Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Tadeusz Zdzisław Kowalski

2024-03-07T10:10:48Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Kowalski
|given-name=Tadeusz Zdzisław
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|birth_date=17 września 1953
|birth_place=Chojnów
|fields=fizyka, fizyka jądrowa, detektory, fizyka techniczna, fizyka wysokich energii
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Tadeusz Zdzisław Kowalski''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, fizyka jądrowa, detektory, fizyka techniczna, fizyka wysokich energii

== Nota biograficzna ==

Urodził się 17 września 1953 roku w Chojnowie.

W 1977 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH uzyskując, na podstawie pracy "Długożyciowe liczniki proporcjonalne promieniowania rentgenowskiego o energii do 6 keV wypełnione neonem", tytuł magistra inżyniera elektryka w zakresie technicznej fizyki jądrowej z wyróżnieniem.

W latach 1977-1978 rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH.

W latach 1978-1980 odbył stacjonarne Środowiskowe Studia Doktoranckie UJ-AGH.

Od 1980 roku kontynuował pracę inżyniera w Samodzielnej Pracowni Detektorów w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Analiza współczynnika wzmocnienia gazowego w mieszaninach gazów i par w funkcji wybranych parametrów", której promotorem był profesor Kazimierz W. Ostrowski, uzyskał stopień doktora.

W latach 1986-1987 przebywał w European Space Research and Technology Center, ESTEC, Nordwijk aan Zee, Holandia, w ramach stypendium Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w
Wiedniu.

W 2017 roku na podstawie rozprawy "Mieszaniny robocze w detektorach gazowych stosowanych w eksperymentach fizyki wysokich energii i mikro-dozymetrii" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Autor około 1000 publikacji.

Współpracownik naukowy ośrodka DESY w Hamburgu i ośrodka CERN w Genewie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], Nagroda Zespołowa II stopnia Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Nagroda Zespołowa I stopnia Prezesa PAA

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kowalski-tadeusz-001535

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 153
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 30, 83, 103
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 118, 130
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 128
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131

==== Inne ====

* Akademia Górniczo-Hutnicza [online] [przeglądany 21.12.2023]. Dostępny w: http://ftj.agh.edu.pl/doc/pl/stopnie/18KT/2018_KT_ML.pdf
* Mieszaniny robocze w detektorach gazowych stosowanych w ... [online] [przeglądany 21.12.2023]. Dostępny w: http://www.ftj.agh.edu.pl/doc/pl/stopnie/18KT/2018_KT_Z1.pdf

{{DEFAULTSORT: Kowalski, Tadeusz Zdzisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Andrzej Marian Strugała

2024-03-07T10:08:20Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Strugała
|given-name=Andrzej Marian
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Andrzej Strugała.jpg
|birth_date=7 września 1950
|birth_place=Kraków
|fields=metalurgia, gazownictwo, karbochemia, koksownictwo, technologia chemiczna, energetyka, technologia paliw stałych i gazowych
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Andrzej Marian Strugała''' (1950-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, gazownictwo, karbochemia, koksownictwo, technologia chemiczna, energetyka, technologia paliw stałych i gazowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 7 września 1950 roku w Krakowie.

W 1974 roku ukończył studia w AGH.

W 1974 roku rozpoczął pracę stażysty w Zakładzie Koksownictwa i Gazownictwa [[Instytut Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów|Instytut Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Gęstość nasypowa wsadu węglowego dla koksowania w ujęciu modelowym", której promotorem był profesor Franciszek Byrtus, przedstawionej w Instytucie Metalurgii Wydziału Metalurgicznego, uzyskał stopień doktora. Następnie otrzymał stanowisko adiunkta.

W 2007 roku na podstawie rozprawy "Rola czynników surowcowych oraz technologicznych w procesie formowania się porowatej struktury koksu", przedstawionej w Wydziale Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej, uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Autor około 200 publikacji i 4 patentów.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/strugala-andrzej-003209

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 108
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 343, [foto]

==== Inne ====

* Zespół Technologii Paliw [online] [przeglądany 20.12.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kepw/pracownik/a_s.html

{{DEFAULTSORT: Strugała, Andrzej Marian}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Stanisław Stoch

2024-03-07T10:06:07Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Stoch
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Stanisław Stoch.jpg
|birth_date=6 maja 1954
|birth_place=Kraków
|fields=telekomunikacja, informatyka, telekomutacja, inżynieria systemów informatycznych
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr inż. '''Stanisław Stoch''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: telekomunikacja, informatyka, telekomutacja, inżynieria systemów informatycznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 maja 1954 roku w Krakowie.

W 1977 roku ukończył z wyróżnieniem studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1980 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Telekomunikacji Instytutu Automatyki, Inżynierii systemów i Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 1981 roku na podstawie pracy "Synteza bezhazardowych sieci z elementów progowych", której promotorem był profesor Antoni Pach, uzyskał stopień doktora.

W latach 1988-1993 był specjalistą informatykiem w Przedsiębiorstwie Zagranicznym "Alpha".

Obecnie jest adiunktem w Instytucie Telekomunikacji Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Autor kilkunastu publikacji.

Od wielu lat jest związany z Wydziałem Politechnicznym Akademii Tarnowskiej.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Prezydenta Miasta Krakowa, w 1977 roku otrzymał tytuł Najlepszego Studenta AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/stoch-stanislaw-005000

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 154
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 96
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 340-341, [foto]

==== Artykuły ====

* [Stanisław Stoch]. ''Telekomunikacja Cyfrowa'' 1998, T. !, z. 1, s. 90, [foto]

==== Inne ====

* Stoch Stanisław | Instytut Telekomunikacji AGH [online] [przeglądany 20.12.2023]. Dostępny w: https://telekomunikacja.agh.edu.pl/pracownicy/stoch-stanislaw/

{{DEFAULTSORT: Stoch, Stanisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Wiesława Antonina Sikora

2024-03-07T10:03:54Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Sikora
|given-name=Wiesława Antonina
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Wiesława Sikora.jpg
|birth_date=6 grudnia 1945
|birth_place=Kraków
|fields=fizyka, fizyka ciała stałego, nauki fizyczne
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. '''Wiesława Antonina Sikora''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, fizyka ciała stałego, nauki fizyczne

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 6 grudnia 1945 roku w Krakowie.

W 1968 roku ukończyła Wydział Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego
uzyskując dyplom magistra fizyki.

Przez rok pracowała jako nauczycielka fizyki w liceum, po czym podjęła studia doktoranckie na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii UJ.

W 1973 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Fizyki Fazy Skondensowanej [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Opis symetrii struktur magnetycznych za pomocą reprezentacji grup przestrzennych", której promotorem był profesor Jerzy Rayski, uzyskała stopień doktora.

W 1979 roku została oddelegowana do pracy w Laboratorium Fizyki Teoretycznej Zjednoczonego Instytutu Badań Jądrowych w Dubnej, gdzie wraz z rodziną przebywała do 1983 roku. W tym okresie, współpracując z grupą prof. Jurija Izjumowa ze Swierdłowska, rozpoczęła prace nad zastosowaniem metody analizy symetrycznej, opartej na teorii grup i reprezentacji, do badania przejść fazowych w kryształach. Rozwijanie tej metody i stosowanie jej do badania różnego rodzaju przejść fazowych w kryształach wielu związków, we współpracy z wieloma grupami eksperymentatorów w Polsce i za granicą, stanowiło główny nurt jej pracy naukowej. Współautorstwo udostępnionego w internecie programu komputerowego MODY, pozwalającego na upowszechnienie realizacji opracowanej metody, uważa za jedno ze swoich ważniejszych osiągnięć.

W 1991 roku na podstawie rozprawy "Zastosowanie analizy symetrycznej do badania przejść fazowych i wzbudzeń w kryształach", przedstawionej na Wydziale Fizyki i Techniki Jądrowej AGH, uzyskała stopień doktora habilitowanego.

W 1996 roku otrzymała stanowisko profesora nadzwyczajnego AGH.

W latach 1997-2001 była pełnomocnikiem dziekana WFiTJ ds. Nauczania Fizyki na Studiach Zaocznych.

W 1998 roku została członkiem Komisji ds. Promocji Wydziału.

W 1999 roku została członkiem Komisji Nagród.

W latach 2002-2005 była kierownikiem Zakładu Fizyki Fazy Skondensowanej.

W 2006 roku otrzymała tytuł profesora.

Była członkiem Komisji Aparaturowej oraz członkiem Komisji Nagród i Odznaczeń.

Autorka około 100 publikacji.

Promotorka prac doktorskich.

Jest członkiem Polskiego Towarzystwa Dyfrakcji Neutronów, Komitetu Krystalografii PAN, Polskiego Towarzystwa Fizycznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/sikora-wieslawa-001551

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 43, 51, 59, 66, 69, 81, 96, 104, 109
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 14, 16, 22, 26, 47, 67, 116, 118, 128, 138, 143-144, 168, 204
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 320-321

==== Inne ====

* Strona prof. Wiesławy Sikory [online] [przeglądany 18.12.2023]. Dostępny w: http://www.ftj.agh.edu.pl/~sikora/naglowek.html

{{DEFAULTSORT: Sikora, Wiesława Antonina}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Bronisława Odziewa

2024-03-07T09:53:06Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Odziewa
|given-name=Bronisława
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Bronisława Odziewa.jpg
|birth_date=2 września 1941
|birth_place=Grybów
|fields=energetyka, budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia energetyczne, pompy, sprężarki, wentylatory, kotły i wymienniki ciepła, odnawialne źródła energii, technika niskich temperatur
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Bronisława Odziewa''' (1941-)

Dyscyplina/specjalności: energetyka, budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia energetyczne, pompy, sprężarki, wentylatory, kotły i wymienniki ciepła, odnawialne źródła energii, technika niskich temperatur

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 2 września 1941 roku w Grybowie.

W 1963 roku ukończyła Wydział Metalurgiczny AGH.

W 1963 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Pomp, Sprężarek i Wentylatorów Katedry Termodynamiki i Urządzeń Energetycznych [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Pomiar natężenia przepływu metodą krzywakową", której promotorem był profesor Jan Sentek, uzyskała stopień doktora.

Była kierownikiem Studium Podyplomowego "Energetyka Cieplna".

Była opiekunką Koła Naukowego Mechaników Energetyków oraz organizatorką zagranicznych praktyk dla studentów energetyków.

Przed przejściem na emeryturę pracowała w Katedrze Systemów Energetycznych i Urządzeń Ochrony Środowiska WIMiR.

Autorka około 30 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Srebrna Odznaka Zasłużony dla Miasta Krakowa, Zasłużony dla Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/odziewa-bronislawa-002482

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 131
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 12, 198, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 147
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 255

==== Inne ====

* Katedra Systemów Energetycznych I Urządzeń Oochrony ŚrodowiskaKatedra Systemów Energetycznych I Urządzeń Oochrony Środowiska [online] [przeglądany11.12.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kseiuos/index.php?n0=pracownicy&n1=pracownik&d=203&l=pl

{{DEFAULTSORT: Odziewa, Bronisława}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Stanisław Bieńkowski

2024-03-07T09:47:42Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bieńkowski
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Dr inż., prof. Akad. Handl.
|image=Stanisław Bieńkowski.jpg
|birth_date=15 lutego 1882
|birth_place=Białowieża
|death_date=14 września 1958
|death_place=Kraków
|fields=organizacja pracy
|faculty=Wydział Elektromechaniczny
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
|name=Stanisław Bieńkowski
}}
Dr inż., prof. Akad. Handl. '''Stanisław Bieńkowski''' (1882–1958)

Dyscyplina/specjalności: zarządzanie, nauki o zarządzaniu, organizacja pracy

== Nota biograficzna ==

Urodził się 15 lutego 1882 roku w Białowieży. Zmarł 14 września 1958 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1906 roku ukończył Wydział Mechaniczny Politechniki w Berlinie (Charlottenburgu), uzyskując tytuł inżyniera za pracę "Projektowanie i organizacja fabryki wiertarek". Jeszcze podczas studiów podjął pracę w fabryce kabli należącej do koncernu AEG. Zdobyte tam doświadczenia zawodowe posłużyły mu do napisania pracy doktorskiej: "Wpływ czynników zewnętrznych na wydajność pracy w fabryce kabli", na podstawie której w 1910 roku uzyskał stopień doktora. Praca ta została opublikowana i była często cytowana w literaturze europejskiej.

W 1911 roku rozpoczął pracę w Lwowskim Banku Przemysłowym. Do jego zadań należało opiniowanie projektów budowy nowych zakładów, samodzielne opracowywanie projektów oraz kierowanie budową zakładów finansowanych przez Bank. Do najważniejszych jego dokonań w tym okresie należą: opracowanie projektu i kierowanie budową fabryki obuwia Gafota, sanacja organizacyjna fabryki akumulatorów oraz modernizacja zakładów Metal.

W 1920 roku w czasie wojny polsko-ukraińskiej podczas obrony Lwowa był komendantem cywilnym Miejskiej Straży Obywatelskiej w Sygniówce.

W 1925 roku rozpoczął pracę wykładowcy na Politechnice Lwowskiej.

W 1935 na podstawie rozprawy "Organizacja i zarząd zakładu przemysłowego", uzyskał habilitację. W 1937 roku objął stanowisko docenta.

W 1938 roku został kierownikiem Katedry Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw w Akademii Handlowej w Krakowie.

W czasie okupacji niemieckiej uczył w Liceum Administracyjno-Handlowym w Krakowie i kierował biurem przewozowym.

Po zakończeniu II wojny światowej wznowił działalność Instytutu Naukowego Organizacji i Kierownictwa (obecnie Towarzystwo Naukowe Organizacji i Kierownictwa). Następnie objął stanowisko prezesa Instytutu i pełnił tę funkcję do czasu przeniesienia siedziby do Warszawy w 1948 roku.

Po wojnie, w 1945 roku, reaktywowana została również Katedra Organizacji i Zarządu Przedsiębiorstw Akademii Handlowej w Krakowie, którą kierował do 1950 roku. W latach 1945–1951 pełnił funkcję prorektora Akademii Handlowej w Krakowie (obecnie Uniwersytet Ekonomiczny w Krakowie).

W latach 1946-1951 prowadził wykłady zlecone: organizacja pracy i kalkulacja warsztatowa w [[Wydział Elektromechaniczny|Wydziale Elektromechanicznym]] AG i AGH. W 1947 roku został mianowany docentem nieetatowym AGH.

W 1951 roku został zmuszony do przejścia na wcześniejszą emeryturę.

Był jednym z czołowych przedstawicieli nurtu humanizacyjnego w naukach o zarządzaniu. Opracował teorię optymalnej wielkości przedsiębiorstwa. Sformułował też wzory opisujące optymalną wielkość przedsiębiorstwa oraz granicę rentowności koncentracji organizacyjnej. W jego dorobku naukowym można wyróżnić kilka kierunków badawczych, w szczególności psychologię i fizjologię pracy. W jednym z powojennych artykułów pisał, że naukowa organizacja pracy staje się szczególnie popularna wówczas, gdy z powodu gwałtownych wstrząsów społecznych lub wojen, rozmaite zagadnienia społeczne domagają się rozwiązania, a równocześnie dany kraj znajduje się w trudnej sytuacji gospodarczej. Ilustrował to przykładem USA, gdzie po I wojnie światowej komisja Hoovera stwierdziła, że ubytek produkcji spowodowany marnotrawstwem wysiłków ludzkich, materiałów itp. wyniósł w przybliżeniu 2/3 zdolności produkcyjnej badanych zakładów.

W 1912 roku na Zjeździe Prawników i Ekonomistów Polskich Bieńkowski wygłosił referat na temat psychologii i fizjologii pracy.

Pierwszy w Polsce zajął się psychotechniką, jako narzędziem właściwego doboru ludzi na określone stanowiska i opracował pierwszy syntetyczny zarys nauki o pracy, którą nazwał ergologią.

Był autorem badań z tego zakresu, analizował takie aspekty jak: bilans energetyczny organizmu ludzkiego, wpływ zmęczenia na wydajność, fizjologiczne aspekty wypoczynku, wpływ wprawy na wydajność, przebieg wydajności dziennej i tygodniowej.

Publikacje dotykały różnorodnych aspektów z zakresu organizacji. Usystematyzował zasady budowania struktur organizacyjnych, w oparciu o 3 zasadnicze prawa (tzw. Triada Bieńkowskiego):

- prawo rozgraniczenia kompetencji (idea rozgraniczania obowiązków, swoboda w realizacji zleceń ramowych)

- prawo wyjątku (wyższy szczebel zatwierdza jedynie czynności odbiegające od zleceń ramowych, zwłaszcza sprzeczne z nimi - jest to zabezpieczenie przed przeciążeniem od czynności zbędnych)

- prawo najkrótszej drogi, czyli najmniejszej liczby punktów przebiegowych.

