Bogdan Dżegniuk - Historia wersji

SzymonSokol: Zastępowanie tekstu – „\{\{#default_form:Scientist\}\}” na „”

2026-08-03T12:41:52Z

Zastępowanie tekstu – „\{\{#default_form:Scientist\}\}” na „”

← poprzednia wersja		Wersja z 3 sie 2026, 14:41
Linia 66:		Linia 66:

	{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}		{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}
	[[Category:Biogramy]]~~{{#default_form:Scientist}}~~		[[Category:Biogramy]]

SzymonSokol: Zastępowanie tekstu – „(\[\[Category:Biogramy\]\]\s*)” na „$1{{#default_form:Scientist}}”

2026-08-03T11:28:26Z

Zastępowanie tekstu – „(\[\[Category:Biogramy\]\]\s*)” na „$1{{#default_form:Scientist}}”

← poprzednia wersja		Wersja z 3 sie 2026, 13:28
Linia 66:		Linia 66:

	{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}		{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}
	[[Category:Biogramy]]		[[Category:Biogramy]]{{#default_form:Scientist}}

HieronimSienski o 06:33, 7 kwi 2023

2023-04-07T06:33:13Z

← poprzednia wersja		Wersja z 7 kwi 2023, 08:33
Linia 57:		Linia 57:

	* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 26, [foto]		* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 26, [foto]
			* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 5 - 2022. Oprac. H. Sieński. Kraków 2022, s. 45-46, [foto]
	* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 79, [foto]		* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 79, [foto]

HieronimSienski o 07:21, 31 mar 2023

2023-03-31T07:21:57Z

← poprzednia wersja		Wersja z 31 mar 2023, 09:21
Linia 24:		Linia 24:
	W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-Mierniczy\|Wydziale Geologiczno-Mierniczym]] u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych [[Wydział Geodezji Górniczej\|Wydziału Geodezji Górniczej]].		W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-Mierniczy\|Wydziale Geologiczno-Mierniczym]] u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych [[Wydział Geodezji Górniczej\|Wydziału Geodezji Górniczej]].

	~~W 1963~~ roku uzyskał stopień doktora ~~na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł)~~.		W 1963 roku na podstawie pracy "Ochrona wyrobisk górniczych przy pomocy opisu przejścia niecki przez górotwór", napisanej pod kierunkiem prof. T. Kochmańskiego uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

	Profesor Katedry Ochrony Terenów Górniczych, Geoinformatyki i Geodezji Górniczej AGH. Przed emeryturą pełnił stanowiska: kierownik Zakładu Badań Górotworu na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1976–1992; wicedyrektor Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej.		Następnie w 1975 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego.

	~~Wychowawca wielu pokoleń geodetów górniczych~~.		W 1976 roku powołany został na stanowisko kierownika Zakładu Badań Górotworu Deformacji Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej, którym kierował do 1992 roku.

	~~Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi; liczne projekty badawcze zostały wdrożone w przemyśle górniczym~~.		W 1988 roku otrzymał tytuł profesora.

	~~Należał do następujących organizacji: PAN — członek Komitetu Górnictwa, SITG~~.		Był wicedyrektorem Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej.

	~~Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów~~. ~~Wypromował 4 doktorów~~.		Prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu szkód górniczych, geodezji i miernictwa górniczego. Posiadał umiejętność jasnego przekazywania wiedzy studentom zyskując ich uznanie. Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi.

	~~///////////////////~~		W 1993 roku przeszedł na emeryturę. Dalej był bardzo aktywny, szczególnie w zakresie współpracy z przemysłem górniczym oraz kształceniem młodej kadry naukowej. Do końca pracy zawodowej związany z Wydziałem Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska.
	, a w 1946 roku zdał egzamin maturalny w Gimnazjum w Miechowie. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym Akademii Górniczej. Dyplom magistra inżyniera uzyskał 1 kwietnia 1951 roku.





