Andrzej Brückman de Renstrom: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Linia 3: Linia 3:
 
|given-name=Andrzej
 
|given-name=Andrzej
 
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
 
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=  
+
|image=Andrzej Bruckman de Renstrom.jpg
 
|birth_date=5 września 1924
 
|birth_date=5 września 1924
 
|birth_place=Kałusz
 
|birth_place=Kałusz

Wersja z 07:36, 28 sty 2015

Andrzej Brückman de Renstrom
Andrzej Bruckman de Renstrom.jpg
Nazwisko Brückman de Renstrom
Imię / imiona Andrzej
Tytuły / stanowiska Prof. dr hab.
Data urodzenia 5 września 1924
Miejsce urodzenia Kałusz
Data śmierci 23 września 1994
Dyscyplina/specjalności chemia jądrowa i wysokotemperaturowa, korozja metali
Pełnione funkcje Prodziekan ds. nauki Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (1990-1993)
Wydział Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki



FunkcjeGdzieoddo
Prodziekan ds. NaukiWydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki19901993


Prof. dr hab. Andrzej Brückman de Renstrom (1924–1994)

Specjalność: chemia jądrowa i wysokotemperaturowa, korozja metali

Życiorys

Urodził się 5 września 1924 roku w Kałuszu (dawne województwo stanisławowskie). Zmarł 23 września 1994 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim.

W latach 1945–47 studiował chemię na uniwersytecie w Rzymie, po powrocie do Krakowa podjął studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UJ. W 1950 r. uzyskał stopień magistra chemii.

Pracę zawodową rozpoczął w Państwowym Zakładzie Badań Fizykochemicznych w Krakowie. W 1952 r. przeszedł do Instytutu Odlewnictwa, gdzie pracował do roku 1957. W 1957 r. podjął pracę w Zakładzie Fizyki Ogólnej na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej i od tego czasu był na stałe związany z AGH. W 1963 r. obronił pracę doktorską (AGH), w 1966 r. habilitował się (AGH). W 1976 r. został profesorem nadzwyczajnym. W l. 1990-1993 był prodziekanem ds. nauki na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

Tematyka jego prac była różnorodna: od dozymerów promieniowania, poprzez chemię jądrową do wysokotemperaturowej korozji metali.

Bibliografia

  • Kto jest kim w ceramice. s. 49
  • Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. Gliwice, cop. 2004. S. 40