Zajmował się również badaniami cech kierowniczych. W publikacji "Psychologia kierownictwa" do najważniejszych z nich zaliczył: wolę, odwagę oraz przewidywanie, natomiast wśród cech uzupełniających wskazał na: doświadczenie, opanowanie oraz zdolność podporządkowania się.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919–1949). Kraków 1979, s. 15–16
* Semper fidelis : obrona Lwowa w obrazach współczesnych [reprint]. Warszawa 1990, s 183, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1946/47]. Kraków 1946, s. 79, 89
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 36, 41 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Inne ====

* Stanisław Bieńkowski (profesor) [online] [przeglądany 6.12.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Bie%C5%84kowski_(profesor)

{{DEFAULTSORT:Bieńkowski, Stanisław }}
[[Category:Biogramy]]

Tadeusz Ozog

2024-03-07T09:41:17Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Ozog
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Tadeusz Ozog.jpg
|birth_date=20 lipca 1919
|birth_place=Klimontów
|death_date=14 marca 1982
|fields=mechanika górotworu, Górnictwo i geologia inżynierska
|faculty=Wydział Górniczy
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Tadeusz Ozog''' (1919-1982)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, mechanika górotworu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 20 lipca 1919 roku w Klimontowie koło Miechowa. Zmarł 14 marca 1982 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1947 roku rozpoczął pracę młodszego asystenta w Zakładzie Mechaniki Teoretycznej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AG.

W 1950 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

W 1964 roku na podstawie pracy "Ugięcie stropu przy uwzględnieniu sił ścinających", której promotorem był profesor Antoni Sałustowicz, uzyskał stopień doktora.

Był pierwszym opiekunem, powstałego na Wydziale w 1965 roku, Koła Naukowego Budownictwa i Geomechaniki „Górotwór".

Od 1963 roku pracował w Komitecie Obchodu Dnia Górnika.

Autor kilku publikacji i licznych ekspertyz.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 115
* [Skład Osobowy AGH … 1947/48]. Kraków 1947, s. 25, 26
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-2019. Kraków 2019, s. 61, 88, 117
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 263-264, [foto]

==== Inne ====

* Historia - Koło Naukowe Budownictwa i Geomechaniki - AGH [online] [przeglądany 5.12.2023]. Dostępny w: http://www.knbig.wgig.agh.edu.pl/karta-panelu/
* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 5.12.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Ozog, Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

Ireneusz Jan Lipiarski

2024-03-07T09:39:59Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Lipiarski
|given-name=Ireneusz Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=27 maja 1937
|birth_place=Zabierzów
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, geologia, geologia górnicza, petrologia, paleobotanika, geologia złóż węgla
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Ireneusz Jan Lipiarski''' (1937-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, geologia, geologia górnicza, geologia złóż węgla, petrologia węgla, paleobotanika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 maja 1937 roku w Zabierzowie.

W 1960 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1961 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Paleobotaniki i Petrografii Węgla Katedry Złóż Węgla [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Flora martwicy karniowickiej i jej znaczenie stratygraficzne oraz paleogeograficzne", której promotorem był profesor Stanisław Zbigniew Stopa, uzyskał stopień doktora.

W 1974 roku na podstawie rozprawy "Osady warstw żaclerskich (Dolny Westfal) w niecce Słupca (depresja śródsudecka) oraz morfologia pokładów węgla", uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 1985-1992 był kierownikiem Zakładu Geologii Złóż Węgla Kamiennego, następnie w latach 1992-1999 kierownikiem Geologii Złóż Węgla.

W 1999 roku otrzymał tytuł profesora.

Od 1976 roku był przewodniczącym komitetu organizacyjnego sympozjum "Geologia formacji węglonośnych Polski", a w latach 1976-1989 przewodniczącym komitetu organizacyjnego sympozjum "Petrologia węgla".

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Autor ponad 130 publikacji.

Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złoty Medal Zasłużony dla Polskiej Geologii

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/lipiarski-ireneusz-002116

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 199
* [Skład Osobowy AGH … 1961/62]. Kraków 1964, s. 33
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 200-201

==== Artykuły ====

{{DEFAULTSORT: Lipiarski, Ireneusz Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Ireneusz Jan Lipiarski

2024-03-07T09:39:14Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Lipiarski
|given-name=Ireneusz Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=27 maja 1937
|birth_place=Zabierzów
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, geologia, geologia górnicza, petrologia, paleobotanika, geologia złóż węgla
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Ireneusz Jan Lipiarski''' (1937-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, geologia, geologia górnicza, geologia złóż węgla, petrologia węgla, paleobotanika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 maja 1937 roku w Zabierzowie.

W 1960 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1961 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Paleobotaniki i Petrografii Węgla Katedry Złóż Węgla [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Flora martwicy karniowickiej i jej znaczenie stratygraficzne oraz paleogeograficzne", której promotorem był profesor Stanisław Zbigniew Stopa, uzyskał stopień doktora.

W 1974 roku na podstawie rozprawy "Osady warstw żaclerskich (Dolny Westfal) w niecce Słupca (depresja śródsudecka) oraz morfologia pokładów węgla" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 1985-1992 był kierownikiem Zakładu Geologii Złóż Węgla Kamiennego, następnie w latach 1992-1999 kierownikiem Geologii Złóż Węgla.

W 1999 roku otrzymał tytuł profesora.

Od 1976 roku był przewodniczącym komitetu organizacyjnego sympozjum "Geologia formacji węglonośnych Polski", a w latach 1976-1989 przewodniczącym komitetu organizacyjnego sympozjum "Petrologia węgla".

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Autor ponad 130 publikacji.

Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złoty Medal Zasłużony dla Polskiej Geologii

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/lipiarski-ireneusz-002116

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 199
* [Skład Osobowy AGH … 1961/62]. Kraków 1964, s. 33
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 200-201

==== Artykuły ====

{{DEFAULTSORT: Lipiarski, Ireneusz Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.03.2024'''''

Halina Losiak

2024-03-07T09:33:38Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Losiak
|given-name=Halina
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=12 grudnia 1929
|birth_place=Łuszczyce
|death_date=2 lipca 2007
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia górnictwa odkrywkowego
|faculty=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Halina Losiak''' (1929-2007)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia górnictwa odkrywkowego

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 12 grudnia 1929 roku w Łuszczycach. Zmarła 2 lipca 2007 roku. Pochowana na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1959 roku ukończyła Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1960 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Maszyn do Urabiania i Ładowania Katedry Maszyn i Urządzeń Górniczych [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1967 roku na podstawie pracy "Wpływ technicznych parametrów wiertnicy obrotowo-udarowej na postęp i wydajność wiercenia w skałach średniej i dużej twardości", której promotorem był profesor Tadeusz Kubiczek, uzyskała stopień doktora. Następnie otrzymała stanowisko adiunkta.

Autorka kilkunastu publikacji i 5 patentów.

Była opiekunką Koła Naukowego Mechaników.

Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 169
* [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 156
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 203

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 5.12.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Losiak, Halina}}

[[Category:Biogramy]]

Halina Losiak

2024-03-07T09:32:47Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Losiak
|given-name=Halina
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=12 grudnia 1929
|birth_place=Łuszczyce
|death_date=2 lipca 2007
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia górnictwa odkrywkowego
|faculty=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Halina Losiak''' (1929-2007)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny i urządzenia górnictwa odkrywkowego

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 12 grudnia 1929 roku w Łuszczycach. Zmarła 2 lipca 2007 roku. Pochowana na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1959 roku ukończyła Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1960 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Maszyn do Urabiania i Ładowania Katedry Maszyn i Urządzeń Górniczych [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1967 roku na podstawie pracy "Wpływ technicznych parametrów wiertnicy obrotowo-udarowej na postęp i wydajność wiercenia w skałach średniej i dużej twardości", której promotorem był profesor Tadeusz Kubiczek, otrzymała stopień doktora. Następnie otrzymała stanowisko adiunkta.

Autorka kilkunastu publikacji i 5 patentów.

Była opiekunką Koła Naukowego Mechaników.

Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 169
* [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 156
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 203

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 5.12.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Losiak, Halina}}

[[Category:Biogramy]]

Adam Zbigniew Bunsch

2023-06-28T11:40:50Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bunsch
|given-name=Adam Zbigniew
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Adam Bunsch.jpg
|birth_date=22 kwietnia 1956
|fields=inżynieria materiałowa, metalurgia, materiały metaliczne, metaloznawstwo, rentgenowskie metody badań
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
}}
Dr inż. '''Adam Zbigniew Bunsch''' (1956-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, metalurgia, materiały metaliczne, metaloznawstwo, rentgenowskie metody badań

== Nota biograficzna ==

Urodził się 22 kwietnia 1956 roku.

W 1980 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH ze specjalizacją metaloznawstwo i fizyka metali.

W 1980 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Metaloznawstwa i Obróbki Cieplnej Instytutu Metalurgii [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W 1988 roku na podstawie pracy "Tekstury rekrystalizacji walcowanych na zimno taśm ze stopu Al0.8Fe0.6Si (PAO)", której promotorem był profesor Jan Karp, uzyskał stopień doktora.

Jest adiunktem w Katedrze Metaloznawstwa i Metalurgii Proszków Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej.

Jego działalność naukowa koncentruje się na następujących problemach: zastosowanie metod dyfrakcji rentgenowskiej w inżynierii materiałowej, pomiary tekstur krystalograficznych, lokalne pomiary orientacji, jakościowa i ilościowa analiza fazowa. Natomiast działalność dydaktyczna dotyczy następujących zagadnień: krystalografia, rentgenowska analiza strukturalna, materiałoznawstwo.

Autor około 60 publikacji.

Członek SITPH, Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego, Polskiego Towarzystwa Mikroskopii, European Microscopy Society

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/bunsch-adam-002783

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 45
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131
* Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej : Wydział Hutniczy (1922-1951), Wydział Metalurgiczny (1951-1993), Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej (1993-2005) : jubileusz 90-lecia Wydziału : 1922-2012 [AGH]. Kraków 2012, s. 253]

==== Inne ====

* Adam BUNSCH | Adiunkt | Dr inż. | AGH University of Science ... [online] [przeglądany 13.04.2023]. Dostępny w: https://www.researchgate.net/profile/Adam-Bunsch

{{DEFAULTSORT:Bunsch, Adam Zbigniew}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Wiesław Włodzimierz Jażdżyński

2023-06-28T11:35:34Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Jażdżyński
|given-name=Wiesław Włodzimierz
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Wiesław Jażdżyński.jpg
|birth_date=26 listopada 1947
|birth_place=Trzebinia
|fields=elektrotechnika, maszyny elektryczne
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Wiesław Włodzimierz Jażdżyński''' (1947-)

Dyscyplina/specjalności: elektrotechnika, maszyny elektryczne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 listopada 1947 roku w Trzebini.

W 1971 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1974 roku rozpoczął pracę w Laboratorium Maszyn i Systemów Elektromechanicznych Instytutu Maszyn i Sterowania Układów elektroenergetycznych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]], przekształconego rok później w [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Propozycja analitycznej procedury prowadzącej do zmniejszenia obciążeń w elementach walcarki", której promotorem był profesor Władysław Kołek, uzyskał stopień doktora.

W 1996 roku na podstawie rozprawy "Projektowanie maszyn elektrycznych oraz identyfikacja ich modeli z wykorzystaniem optymalizacji wielokryterialnej", uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 2001 roku jest profesorem nadzwyczajnym AGH.

Jego główne zainteresowania to zastosowanie metod optymalizacji w zagadnieniach projektowania maszyn elektrycznych i identyfikacji ich modeli, a także zagadnienia symulacji i obliczeń polowych.

Autor ponad 80 publikacji i 5 patentów.

Promotor 5 prac doktorskich.

Członek PTETiS, IEEEE i SEP. W SEP jest rzeczoznawcą.

Kierownik i wykonawca grantów KBN i innych projektów badawczych.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/jazdzynski-wieslaw-001304

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 133
* [Skład Osobowy AGH … 1976]. Kraków 1976, s. 127
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 95
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 131, [foto]

{{DEFAULTSORT:Jażdżyński, Wiesław Włodzimierz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Marek Jan Bogacki

2023-06-28T11:31:33Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bogacki
|given-name=Marek Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Marek Bogacki.jpg
|birth_date=27 grudnia 1964
|birth_place=Trzebinia
|fields=inżynieria i ochrona środowiska, inżynieria środowiska, fizyka i chemia atmosfery, meteorologia i klimatologia, zarządzanie jakością powietrza, ochrona powietrza, zarządzanie środowiskowe
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Marek Jan Bogacki''' (1964-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria i ochrona środowiska, inżynieria środowiska, fizyka i chemia atmosfery, meteorologia i klimatologia, zarządzanie jakością powietrza, ochrona powietrza, zarządzanie środowiskowe

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 grudnia 1964 roku w Trzebini.

W 1989 roku ukończył studia na Wydziale Odlewnictwa AGH i uzyskał tytuł magistra inżyniera w zakresie hutnictwa - specjalność odlewnictwo.

W 1989 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Kształtowania i Ochrony Środowiska [[Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska|Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska]] AGH.

W 1998 roku na podstawie pracy "Modelowanie emisji ozonu w przyziemnej warstwie atmosfery", napisanej pod kierunkiem profesora Mariana Mazura, uzyskał stopień doktora.

W 2020 roku na podstawie rozprawy "Emisje zanieczyszczeń do powietrza z wybranych źródeł - identyfikacja, parametryzacja i modelowanie dla celów związanych z zarządzaniem jakością powietrza", uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W roku akademickim 1994/1995 odbył dziewięciomiesięczny staż naukowy w Technicznym Uniwersytecie w Grazu w Austrii, a w 2002 roku sześciomiesięczny staż naukowy w Instytucie Frannhofera w Garmisch-Partenkirchen w Niemczech, w ramach stypendium NATO.

W latach 2002-2005 był kierownikiem Studiów Podyplomowych: Instrumenty i techniki zarządzania środowiskiem Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska AGH.

W latach 2002-2005 pracował również na Wydziale Inżynierii Środowiska Państwowej Wyższej Szkole Zawodowej w Krośnie.

Autor ponad 110 publikacji.

Promotor 3 prac doktorskich.

W latach 1998-2019 w ramach jednotematycznego cyklu publikacji zebranych pod wspólnym tytułem "Emisje zanieczyszczeń do powietrza z wybranych źródeł - identyfikacja, parametryzacja i modelowanie dla celów związanych z zarządzaniem jakością powietrza" opublikował 11 prac.

Jest członkiem Rady Programowej ds. Ochrony Powietrza Miasta Krakowa oraz wicedyrektorem miejskiej jednostki Klimat-Energia-Gospodarka Wodna.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Premiera za osiągnięcia w okresie studiów

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/biedrzycki-wojciech-004202

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 64, 204
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 32, [foto]

==== Inne ====

* Dr inż. Marek Bogacki recenzja prof. Polednik.pdf [online] [przeglądany 12.04.2023]. Dostępny w: https://stopnienaukowe.archiwum.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/BIP%20-%20stopnie%20naukowe/habilitacje/2020/Bogacki/dr_inz._Marek_Bogacki_recenzja_prof._Polednik.pdf
* Kraków pracuje nad „Standardem klimatycznym” [online] [przeglądany 12.04.2023]. Dostępny w: https://www.krakow.pl/aktualnosci/253188,2163,komunikat,krakow_pracuje_nad__standardem_klimatycznym_.html?_ga=2.30991414.806642111.1632722230-2075150987.1596792786
* Marek BOGACKI [online] [przeglądany 12.04.2023]. Dostępny w: https://geod.agh.edu.pl/index.php?option=com_content&view=article&id=47&Itemid=280&lang=pl
* Marek Bogacki - Studenci, pracownicy - USOSweb - USOS AGH [online] [przeglądany 12.04.2023]. Dostępny w: https://web.usos.agh.edu.pl/kontroler.php?_action=katalog2/osoby/pokazOsobe&os_id=100681
* Naukowcy z AGH zaangażowani w ochronę powietrza w ... [online] [przeglądany 12.04.2023]. Dostępny w: http://laboratoria.net/aktualnosci/20405.html

{{DEFAULTSORT:Bogacki, Marek Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Artur Maciej Rydosz

2023-06-28T11:19:22Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rydosz
|given-name=Artur Maciej
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Artur Radosz.jpg
|birth_date=4 lipca 1985
|birth_place=Ustrzyki Dolne
|fields=elektronika, automatyka, elektronika i elektrotechnika
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Artur Maciej Rydosz''' (1985-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, automatyka, elektronika i elektrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 4 lipca 1985 roku w Ustrzykach Dolnych.

W 2009 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH, gdzie na podstawie pracy dyplomowej „Projekt i symulacja mikrosystemu do badania wydychanego powietrza”, otrzymał tytuł magistra inżyniera.

W 2009 roku rozpoczął pracę na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH.

W 2014 roku po obronie z wyróżnieniem pracy „Detekcja gazów o małych koncentracjach z użyciem mikroprekoncentratorów”, której promotorem był profesor Tadeusz Pisarkiewicz, otrzymał stopień doktora.

