Stanisław Bieńkowski - Historia wersji

SzymonSokol: Zastępowanie tekstu – „\{\{#default_form:Scientist\}\}” na „”

2026-08-03T12:53:27Z

Zastępowanie tekstu – „\{\{#default_form:Scientist\}\}” na „”

← poprzednia wersja		Wersja z 3 sie 2026, 14:53
Linia 79:		Linia 79:

	{{DEFAULTSORT:Bieńkowski, Stanisław }}		{{DEFAULTSORT:Bieńkowski, Stanisław }}
	[[Category:Biogramy]]~~{{#default_form:Scientist}}~~		[[Category:Biogramy]]

SzymonSokol: Zastępowanie tekstu – „(\[\[Category:Biogramy\]\]\s*)” na „$1{{#default_form:Scientist}}”

2026-08-03T11:47:53Z

Zastępowanie tekstu – „(\[\[Category:Biogramy\]\]\s*)” na „$1{{#default_form:Scientist}}”

← poprzednia wersja		Wersja z 3 sie 2026, 13:47
Linia 79:		Linia 79:

	{{DEFAULTSORT:Bieńkowski, Stanisław }}		{{DEFAULTSORT:Bieńkowski, Stanisław }}
	[[Category:Biogramy]]		[[Category:Biogramy]]{{#default_form:Scientist}}

Sabina.Olszyk o 09:47, 7 mar 2024

2024-03-07T09:47:42Z

HieronimSienski o 11:44, 6 gru 2023

2023-12-06T11:44:47Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 13:44
Linia 73:		Linia 73:
	* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa 1990, s 183, [foto]		* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa 1990, s 183, [foto]
	* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89		* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89
			* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 36, 41 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

	==== Inne ====		==== Inne ====

HieronimSienski o 11:43, 6 gru 2023

2023-12-06T11:43:06Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 13:43
Linia 39:		Linia 39:
	Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).		Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

	W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny\|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH.		W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny\|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH. W 1947 roku został mianowany docentem nieetatowym AGH.

	W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.		W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.

HieronimSienski o 11:40, 6 gru 2023

2023-12-06T11:40:56Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 13:40
Linia 2:		Linia 2:
	\|family-name=Bieńkowski		\|family-name=Bieńkowski
	\|given-name=Stanisław		\|given-name=Stanisław
	\|honorific-prefix=Dr inż., prof. ~~nadzw~~.		\|honorific-prefix=Dr inż., prof. Akad. Handl.
	\|image=Stanisław Bieńkowski.jpg		\|image=Stanisław Bieńkowski.jpg
	\|birth_date=15 lutego 1882		\|birth_date=15 lutego 1882
Linia 13:		Linia 13:
	\|name=Stanisław Bieńkowski		\|name=Stanisław Bieńkowski
	}}		}}
	Dr inż., prof. ~~nadzw~~. '''Stanisław Bieńkowski''' (1882–1958)		Dr inż., prof. Akad. Handl. '''Stanisław Bieńkowski''' (1882–1958)

	Dyscyplina/specjalności: zarządzanie, nauki o zarządzaniu, organizacja pracy		Dyscyplina/specjalności: zarządzanie, nauki o zarządzaniu, organizacja pracy
Linia 39:		Linia 39:
	Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).		Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

	W latach 1946-1951 ~~wykładał organizację~~ pracy i ~~kalkulację warsztatową~~ w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.		W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny\|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH.

	W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.		W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.
Linia 70:		Linia 70:
	==== Książki ====		==== Książki ====

	* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). s. 15–16		* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979, s. 15–16
	* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa 1990, s 183, [foto]		* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa 1990, s 183, [foto]
	* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89		* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89

