Andrzej Dunikowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 24: Linia 24:
 
| fields = mechanika górotworu, budownictwo górnicze
 
| fields = mechanika górotworu, budownictwo górnicze
 
| function = Prodziekan Wydziału Górniczego w latach 1964–69
 
| function = Prodziekan Wydziału Górniczego w latach 1964–69
 +
| faculty = Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
 
| workplaces =  
 
| workplaces =  
 
| alma_mater =  
 
| alma_mater =  
Linia 34: Linia 35:
 
| notable_students =  
 
| notable_students =  
 
| known_for =  
 
| known_for =  
 +
| varia =
 
| author_abbrev_bot =  
 
| author_abbrev_bot =  
 
| author_abbrev_zoo =  
 
| author_abbrev_zoo =  

Wersja z 16:22, 22 sty 2014

Andrzej Dunikowski
Andrzej Dunikowski.jpg
Nazwisko Dunikowski
Imię / imiona Andrzej
Tytuły / stanowiska Prof. dr inż.
Data urodzenia 1919
Data śmierci 1989
Dyscyplina/specjalności mechanika górotworu, budownictwo górnicze
Pełnione funkcje Prodziekan Wydziału Górniczego w latach 1964–69
Wydział Wydział Górnictwa i Geoinżynierii



FunkcjeGdzieoddo
ProdziekanWydział Górniczy19641969

Prof. dr inż. Andrzej Dunikowski (1919–1989)

Specjalność: mechanika górotworu, budownictwo górnicze

Urodził się i zmarł w Krakowie. Ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej (w 1948 r.), jeszcze jako student rozpoczął pracę w Katedrze Górnictwa I i Przeróbki Mechanicznej (od 1946 r.).

W 1956 r. obronił pracę doktorską, w 1957 r. został powołany na stanowisko docenta, w 1970 r. otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego. W latach 1959–66 pełnił funkcję kierownika Zakładu Obudowy Górniczej w Katedrze Głębienia Szybów i Obudowy Górniczej. W latach 1966–69 był kierownikiem Katedry Robót Górn. Odkrywkowych. Był organizatorem i dyrektorem (w latach 1969–79) Instytutu Górnictwa Odkrywkowego oraz kierownikiem Zakładu Górnictwa Otworowego i Hydromechanizacji w tym Instytucie.

Autor podręczników i skryptów, członek Komitetu Redakcyjnego Zeszytów Naukowych AGH — Seria Górnictwo.

Źródło:

  • Górnictwo 1990 z. 4. s. 265–266