W 2019 roku na podstawie rozprawy "Nanowarstwowe sensory gazów do zastosowań w detekcji biomarkerów" otrzymał stopień doktora habilitowanego.

Od 2019 roku pracuje jako profesor w Katedrze Elektroniki, obecnie Instytucie Elektroniki WIEiT.

W swoich badaniach zajmuje się interdyscyplinarną tematyką związaną z czujnikami gazów, układami zatężania (prekonentracji) oraz wykorzystaniu czujników do zastosowań medycznych. Głównym tematem prowadzonych badań jest opracowanie nanosensorów gazów o zwiększonej czułości na biomarkery cukrzycy obecne w wydychanym powietrzu. Jego obecne zainteresowania badawcze obejmują czujniki gazu i mikrokoncentratory, LTCC, technologię MEMS oraz aplikacje systemów czujników gazu. Interesuje się również metodą PVD wytwarzania różnych materiałów sensorycznych ze szczególnym naciskiem na wykrywanie lotnych związków organicznych np. w wydychanym powietrzu człowieka, jako potencjalne narzędzie do nieinwazyjnych pomiarów kilku chorób, takich jak cukrzyca.

Jest kierownikiem projektu PRELUDIUM przyznanego przez Narodowe Centrum Nauki, „Badania możliwości realizacji rezystancyjnych, półprzewodnikowych czujników gazów do detekcji wybranych lotnych związków organicznych w połączeniu z układem mikroprekoncentratora”; projektu LIDER przyznawanego przez Narodowe Centrum Badań i Rozwoju „Nanostruktury sensorowe do zastosowań w przenośnych analizatorach oddechu”. Jest stypendystą MNiSW oraz Fundacji na rzecz Nauki Polskiej w ramach programu START-2015 oraz START-2016.

Autor ponad 160 publikacji.

Członek Polskiego Towarzystwa Próżniowego, Polskiego Towarzystwa Sensorowego, IMAPS, Towarzystwa 500 Innowatorów, Sekcji Mikrofal i Radiolokacji Polskiej Akademii Nauk. Jest wiceprzewodniczącym Joint Chapter AP03/AES10/MTT17, IEEE Poland Section.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rydosz-artur-006527

== Źródła do biogramu ==

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Artur Rydosz, prof. AGH [online] [przeglądany 6.04.2023]. Dostępny w: https://lab-agh-edu-pl.translate.goog/team/?_x_tr_sch=http&_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Dr hab. inż. Artur Rydosz, prof. AGH [online] [przeglądany 6.04.2023]. Dostępny w: http://www.zlns.agh.edu.pl/dr-inz-artur-rydosz/
* Informacja od p. Artura Rydosza [inf. z dnia 6.04.2023]

{{DEFAULTSORT: Rydosz, Artur Maciej}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Jacek Cieślik

2023-06-28T11:06:56Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Cieślik
|given-name=Jacek
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jacek Cieslik.jpg
|birth_date=10 września 1957
|birth_place=Kraków
|fields=automatyka i robotyka, mechanika, akustyka, wibroakustyka, mechanika stosowana, dynamika maszyn, budowa i eksploatacja maszyn, mechatronika, fizyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jacek Cieślik''' (1957-)

Dyscyplina/specjalności: automatyka i robotyka, mechanika, akustyka, wibroakustyka, mechanika stosowana, dynamika maszyn, budowa i eksploatacja maszyn, mechatronika, fizyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 września 1957 roku w Krakowie.

W 1981 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Wibroakustyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Analiza przydatności metod natężeniowych do badań wibroakustycznych", której promotorem był profesor Ryszard Panuszka, uzyskał stopień doktora.

W 2004 roku na podstawie rozprawy "Metody natężeniowe w analizie elementów konstrukcyjnych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Obecnie pracuje w Katedrze Systemów Wytwarzania WIMiR.

Autor ponad 160 publikacji.

Promotor i recenzent kilku prac doktorskich.

Kierownik kilku projektów badawczych.

Koordynator ds. Współpracy z Uczelniami Kazachstanu i Azji Środkowej.

Członek Polskiego Towarzystwa Akustycznego, Polskiego Towarzystwa Mechaniki Teoretycznej i Stosowanej, Ligi Walki z Hałasem, Studenckiego Towarzystwa Naukowego i Europejskiego Towarzystwa Akustycznego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/cieslik-jacek-002524

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 313-314, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 100
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 55, [foto]

==== Inne ====

* Jacek CIESLIK | Professor Head of the Department [online] [przeglądany 5.04.2023]. Dostępny w: https://www.researchgate.net/profile/Jacek-Cieslik-2

{{DEFAULTSORT: Cieślik, Jacek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Adam Stanisław Chorobik

2023-06-28T11:03:09Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Chorobik
|given-name=Adam Stanisław
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Adam Chorobik.jpg
|birth_date=8 grudnia 1933
|birth_place=Dobczyce
|fields=metalurgia, metalurgia stali
|faculty=Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Adam Stanisław Chorobik''' (1933-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, metalurgia stali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 grudnia 1933 roku w Dobczycach.

W 1956 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH.

W 1956 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Metalurgii Stali [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W 1967 roku na podstawie pracy "Badanie właściwego efektu cieplnego procesów aluminotermicznych w kalorymetrze", której promotorem był profesor Tadeusz Mazanek, uzyskał stopień doktora.

W 1997 roku przeszedł na emeryturę.

Autor ponad 30 publikacji.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 123
* [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 141
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 51, [foto]

{{DEFAULTSORT:Chorobik, Adam Stanisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Herbert Widlok

2023-06-28T10:59:59Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Widlok
|given-name=Herbert
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|birth_date=9 listopada 1940
|birth_place=Stare Bielsko
|death_date=29 września 2019
|fields=energoelektronika, napęd elektryczny, elektrotechnika
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Herbert Widlok''' (1940-2019)

Dyscyplina/specjalności: energoelektronika, napęd elektryczny, elektrotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 9 listopada 1940 roku w Starym Bielsku (obecnie Bielsko-Biała). Zmarł 29 września 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu w Wieliczce.

W 1947 roku rozpoczął naukę w Szkole Podstawowej w Bielsku, którą ukończył w 1954 roku. Następnie rozpoczął naukę w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym w Bielsku, którą przerwał z powodów ekonomicznych i dalej naukę kontynuował w Zasadniczej Szkole Zawodowej, którą ukończył w 1957 roku. Po ukończeniu szkoły zawodowej podjął pracę oraz równolegle kontynuował naukę w trybie zaocznym w Technikum Mechaniczno-Elektrycznym. W latach 1957-1958 pracował w Bielskich Zakładach Przemysłu Tłuszczowego, a w latach 1958-1960 w Bielskiej Fabryce Maszyn Włókienniczych, następnie w latach 1960-1961 jako inspektor w zakładach Energetycznych Bielsko.

W 1961 roku ukończył naukę uzyskując dyplom technika elektryka ze specjalnością Maszyny Elektryczne.

W 1961 roku rozpoczął studia na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH, które ukończył w 1967 roku, specjalizując się elektrotechnice hutniczej. Na podstawie pracy dyplomowej "Opracowanie układu sterowania automatycznego napędu stołu podawczego zasilającego bęben szarpaka", uzyskał dyplom magistra inżyniera w specjalności hutnicze napędy elektryczne.

W styczniu 1968 roku rozpoczął pracę w Zakładzie i Katedrze Elektrotechniki Ogólnej [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]] AGH.

W 1974 roku odbył trzymiesięczny staż naukowy w Uniwersytecie Technicznym w Dreźnie.

W 1978 roku na podstawie pracy "Zagadnienia cyfrowego sterowania napędami elektrycznymi", której promotorem był profesor Jan Manitius, uzyskał stopień doktora. Następnie został został zatrudniony na stanowisku adiunkta w Instytucie Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych.

W 1993 roku na podstawie rozprawy "Hutnicze napędy wielomaszynowe jako obiekty sterowania mikrokomputerowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2001 roku został powołany na stanowisko profesora AGH.

1 października 2011 roku przeszedł na emeryturę, ale nadal utrzymywał kontakt z Katedrą Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki.

Był pomysłodawcą i autorem budowy pracowni do komputerowych ćwiczeń symulacyjnych, przygotowanej do prowadzenia ćwiczeń i badań symulacyjnych z dziedziny energoelektroniki. Opracował ponad 30 ćwiczeń z zakresu symulacji komputerowej układów energoelektronicznych. Był gorącym propagatorem tej metody nauczania, co znajdowało swój wyraz w licznych artykułach i referatach wygłoszonych na krajowych i zagranicznych konferencjach poświęconych nowym metodom nauczania.
Autor ponad 50 publikacji, ponad 50 referatów wygłoszonych na konferencjach krajowych i zagranicznych, 25 patentów, 12 opracowań dla przemysłu i KBN oraz około 40 ekspertyz opracowanych w ramach SEP i SIMP.

Był kierownikiem zespołów wdrażających sterowanie cyfrowe w przemyśle hutniczym.

Był koordynatorem praktyk studenckich oraz wieloletnim członkiem Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej.

Członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich i Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego II stopnia, trzykrotnie Nagroda Ministra Przemysłu, 18 krotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/widlok-herbert-004898

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 127
* Profesor Kazimierz Bisztyga : (1922-2010) : wychowawca wielu pokoleń inżynierów elektryków, autorytet w dziedzinie napędów elektrycznych i działacz stowarzyszeniowy. Red. J. Strzałka. Kraków 2022, s. 186-188, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 80

==== Inne ====

* Herbert Widlok : Nekrologi : Dziennik Polski [online] [przeglądany 4.04.2023]. Dostępny w: https://www.nekrologi.net/nekrologi/herbert-widlok/55852229

{{DEFAULTSORT:Widlok, Herbert}}

[[Category:Biogramy]]

Wojciech Lesław Biedrzycki

2023-06-28T10:38:55Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Biedrzycki
|given-name=Wojciech Lesław
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Wojciech Biedrzycki.jpg
|birth_date=24 lutego 1940
|birth_place=Lwów
|fields=Górnictwo i geologia inżynierska, Geologia, Wiertnictwo, Eksploatacja złóż ropy i gazu, Geotermia, Inżynieria złożowa
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Wojciech Lesław Biedrzycki''' (1940-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, geologia, wiertnictwo, inżynieria złożowa, eksploatacja złóż ropy i gazu, geotermia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 lutego 1940 roku we Lwowie.

W 1964 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

W 1971 roku na podstawie pracy "Określenie metodyki optymalizacji parametrów technologii wiercenia głębokich otworów świdrami gryzowymi", napisanej pod kierunkiem profesora Ludwika Szostaka na Wydziale Wiertniczo-Naftowym, uzyskał stopień doktora.

W latach 1971–1975 pracował w Instytucie Geologicznym w Lublanie (Słowenia), gdzie był m.in. prekursorem zastosowania metod informatycznych w geologii. W Uniwersytecie w Lublanie uzyskał habilitację.

W latach 1975–2000 pracował na [[Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska|Wydziale Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska]] AGH.

Autor około 90 prac naukowych z dziedziny wiertnictwa, geologii złożowej i geotermii.

Uczestnik i organizator wypraw wysokogórskich, kierownik I Polskiej Wyprawy Geologicznej w Himalaje Nepalu w 1977 roku oraz komendant wyprawy Taternickiego Klubu Harcerzy do Langtangu w 1984 roku.

Członek polskich i jugosłowiańskich organizacji inżynierskich, m.in. przewodniczący Komisji Współpracy z Zagranicą SITPNiG oraz wiceprzewodniczący Głównej Komisji Współpracy z Zagranicą NOT.

Poza działalnością akademicką jest też działaczem społecznym, podróżnikiem, publicystą i autorem książek.

Działacz PTTK, propagator i organizator turystyki narciarskiej. Był członkiem Zarządu Głównego PTTK w latach 1996–2001 oraz członkiem Komisji Turystyki Narciarskiej ZG. Jest członkiem honorowym PTTK. Jest instruktorem ZHP w stopniu harcmistrza. Długoletni instruktor „Zielonej Trójki”, członkiem Komisji Historycznej Chorągwi Krakowskiej ZHP i współautorem prac historycznych o krakowskim harcerstwie. Autor kilku książek wspomnieniowo-podróżniczych oraz licznych artykułów w czasopismach turystycznych, m.in. "Wierchy", "Gościniec", "Góry", "Magazyn Górski".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/biedrzycki-wojciech-004202

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 138
* [Skład Osobowy AGH … 1966-67]. Kraków 1967, s. 15
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 25, [foto]

==== Inne ====

* Wojciech Biedrzycki – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 3.04.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wojciech_Biedrzycki
* Wojciech Biedrzycki - Wikiwand [online] [przeglądany 3.04.2023]. Dostępny w: https://www.wikiwand.com/pl/Wojciech_Biedrzycki

{{DEFAULTSORT: Biedrzycki, Wojciech Lesław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Zbigniew Wojciech Bębenek

2023-06-28T10:35:44Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bębenek
|given-name=Zbigniew Wojciech
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Zbigniew Bębenek.jpg
|birth_date=29 czerwca 1956
|birth_place=Trzebinia
|fields=metalurgia, energetyka, technologia chemiczna, technologia paliw
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Zbigniew Wojciech Bębenek''' (1956-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, energetyka, technologia chemiczna, technologia paliw

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 czerwca 1956 roku w Trzebini.

W 1981 roku ukończył Instytut Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie Koksownictwa i Gazownictwa [[Instytut Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów|Instytutu Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów]] AGH.

W 1992 roku na podstawie pracy "Zastosowanie koksu stabilizowanego do produkcji wapna w piecu szybowym", której promotorem był profesor Aleksander Karcz na [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziale Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]], uzyskał stopień doktora.

Autor około 30 publikacji.

Członek Stowarzyszenia Naukowego im. St. Staszica.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/bebenek-zbigniew-003201

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 123
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 23, [foto]

{{DEFAULTSORT: Bębenek, Zbigniew Wojciech}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Bogusław Stanisław Bednarek

2023-06-28T10:34:05Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bednarek
|given-name=Bogusław Stanisław
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Bogusław Bednarek.jpg
|birth_date=9 maja 1942
|birth_place=Sucha Beskidzka
|fields=fizyka, techniczna fizyka jądrowa, detekcja promieniowania jonizującego, mikrodozymetria, detektory promieniowania
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
}}
Dr inż. '''Bogusław Stanisław Bednarek''' (1942-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, techniczna fizyka jądrowa, detekcja promieniowania jonizującego, mikrodozymetria, detektory promieniowania

== Nota biograficzna ==

Urodził się 9 maja 1942 roku w Suchej Beskidzkiej.

W 1967 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1977 roku na podstawie pracy "Rentgenowskie liczniki proporcjonalne o szerokim zakresie częstości zliczeń", której promotorem był profesor Kazimierz W. Ostrowski w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej AGH, uzyskał stopień doktora.

Autor ponad 110 publikacji i 2 patentów.

Przez wiele lat pracował w Samodzielnej Pracowni Detektorów Katedry Oddziaływań i Detekcji Cząstek Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/bednarek-boguslaw-001525

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 125
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 2, 83, 103
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 2, 68, 73, 83, 84, 98, 103, 105, 106, 109, 261, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 81
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 20, [foto]

{{DEFAULTSORT:Bogusław, Stanisław Bednarek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Bolesław Brzyski

2023-06-28T10:32:11Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Brzyski
|given-name=Bolesław
|honorific-prefix=Dr
|image=Bolesław Brzyski.jpg
|birth_date=9 października 1931
|birth_place=Lipsko
|death_date=16 czerwca 2000
|death_place=Kraków
|fields=geologia, paleobotanika
|faculty=Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr '''Bolesław Brzyski''' (1931-2000)

Dyscyplina/specjalności: geologia, paleobotanika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 9 października 1931 roku w miejscowości Lipsko koło Narola. Zmarł 16 czerwca 2000 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1950 roku uzyskał świadectwo maturalne. W 1951 roku rozpoczął studia na Wydziale Biologii i Nauk o Ziemi Uniwersytetu Jagiellońskiego. W 1956 roku, na podstawie pracy "Rozmieszczenie i ochrona kresowych stanowisk buka i jodły na Roztoczu i w terenach sąsiedzkich", uzyskał stopień magistra. W tym samym roku rozpoczął pracę w Instytucie Botaniki PAN w Krakowie.

W 1959 roku rozpoczął pracę asystenta w Katedrze Złóż Węgli [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1969 roku na podstawie pracy "Struktury tkankowe skamieniałych szczątków flory karbońskiej (namur A) z Górnośląskiego Zagłębia Węglowego", której promotorem był profesor Stanisław Z. Stopa, uzyskał stopień doktora. Z pracę te otrzymał w 1970 roku nagrodę Ministra Szkół Wyższych i Nauki. Po uzyskaniu doktoratu rozpoczął pracę na etacie adiunkta.