HieronimSienski o 11:17, 6 gru 2023

2023-12-06T11:17:42Z

Podgląd zmian

HieronimSienski o 11:06, 6 gru 2023

2023-12-06T11:06:32Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 13:06
Linia 10:		Linia 10:
	\|fields=organizacja pracy		\|fields=organizacja pracy
	\|faculty=Wydział Elektromechaniczny		\|faculty=Wydział Elektromechaniczny
			\|awards=Złoty Krzyż Zasługi
	\|name=Stanisław Bieńkowski		\|name=Stanisław Bieńkowski
	}}		}}
	Prof. nadzw. dr inż. '''Stanisław Bieńkowski''' (~~1882–~~)		Prof. nadzw. dr inż. '''Stanisław Bieńkowski''' (1882–1958)
	'''<span style="color:red;">biogram będzie uzupełniony</span>'''		'''<span style="color:red;">biogram będzie uzupełniony</span>'''


	Dyscyplina/specjalności:		Dyscyplina/specjalności: zarządzanie, nauki o zarzadzaniu,
	Specjalność: organizacja pracy		Specjalność: organizacja pracy

Linia 39:		Linia 40:
	Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Nastepnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.		Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Nastepnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.

	Po wojnie reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie.		Po wojnie reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

	W latach 1946-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.		W latach 1946-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.

	W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.		W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.










Linia 60:		Linia 53:
	– profesor nauk o zarządzaniu, prorektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (1945–1951), jeden z czołowych przedstawicieli nurtu humanizacyjnego w naukach o zarządzaniu.		– profesor nauk o zarządzaniu, prorektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (1945–1951), jeden z czołowych przedstawicieli nurtu humanizacyjnego w naukach o zarządzaniu.



	~~prezesem Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa.~~



			Opracował teorię optymalnej wielkości przedsiębiorstwa. Sformułował też wzory opisujące optymalną wielkość przedsiębiorstwa oraz granicę rentowności koncentracji organizacyjnej.

			W jego dorobku naukowym można wyróżnić kilka kierunków badawczych, w szczególności psychologię i fizjologię pracy. W jednym z powojennych artykułów pisał, że naukowa organizacja pracy staje się szczególnie popularna wówczas, gdy z powodu gwałtownych wstrząsów społecznych lub wojen, rozmaite zagadnienia społeczne domagają się rozwiązania, a równocześnie dany kraj znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej. Ilustrował to przykładem USA, gdzie po I wojnie światowej komisja Hoovera stwierdziła, że ubytek produkcji spowodowany marnotrawstwem wysiłków ludzkich, materiałów itp. wyniósł w przybliżeniu 2/3 zdolności produkcyjnej badanych zakładów.

			W 1912 roku na Zjeździe Prawników i Ekonomistów Polskich Bieńkowski wygłosił referat na temat psychologii i fizjologii pracy.


	~~Zmarł w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Cc-4-4)[2].~~
	~~Dorobek naukowy~~

	Stanisław Bieńkowski opracował teorię optymalnej wielkości przedsiębiorstwa. Sformułował też wzory opisujące optymalną wielkość przedsiębiorstwa oraz granicę rentowności koncentracji organizacyjnej.

	W dorobku naukowym Stanisława Bieńkowskiego można wyróżnić kilka kierunków badawczych, w szczególności psychologię i fizjologię pracy. W jednym z powojennych artykułów pisał, że naukowa organizacja pracy staje się szczególnie popularna wówczas, gdy z powodu gwałtownych wstrząsów społecznych lub wojen, rozmaite zagadnienia społeczne domagają się rozwiązania, a równocześnie dany kraj znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej. Ilustrował to przykładem USA, gdzie po I wojnie światowej komisja Hoovera stwierdziła, że ubytek produkcji spowodowany marnotrawstwem wysiłków ludzkich, materiałów itp. wyniósł w przybliżeniu 2/3 zdolności produkcyjnej badanych zakładów. W 1912 roku na Zjeździe Prawników i Ekonomistów Polskich Bieńkowski wygłosił referat na temat psychologii i fizjologii pracy.

