Adam Franciszek Czeżowski: Różnice pomiędzy wersjami

Z Historia AGH
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
m (zamienił w treści „Category:Uczeni” na „Category:Biogramy”)
m (zamienił w treści „== Życiorys ==” na „== Nota biograficzna ==”)
Linia 50: Linia 50:
 
Specjalność: eksploatacja złóż surowców skalnych
 
Specjalność: eksploatacja złóż surowców skalnych
  
== Życiorys ==
+
== Nota biograficzna ==
 
Urodził się 22 stycznia 1892 w Gorlicach. Zmarł 5 sierpnia 1957 w Krościenku.  
 
Urodził się 22 stycznia 1892 w Gorlicach. Zmarł 5 sierpnia 1957 w Krościenku.  
  

Wersja z 16:27, 4 sty 2016

Adam Franciszek Czeżowski
Adam Czezowski.jpg
Nazwisko Czeżowski
Imię / imiona Adam Franciszek
Tytuły / stanowiska Doc. inż.
Data urodzenia 22 stycznia 1892
Miejsce urodzenia Gorlice
Data śmierci 5 sierpnia 1957
Miejsce śmierci Krościenko
Dyscyplina/specjalności eksploatacja złóż surowców skalnych
Pełnione funkcje Kierownik Zakładu Odkrywkowej Eksploatacji Złóż Wydziału Górniczego AGH
Wydział Wydział Górniczy



Doc. inż. Adam Franciszek Czeżowski (1892–1957)

Specjalność: eksploatacja złóż surowców skalnych

Nota biograficzna

Urodził się 22 stycznia 1892 w Gorlicach. Zmarł 5 sierpnia 1957 w Krościenku.

Ukończył Wydział Budowy Dróg i Mostów Politechniki Lwowskiej w 1914 r. z tytułem inżyniera. Od stycznia do lipca 1914 r. był asystentem Katedry Budowy Mostów Politechniki Lwowskiej. Na froncie rosyjskim w 1915 r. dostał się do niewoli i pracował przy budowie Kolei Siedmiorzeckiej, kolei w Taszkiencie, brał udział w ekspedycji naukowej do Tiań-Szanu w celu dokonania pomiaru linii wiecznych śniegów. W 1920 r. wyjechał do Iraku gdzie był zatrudniony do 1923 r. jako inżynier w dyrekcji kolejowej w Bagdadzie. Po powrocie do Polski pracował w Polskim Towarzystwie Budowlanym, był współwłaścicielem przedsiębiorstwa budowlanego, właścicielem kamieniołomu sjenitu w Zdziłowie.

W lutym 1951 r. rada Wydziału Mineralnego AGH uchwaliła powołanie go na stanowisko kontraktowego profesora nadzwyczajnego. Z powodu trudności z nominacją w czerwcu 1951 r. został adiunktem w Katedrze Eksploatacji Złóż Skalnych na Wydziale Ceramicznym, gdzie prowadził wykłady z transportu kopalnianego, obróbki kamienia i zasad budowy dróg i mostów. W 1954 r. otrzymał nominację na zastępcę profesora i objął stanowisko kierownika Zakładu Odkrywkowej Eksploatacji Złóż w Katedrze Eksploatacji Złóż na Wydziale Górniczym. W 1956 r. dostał nominację na docenta. Należał do grupy pracowników AGH, która zorganizowała i uruchomiła Zakład Odkrywkowej Eksploatacji Złóż.

Wybitny fachowiec w zakresie przemysłu kamiennego, głównym jego dziełem był trzytomowy podręcznik „Kamieniołomy”, do 1956 r. jedyna książka z dziedziny górnictwa odkrywkowego w języku polskim. Napisał również trzy skrypty uczelniane i cały szereg artykułów w czasopismach technicznych.

Źródło:

  • Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919–1964). s. 60–62
  • Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie. Skład osobowy i spis wykładów na rok akademicki 1951/52. Kraków, 1952. s. 68