W latach 70-tych XX wieku brał udział - wspólnie z geologami z PAN - w kompleksowym geologiczno-paleobotanicznym opracowaniu unikatowego w skali Polski stanowiska z zachowanymi w pozycji stojącej licznymi pędami roślin karbońskich w cegielni w Brynowie (Katowice). Przez wiele lat zajmował się także zagadnieniami genezy i klasyfikacji węgla brunatnego.

Przez wiele lat zajmował się zagadnieniami genezy i klasyfikacji węgla brunatnego.

Autor ponad 30 publikacji.

30 września 1992 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Polskiego Towarzystwa Botanicznego, Towarzystwa Przyjaciół Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1960/61]. Kraków 1960, s. 77
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 15, [foto]

==== Artykuły ====

* Florjan S.: Wspomnienie o doktorze Bolesławie Brzyskim (1931-2000) w dziesiątą rocznicę śmierci. ''Wiadomości Botaniczne'' 2010, nr 3/4, s. 59-65, [foto]

==== Inne ====

* Wspomnienie o doktorze Bolesławie Brzyskim (1931-2000) ... [online] [przeglądany 1.04.2023]. Dostępny w: https://ruj.uj.edu.pl/xmlui/bitstream/handle/item/242974/florjan_wspomnienie_o_doktorze_boleslawie_brzyskim_2010.pdf?sequence=1&isAllowed=y

{{DEFAULTSORT:Brzyski, Bolesław}}

[[Category:Biogramy]]

Maria Joanna Bała

2023-06-28T10:27:40Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Bała
|given-name=Maria Joanna
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Maria Bała.jpg
|birth_date=20 października 1941
|birth_place=Lwów
|fields=nauki o Ziemi, geofizyka, geofizyka stosowana, geofizyka otworowa, geofizyka wiertnicza, petrofizyka, górnictwo i geologia inżynierska
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Maria Joanna Bała''' (1941-)

Dyscyplina/specjalności: nauki o Ziemi, geofizyka stosowana, geofizyka wiertnicza, geofizyka otworowa, petrofizyka, górnictwo i geologia inżynierska, geofizyka

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 20 października 1941 roku we Lwowie.

W 1964 roku ukończyła Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH, (pod nazwiskiem Maria Wesołowska).

W 1964 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Zakładzie Sejsmograficznych Metod Poszukiwawczych i Geofizyki Wiertniczej Katedry Geofizyki Geologicznej [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy]] AGH.

W 1973 roku w AGH uzyskała stopień doktora.

W 1999 roku na podstawie rozprawy "Analiza obrazu falowego zarejestrowanego przy profilowaniu akustycznym w odwiercie pod kątem oceny parametrów sprężystych i zbiornikowych skał", uzyskała stopień doktora habilitowanego.

W 2003 roku otrzymała tytuł profesora.

Autorka ponad 160 publikacji.

Promotorka i recenzentka prac doktorskich.

Członkini Polskiego Klubu Ekologicznego, SITPNaft, NOT, Towarzystwa Geosynoptyków, European Assotiation of Geoscientists and Engineers, Environmrntal and Engineering Geophysical Society - European Section

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], zespołowa Nagroda III stopnia Ministra Edukacji Narodowej, Złota Odznaka "Zasłużony dla Polskiej Geologii", zespołowa Nagroda im. Ignacego Łukasiewicza, zespołowa Nagroda Prezesa Rady Ministrów

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/bala-maria-002041

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 202
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1964/65]. Kraków 1965, s. 76
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 15, [foto]

{{DEFAULTSORT:Bała, Maria Joanna}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Jan Krzysztof Kuśmierek

2023-06-28T10:09:57Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Kuśmierek
|given-name=Jan Krzysztof
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jan Kuśmierek.jpg
|birth_date=6 marca 1943
|birth_place=Białystok
|fields=geodynamika, geologia naftowa, geologia strukturalna, górnictwo i geologia inżynierska, metodyka poszukiwań naftowych, kartografia wgłębna
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jan Krzysztof Kuśmierek''' (1943-)

Dyscyplina/specjalności: geodynamika, geologia naftowa, geologia strukturalna, górnictwo i geologia inżynierska, metodyka poszukiwań naftowych, kartografia wgłębna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 marca 1943 roku w Białymstoku.

W 1965 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1965 roku rozpoczął prace asystenta stażysty w Zakładzie Geologii Złóż Ropy i Gazu Katedry Złóż Ropy i Gazu [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Analiza tektoniki przedpola jednostki dukielskiej pomiędzy Wetliną a Bystrem k/Baligrodu w aspekcie typowania perspektywnych struktur ropogazonośnych", której promotorem był profesor Roman Ney, uzyskał stopień doktora.

W 1989 roku na podstawie rozprawy "Zarys geodynamiki centralno-karpackiego basenu naftowego" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1997 roku został profesorem AGH.

W 2007 roku otrzymał tytuł profesora.

Opracował autorskie programy nauczania nowych przedmiotów: kartografia wgłębna, metody analizy i modelowania basenów naftowych, prospekcja złóż.

Autor ponad 110 publikacji i 2 patentów.

Promotor i recenzent kilku prac doktorskich.

W latach 1974-2001 kierował realizacją 25 projektów badawczych dla: PAN, Przemysłu Naftowego i KBN.

W latach 1978, 1989-1990 prowadził badania geologiczne i wykłady w Republice Ekwadoru.

Wielokrotnie był opiekunem naukowym i organizatorem wypraw geologiczno-trekkingowych w górskie rejony Azji Środkowej, Syberii Wschodniej i Dalekiego Wschodu.

W latach 1969-1991 opiekun Sekcji Naftowej Studenckiego Koła Naukowego Geologów.

Od 1987 roku sekretarz naukowy redakcji "Prace Geologiczne" PAN.

Od 1988 roku rzeczoznawca SITPNiG.

Członek Komisji Nauk Geologicznych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], indywidualna Nagroda Ministra NSZWiT, Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa, Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kusmierek-jan-004024

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 202
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1965/66]. Kraków 1967, s. 64
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 188-189, [foto]

{{DEFAULTSORT: Kuśmierek, Jan Krzysztof}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Zbigniew Franciszek Mazur

2023-06-28T10:01:34Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Mazur
|given-name=Zbigniew Franciszek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Zbigniew Mazur.jpg
|birth_date=12 czerwca 1946
|birth_place=Katowice
|fields=metalurgia, inżynieria materiałowa, metaloznawstwo, obróbka cieplna, mikroskopia elektronowa, bankowość, Zarządzanie finansami
|faculty=Wydział Zarządzania
}}
Dr inż. '''Zbigniew Franciszek Mazur''' (1946-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, inżynieria materiałowa, metaloznawstwo, obróbka cieplna, mikroskopia elektronowa, bankowość, zarządzanie finansami

== Nota biograficzna ==

Urodził się 12 czerwca 1946 roku w Katowicach.

W 1970 roku ukończył studia na Wydziale Metalurgicznym AGH w specjalizacji metaloznawstwo i obróbka cieplna.

W 1970 roku rozpoczął prace asystenta stażysty w Zakładzie Metaloznawstwa i Obróbki Cieplnej Instytutu Metalurgii [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W 1976 roku ukończył studia w Newcastle University w Wielkiej Brytanii.

W 1979 roku na podstawie pracy "Analiza zmian strukturalnych w stopach ferrytycznych chromowych starzonych w zakresie temperatur 150º-650ºC", napisanej pod kierunkiem profesora Stanisława Gorczycy, uzyskał stopień doktora.

W późniejszych latach zajął się bankowością i finansami. Pracował w Katedrze Ekonomii, Finansów i Zarządzania Środowiskiem Wydziału Zarządzania AGH.

Pracował również w Zakładzie Finansów i Rachunkowości Wydziału Przedsiębiorczości i Zarządzania Wyższej Szkoły Biznesu - National Louis University w Nowym Sączu.

Autor około 30 publikacji.

Członek NOT i SIPTH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mazur-zbigniew-004648

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 144
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1970/71]. Kraków 1971, s. 72
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 227, [foto]

{{DEFAULTSORT:Mazur, Zbigniew Franciszek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 28.06.2023'''''

Mirosław Jan Rzyczniak

2023-01-25T07:43:46Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rzyczniak
|given-name=Mirosław Jan
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Mirosław Rzyczniak.jpg
|birth_date=15 czerwca 1955
|birth_place=Kraków
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, wiertnictwo, eksploatacja otworowa, technologia wiercenia, dowiercanie i opróbowanie złóż, geoinżynieria, geomechanika, geotechnika
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Brązowy Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Mirosław Jan Rzyczniak''' (1955-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, wiertnictwo, eksploatacja otworowa, technologia wiercenia, dowiercanie i opróbowanie złóż, geoinżynieria, geomechanika, geotechnika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 15 czerwca 1955 roku w Krakowie.

W 1980 roku ukończył Wydział Wiertniczo-Naftowy AGH.

W 1980 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Wierceń Głębokich i Naftowych Instytutu Wiertniczo-Naftowego [[Wydział Wiertniczo-Naftowy|Wydziału Wiertniczo-Naftowego]] AGH.

W 1989 roku na podstawie pracy "Optymalizacja parametrów technologii wiercenia świdrami gryzowymi otworów w skałach fliszu karpackiego" uzyskał stopień doktora.

Jest adiunktem i kierownikiem Laboratorium Geotechniki i Geomechaniki w Katedrze Wiertnictwa i Geoinżynierii WWNiG.

Autor ponad 100 publikacji, w tym 13 książek oraz 9 patentów.

Członek Stowarzyszenia Naukowo-Techniczne Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego, Naczelnej Organizacji Technicznej i Stowarzyszenia Wychowanków AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Brązowy Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Inżynier Górniczy I stopnia, Dyrektor Górniczy III stopnia, Dyrektor Górniczy II stopnia, Dyrektor Górniczy I stopnia, Złoty Medal za Długoletnią Służbę, Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rzyczniak-miroslaw-003297

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 304-305, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 310, [foto]
* Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : sprawozdanie władz z działalności w latach 2008-2016. Kraków 2016, s. 7

{{DEFAULTSORT: Rzyczniak, Mirosław Jan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Stanisław Rzadkosz

2023-01-25T07:42:59Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rzadkosz
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Dr hab.inż., prof. AGH
|image=Stanislaw_Rzadkosz.jpg
|birth_date=10 kwietnia 1944
|birth_place=Bukowina Tatrzańska
|death_date=10 września 2014
|death_place=Bańska Szczawnica (Słowacja)
|fields=metalurgia, odlewnictwo metali nieżelaznych, metaloznawstwo
|function=Dziekan Wydziału Odlewnictwa AGH (2002-2005, 2005-2008)
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Stanisław Rzadkosz
|image_size=16874
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=1996
|Rok_do=1999
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=1999
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Dr hab.inż., prof. AGH '''Stanisław Rzadkosz''' (1944–2014)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, odlewnictwo metali nieżelaznych, metaloznawstwo
== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 kwietnia 1944 roku w Bukowinie Tatrzańskiej. Zmarł 10 września 2014 roku w Bańskiej Szczawnicy, Słowacja. Został pochowany na cmentarzu w Nowym Targu.

W latach 1963-1969 studiował na Wydziale Odlewnictwa AGH, gdzie w 1969 roku na podstawie pracy dyplomowej "Opracowanie parametrów modyfikacji stopu AK20 fosforanem i siarką w celu uzyskania możliwie najmniejszych wymiarów kryształów" otrzymał dyplom magistra inżyniera.

Pracę zawodową rozpoczął w 1969 roku w Wytwórni Sprzętu Komunikacyjnego PZL Delta Gorzyce. Następnie w tym samym roku został zatrudniony na [[Wydział Odlewnictwa|Wydziale Odlewnictwa]] AGH.

W 1973 roku na podstawie pracy "Segregacja dendrytyczna w roztworach [stałych] wybranych stopów aluminium i magnezu', napisanej pod kierunkiem profesora Czesława Adamskiego, uzyskał stopień doktora.

W 1996 roku na podstawie pracy "Wpływ składu chemicznego i przemian fazowych na właściwości tłumiące i mechaniczne stopów z układu aluminium-cynk" uzyskał stopień doktora habilitowanego. W 1998 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W latach 1996-1999 i 1999-2002 był prodziekanem, a w latach 2002-2005 i 2005-2008 dziekanem Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2008-2012 był kierownikiem katedry Tworzyw Formierskich, Technologii Formy i Odlewnictwa Metali Nieżelaznych.

Od 2012 roku brał czynny udział w powołaniu jednostki międzywydziałowej AGH - Centrum Badań Nawarstwień Historycznych (CBNH), którego powstanie zostało zaopiniowane pozytywnie przez Senat AGH. W 2013 roku został kierownikiem Zespołu Sterującego CBNH.

Autor ponad 180 publikacji, w tym książek, skryptu, monografii oraz ponad 40 patentów.

Członek Sekcji Teorii Procesów Odlewniczych PAN, Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich (STOP), przewodniczący Sekcji Odlewnictwa Metali Nieżelaznych STOP, członek honorowy Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich od 2011 roku, członek Komitetu Naukowego czasopisma "Archives of Foundry Engineering", Sekretarz Generalny STOP, członek honorowy STOP.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka STOP, Srebrna Honorowa Odznaka NOT, Złota Honorowa Odznaka NOT, nagrody Rektora AGH

====Bibliografia publikacji====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rzadkosz-stanislaw-003164

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Fedoryszyn A.: Wspomnienie o śp. dr. hab. inż. Stanisławie Rzadkoszu, prof. AGH. W: Nawarstwienia historyczne miast Europy Środkowej. Pod red. M. Wardas-Lasoń. Kraków 2016, s. 663–665, [foto]
* Kronika 1951-2019 : Wydział Odlewnictwa, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Oprac. Z. Kulig, J. Cholawa. Kraków 2019, s. 62, 73, 143, 195-197
* Nauka i technologia : monografia : odlewnictwo metali nieżelaznych : XVIII Międzynarodowa Konferencja Naukowo-Techniczna Odlewnictwa Metali Nieżelaznych. Kraków 2015, s. 7-12
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. Krzysztof Pikoń (red. naczelny), Agnieszka Sokołowska (dyrektor projektu), Krystyna Pikoń. Gliwice 2004, s. 310, foto

==== Artykuły ====

* Dańko R., Górny M..: Wydział Odlewnictwa AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2018 nr 19 grudzień, s. 14-20, [foto]
* Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 4
* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 213 (13-14 IX 2014), s. A6 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 214 (15 IX 2014), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 216 (17 IX 2014), s. A10 [nekr.]
* Fedoryszyn S.: Stanisław Rzadkosz - wspomnienie. ''Biuletyn AGH'' 2014, nr 82, s. 33, [foto]
* Rzadkosz S.: Odlewnictwo ma przyszłość : rozmowa z prof. Stanisławem Rzadkoszem, dziekanem Wydziału Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej. Rozm. P. Stachnik. ''Dziennik Polski'' 2006, nr 140 s (18 VI 2006), s. 6-7, [foto] (Specjalny dodatek Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie)
* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 106/107, s. 16, III okładki, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. III okładki, [foto]

==== Inne ====

Stanisław Rzadkosz [online].[przeglądany 30.11.2017]. dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Rzadkosz

{{DEFAULTSORT:Rzadkosz, Stanisław }}
[[Category:Biogramy]]

Tadeusz Ryncarz

2023-01-25T07:42:08Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Ryncarz
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Tadeusz_Ryncarz.jpg
|birth_date=7 kwietnia 1927
|birth_place=Katowice
|death_date=4 listopada 1993
|fields=aerologia górnicza, mechanika górotworu
|function=Dziekan Wydziału Górniczego AGH (1972–1975), (1984–1987)
|faculty=Wydział Górniczy
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
|name=Tadeusz Ryncarz
|image_size=7935
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1972
|Rok_do=1975
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tadeusz Ryncarz''' (1927–1993)

Dyscyplina/specjalności: aerologia górnicza, mechanika górotworu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 7 kwietnia 1927 roku w Katowicach. Zmarł 4 listopada 1993 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył studia na Wydziale Górniczym AGH.

Tytuł doktora uzyskał w 1960 roku, habilitował się w 1965 roku.

Jeszcze w czasie studiów objął stanowisko zastępcy asystenta w Zakładzie Hydrauliki i Wentylacji Kopalń na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]] AGH.
W 1956 roku został mianowany adiunktem w Katedrze Aerologii i Hydromechaniki Górniczej. Powołany na stanowisko docenta w Katedrze Geomechaniki AGH, pracował tam do końca życia.
W latach 1969–1981 pełnił funkcję Zastępcy Dyrektora Instytutu, w latach 1972–1975 i 1984–1987 był Dziekanem Wydziału Górniczego.

Opublikował 63 prace, jest autorem szeregu niepublikowanych ekspertyz.