	Pierwszy w Polsce zajął się psychotechniką, jako narzędziem właściwego doboru ludzi na określone stanowiska i opracował pierwszy syntetyczny zarys nauki o pracy, którą nazwał ergologią. Był autorem badań z tego zakresu, analizował takie aspekty jak: bilans energetyczny organizmu ludzkiego, wpływ zmęczenia na wydajność, fizjologiczne aspekty wypoczynku, wpływ wprawy na wydajność, przebieg wydajności dziennej i tygodniowej.		Pierwszy w Polsce zajął się psychotechniką, jako narzędziem właściwego doboru ludzi na określone stanowiska i opracował pierwszy syntetyczny zarys nauki o pracy, którą nazwał ergologią. Był autorem badań z tego zakresu, analizował takie aspekty jak: bilans energetyczny organizmu ludzkiego, wpływ zmęczenia na wydajność, fizjologiczne aspekty wypoczynku, wpływ wprawy na wydajność, przebieg wydajności dziennej i tygodniowej.
Linia 122:		Linia 106:

	==== Odznaczenia i nagrody ====		==== Odznaczenia i nagrody ====

			[[Złoty Krzyż Zasługi]]

	==== Bibliografia publikacji ====		==== Bibliografia publikacji ====
Linia 130:		Linia 116:
	==== Książki ====		==== Książki ====

			* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa
			Twórca
			Oficyna Wydawnicza Volumen, Mirosława Łątkowska
			Temat
			Bitwa 1918-1919 r. o Lwów
			Wydawca
			Warszawa : "Volumen" : "Sihui"
			Data publikacji
			1990
			Opis fizyczny
			X, [1], 237, [3] s. : il., faks., fot., portr., err. ; 25 x 34 cm.


			/ Warszawa: Straż Mogił Polskich Bohaterów / Oficyna Wydawnicza Volumen, 1930 / 1990, s. Tab. 183.
	* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89		* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89

HieronimSienski o 10:56, 6 gru 2023

2023-12-06T10:56:14Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 12:56
Linia 9:		Linia 9:
	\|death_place=Kraków		\|death_place=Kraków
	\|fields=organizacja pracy		\|fields=organizacja pracy
			\|faculty=Wydział Elektromechaniczny
	\|name=Stanisław Bieńkowski		\|name=Stanisław Bieńkowski
	}}		}}
Linia 28:		Linia 29:
	W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.		W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.

	W ~~1935~~ roku Politechnice Lwowskiej ~~uzyskał habilitację~~.		W 1925 roku rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej.

			W 1935 na podstawie rozprawy "Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego" uzyskał habilitacje. W 1937 roku objął stanowisko docenta.

			W 1938 roku został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie.

	~~w 1935 r. Był profesorem i prorektorem Akademii Handlowej w Krakowie, prezesem Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa~~.		W czasie okupacji niemieckiej uczył w Liceum Administracyjno-Handlowym w Krakowie i kierował biurem przewozowym.

	~~W Akademii Górniczej wykładał~~, ~~jako docent nieetatowy, organizację pracy i kalkulację warsztatową oraz zasady kierownictwa przedsiębiorstw w latach~~ 1945–1951.		Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Nastepnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.

			Po wojnie reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie.

	W latach 1946-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.		W latach 1946-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.

			W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.











Linia 45:		Linia 61:



			prezesem Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa.


Linia 51:		Linia 69:


	W 1925 rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej. W 1935 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy pt. Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego. W 1937 objął stanowisko docenta. W 1938 został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej uczył w Liceum Administracyjno-Handlowym w Krakowie i kierował biurem przewozowym.

	Po zakończeniu II wojny światowej Stanisław Bieńkowski wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Profesor objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948. Po wojnie reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw, którą Bieńkowski kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie. W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.

	Zmarł w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Cc-4-4)[2].		Zmarł w Krakowie. Pochowany na cmentarzu Rakowickim (kwatera Cc-4-4)[2].