	W 1963 roku na podstawie pracy "Ochrona wyrobisk górniczych przy pomocy opisu przejścia niecki przez górotwór", napisanej pod kierunkiem prof. T. Kochmańskiego uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Następnie w 1975 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1976 roku powołany został na stanowisko kierownika Zakładu Badań Górotworu Deformacji Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej, którym kierował do 1992 roku. W 1988 roku otrzymał tytuł profesora. Był wicedyrektorem Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej. Prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu szkód górniczych, geodezji i miernictwa górniczego. Posiadał umiejętność jasnego przekazywania wiedzy studentom zyskując ich uznanie. Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi. Liczne publikacje, prace naukowo-badawcze opublikowane i nieopublikowane świadczą o wysokiej randze naukowej, wiele z nich zostało wdrożone w przemyśle górniczym. W sumie jest autorem około 60 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów. Był wychowawcą wielu pokoleń geodetów górniczych. W 1993 roku przeszedł na emeryturę. Dalej był bardzo aktywny, szczególnie w zakresie współpracy z przemysłem górniczym oraz kształceniem młodej kadry naukowej. Do końca pracy zawodowej związany z Wydziałem Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
	~~Był członkiem Polskiej Akademii Nauk - Komitet Górnictwa oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.~~
	W uznaniu zasług otrzymał: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Nagrodę Ministra, Złota Odznakę „Zasłużony dla województwa katowickiego” oraz tytuł Dyrektor Górniczy I stopnia.

			Autor około 60 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów.

			Wypromował 4 doktorów.

			Członek Komitetu Górnictwa PAN oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

	==== Odznaczenia i nagrody ====		==== Odznaczenia i nagrody ====

	[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], ~~Nagroda~~ Ministra, Złota Odznaka „Zasłużony dla województwa Katowickiego”, Dyrektor Górniczy		[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Nagrodę Ministra, Złota Odznaka „Zasłużony dla województwa Katowickiego”, Dyrektor Górniczy I stopnia

	==== Bibliografia publikacji ====		==== Bibliografia publikacji ====

HieronimSienski o 07:13, 31 mar 2023

2023-03-31T07:13:16Z

← poprzednia wersja		Wersja z 31 mar 2023, 09:13
Linia 22:		Linia 22:
	Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.		Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.

	W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-~~Mierniczym~~\|Wydziale Geologiczno-Mierniczym]] u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych [[Wydział Geodezji Górniczej\|Wydziału Geodezji Górniczej]].		W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-Mierniczy\|Wydziale Geologiczno-Mierniczym]] u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych [[Wydział Geodezji Górniczej\|Wydziału Geodezji Górniczej]].

	W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).		W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).

HieronimSienski o 07:12, 31 mar 2023

2023-03-31T07:12:51Z

← poprzednia wersja		Wersja z 31 mar 2023, 09:12
Linia 22:		Linia 22:
	Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.		Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.

	W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych Wydziału Geodezji Górniczej.		W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-Mierniczym\|Wydziale Geologiczno-Mierniczym]] u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych [[Wydział Geodezji Górniczej\|Wydziału Geodezji Górniczej]].

	W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).		W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).

HieronimSienski o 07:06, 31 mar 2023

2023-03-31T07:06:42Z

← poprzednia wersja		Wersja z 31 mar 2023, 09:06
Linia 22:		Linia 22:
	Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.		Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.

	~~Absolwent~~ AGH ~~w Krakowie (1951)~~.		W 1951 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym AGH. Już w czasie studiów - od 1948 roku - był asystentem w Katedrze Geodezji i Miernictwa Górniczego II u prof. Tadeusza Kochmańskiego, a od 1956 roku adiunktem w Katedrze Geodezji Wyższej i Obliczeń Geodezyjnych Wydziału Geodezji Górniczej.

	W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).		W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).
Linia 35:		Linia 35:

	Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów.		Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów.

			///////////////////
			, a w 1946 roku zdał egzamin maturalny w Gimnazjum w Miechowie. W tym samym roku rozpoczął studia na Wydziale Geologiczno-Mierniczym Akademii Górniczej. Dyplom magistra inżyniera uzyskał 1 kwietnia 1951 roku.