Brał udział w pracach komitetów naukowych m.in. PAN, był członkiem Międzynarodowego Biura Mechaniki Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], Nagroda Ministra Nauki Indywidualna Stopnia Drugiego, Srebrna i Złota Odznaka "Zasłużony w pracy społecznej dla miasta Krakowa, Złota Odznaka "Zasłużony dla województwa katowickiego", [[Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”]], Generalny Dyrektor Górniczy I Stopnia

== Źródła do biogramu ==

====Książki====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 71-246
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego [AGH] 1919-1999. Kraków 1999, s. 117
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 309, [foto]

====Artykuły====

* ''Biuletyn Rektora'' [''AGH''] 1993, nr 2 (16) listopad, s. 12
* Profesor Tadeusz Ryncarz : (1927-1993). ''Górnictwo : kwartalnik'' [wyd. AGH] 1994, R. 18, z. 2, s. 149-150, [foto]
* Szafranek B.: "Salamandra" - pamięci Kolegów Górników (9). ''Przegląd Górniczy'' 1994, T. 50, nr 12, s. 29
* Tadeusz Ryncarz : 1927-1993. ''Archives of Mining Sciences'' 1994, Vol. 39, iss. 2, s. 131-132
==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 23.11.2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Ryncarz, Tadeusz }}
[[Category:Biogramy]]

Włodzimierz Kazimierz Rymon-Lipiński

2023-01-25T07:41:27Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rymon-Lipiński
|given-name=Włodzimierz Kazimierz
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=
|birth_date=20 maja 1943
|birth_place=Luboń
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja podziemna złóż, mechanika górotworu
|faculty=Wydział Górniczy
}}
Dr inż. '''Włodzimierz Kazimierz Rymon-Lipiński''' (1943-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja podziemna złóż, mechanika górotworu

== Nota biograficzna ==

Urodził się 20 maja 1943 roku w Luboniu.

W 1968 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

W latach 1969-1972 odbył studia doktoranckie

W 1973 roku na podstawie pracy "Nośność graniczna skarpy w ośrodku sypkim przy obciążonym górnym poziomie w świetle badań laboratoryjnych", obronionej w Instytucie Mechaniki Górniczej, uzyskał doktorat.

W 1973 roku rozpoczął pracę adiunkta w Zakładzie Techniki Strzelniczej i Urabiania Skał Instytutu Górnictwa Podziemnego i Niebezpieczeństwa Pracy [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W połowie lat 70-tych wyjechał na staż naukowy do RFN.

W latach 1974-1987 był adiunktem.

W 1987 roku emigrował do Południowej Afryki. Pracował w South African National Institute of Rock Eingineering.

W latach 90-tych został dyrektorem Departamentu of Mineral and Energy Affairs Govemment Ming Engineer, odpowiednika polskiego Wyższego Urzędu Górniczego.

Autor kilku publikacji i kilkunastu patentów.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 145
* Materiały Szkoły Eksploatacji Podziemnej '93 : Ustroń, 1-5 marca 1993. T. 2. Kraków 1993, s. 336
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 71, 242
* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 26
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 105
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 309

{{DEFAULTSORT:Rymon-Lipiński, Włodzimierz Kazimierz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Elżbieta Jadwiga Rykiert

2023-01-25T07:40:31Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rykiert
|given-name=Elżbieta Jadwiga
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Elzbieta_Rykiert.jpg
|birth_date=31 marca 1934
|birth_place=Mołotków
|fields=technologia chemiczna, inżynieria chemiczna, technologia szkła, szkła barwne, metodyka badania struktury, właściwości szkieł
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
|name=Elżbieta Jadwiga Rykiert
|image_size=12555
}}
Dr inż. '''Elżbieta Jadwiga Rykiert''' (1934–)

Dyscyplina/specjalności: technologia chemiczna, inżynieria chemiczna, technologia szkła, szkła barwne, metodyka badania struktury, właściwości szkieł

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 31 marca 1934 roku w Mołotkowie w dawnym powiecie stanisławowskim.

W 1956 roku ukończyła studia na Wydziale Ceramicznym AGH.

Od 1956 roku pracowała w Wojskowych Zakładach Remontowych w Krakowie.

W 1961 roku rozpoczęła pracę naukowo-dydaktyczną w Zakładzie i Katedrze Technologii Szkła [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Wpływ jonów molibdenu na przepuszczalność i niektóre własności fizyczne szkła sodowo-wapniowo-krzemowego" uzyskała doktorat.

W latach 1968–1970 pracowała w Hucie Szkła Okiennego „Szczakowa” w Jaworznie.

Od 1971 roku była adiunktem w Zakładzie Szkła i Emalii Międzyresortowego Instytutu Materiałów Budowlanych i Ogniotrwałych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

Od 1974 roku była też doradcą naukowym Huty Szkła Gospodarczego "Hortensja".

Autorka lub współautorka ponad 70 publikacji, referatów i opracowań naukowych oraz 3 patentów.

Promotorka ponad 100 prac magisterskich i inżynierskich, w tym 5 nagrodzonych.

Należała do NOT.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Złota Odznaka Zasłużonego dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, Odznaka za Zasługi dla Województwa Piotrkowskiego, Nagroda Departamentu Uzbrojenia MON, 3 dyplomy za osiągnięcia w działalności dydaktyczno-wychowawczej, kilkanaście dyplomów i nagród za działalność dydaktyczno-naukową

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 116, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1962/63]. Kraków 1963, s. 68
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 80
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 208, [foto]

{{DEFAULTSORT:Rykiert, Elżbieta Jadwiga}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Jerzy Franciszek Rydlewski

2023-01-25T07:39:48Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rydlewski
|given-name=Jerzy Franciszek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Jerzy Rydelewski.jpg
|birth_date=21 stycznia 1947
|birth_place=Sosnowiec
|fields=górnictwo, górnictwo i geologia inżynierska, bezpieczeństwo pracy w górnictwie, ergonomia w górnictwie
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Jerzy Franciszek Rydlewski''' (1947-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo, górnictwo i geologia inżynierska, bezpieczeństwo pracy w górnictwie, ergonomia w górnictwie

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 stycznia 1947 roku w Sosnowcu.

W 1970 roku ukończył Wydział Górniczy AGH. Po ukończeniu studiów podjął pracę w górnictwie.

W 1972 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Bezpieczeństwa i Ochrony Pracy w Górnictwie Instytutu Górnictwa Podziemnego i Bezpieczeństwa Pracy [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Analiza częstości wypadków przy pracy w wyrobiskach ścianowych kopalń węgla kamiennego z uwzględnieniem niektórych czynników górniczo-technicznych" uzyskał stopień doktora nauk technicznych. Następnie został adiunktem.

Przed przejściem na emeryturę pracował w Katedrze Górnictwa Podziemnego WGiG.

W 2013 roku odszedł na emeryturę.

Małżonek profesor Stanisławy Sanak-Rydlewskiej.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], Dyrektor Górniczy I Stopnia, Wyróżnienie Głównego Inspektora Pracy za pracę naukowo-badawczą z dziedziny ochrony pracy

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rydlewski-jerzy-004564

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 148
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 242
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 27
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 118
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 308

==== Inne ====

* Bezpieczeństwo pracy w górnictwie | Polski Kongres Górniczy [online] [przeglądany 11.02.2021]. Dostępny w: http://kongresy.fundacja.agh.edu.pl/archiwalne/www.pkg.com.pl/node/182.htm
* Odznaczenia dla pracowników pionu górniczego AGH ... [online] [przeglądany 17.02.2021]. Dostępny w: http://www.biuletyn.agh.edu.pl/archiwum_bip/_2005/_137/20_01_137.html

{{DEFAULTSORT:Rydlewski, Jerzy Franciszek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Stanisław Antoni Rychlicki

2023-01-25T07:38:42Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rychlicki
|given-name=Stanisław Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Stanislaw_Rychlicki.jpg
|birth_date=10 kwietnia 1944
|birth_place=Chrzanów
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, petrofizyka i geofizyka wiertnicza, inżynieria złożowa, ochrona środowiska w przemyśle naftowym, pomiary w odwiertach, eksploatacja złóż, geofizyka stosowana, inżynieria środowiska
|function=Dziekan Wydziału Wiertniczo-Naftowego (1990-1993, 1993-1995) i Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu (1995-1996)
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oﬁcerski Orderu Odrodzenia Polski
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1987
|Rok_do=1990
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1993
|Rok_do=1995
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=1995
|Rok_do=1996
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Prof. dr hab. inż. '''Stanisław Antoni Rychlicki''' (1944–)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, petrofizyka i geofizyka wiertnicza, inżynieria złożowa, ochrona środowiska w przemyśle naftowym, pomiary w odwiertach, eksploatacja złóż, geofizyka stosowana, inżynieria środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 kwietnia 1944 roku w Chrzanowie.

Ukończył Liceum Ogólnokształcące w Oświęcimiu.

W 1968 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH.

W 1968 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie Fizyki Złoża Instytutu Wiertniczo-Naftowego [[Wydział Wiertniczo-Naftowy|Wydziału Wiertniczo-Naftowego]] AGH.

W 1973 roku na podstawie pracy "Analiza teoretyczno-interpretacyjna profilowań elektrotermii wiertniczej w piaskowcach ilastych" uzyskał stopień doktora.

W 1977 roku na podstawie rozprawy "Rozwiązywanie niektórych zagadnień geologiczno-złożowych miocenu Przedgórza Karpat z wykorzystaniem metod matematycznych" uzyska stopień doktora habilitowanego.

W latach 1980–1986 wykładał na Wydziale Nauk o Ziemi na Uniwersytecie w Algierze.

W 1990 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1987–1990 był prodziekanem Wydziału Wiertniczo-Naftowego.

W latach 1990–1993 i 1993–1995 był dziekanem Wydziału Wiertniczo-Naftowego i następnie w latach 1995–1996 dziekanem Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu.

W latach 2002–2005 i 2005–2008 prodziekan Wydziału Wiertnictwa Nafty i Gazu.

W latach 1993–2000 był kierownikiem Zakładu Eksploatacji, Pomiarów Otworowych i Ochrony Złóż i następnie w latach 2000–2006 Zakładu Eksploatacji i Ochrony Złóż Surowców Płynnych
Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu, przekształconym w 2006 roku w Katedrę Inżynierii Naftowej i kierował nią do 2016 roku.

W latach 1990–1999 był członkiem Senatu AGH.

Współpracuje z przemysłem naftowym, górniczym i energetycznym, jest rzeczoznawcą Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego i jego członkiem od 1970 roku.

Autor ponad 450 publikacji w tym około 20 książek i 3 patentów oraz ponad 250 opracowań dla przemysłu.

Promotor 6 prac doktorskich, w tym 2 za granicą.

Propagator dziedzictwa narodowego związanego z polskim przemysłem naftowym. Współpracuje z Muzeum Przemysłu Naftowego i Gazowniczego im. Ignacego Łukasiewicza w Bóbrce. Współorganizator Kongresów Naukowych na terenie Muzeum. Był współtwórcą i zarazem członkiem Fundacji Muzeum Przemysłu Naftowego.

Członek zespołów redakcyjnych czasopism: "Geoinformatyka", "AGH Drilling, Oil, Gas", "Wiadomości Naftowe i Gazownicze" i "Wiek Nafty".

Członek Society of Petroleum Engineers, Society of Professional Well Log Analysts, Komitetu Górnictwa PAN, Przewodniczący Sekcji Wiertnictwa i Górnictwa Otworowego Komitetu Górnictwa PAN, Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego. Był członkiem jednego z Komitetów International Gas Union/WOC1 – Exploration & Production, jako pierwszy Polak był członkiem Komitetu Programowego World Petroleum Council, a także członkiem Stałej Rady WPC.

W latach 1996–2002 był Doradcą Prezesa PGNiG S.A., w latach 2008–2012 przewodniczącym Rady Nadzorczej PGNiG S.A., a także członkiem Rad Nadzorczych: w latach 2008–2015 Gas Trading S.A., w latach 2012–2015 Krezus S.A., w latach 2000–2008 Poszukiwań Nafty i Gazu NAFTA w Pile, w latach 1998–2000 Zakładu Geofizyka Toruń, aktywnie uczestnicząc w opracowywaniu strategii rozwoju przemysłu górnictwa naftowego i gazownictwa w Polsce.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oﬁcerski Orderu Odrodzenia Polski]], Diamentowa Honorowa Odznaka SITPNiG, Medal im. Ignacego Łukasiewicza, Złoty Medal za Długoletnią Służbę, Zasłużony dla Górnictwa Nafty i Gazu, Zasłużony dla Polskiej Geologii, Zasłużony dla Polskiego Górnictwa, Honorowa Diamentowa Odznaka NOT, Dyrektor Generalny Górnictwa I stopnia, doktor honoris causa Dierżawnej Girniczej Akademii Ukrainy w Dniepropietrowsku

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rychlicki-stanislaw-003265

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 304, [foto]
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 204
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 46
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 307-308, [foto]
* Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : sprawozdanie władz z działalności w latach 2008-2016. Kraków 2016, s. 5, 10

==== Artykuły ====

* Medal im. Ignacego Łukasiewicza dla prof. dr. hab inż. Stanisława Rychlickiego. ''Wiek Nafty'' 2012, nr 2, s. 39–40, [foto]
* Prodziekani AGH na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 9
* Stanisław Rychlicki wyróżniony Diamentową Odznaką SITPNiG. Prof. zw. dr hab. inż, członek SITPNiG od 1970 r. ''Wiadomości Naftowe i Gazownicze'' 2004 nr 2, s. 17, [foto]

==== Inne ====

* Prof. dr hab. inż. Stanisław Rychlicki. | Wiadomości Naftowe i Gazownicze [online] [przeglądany 12.05.2021]. Dostępny w: http://www.wnig.pl/pl/info/prof-dr-hab-inz-stanislaw-rychlicki

{{DEFAULTSORT:Rychlicki, Stanisław Antoni}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Tomasz Rybicki

2023-01-25T07:37:47Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rybicki
|given-name=Tomasz
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Tomasz Rybicki.jpg
|birth_date=18 września 1953
|birth_place=Katowice
|fields=matematyka, geometria różniczkowa, analiza globalna
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej,
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tomasz Rybicki''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, geometria różniczkowa, analiza globalna

== Nota biograficzna ==
Urodził się 18 września 1953 roku w Katowicach.

W 1977 roku ukończył studia w Instytucie Matematyki Uniwersytetu Jagiellońskiego. Doktorat uzyskał w 1985 roku, stopień droktora habilitowanego nauk matematycznych uzyskał w 1999 na Wydziale Matematyki i Fizyki UJ, tytuł profesora nauk matematycznych otrzymał w 2015 roku.

W latach 1978-1980 pracował w Instytucie Matematyki AGH. W latach 1984-1998 zatrudniony w Instytucie Matematyki Wyższej Szkoły Pedagogicznej w Rzeszowie.

Od 1998 roku pracuje w [[Wydział Matematyki Stosowanej|Wydziale Matematyki Stosowanej]] AGH. Odbył staże w Uniwersytecie Wiedeńskim, Uniwersytecie w Debreczynie, Uniwersytecie Ben Gouriona w Beer Sheva, Uniwersytecie Kyoto Sangyo, ETH w Zurichu, Uniwersytecie w Nantes, NTNU w Trondheim, Caltech w San Luis Obispo.

Przedmiotem zainteresowań naukowych jest geometria różniczkowa, a w szczególności analiza globalna, teoria grup i algebr Liego, zastosowanie metod geometrycznych w fizyce oraz teoria orbifoldów i ich morfiozów, własności metryki Hofera w topologii symplektycznej i kontaktowej oraz grup homeomorfizmów hamiltonowskich.

Autor 55 artykułów badawczych, w tym w renomowanych czasopismach matematycznych.

Około 50 wystąpień i referatów na konferencjach, warsztatach i seminariach w Polsce i za granicą. Współorganizator konferencji naukowych.

Promotor trzech prac doktorskich i trzydziestu magisterskich.

Recenzent w przewodzie o nadanie tytułu profesora, dwóch przewodów habilitacyjnych i siedmiu doktorskich.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, American Mathemathcal Society, Rady WMS oraz licznych komisji uczelnianych i wydziałowych.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rybicki-tomasz-003875

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====
* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 58, 62, 66, 69, 96
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 307

==== Inne ====
* Informacje od Tomasza Rybickiego
* Tytuł profesorski dla prof. Tomasza Rybickiego [online] [przeglądany 31.07.2018]. Dostępny w: http://www.mat.agh.edu.pl/main/tr-prof.html

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Rybicki, Tomasz}}
[[Category:Biogramy]]

Stanisław Rybicki

2023-01-25T07:36:59Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rybicki
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Prof. de hab. inż.
|image=Stanisław Rybicki.jpg
|birth_date=27 kwietnia 1937
|birth_place=Chełm Lubelski
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, geologia inżynierska, geotechnika środowiska
|function=Dyrektor Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego (1988-1991)
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Prof. de hab. inż. '''Stanisław Rybicki''' (1937-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, geologia inżynierska, geotechnika środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 kwietnia 1937 roku w Chełmie Lubelskim.

W 1962 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1963 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie Geologii Inżynierskiej Katedry Geologii Kopalnianej [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1968 roku na podstawie pracy "Wpływ mikrotektoniki na własności fizyczno-mechaniczne iłów poznańskich kopalni Adamów" uzyskał doktorat.