HieronimSienski o 09:34, 6 gru 2023

2023-12-06T09:34:00Z

← poprzednia wersja		Wersja z 6 gru 2023, 11:34
Linia 26:		Linia 26:
	W 1911 roku rozpoczął pracę w Lwowskim Banku Przemysłowym. Do jego zadań należało opiniowanie projektów budowy nowych zakładów, samodzielne opracowywanie projektów oraz kierowanie budową zakładów finansowanych przez Bank. Do najważniejszych jego dokonań w tym okresie należą: opracowanie projektu i kierowanie budową fabryki obuwia Gafota, sanacja organizacyjna fabryki akumulatorów oraz modernizacja zakładów Metal.		W 1911 roku rozpoczął pracę w Lwowskim Banku Przemysłowym. Do jego zadań należało opiniowanie projektów budowy nowych zakładów, samodzielne opracowywanie projektów oraz kierowanie budową zakładów finansowanych przez Bank. Do najważniejszych jego dokonań w tym okresie należą: opracowanie projektu i kierowanie budową fabryki obuwia Gafota, sanacja organizacyjna fabryki akumulatorów oraz modernizacja zakładów Metal.

	~~==== Odznaczenia i nagrody ====~~		W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.

			W 1935 roku Politechnice Lwowskiej uzyskał habilitację.

	~~==== Bibliografia publikacji ====~~


	~~Urodził się w Białowieży. Habilitował się na Politechnice Lwowskiej~~ w 1935 r. Był profesorem i prorektorem Akademii Handlowej w Krakowie, prezesem Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa.		w 1935 r. Był profesorem i prorektorem Akademii Handlowej w Krakowie, prezesem Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa.

	W Akademii Górniczej wykładał, jako docent nieetatowy, organizację pracy i kalkulację warsztatową oraz zasady kierownictwa przedsiębiorstw w latach 1945–1951.		W Akademii Górniczej wykładał, jako docent nieetatowy, organizację pracy i kalkulację warsztatową oraz zasady kierownictwa przedsiębiorstw w latach 1945–1951.

	W latach ~~1945~~-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.		W latach 1946-1951 wykładał organizację pracy i kalkulację warsztatową w [[Wydział Elektromechaniczny\|Elektromechanicznym]] AG i AGH.


Linia 41:		Linia 42:


	~~Stanisław Korwin Bieńkowski (ur., zm. 14 września 1958 w Krakowie)~~ – profesor nauk o zarządzaniu, prorektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (1945–1951), jeden z czołowych przedstawicieli nurtu humanizacyjnego w naukach o zarządzaniu.		– profesor nauk o zarządzaniu, prorektor Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie (1945–1951), jeden z czołowych przedstawicieli nurtu humanizacyjnego w naukach o zarządzaniu.



Linia 48:		Linia 50:


	~~Podczas obrony Lwowa w trakcie wojny polsko-ukraińskiej był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce[1].~~

	W 1925 rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej. W 1935 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy pt. Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego. W 1937 objął stanowisko docenta. W 1938 został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej uczył w Liceum Administracyjno-Handlowym w Krakowie i kierował biurem przewozowym.		W 1925 rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej. W 1935 uzyskał habilitację na podstawie rozprawy pt. Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego. W 1937 objął stanowisko docenta. W 1938 został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie. W czasie okupacji niemieckiej uczył w Liceum Administracyjno-Handlowym w Krakowie i kierował biurem przewozowym.
Linia 102:		Linia 103:


	Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w BerlinieLudzie urodzeni w BiałowieżyOdznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)Pochowani na cmentarzu RakowickimPolscy inżynierowieProrektorzy uczelni w KrakowieUczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska)Urodzeni w 1882Wykładowcy Politechniki LwowskiejWykładowcy Uniwersytetu Ekonomicznego w ~~KrakowieZmarli w 1958~~		Absolwenci Uniwersytetu Technicznego w BerlinieLudzie urodzeni w BiałowieżyOdznaczeni Złotym Krzyżem Zasługi (II Rzeczpospolita)Pochowani na cmentarzu RakowickimPolscy inżynierowieProrektorzy uczelni w KrakowieUczestnicy bitwy o Lwów 1918–1919 (strona polska)Urodzeni w 1882Wykładowcy Politechniki LwowskiejWykładowcy Uniwersytetu Ekonomicznego w Krakowie

			==== Odznaczenia i nagrody ====

			==== Bibliografia publikacji ====


Linia 110:		Linia 113:

	==== Książki ====		==== Książki ====

			* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89

← poprzednia wersja		Wersja z 7 mar 2024, 11:47
Linia 21:		Linia 21:
	Urodził się 15 lutego 1882 roku w Białowieży. Zmarł 14 września 1958 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.		Urodził się 15 lutego 1882 roku w Białowieży. Zmarł 14 września 1958 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

	W 1906 roku ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki w Berlinie (Charlottenburgu), uzyskując tytuł inżyniera za pracę "Projektowanie i organizacja fabryki wiertarek". Jeszcze podczas studiów podjął pracę w fabryce kabli należącej do koncernu AEG. Zdobyte tam doświadczenia zawodowe posłużyły mu do napisania pracy doktorskiej "Wpływ czynników zewnętrznych na wydajność pracy w fabryce kabli" na podstawie której w 1910 roku uzyskał stopień doktora. Praca ta została opublikowana i była często cytowana w literaturze europejskiej.		W 1906 roku ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki w Berlinie (Charlottenburgu), uzyskując tytuł inżyniera za pracę "Projektowanie i organizacja fabryki wiertarek". Jeszcze podczas studiów podjął pracę w fabryce kabli należącej do koncernu AEG. Zdobyte tam doświadczenia zawodowe posłużyły mu do napisania pracy doktorskiej: "Wpływ czynników zewnętrznych na wydajność pracy w fabryce kabli", na podstawie której w 1910 roku uzyskał stopień doktora. Praca ta została opublikowana i była często cytowana w literaturze europejskiej.

	W 1911 roku rozpoczął pracę w Lwowskim Banku Przemysłowym. Do jego zadań należało opiniowanie projektów budowy nowych zakładów, samodzielne opracowywanie projektów oraz kierowanie budową zakładów finansowanych przez Bank. Do najważniejszych jego dokonań w tym okresie należą: opracowanie projektu i kierowanie budową fabryki obuwia Gafota, sanacja organizacyjna fabryki akumulatorów oraz modernizacja zakładów Metal.		W 1911 roku rozpoczął pracę w Lwowskim Banku Przemysłowym. Do jego zadań należało opiniowanie projektów budowy nowych zakładów, samodzielne opracowywanie projektów oraz kierowanie budową zakładów finansowanych przez Bank. Do najważniejszych jego dokonań w tym okresie należą: opracowanie projektu i kierowanie budową fabryki obuwia Gafota, sanacja organizacyjna fabryki akumulatorów oraz modernizacja zakładów Metal.
Linia 27:		Linia 27:
	W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.		W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.

	W 1925 roku rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej.		W 1925 roku rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej.

	W 1935 na podstawie rozprawy "Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego" uzyskał ~~habilitacje~~. W 1937 roku objął stanowisko docenta.		W 1935 na podstawie rozprawy "Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego", uzyskał habilitację. W 1937 roku objął stanowisko docenta.

	W 1938 roku został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie.		W 1938 roku został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie.
Linia 37:		Linia 37:
	Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Następnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.		Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Następnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.

	Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).		Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950 roku. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

	W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny\|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH. W 1947 roku został mianowany docentem nieetatowym AGH.		W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny\|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH. W 1947 roku został mianowany docentem nieetatowym AGH.
Linia 59:		Linia 59:
	- prawo najkrótszej drogi, czyli najmniejszej liczby punktów przebiegowych.		- prawo najkrótszej drogi, czyli najmniejszej liczby punktów przebiegowych.

	Zajmował się również badaniami cech kierowniczych. W publikacji Psychologia kierownictwa do najważniejszych z nich zaliczył wolę, odwagę oraz przewidywanie, natomiast wśród cech uzupełniających wskazał na doświadczenie, opanowanie oraz zdolność podporządkowania się.		Zajmował się również badaniami cech kierowniczych. W publikacji "Psychologia kierownictwa" do najważniejszych z nich zaliczył: wolę, odwagę oraz przewidywanie, natomiast wśród cech uzupełniających wskazał na: doświadczenie, opanowanie oraz zdolność podporządkowania się.
	~~Stanowiska~~

	==== Odznaczenia i nagrody ====		==== Odznaczenia i nagrody ====