przy opracowywaniu wyników badań. Jego główne zainteresowania naukowe skupiały się na problematyce otrzymywania i właściwości różnych gatunków żeliwa. Był bardzo bliski zakończenia swojej rozprawy habilitacyjnej, poświęconej wyjaśnieniu przyczyn rozpadu żeliwa wysokoaluminiowego podczas eksploatacji odlewów.
 
Był autorem 35 publikacji, przy czym większość stanowią prace prezentowane na konferencjach i kongresach międzynarodowych oraz konferencjach i w czasopismach PAN. Był m.in. współautorem referatu polskiego na 56. Międzynarodowy Kongres Odlewniczy w
Düsseldorfie w 1989 roku. Był również współautorem 8 patentów.
 
Uczestniczył w rozwiązaniu około 20 prac badawczych w zakładach przemysłowych oraz w realizacji 2 międzynarodowych programów badawczych. Szczególnie ważna jest jego czołowa rola w rozwiązywaniu problemu wytwarzania odlewów motoryzacyjnych z żeliwa utwardzonego, głównie dla Wytwórni Silników Wysokoprężnych ANDORIA. Praca ta została uhonorowana przyznaniem Nagrody Zespołowej Ministra Edukacji Narodowej w 1989 roku.
 
W 1984 roku otrzymał tytuł Rzeczoznawcy Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.


Urodził się 31 stycznia 1952 roku w Książu Wielkopolskim. Zmarł 6 kwietnia 1990 roku w Lublinie. Pochowany na Cmentarzu Miejskim w Książu Wielkopolskim.
Członek Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.


==== Odznaczenia i nagrody ====
==== Odznaczenia i nagrody ====


==== Bibliografia publikacji ====
Nagroda Zespołowa Ministra Edukacji Narodowej, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH


== Źródła do biogramu ==
== Źródła do biogramu ==
Linia 25: Linia 48:


* Kronika 1951-2019 : Wydział Odlewnictwa, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Oprac. Z. Kulig, J. Cholawa. Kraków 2019, s. 87, 110, 131-132
* Kronika 1951-2019 : Wydział Odlewnictwa, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Oprac. Z. Kulig, J. Cholawa. Kraków 2019, s. 87, 110, 131-132
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 192
* Kronika Wydziału Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej 1951-2011. Oprac. Z. Kulig. Kraków 2011, s. 73, 93, 115-116
* Kronika Wydziału Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej 1951-2011. Oprac. Z. Kulig. Kraków 2011, s. 73, 93, 115-116
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. ??????
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 19??/??]. Kraków 1983, s. ??
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 401, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 401, [foto]


==== Artykuły ====
*
==== Inne ====
*


{{DEFAULTSORT:Wojtysiak, Andrzej}}
{{DEFAULTSORT:Wojtysiak, Andrzej}}


[[Category:Biogramy]]
[[Category:Biogramy]]
'''''<span style="color:red;">stan na dzień 26.04.2021</span>'''''

Aktualna wersja na dzień 13:09, 13 mar 2023

Andrzej Wojtysiak
Nazwisko Wojtysiak
Imię / imiona Andrzej
Tytuły / stanowiska Dr inż.
Data urodzenia 31 stycznia 1952
Miejsce urodzenia Książ Wielkopolski
Data śmierci 6 kwietnia 1990
Miejsce śmierci Lublin
Dyscyplina/specjalności inżynieria materiałowa, metalurgia
Wydział Wydział Odlewnictwa



Dr inż. Andrzej Wojtysiak (1952-1990)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, metalurgia

Nota biograficzna

Urodził się 31 stycznia 1952 roku w Książu Wielkopolskim. Zmarł 6 kwietnia 1990 roku w Lublinie. Pochowany na Cmentarzu Miejskim w Książu Wielkopolskim.

Ukończył Technikum Mechaniczne w Poznaniu.

W 1976 roku ukończył Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, uzyskując dyplom magistra inżyniera odlewnika. Następnie pracował w Zakładzie Odlewnictwa Żeliwa Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa AGH. Później rozpoczął studia doktoranckie.

W 1981 roku na podstawie pracy "Wpływ niklu, miedzi, cyny, chromu i fosforu na trwałość cementu eutektycznego w żeliwie podeutektycznym", której promotorem był profesor Czesław Podrzucki, uzyskał doktorat. Od 1982 roku był adiunktem.

Od początku swojej pracy w AGH włączył się aktywnie zarówno w podstawową działalność nauczyciela akademickiego, jak i w działalność organizacyjną i społeczną.

Był opiekunem około 30 prac dyplomowych.

W działalności badawczej wyróżniał się trafnością stawiania tez naukowych, związaną z dużym zasobem wiedzy w poszczególnych dziedzinach, a także starannością w realizowaniu eksperymentalnych prac i wnikliwością przy opracowywaniu wyników badań. Jego główne zainteresowania naukowe skupiały się na problematyce otrzymywania i właściwości różnych gatunków żeliwa. Był bardzo bliski zakończenia swojej rozprawy habilitacyjnej, poświęconej wyjaśnieniu przyczyn rozpadu żeliwa wysokoaluminiowego podczas eksploatacji odlewów.

Był autorem 35 publikacji, przy czym większość stanowią prace prezentowane na konferencjach i kongresach międzynarodowych oraz konferencjach i w czasopismach PAN. Był m.in. współautorem referatu polskiego na 56. Międzynarodowy Kongres Odlewniczy w Düsseldorfie w 1989 roku. Był również współautorem 8 patentów.

Uczestniczył w rozwiązaniu około 20 prac badawczych w zakładach przemysłowych oraz w realizacji 2 międzynarodowych programów badawczych. Szczególnie ważna jest jego czołowa rola w rozwiązywaniu problemu wytwarzania odlewów motoryzacyjnych z żeliwa utwardzonego, głównie dla Wytwórni Silników Wysokoprężnych ANDORIA. Praca ta została uhonorowana przyznaniem Nagrody Zespołowej Ministra Edukacji Narodowej w 1989 roku.

W 1984 roku otrzymał tytuł Rzeczoznawcy Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.

Członek Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.

Odznaczenia i nagrody

Nagroda Zespołowa Ministra Edukacji Narodowej, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

Źródła do biogramu

Książki

  • Kronika 1951-2019 : Wydział Odlewnictwa, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Oprac. Z. Kulig, J. Cholawa. Kraków 2019, s. 87, 110, 131-132
  • Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 192
  • Kronika Wydziału Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej 1951-2011. Oprac. Z. Kulig. Kraków 2011, s. 73, 93, 115-116
  • [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 86
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 401, [foto]