W 1974 roku został doktorem habilitowanym.

W latach 1985-1988 był zastępcą dyrektora Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej WG-P, a latach 1988-1991 jego dyrektorem.

Od 1994 roku był kierownikiem
Katedry Geologii Inżynierskiej i Geotechniki Środowiska [[Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska|Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska]].

W 1990 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 2000 roku uzyskał tytuł profesora.

Autor około 150 publikacji, w tym 8 monografii i wydawnictw książkowych i około 180 opracowań dla przemysłu oraz współautor 1 patentu.

Promotor 6 prac doktorskich i około 90 prac magisterskich.

Od 2007 roku na emeryturze.

Do głównych dziedzin zainteresowań naukowych należą geologia inżynierska, geotechnika środowiska, gruntoznastwo i geodynamika.

Członek Komitetu Nauk Geologicznych PAN, Towarzystwa Naukowego Sandomierskiego, Polskiego Towarzystwa Geologicznego, International Society for Sail Mechanics and Fundation Engineering, Polskiego Komitetu Geotechniki, Międzynarodowej Asocjacji Geologii Inżynierskiej (LAEG)

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka "Zasłużony dla Ziemi Krakowskiej", Honorowa Odznaka "Zasłużony dla Siarkopolu"

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rybicki-stanislaw-002003

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 200
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 63
* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 56
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 307, [foto]
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 123

==== Artykuły ====

*

==== Inne ====

*

{{DEFAULTSORT:Rybicki, Stanisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Czesław Rybicki

2023-01-25T07:36:03Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rybicki
|given-name=Czesław
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Czesław Rybicki.jpg
|birth_date=3 listopada 1949
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, ochrona środowiska, inżynieria złożowa, eksploatacja złóż gazu ziemnego, podziemne magazynowanie gazu, testowanie odwiertów
|function=Prodziekan Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH (2002-2005, 2005-2008, 2012-2016)
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Czesław Rybicki''' (1949-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, ochrona środowiska, inżynieria złożowa, eksploatacja złóż gazu ziemnego, podziemne magazynowanie gazu, testowanie odwiertów

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 listopada 1949 roku.

W latach 1968-1972 studiował na Wydziale Wiertniczo-Naftowym AGH.

W 1973 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie eksploatacji Złóż Gazu Ziemnego i Gazownictwa Instytutu Wiertniczo-Naftowego [[Wydział Wiertniczo-Naftowy|Wydziału Wiertniczo-Naftowego]] AGH.

W 1985 roku na podstawie pracy "Hydrodynamiczne metody badania złóż gazowo-kondensatowych", napisanej pod kierunkiem profesora Jakuba Siemka, uzyskał doktorat.

W latach 2002-2005, 2005-2008 i 2012-2016 był prodziekanem WWNiG.

Od 2008 roku był członkiem Senatu AGH.

W 2012 roku na podstawie rozprawy "Doskonalenie metod inżynierii złożowej stosowanych w eksploatacji złóż gazu ziemnego i podziemnych magazynów gazu w sczerpanych złożach gazu" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku został profesorem AGH.

Autor około 90 publikacji, w tym 3 książek. Współautor 3 patentów.

Uczestnik wielu konferencji i sympozjów.

Członek Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego i Stowarzyszenia Polskich Energetyków.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Odznaka "Zasłużony dla Polskiego Górnictwa Naftowego i Gazownictwa", Złota Odznaka Honorowa Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego, Złoty Medal za Długoletnią Służbę, Dyrektor Generalny Górnictwa III stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rybicki-czeslaw-003276

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 303, [foto]
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 253
* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 37
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 306-307, [foto]
* Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : sprawozdanie władz z działalności w latach 2008-2016. Kraków 2016, s. 5

==== Artykuły ====

* Medale Komisji Edukacji Narodowej.'' Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2004, nr 135, s. 12
* Prodziekani AGH na kadencję 2005-2008. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 146, s. 9

==== Inne ====

* Czesław Rybicki – prof. AGH – AGH University of Science and ... [online][przeglądany 6.05.2021]. Dostępny w: https://pl.linkedin.com/in/czes%C5%82aw-rybicki-6b2b7b69
* Home - Katedra Inżynierii Gazowniczej - AGH [online][przeglądany 6.05.2021]. Dostępny w: http://www.kig.wnaft.agh.edu.pl/pracownicy,403.html
* Nauka Polska: Strona główna [online][przeglądany 7.05.2021]. Dostępny w: https://nauka-polska.pl/#/profile/research?id=266791&_k=32552x
* Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo ... [online][przeglądany 7.05.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wydzia%C5%82_Wiertnictwa,_Nafty_i_Gazu_Akademii_G%C3%B3rniczo-Hutniczej_w_Krakowie

{{DEFAULTSORT:Rybicki, Czesław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Leszek Rutkowski

2023-01-25T07:31:47Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rutkowski
|given-name=Leszek
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Leszek Rutkowski.jpg
|birth_date=10 sierpnia 1952
|birth_place=Wrocław
|fields=informatyka, automatyka i robotyka, sieci neuronowe, systemy rozmyte, sztuczna inteligencja
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|dhc_year=2014
|dhc_reason=w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych w obszrze sztucznej inteligencji, a w szczególności systemów neuronowo-rozmytych, oraz za wieloletnią bliską współpracę z AGH w zakresie rozwijania tego obszaru wiedzy i promowanie kadr naukowych
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
}}
Prof. dr hab. inż. '''Leszek Rutkowski''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, automatyka i robotyka, sieci neuronowe, systemy rozmyte, sztuczna inteligencja

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 sierpnia 1952 roku we Wrocławiu.

Studia wyższe ukończył w 1977 roku na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej (specjalność: systemy cybernetyki technicznej). W 1980 r. uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1986 roku stopień doktora habilitowanego, a w 1995 roku uzyskał tytuł profesora.

Od 1980 roku jest pracownikiem Politechniki Częstochowskiej, obecnie pełni funkcję dyrektora Instytutu Inteligentnych Systemów Informatycznych. W latach 1987-1990 pracował w Oklahoma State University jako "associate professor". Na macierzystej Uczelni Profesor L. Rutkowski jest członkiem Senatu Politechniki Częstochowskiej i Przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Współpracy z Zagranicą (kadencja 2008-2012, 2012-2016).

Jego działalność naukowa koncentruje się wokół zagadnień sztucznej inteligencji, uczenia maszynowego, sieci neuronowych, modelowania rozmytego, rozpoznawania obrazów oraz wydobywania wiedzy z masowych strumieni danych. W tej tematyce na Politechnice Częstochowskiej stworzył szkołę naukową, której działalność i sukcesy zwracają powszechną uwagę środowiska akademickiego.

W listopadzie 2004 roku został wybrany przez IEEE Board of Directors jako IEEE Fellow - jedno z najwyżej cenionych na świecie wyróżnień naukowych.

Jest autorem lub współautorem wielu publikacji, które ukazują się w niezwykle prestiżowych czasopismach wydawanych przez IEEE. Jest też autorem monografii wydanych w Polsce i za granicą. Jest recenzentem wielu doktoratów i habilitacji.

Założyciel i pierwszy przewodniczący IEEE Computational Inteligence Society - Poland Chapter (2004-2006), pełnił odpowiedzialne funkcje w strukturach IEEE. Prezes Polskiego Towarzystwa Sieci Neuronowych (od 1995 r.), członek komitetów redakcyjnych wielu międzynarodowych czasopism. Trzykrotnie był wybierany przez społeczność akademicką na członka Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów (kadencje 2007-2010, 2011-2013, 2013-2016).

W grudniu 2004 roku został wybrany członkiem korespondentem PAN, członek rzeczywisty PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], nagrody międzynarodowe i krajowe za działalność naukową i organizacyjną, nagrody i wyróżnienia Fundacji na Rzecz Nauki Polskiej

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====
* Prof. Leszek Rutkowski Doktorem Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków, 28 listopada 2014 r. Kraków : Dział Informacji i Promocji AGH 2014, 40 s., il.

==== Artykuły ====
* Cieśla A.: Doktorat honoris causa AGH dla profesora Leszka Rutkowskiego. ''Biuletyn AGH'' 2014, nr 84, s. 8-9, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 3.07.2014], s. 1, 9-11, 58

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''
{{DEFAULTSORT:Rutkowski, Leszek }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Jacek Rutkowski

2023-01-25T07:30:36Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rutkowski
|given-name=Jacek
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jacek Rutkowski.jpg
|birth_date=3 kwietnia 1934
|birth_place=Zamość
|death_date=25 stycznia 2016
|fields=geologia czwartorzędu, litologia, geologia rejonu Krakowa
|function=Kierownik Zakładu Kartografii Geologicznej WGGiOŚ (1979-1989)
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jacek Rutkowski''' (1934-2016)

Dyscyplina/specjalności: geologia czwartorzędu, litologia, geologia rejonu Krakowa

== Nota biograficzna ==
Urodził się 3 kwietnia 1934 roku w Zamościu. Zmarł 25 stycznia 2016 roku. Został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1951 roku rozpoczął studia nw Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH, które ukończył w 1956 roku uzyskując tytuł magistra geologii. w 1960 roku, po odbyciu studiów uzupełniających, uzyskał na tym samym Wydziale tytuł magistra inżyniera w zakresie geologii złóż kopalin stałych.

W 1956 roku rozpoczął prace na stanowisku asystenta w Zakładzie Złóż Surowców Ceramicznych Katedry Złóż Surowców Skalnych [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1963 roku na podstawie pracy "Rozwój litologiczny i znaczenie użytkowe senonu okolicy Miechowa" uzyskał tytuł doktora nauk technicznych, w 1976 roku - doktora habilitowanego, a w 1987 roku - profesora (nadzw.), w 1995 - profesora zwyczajnego.

Wieloletni pracownik Zakładu Surowców Skalnych, w latach 1979-1989 - kierownik Zakładu Kartografii Geologicznej [[Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska|Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska]] AGH.

Autor około 200 publikacji, w tym 3 książek. Promotor 6 prac doktorskich.

Członek Honorowy Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Komisji Paleongeografii Czwartorzędu PAN/PAU i Komisji Badań Czwartorzędu PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Nagroda Naukowa imienia Leszka Zejsznera Polskiego Towarzystwa Geologicznego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rutkowski-jacek-002142

==Źródła do biogramu==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1957/58]. Kraków 1958, s. 105
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 306 [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 5 : suplement : A – Ż. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2006, s. 702, [foto]
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 140
==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2016, nr 22 (22 I 2016), s. A12 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2016, nr 24 (30-31 I 2016) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 7 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2016, nr 25 (1 II 2016) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 6 [nekr.]
* Nagroda naukowa imienia Ludwika Zejsznera za rok 1965. Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego 1967, T. 37, z. 4, s. 615-616, [foto]

==== Inne ====
* Aleksandrowicz S. W.: Jacek Rutkowski [audycja radiowa]. [Prowadzący] red. J. Stępień. Kraków, Producent: Radio Kraków S.A. [wyemitowano 25.11.2018]. Dostępny w: http://www.radiokrakow.pl/audycje/w-kregu-nauki/audycja-z-dn25112018-r-83304/ [17.12.2019]

{{DEFAULTSORT:Rutkowski, Jacek}}

[[Category:Biogramy]]

Jan Rusek

2023-01-25T07:29:56Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rusek
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jan Rusek.jpg
|birth_date=11 grudnia 1947
|birth_place=Sułkowice
|death_date=2 maja 2013
|death_place=Walencja
|fields=elektrotechnika, matematyka, maszyny elektryczne, zastosowania informatyki
|function=Kierownik Katedry Maszyn Elektrycznych WEAIiIB (2012-2013)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jan Rusek''' (1947–2013)

Dyscyplina/specjalności: elektrotechnika, matematyka, maszyny elektryczne, zastosowania informatyki

== Nota biograficzna ==

Urodził się 11 grudnia 1947 roku w Sułkowicach. Zmarł 2 maja 2013 roku, w czasie podróży służbowej w Walencji (Hiszpania). Pochowany na cmentarzu w Sułkowicach.

W 1972 roku ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH. Ukończył również studia matematyczne na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1978 roku obronił pracę doktorską na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH, a w 1987 roku rozprawę habilitacyjną na tym samym wydziale. W 2003 roku uzyskał tytuł profesora.

Pracownik [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]] AGH od 1972 roku.
W latach 2002-2005 pełnił funkcję zastępcy kierownika Katedry Maszyn Elektrycznych na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH, a w latach 2012-2013 pełnił funkcję jej kierownika na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej]] AGH.

Odbył staże naukowe w uniwersytetach w Hanowerze i w Karl-Marx-Stadt (obecnie Chemnitz) w ówczesnej Niemieckiej Republice Demokratycznej.

Był uznanym w Polsce i za granicą specjalistą w zakresie analizy pracy maszyn prądu przemiennego o nietypowej budowie i warunkach zasilania. Współpracował przez wiele lat z ośrodkami naukowymi w Niemczech i w Hiszpanii.

Autor kilkudziesięciu publikacji, w tym 4 książek. Opracował 30 prac naukowo-badawczych. Promotor 3 doktoratów i kilkudziesięciu dyplomów magisterskich. Autor wielu recenzji profesorskich, doktorskich i magisterskich.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rusek-jan-001315

==Źródła do biogramu==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 197-200, [foto]
* Informator nauki polskiej 2006. T. 4B : Ludzie nauki P - Ż. Warszawa 2006, s. 751
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. i układ albumu J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 237, 263, 272

==== Artykuły ====

* Dr hab. inż. Jan Rusek. ''Jakość i Użytkowanie Energii Elektrycznej'' 1998, R. 4, z. 1, s. 57, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2013, nr 111 (14 V 2013). s. A13 [nekr.]

==== Inne ====

* Akta osobowe (AGH) - Rusek Jan
* Baza DOKTOR (dostępna w Oddziale Informacji Naukowej BG AGH), rek. 2643
* Baza HABI (dostępna w Oddziale Informacji Naukowej BG AGH), rek. 148
* Rams W.: Wspomnienia pośmiertne : prof. dr hab. inż. Jan Rusek - profesor zwyczajny AGH. ''Biuletyn Sekcji Maszyn Elektrycznych i Transformatorów Komitetu Elektrotechniki PAN'' [online] 2013 nr 69, s. 11-12, [foto] [przeglądany 06.07.2016]. Dostępny w: http://www.kel.pan.pl/images/stories/Biuletyn_sekcji_MEiT/Biuletyn_Sekcji_MEIT_Nr_69_2013.pdf

{{DEFAULTSORT:Rusek, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

Grzegorz Róg

2023-01-25T07:28:35Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Róg
|given-name=Grzegorz
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Grzegorz_Rog.jpg
|birth_date=4 stycznia 1939
|birth_place=Kraków
|fields=chemia, nauki chemiczne, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, termodynamika materiałów
|function=Prodziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki (1984–1987, 1987-1990)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1987
|Rok_do=1990
}}
Prof. dr hab. '''Grzegorz Róg''' (1939–)'''

Dyscyplina/specjalności: chemia, nauki chemiczne, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, termodynamika materiałów

== Nota biograficzna ==

Urodził się 4 stycznia 1939 roku w Krakowie.

W 1956 roku ukończył I Liceum Ogólnokształcące im. B. Nowodworskiego.

W 1961 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1961 roku rozpoczął pracę w Katedrze Krystalochemii i Krystalofizyki Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii UJ.

W 1965 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Zakładzie i Katedrze Chemii Nieorganicznej [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1970 roku na podstawie pracy "Zastosowanie ogniw stałych do badań nad własnościami termodynamicznymi roztworów stałych wybranych tlenków w tlenku niklu" uzyskał stopień doktora.

W 1976 roku na podstawie rozprawy "Badania własności termodynamicznych wybranych układów tlenkowych za pomocą ogniw stałych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 1984-1987 i 1987-1990 był prodziekanem WIMiC.

W 1990 roku otrzymał tytuł profesora nauk chemicznych.

Odbył kilka staży, m.in.: stypendium DAAD w Technische Universität Clausthal, Institut. für theoretische Huettenkunde und angewandte physikalische Chemie, Clausthal-Zallerfeld, Niemcy 1972–1973, Technische Universität Hannover, Institut. für physikalische Chemie, Hannover, Niemcy 1978, Technische Universität Clausthal, Institut für Allgemaine Metallurgie, 1985, visiting prof. 1991.