			W 1963 roku na podstawie pracy "Ochrona wyrobisk górniczych przy pomocy opisu przejścia niecki przez górotwór", napisanej pod kierunkiem prof. T. Kochmańskiego uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Następnie w 1975 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1976 roku powołany został na stanowisko kierownika Zakładu Badań Górotworu Deformacji Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej, którym kierował do 1992 roku. W 1988 roku otrzymał tytuł profesora. Był wicedyrektorem Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej. Prowadził zajęcia dydaktyczne z zakresu szkód górniczych, geodezji i miernictwa górniczego. Posiadał umiejętność jasnego przekazywania wiedzy studentom zyskując ich uznanie. Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi. Liczne publikacje, prace naukowo-badawcze opublikowane i nieopublikowane świadczą o wysokiej randze naukowej, wiele z nich zostało wdrożone w przemyśle górniczym. W sumie jest autorem około 60 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów. Był wychowawcą wielu pokoleń geodetów górniczych. W 1993 roku przeszedł na emeryturę. Dalej był bardzo aktywny, szczególnie w zakresie współpracy z przemysłem górniczym oraz kształceniem młodej kadry naukowej. Do końca pracy zawodowej związany z Wydziałem Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
			Był członkiem Polskiej Akademii Nauk - Komitet Górnictwa oraz Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.
			W uznaniu zasług otrzymał: Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Nagrodę Ministra, Złota Odznakę „Zasłużony dla województwa katowickiego” oraz tytuł Dyrektor Górniczy I stopnia.




	==== Odznaczenia i nagrody ====		==== Odznaczenia i nagrody ====
Linia 41:		Linia 55:

	==== Bibliografia publikacji ====		==== Bibliografia publikacji ====

	https://badap.agh.edu.pl/autor/dzegniuk-bogdan-003558		https://badap.agh.edu.pl/autor/dzegniuk-bogdan-003558

	== Źródła do biogramu ==		== Źródła do biogramu ==

	====Książki====		====Książki====

	* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 26, [foto]		* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 26, [foto]
	* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 79, [foto]		* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 79, [foto]

	====Artykuły====		====Artykuły====

	* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 67 (20 III 2009), s. A11 [nekr.]		* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 67 (20 III 2009), s. A11 [nekr.]
	* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 71 (25 III 2009), s. A10 [nekr.]		* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 71 (25 III 2009), s. A10 [nekr.]


	{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}		{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}
	[[Category:Biogramy]]		[[Category:Biogramy]]

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

2023-01-25T12:39:05Z

Bibliografia publikacji

← poprzednia wersja		Wersja z 25 sty 2023, 14:39
Linia 41:		Linia 41:

	==== Bibliografia publikacji ====		==== Bibliografia publikacji ====
	~~http~~://~~bpp~~.agh.edu.pl/autor/dzegniuk-bogdan-~~03558~~		https://badap.agh.edu.pl/autor/dzegniuk-bogdan-003558

	== Źródła do biogramu ==		== Źródła do biogramu ==

HieronimSienski o 21:31, 19 mar 2021

2021-03-19T21:31:27Z

← poprzednia wersja		Wersja z 19 mar 2021, 23:31
Linia 17:		Linia 17:

	Dyscyplina/specjalności: geodezja, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych		Dyscyplina/specjalności: geodezja, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych


	== Nota biograficzna ==		== Nota biograficzna ==


	Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.		Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.
Linia 37:		Linia 35:

	Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów.		Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów.


	==== Odznaczenia i nagrody ====		==== Odznaczenia i nagrody ====
Linia 55:		Linia 52:
	* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 71 (25 III 2009), s. A10 [nekr.]		* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 71 (25 III 2009), s. A10 [nekr.]



	{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}		{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}
	[[Category:Biogramy]]		[[Category:Biogramy]]

HieronimSienski o 12:53, 20 sty 2018

2018-01-20T12:53:57Z

@@ Linia 12: / Linia 12: @@
 |awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
 |name=Bogdan Dżegniuk
 |image_size=41619
 }}
 Prof. dr hab. inż. '''Bogdan Dżegniuk''' (1923–2009)
@@ Linia 56: / Linia 24: @@
 Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.
-Absolwent AGH w Krakowie (1951). W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).
+Absolwent AGH w Krakowie (1951).
-Profesor Katedry Ochrony Terenów Górniczych, Geoinformatyki i Geodezji Górniczej AGH. Przed emeryturą pełnił stanowiska: kierownik Zakładu Badań Górotworu na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1976–1992; wicedyrektor Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej. Wychowawca wielu pokoleń geodetów górniczych; wypromował 4 doktorów.
+W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).
 Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi; liczne projekty badawcze zostały wdrożone w przemyśle górniczym.