Badania: elektrochemia i termodynamika ciała stałego, w szczególności ogniwa galwaniczne z elektrolitem stałym: otrzymywanie i własności przewodników jonowych stosowanych jako elektrolity do budowy odpowiednich ogniw elektrochemicznych (otrzymanie m.in.: grupy przewodników z rodziny Beta-AL2O3 przewodzących kationy Ca, Fe(II), Co(II), Ni(II), Mn(II), Hg(II), Zn), wykorzystanie ogniw galwanicznych z elektrolitem stałym do określania własności termodynamicznych układów tlenkowych w wysokich temperaturach (zbadano układy krzemianowe MgO-SiO2, CaO-SiO2, SrO-SiO2, BaO-SiO2, FeO-SiO2, CoO-SiO2, ZnO-SiO2, NiO-SiO2, MnO-SiO2 i glinianowe Na2O-Al2O3, CaO-Al2O3). Wiele wyznaczonych danych termodynamicznych umieszczono w tablicach np. Harvard College Observatory Thermochemical Tables 1981. Otrzymane przewodniki jonów wapnia i sodu zostały wykorzystane do budowy sond elektrochemiczncyh i analizatorów gazowych.

Autor ponad 140 publikacji oraz 1 patentu.

Promotor 4 prac doktorskich.

Członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, International Society of Solid State Ionics, Komisji Ceramicznej PAN

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]],

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rog-grzegorz-002408

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 119-120, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1965/66]. Kraków 1967, s. 119
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 303
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 693, [foto]

{{DEFAULTSORT:Róg, Grzegorz }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Antoni Zbigniew Rozkrut

2023-01-25T07:27:28Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rozkrut
|given-name=Antoni Zbigniew
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Antoni Rozkrut.jpg
|birth_date=2 maja 1945
|birth_place=Tarnów
|fields=teoria pomiarów, elektryczne miernictwo wielkości nieelektrycznych
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
}}
Dr inż. '''Antoni Zbigniew Rozkrut''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: teoria pomiarów, elektryczne miernictwo wielkości nieelektrycznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 maja 1945 roku w Tarnowie.

W 1968 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

Po ukończeniu studiów był stażystą w Katedrze Maszyn i Pomiarów Elektrycznych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]]. Po reorganizacji uczelni w 1969 roku pracował jako asystent i starszy asystent w Zakładzie Metrologii Przemysłowej Instytutu Maszyn i Sterowania Układów Elektroenergetycznych WMGiH.

W 1978 roku w Instytucie Maszyn i Sterowania Układów Elektroenergetycznych [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] na podstawie pracy "Analiza własności metrologicznych wybranych układów mostkowych prądowo zależnych" uzyskał doktora. Po uzyskaniu doktoratu otrzymał stanowisko adiunkta, a następnie starszego wykładowcy.

W 1993 roku przeszedł na rentę inwalidzką.

Z informacji w Bazie Publikacji Pracowników AGH wynika, że w 2005 roku był związany z Katedrą Metrologii Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH.

Jego główne zainteresowania naukowe koncentrowały się na teorii pomiarów oraz elektrycznego miernictwa wielkości nieelektrycznych. Autor ponad 20 publikacji naukowych i wystąpień konferencyjnych.

Pracował społecznie w organizacjach studenckich. W latach 1969-1973 był przewodniczącym Okręgowego Sądu Koleżeńskiego ZSP w Krakowie, a w latach 1970-1977 był wiceprzewodniczącym Naczelnego Sądu Koleżeńskiego SZSP w Warszawie. Członek Towarzystwa Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rozkrut-antoni-003468

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 76, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 77, [foto]

{{DEFAULTSORT:Rozkrut, Antoni Zbigniew}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Janusz Ryszard Roszkowski

2023-01-25T07:26:34Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Roszkowski
|given-name=Janusz Ryszard
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Janusz Roszkowski.jpg
|birth_date=19 czerwca 1935
|birth_place=Krzyżówki
|death_date=25 maja 2021
|fields=górnictwo, geologia inżynierska, nauki górnicze, aerologia górnicza, pożary w kopalniach, filtracja gazów w górotworze, metan i jego transport w sieciach odmetanowania
|function=Dziekan Wydziału Górniczego (1975-1978)
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski,Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1975
|Rok_do=1978
}}
Prof. dr hab. inż. '''Janusz Ryszard Roszkowski''' (1935-2021)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo, geologia inżynierska, nauki górnicze, aerologia górnicza, pożary w kopalniach, filtracja gazów w górotworze, metan i jego transport w sieciach odmetanowania

== Nota biograficzna ==

Urodził się 19 czerwca 1935 roku w miejscowości Krzyżówki w powiecie żywieckim. Zmarł 25 maja 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1954 roku ukończył z wyróżnieniem Technikum Górnicze w Bytomiu i rozpoczął studia na Wydziale Górniczym AGH. W 1959 roku - również z wyróżnieniem - ukończył Wydział Górniczy.
Rozpoczął pracę , jako asystent w Zakładzie Aerologii Górniczej Katedry Aerologii i Hydromechaniki Górniczej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]].

W 1963 roku na podstawie pracy "Wpływ czynników górniczo-technicznych na powstawanie pożarów endogenicznych w kopalniach węgla kamiennego w świetle badań statystycznych" napisanej po kierunkiem prof. Stanisława Knothe uzyskał stopień doktora nauk technicznych nadany przez Radę Wydziału Górniczego AGH.

W 1968 roku otrzymał stopień doktora habilitowanego, po którym został powołany na stanowisko docenta.

W 1969 roku był kierownikiem Zakładu Aerologii Górniczej.

W latach 1975-1978 był dziekanem Wydziału Górniczego.

W latach 1987-1997 był dyrektorem Instytutu Górnictwa Podziemnego i Bezpieczeństwa Pracy, w 1997 roku był kierownikiem Katedry Górnictwa Podziemnego.

W 1976 roku otrzymał tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego, a w 1986 roku tytuł profesora zwyczajnego nauk technicznych.

W swojej działalności naukowej poświęcił głównie:

- zwalczaniu zagrożenia metanowego i opisach matematyczno-fizycznych mechanizmu wydzielania metanu do wyrobisk drążonych w kamieniu,

- rozwiązywaniu wentylacji lutniowej umożliwiając właściwe projektowanie wyrobisk o dużych wybiegach,

- zwalczaniu zagrożenia temperaturowego w wyrobiskach przewietrzanych wentylacją lutniową,

- badaniu dynamiki sieci odmetanowania pod kątem optymalizacji ujęcia metanu systemem odmetanowania z wyrobisk górniczych.

Autor ponad 100 publikacji, w tym 3 książek, 10 patentów.

Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Mechaniki Górotworu PAN, przewodniczący Sekcji Aerologii Górniczej w Komitecie Górnictwa PAN, członek Rady Naukowej IMG PAN, członek Krajowego Komitetu Światowych Kongresów Górniczych, zastępca przewodniczącego Komisji ds. Zagrożenia Atmosfery Kopalnianej i Klimatyzacji w podziemnych zakładach górniczych przy WUG, członek Centralnej Komisji ds. Tytułu Naukowego i Stopni Naukowych, członek zagraniczny Rosyjskiej Akademii Nauk Przyrodniczych, prezes Fundacji Zespołu Pieśni i Tańca "Krakus", zastępca przewodniczącego Zespołu Doradców ds. Zagrożeń Naturalnych przy Kopalni Węglowej S.A. W latach 1998-1999 przewodniczący Rady Nadzorczej Huty "Połaniec", przewodniczący Rady Nadzorczej MOSTOSTAL Oddział Kraków. Członek Stowarzyszenia Wychowanków AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda im. prof. W. Budryka, Nagroda im. prof. H. Czeczotta, Złota Odznaka za pracę społeczną dla M. Krakowa, Złota i Srebrna Odznaka za pracę społeczną dla woj. katowickiego, Złota i Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa PRL", Generalny Dyrektor Górniczy I st., Nagroda MEN - wielokrotnie, Honorową Odznaka „Zasłużony dla Stowarzyszenia Wychowanków AGH”, Nagrody Rektora AGH - wielokrotnie

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/roszkowski-janusz-001721

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 9-270
* [Skład Osobowy AGH … 1960-61]. Kraków 1960, s. 35
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 302, [foto]

==== Inne ====

* Górnictwo: Środowisko naukowe żegna prof. dra hab. inż ... [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: https://nettg.pl/gornictwo/177836/gornictwo-srodowisko-naukowe-zegna-prof-dra-hab-inz-janusza-roszkowskiego
* Informacje od prof. Piotra Czai
* Jubileusze: osiemdziesiątka profesora Roszkowskiego ... [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: https://nettg.pl/news/129586/jubileusze-osiemdziesiatka-profesora-roszkowskiego
* Odszedł prof. Janusz Roszkowski, Dziekan dawnego Wydziału Górniczego [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/odszedl-prof-janusz-roszkowski-dziekan-dawnego-wydzialu-gorniczego/
* Odszedł Prof. dr hab. inż. Janusz ROSZKOWSKI [online] [przeglądany 7.09. 2021]. Dostępny w: http://galaxy.agh.edu.pl/~swagh/?p=4221
* POGRZEB PROFESORA JANUSZA ROSZKOWSKIEGO ... [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: https://wgig.agh.edu.pl/zmarl-profesor-janusz-roszkowski/
* Wniosek o nadanie tytułu profesora nadzwyczajnego i powołanie na stanowisko profesora nadzwyczajnego w Akademii Górniczo-Hutniczej doc. dr hab. inż. Janusza Roszkowskiego. [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 19.06.1975], s. 28-30
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/
* Zmarł prof. zw. dr hab. inż. Janusz Roszkowski [online] [przeglądany 8.07. 2021]. Dostępny w: https://www.wug.gov.pl/o_nas/wiadomosci_wug/Zmarl-prof.-zw.-dr-hab.-inz.-Janusz-Roszkowski/idn:3618

{{DEFAULTSORT:Roszkowski, Janusz Ryszard}}

[[Category:Biogramy]]

Wojciech Roszczynialski

2023-01-25T07:25:48Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Roszczynialski
|given-name=Wojciech
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Wojciech_Roszczynialski.jpg
|birth_date=29 sierpnia 1944
|birth_place=Kraków
|fields=chemia i technologia materiałów wiążących, gospodarka surowcowa, technologia materiałów budowlanych
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Wojciech Roszczynialski
|image_size=12257
}}
Dr inż. '''Wojciech Roszczynialski''' (1944–)

Dyscyplina/specjalności: chemia i technologia materiałów wiążących, gospodarka surowcowa, technologia materiałów budowlanych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 sierpnia 1944 roku w Krakowie.

W 1962 roku ukończył III Liceum Ogólnokształcące im. Jana Kochanowskiego w Krakowie.

W 1968 roku ukończył studia na Wydziale Ceramicznym AGH.

W 1965 roku - jeszcze podczas studiów - został zatrudniony na etacie technicznym w Zakładzie Technologii Tworzyw Wiążących Katedry Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH. Po ukończeniu studiów pracował w Zakładzie Technologii Wiążących Materiałów Budowlanych i Betonu Instytutu Technologii Materiałów Budowlanych i Ceramiki Wydziału Ceramicznego.

W 1991 roku na podstawie pracy "Modelowanie gospodarki surowcowej dla górnojurajskiej serii węglanowej struktury Zalesia" obronionej na Wydziale Geologii i Geofizyki AGH uzyskał doktorat.

Głównymi kierunkami jego aktywności naukowej były chemia i technologia materiałów wiążących, gospodarka surowcowa.

Autor lub współautor ponad 120 publikacji i 10 patentów.

Grający kapitan występującej w lidze makroregionalnej „Galicja” drużyny brydża sportowego AZS-AGH. Był zawodnikiem drużyny siatkówki KS "Korona"Kraków i WKS.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/roszczynialski-wojciech-jr-006402

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 223
* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków : 1999, s. 129, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 121
* [Skład Osobowy AGH … 1989/70]. Kraków 1970, s. 63

{{DEFAULTSORT:Roszczynialski, Wojciech }}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Włodzimierz Roszczynialski

2023-01-25T07:24:50Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Roszczynialski
|given-name=Włodzimierz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Włodzimierz Roszczynialski.jpg
|birth_date=23 grudnia 1947
|birth_place=Świecie
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, aerologia, zarządzanie bezpieczeństwem pracy
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. inż. '''Włodzimierz Roszczynialski''' (1947-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, aerologia, zarządzanie bezpieczeństwem pracy

== Nota biograficzna ==

Urodził się 23 grudnia 1947 roku w Świeciu nas Wisłą.

W 1970 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

W 1970 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie Aerologii Górniczej Instytutu Górnictwa Podziemnego [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Depresja cieplna podziemnych kopalń z uwzględnieniem zmian temperatury oraz ilości powietrza" uzyskał doktorat.

W 1987 roku został doktorem habilitowanym.

W 1992 roku został profesorem uczelnianym. W 2002 roku otrzymał tytuł profesora.

Z AGH związany do 2002 roku.

Od 1987 roku wiceprezes Spółdzielni Pracy Nauczycieli Akademickich OPTIMA.

Od 1992 roku dyrektor Policealnego Studium Zarządzania i Bankowości.

Pomysłodawca i założyciel w 1995 roku Wyższej Szkoły Zarządzania i Bankowości w Krakowie. Od 1995 roku Rektor tej uczelni.

Autor ponad 150 publikacji, w tym ponad 20 książek i kilku patentów.

Promotor prac doktorskich.

Członek Stowarzyszenia Edukacji Menadżerskiej SEM FORUM, Konferencji Uczelni Niepaństwowych

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Nagrody Ministerstwa Edukacji Narodowej, Nagrody Ministerstwa Przemysłu.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/roszczynialski-wlodzimierz-001720

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 150
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 119-274
* [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s. 8, 41
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 302, [foto]

==== Artykuły ====

*

==== Inne ====

* Niech nikt nie przeszkadza edukacji [online] [przeglądany 9.12.2020]. Dostępny w: https://dziennikpolski24.pl/niech-nikt-nie-przeszkadza-edukacji/ar/2559166
* Rektor znad Wisły [online] [przeglądany 10.12.2020]. Dostępny w: https://pomorska.pl/rektor-znad-wisly/ar/c3-6752707

{{DEFAULTSORT:Roszczynialski, Włodzimierz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2025'''''

Halina Władysława Ropska

2023-01-25T07:23:39Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Ropska
|given-name=Halina Władysława
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Halina_Ropska.jpg
|birth_date=5 sierpnia 1932
|birth_place=Gdynia
|fields=technologia chemiczna, technologia ceramiki budowlanej, zagadnienia surowców ilastych, utylizacja odpadów przemysłowych
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
|name=Halina Władysława Ropska
|image_size=11153
}}
Dr inż. '''Halina Władysława Ropska''' (1932–)

Dyscyplina/specjalności: technologia chemiczna, technologia ceramiki budowlanej, zagadnienia surowców ilastych, utylizacja odpadów przemysłowych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 5 sierpnia 1932 roku w Gdyni.

W 1956 roku ukończyła studia na Wydziale Ceramicznym AGH.

W 1954 roku rozpoczęła pracę zastępcy asystenta w Katedrze i zakładzie Technologii ceramiki Czerwonej i Kamionki[[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W latach 1954–1987 asystent, adiunkt i docent w Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1964 roku na podstawie pracy "Badania składu mineralnego wytypowanych krajowych glin ceglarskich i jego związku z własnościami fizycznymi surowców", napisanej w Katedrze Technologii Ceramiki Czerwonej i Kamionki pod kierunkiem profesora Zbigniewa Tokarskiego uzyskała doktorat. W 1971 roku została docentem.

W latach 1972-1974 była wicedyrektorem ds. naukowo-dydaktycznych Międzyresortowego Instytutu Materiałów Budowlanych i Ogniotrwałych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

Autorka i współautorka około 70 publikacji naukowych, 12 patentów, 48 referatów na konferencjach krajowych i międzynarodowych i 70 nieopublikowanych prac naukowo badawczych.

Promotor ponad 200 prac magisterskich i inżynierskich.

Współautorka monografii „Surowce ceramiki budowlanej”.

Autorka opracowanych i wdrożonych do przemysłu 3 oryginalnych technologii produkcji: wyrobów kamionkowych z udziałem popiołów lotnych, wytwarzania wyrobów ceramiki budowlanej z popiołów lotnych jako surowców podstawowych oraz technologii produkcji piasku keramzytowego metodą fluidyzacyjną.

Członek Komisji Rekrutacyjnej AGH ds. opiniowania prac naukowo-badawczych - pozaplanowych.

Członek Komisji Nauk Mineralogicznych PAN, Komisji Nauk Ceramicznych PAN, SITPMB NOT, Zespołu Kierunku Chemia Międzyuczelnianego Ośrodka Metodycznego Wyższych Studiów Technicznych w Gliwicach.

Konsultant prac naukowo-badawczych Instytutu PSiC w Warszawie, rzeczoznawca SITPMB NOT,

Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Srebrna Odznaka Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, Srebrna Odznaka Honorowa SITPMB NOT, Odznaka Zasłużony dla Ziemi Krakowskiej, Odznaka Zasłużony dla Województwa katowickiego, Odznaka Zasłużony dla Województwa Tarnowskiego, wielokrotnie Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Ministerstwa Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych, Ministerstwa Ochrony Środowiska, Złota Odznaka „Za zasługi dla ceramiki budowlanej”, Nagrody Rektora AGH.

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 213
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 115–116 , [foto]
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 62, 76
* [Skład Osobowy AGH … 1954/55]. Kraków 1955, s. 110
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 301, [foto]

==== Artykuły ====

* Mazurkiewicz M.: Stanisław Ropski (1932-2009) : górnik, wychowawca, nauczyciel, przyjaciel. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 18/19, s. 44-45

==== Inne ====

* Biuletyn AGH 18-2009.indd [s.44-45] [online] [przeglądany 7.12.2020]. Dostępny w: http://www.biuletyn.agh.edu.pl/biuletyn_archiwum/biuletyn_pdf_2009/018_019_2009_pdf/44_018_019.pdf
* Odznaczenia | Katedra Technologii Materiałów Budowlanych [online] [przeglądany 7.12.2020]. Dostępny w:http://149.156.120.190/wp001/?p=128

{{DEFAULTSORT:Ropska, Halina Władysław}}

[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Czesława Ewa Ropa

2023-01-25T07:22:09Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Ropa
|given-name=Czesława Ewa
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Czesława Ropa.jpg
|birth_date=1 stycznia 1946
|birth_place=Kraków
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, gazownictwo ziemne, uzdatnianie gazu ziemnego, eksploatacja i zagospodarowanie nagazowanych wód mineralnych
|function=Prodziekan Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH (1999–2002)
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej, Srebrny Krzyż Zasługi
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=1999
|Rok_do=2002
}}
Dr inż. '''Czesława Ewa Ropa''' (1946-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, gazownictwo ziemne, uzdatnianie gazu ziemnego, eksploatacja i zagospodarowanie nagazowanych wód mineralnych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 1 stycznia 1946 roku w Krakowie.

W 1971 roku ukończyła Wydział Wiertniczo-Naftowy AGH.

W 1971 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Zakładzie Eksploatacji Złóż Gazu Ziemnego i Gazownictwa Instytutu Wiertniczo-Naftowego [[Wydział Wiertniczo-Naftowy|Wydziału Wiertniczo-Naftowego]] AGH.

W 1978 roku na podstawie pracy "Dobór parametrów technologicznych dla procesu odsiarczania gazu w komorze mieszalnikowej" uzyskała doktorat.

W latach 1976-1999 była sekretarzem Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej, a w latach 1999-2002 jej przewodniczącą.

W latach 1999-2002 była prodziekanem ds. Studiów Dziennych i Doktoranckich WWNiG.

Brała udział w opracowaniach naukowych dla przemysłu gazowniczego, górnictwa i uzdrowisk polskich. Prace projektowe i publikacje dotyczą problemów z zakresu transportu i uzdatniania gazu ziemnego oraz eksploatacji i zagospodarowania nagazowanych wód mineralnych.

Prowadziła prace dyplomowe na studiach dziennych i zaocznych.

W latach 2003-2005 brała udział w pracach Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej oraz w pracach Rektorskiej Komisji Dyscyplinarnej ds Studenckich.

Adiunkt w Katedrze Inżynierii Gazowniczej Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu.

Autorka około 90 publikacji.

Rzeczoznawca Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej, Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego
Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego, Stowarzyszenia wychowanków AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], Złoty Medal za Długoletnią Służbę, Odznaka Zasłużony dla Stowarzyszenia Wychowanków AGH, Odznaka Zasłużony dla PGNiG, Odznaka Zasłużony dla Ziemi Krośnieńskiej, Odznaka Zasłużony dla Ziemi Sądeckiej, Odznaka Zasłużony dla Miasta Krakowa, Odznaka Zasłużony dla Polskiej Geologii, Odznaka Zasłużony dla Górnictwa RP, Srebrna Odznaka SITPNiG, Złota Odznaka SITPNiG, Dyrektor Górniczy I stopnia, Dyrektor Górniczy II stopnia, Dyrektor Górniczy III stopnia, wielokrotnie Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH, Członek Honorowy Stowarzyszenia Wychowanków AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ropa-czeslawa-ewa-003275

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 303, [foto]
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 252
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 62
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 300-301, [foto]

==== Artykuły ====

* Czaja P.: IX Krajowy Zwyczajny Zjazd SW AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2022, nr 25, s. 17-22, [foto]
* Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 4

{{DEFAULTSORT:Ropa, Czesława Ewa}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Franciszek Rola

2023-01-25T07:21:06Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rola
|given-name=Franciszek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Franciszek Rola.jpg
|birth_date=6 listopada 1920
|birth_place=Ptaszkowa
|fields=geodezja i kartografia, geodezja górnicza, geodezja inżynieryjno-przemysłowa
|function=Zastępca dyrektora Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej Wydziału Geodezji Górniczej (1979-1985)
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Franciszek Rola''' (1920-)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia, geodezja górnicza, geodezja inżynieryjno-przemysłowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 listopada 1920 roku w Ptaszkowej w powiecie nowosądeckim.

W 1953 roku na Wydziale Geodezji Górniczej AGH uzyskał tytuł inżyniera, a w 1956 roku magistra w zakresie geodezji górniczej.

W 1953 roku rozpoczął pracę naukowo-dydaktyczną w Katedrze i Zakładzie Górnictwa Ogólnego [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]], a od 1960 roku w Katedrze i Zakładzie Geodezji Przemysłowej.

W 1964 roku na podstawie pracy "Analiza dokładności i zakresu stosowania metody niwelacji hydrostatycznej w zagadnieniach inżynieryjno-przemysłowych" uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych. W tym samym roku został powołany na stanowisko adiunkta.

w latach 1979-1985 był zastępcą dyrektora Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej Wydziału Geodezji Górniczej.

Wieloletni sekretarz Wydziałowych i Uczelnianej Komisji Rekrutacyjnej, wieloletni koordynator, opiekun i konsultant prac dyplomowych.

Autor i współautor ponad 20 prac opublikowanych oraz licznych nie opublikowanych opracowań naukowo-badawczych i ekspertyz. Na szczególną uwagę zasługuje współautorstwo i redakcja 3-tomowego skryptu "Geodezja inżynieryjno-przemysłowa".

Promotor kilkudziesięciu prac magisterskich i inżynierskich.

Członek ZNP i Stowarzyszenia Wychowanków AGH.

W październiku 1986 roku przeszedł na emeryturę.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego - II stopnia, Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki - zespołowa III stopnia, Prezesa Głównego Urzędu Geodezji i Kartografii - zespołowa, Złota Odznaka za Zasługi dla Geodezji i Kartografii oraz Nagroda Rektora AGH - 10-krotnie.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 224
* Kronika 60-lecia Stowarzyszenia Wychowanków Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie 1945-2005. Oprac. K. Matl. Kraków 2005, s. 45, 108
* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 105, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 26
* [Skład Osobowy AGH … 1961/62]. Kraków 1964, s.27
* [Skład Osobowy AGH … 1979/80]. Kraków 1980, s. 35, 36, 165, 166

{{DEFAULTSORT:Rola, Franciszek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Tadeusz Rokossowski

2023-01-25T07:20:08Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rokossowski
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Mgr inż.
|image=Tadeusz Rokossowski.jpeg
|birth_date=12 grudnia 1925
|birth_place=Wiszenka Mała
|death_date=1996
|fields=kultura fizyczna, turystyka
|function=Kierownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu AGH (1966–1980)
|unit=Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Tadeusz Rokossowski
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Kierownik
|Jednostka=Studium Wychowania Fizycznego i Sportu
|Rok_od=1966
|Rok_do=1980
}}
Mgr inż. '''Tadeusz Rokossowski''' (1925–1996)

Dyscyplina/specjalności: kultura fizyczna, turystyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się w 12 grudnia 1925 roku w Wiszence Małej. Zmarł w 1996 roku. Został pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Podczas wojny — partyzant AK ps.”Misiek”. Absolwent WSWF w Krakowie oraz Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH.

W 1952 roku rozpoczął pracę w [[Studium Wychowania Fizycznego]] AGH; od tego czasu przez 40 lat był związany z Uczelnią. Był Kierownikiem Studium Wychowania Fizycznego i Sportu AGH w latach 1966–1980.

Działacz Klubu Uczelnianego i Zarządu Środowiskowego AZS.

Oddany nauczyciel i wychowawca, miłośnik kultury fizycznej a szczególnie turystyki górskiej.

== Odznaczenia i nagrody ==

[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Krzyż Walecznych, Krzyż Armii Krajowej, Medal Zwycięstwa i Wolności 1945 i wiele innych odznaczeń państwowych i regionalnych

==Źródła do biogramu==
====Książki====
* Informator Stowarzyszenia Wychowanków Akademii Górniczo-Hutniczej im. S. Staszica. Red. W. Longa, K. Norwicz. Kraków 1997, s. 125

====Artykuły====
* [Mgr inż. Tadeusz Rokossowski : pracownik Studium Wychowania Fizycznego i Sportu AGH]. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1996, nr 29, s. 17, [foto]

{{DEFAULTSORT:Rokossowski, Tadeusz }}
[[Category:Biogramy]]

Heinz Riesenhuber

2023-01-25T07:19:30Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Riesenhuber
|given-name=Heinz
|honorific-prefix=Dr
|image=Heinz_Riesenhuber.jpg
|birth_date=1 grudnia 1935
|birth_place=Frankfurt
|fields=technologia chemiczna
|dhc_year=1993
|dhc_reason=za całokształt dokonań na polu współpracy badawczej i rozwojowej Niemiec i Polski, w tym wymiany naukowej z AGH
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
|name=Heinz Riesenhuber
|image_size=14718
}}
Dr '''Heinz Riesenhuber''' (1935-)

Dyscyplina/specjalności: technologia chemiczna

Minister Badań Naukowych i Technologii w latach 1982-1993

== Nota biograficzna ==
Urodził się 1 grudnia 1935 roku we Frankfurcie.

Ukończył studia na Wydziale Nauk Przyrodniczych Uniwersytetu w rodzinnym mieście w 1961 roku. Pracował jako asystent naukowy w Instytucie Chemii Nieorganicznej, w 1965 roku uzyskał tytuł doktora.

Badał metody wydzielania metali nieżelaznych z rud. Kierował zakładami przemysłu chemicznego podnosząc kwalifikacje podczas licznych pobytów zagranicznych.

W 1976 roku został posłem Parlamentu Niemieckiego jako członek Unii Chrześcijańsko-Demokratycznej.

Rozszerza współpracę między Niemcami a Polską w zakresie zastosowania wyników badań naukowych w przemyśle, racjonalnym zużywaniu źródeł energii oraz ekologii. Był współzałożycielem Fundacji Niemiecko-Polskiej.

Doktor honoris causa: Weizmann Institute of Science in Rehovot (Izrael), Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie, Uniwersytetu w Surrey (Anglia), Uniwersytetu w Göttingen (Niemcy).

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994, [rozdz.:] Doktorzy honoris causa AGH, s. [9], [foto]
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 57, [foto]
==== Artykuły ====
* ''Biuletyn Rektora'' [''AGH''] 1993, nr 10, s. 20
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 08.06.1993], 3 s.
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

==== Inne ====
* Heinz Riesenhuber... [online] [przeglądany 29.12.2016]. Dostępny w: http://en.wikipedia.org/wiki/Heinz_Riesenhuber
* Na podstawie materiałów Muzeum Historii AGH

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''
{{DEFAULTSORT:Riesenhuber, Heinz }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Maria Wiesława Richert

2023-01-25T07:17:40Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Richert
|given-name=Maria Wiesława
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Maria Richert.jpg
|birth_date=5 sierpnia 1950
|birth_place=Cieszyn
|fields=inżynieria materiałowa, nanomateriały i nanotechnologie, stopy aluminium, biomateriały
|function=Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (2012-2016, 2016–2017)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=2016
|Rok_do=2017
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1996
|Rok_do=1999
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1999
|Rok_do=2002
}}
Prof. dr hab. inż. '''Maria Wiesława Richert''' (1950-)

Dyscyplina/specjalności:inżynieria materiałowa, nanomateriały i nanotechnologie, stopy aluminium, biomateriały

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 5 sierpnia 1950 roku w Cieszynie.

W październiku 1974 roku na Wydziale Metalurgicznym AGH uzyskała dyplom magistra inżyniera w zakresie Metaloznawstwa i Obróbki Cieplnej.

W 1975 roku rozpoczęła pracę Instytucie Przeróbki Plastycznej i Metaloznawstwa [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.
W 1982 roku na podstawie pracy "Strukturalne i mechaniczne skutki kumulacji odkształceń w aluminium" napisanej pod kierownictwem prof. Andrzeja Korbela w Instytut Przeróbki Plastycznej i Metaloznawstwa uzyskała doktorat. W 1993 roku otrzymała stanowisko adiunkta.
W 1995 roku została doktorem habilitowanym w zakresie Inżynierii Materiałowej.

W latach 1996-1999 i 1999-2002 była prodziekanem i w latach 2012-2016 i 2016-2017 dziekanem WMN.

W 1999 roku otrzymania stanowiska profesora nadzwyczajnego AGH. W 2007 roku otrzymania tytuł profesora.

W latach 1999-2007 była kierownikiem Katedry Materiałoznawstwa Wyższej Szkoły Inżynierii Dentystycznej i Nauk Humanistycznych w Ustroniu.

Na konferencjach międzynarodowych i krajowych wygłosiła ponad 30 referatów oraz uczestniczyła w wielu konferencjach.

Brała udział w wielu projektach badawczych. Wykonuje ekspertyzy i prace dla przemysłu.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego, Polskiego Towarzystwa Stomatologicznego, Polskiego Towarzystwa Mikroskopii, Sekcji Mikroskopii Komitetu Nauki o Materiałach PAN, Sekcji "Nonomateriały" Komitetu Nauki o Materiałach PAN, Rady Naukowej czasopisma "Inżynieria Stomatologiczna - Biomateriały".

Autorka ponad 200 publikacji, w tym kilku książek oraz patentów.

Promotor prac około 10 doktorskich i około 60 magisterskich i inżynierskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota i Srebrna Odznaka SIPTH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/richert-maria-002949

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 299-300, [foto]

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH 1999, nr 69, s. 4
* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

==== Inne ====

* Maria. RICHERT | Professor | prof | AGH University of Science and Technology in Kraków, Kraków | AGH | AGH University 0f Science and Technology [online] [przeglądany 26.11.2020]. Dostępny w:https://www.researchgate.net/profile/Maria_Richert/4
* Prof.dr hab. inż. Maria Richert Akademia Górniczo-Hutnicza ...[online] [przeglądany 26.11.2020]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details/download/PROF_Skr%c3%b3t%20dorobek_2014_maj.pdf?personId=0b1732d0793b6739&documentType=ACH
* Wydział Metali Nieżelaznych Akademii Górniczo-Hutniczej w ... [online] [przeglądany 26.11.2020]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Wydzia%C5%82_Metali_Nie%C5%BCelaznych_Akademii_G%C3%B3rniczo-Hutniczej_w_Krakowie

{{DEFAULTSORT:Richert, Maria Wiesława}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Tadeusz Rembielak

2023-01-25T07:15:19Z

Sabina.Olszyk:

{{Infobox scientist
|family-name=Rembielak
|image=
|given-name=Tadeusz
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=16 października 1945
|birth_place=Częstochowa
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja podziemna złóż, geotechnika górnicza
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Tadeusz Rembielak''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja podziemna złóż, geotechnika górnicza

== Nota biograficzna ==

Urodził się 16 października 1945 roku w Częstochowie.

W 1970 roku ukończył Wydział Górniczy AGH. Po ukończeniu studiów podjął pracę w Kopalni Węgla Kamiennego "Janina" w Libiążu (1970-1972).

W 1972 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Techniki Podziemnej Eksploatacji Węgla Instytutu Górnictwa Podziemnego i Bezpieczeństwa Pracy [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy "Zmiany szczelinowatości w pokładzie węgla przed ścianą wybieraną z zawałem" uzyskał stopień doktora.

Był kierownikiem projektu badawczego "Nowoczesne metody uszczelniania i wzmacniania górotworu".

Współpracował z przemysłem górniczym, szczególnie w likwidacji szczelin.

W 2014 roku przeszedł na emeryturę.

Autor około 100 publikacji i kilku patentów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa, Naczelnej Organizacji Technicznej, Stowarzyszenia Wychowanków AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Złota Odznaka Honorowa NOT, Srebrna Odznaka Honorowa NOT, Srebrna Odznaka "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa", Brązowa Odznaka "Zasłużony dla górnictwa RP", Odznaka "Za pracę społeczną i zawodową dla górnictwa ziemi krakowskiej", Dyrektor Górniczy I stopnia.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/rembielak-tadeusz-001719

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 148
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 36, 72, 95, 242
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 26
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 114
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 299

==== Inne ====

* Nowoczesne metody uszczelniania i wzmacniania górotworu [online] [przeglądany 17.02.2021]. Dostępny w: https://www.cri.agh.edu.pl/tematy_badawcze/temat_p.php?id=444

{{DEFAULTSORT:Rembielak, Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''