Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Karol Nereusz Bohdanowicz

2025-03-12T11:52:07Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Bohdanowicz
|given-name=Karol Nereusz
|honorific-prefix=Prof. zw. dr. hab. inż.
|image=Karol_Bohdanowicz.jpg
|birth_date=29 października 1864
|birth_place=Lucyn k. Witebska
|death_date=5 czerwca 1947
|death_place=Warszawa
|fields=geologia, geologia surowcowa, hydrogeologia, stratygrafia, tektonika
|function=Kierownik Katedry Geologii Stosowanej Wydziału Górniczego AG (1931-1935)
|faculty=Wydział Górniczy
|awards=Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski
|dhc_year=1935
|dhc_reason=za wybitną działalność naukową, organizacyjną i pedagogiczną
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Karol Nereusz Bohdanowicz
|image_size=11050
}}
Prof. zw. dr hab. inż. '''Karol Nereusz Bohdanowicz''' (1864–1947)

Dyscyplina/specjalności: geologia, geologia surowcowa, hydrogeologia, stratygrafia, tektonika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 października (9 listopada) 1864 roku w Lucynie k. Witebska (obecnie Ludza w Łotwie). Zmarł 5 czerwca 1947 roku Warszawie i tam też pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim.

Ukończył studia geologiczne, mineralogiczne i górnicze w Instytucie Górniczym w Petersburgu (1886). Profesor Instytutu Górniczego w Petersburgu. Działacz Polskiej Narady Ekonomicznej w Piotrogrodzie (1917). Od 1889 roku był członkiem Societe Geologique de France, którego w 1915 roku został wiceprezesem. W 1917 roku prezes Związku Inżynierów Górniczych w Rosji. W 1921 roku mianowany przez Naczelnika Państwa profesorem zwyczajnym geologii i od jesieni tegoż roku objął wykłady w Akademii Górniczej (AG) w Krakowie, kierownik Katedry Geologii Stosowanej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AG (od 1931 roku do emerytury w 1935 roku), dyrektor Państw. Inst. Geologicznego w Warszawie (1938–1947).

W AG uzyskał tytuł profesora honorowego (1935). W 1935 roku przyznano mu również doktorat honoris causa AG za wybitną działalność naukową, organizacyjną i pedagogiczną. W 1946 roku odbyły się uroczystości jubileuszowe ku uczczeniu 60-lecia pracy naukowej Profesora.

Prowadził tutaj wykłady z geologii poszukiwawczej i złożowej w latach 1921–1938.

Jest twórcą polskiej geologii gospodarczej oraz twórcą podstaw geologicznego poznania Azji Centralnej i obszarów nadkaspijskich i kaukaskich. Brał udział w wielu wyprawach badających złoża i warunki geologiczne: Rosji, Tybetu, Korei, Płw. Czukockiego, wybrzeża Oceanu Lodowatego, Kamczatki, Alaski i in.

Otrzymał tytuł Honorowego Członka SITG - Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

Autor ponad 200 prac. Członek PAU i TWN oraz stowarzyszeń naukowych polskich i zagranicznych.

W budynku Głównym AGH A-0, na drugim piętrze, znajdują się dwie tablice poświęcone profesorowi Karolowi Bohdanowiczowi.

We wrześniu 2014 roku odbyła się III Konferencja Naukowa pt. "Przemiany środowiska naturalnego, rozwój zrównoważony i zasoby surowców mineralnych Polski", zorganizowana z okazji 150 rocznicy urodzin Karola Bohdanowicza przez Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska AGH oraz Towarzystwo Badania Przemian Środowiska "Geosfera".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]], Medal na Wystawie Powszechnej w Paryżu za mapy geograficzne i geologiczne wybrzeży Morza Ochockiego, Złoty Medal Konstantynowski — najwyższe odnaczenie za osiągnięcia naukowe, nagrody resortowe, nagroda im. Helmersena AU w Petersburgu

== Źródła do biogramu ==

====Książki====

* Akademia Nauk Technicznych : 1933-1937. Warszawa 1937, s. 27-34
* Biogramy uczonych polskich : materiały o życiu i działalności członków AU w Krakowie, TNW, PAU, PAN. Cz. 7 : Nauki o Ziemi i górnicze. Oprac. A. Śródka. Wrocław ; Warszawa ; Kraków 1992, s. 28-33, [foto]
* Bohdanowicz K.: Geologia złóż minerałów : według wykładów prof... w roku szkolnym 1921/22. Kraków 1922, 496 s.
* Bohdanowicz K.: Iz putešstvija po Central'noj Azii. Petersburg 1892, 74 s.
* Czarnocki S.: Karol Bohdanowicz. Kraków 1936, s. VI, 31
* Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 75
* Encyklopedyczny słownik sławnych Polaków. Pod red. J. Borowca. Warszawa 1996, s. 29
* Karol Bohdanowicz - czołowy geolog carskiego imperium, profesor AG. W: Manecki A.: Alfabet wspomnień o ludziach nauki i wydarzeniach lat minionych. Kraków 2015, s. 105-107
* Karol Bohdanowicz. W: Manecki A.: Ludzie nauk o Ziemi i Kosmosie : z wydarzeniami lat minionych tle. Kraków 2023, s. 243-244
* Konieczna E.: Ziemskie wędrówki : nauki o ziemi w Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2020, s. 143, 146, [foto]
* Kronika Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa : Suplement 2012-2017. Pod red. E. Ragusa. Katowice 2017, s. 83
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 18
* Liebfeld A.: Polacy na szlakach techniki. Warszawa 1983, s. 129-141
* Liebfeld A.: Polscy inżynierowie. Warszawa 1957, s. 132-151
* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 67-71, 94
* Przyrowski Z.: Kto to był? : popularny słownik biograficzny. Warszawa 1996, s. 50
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1921/22]. Kraków 1922, s. 5
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1929/30]. Kraków 1929, s. 15
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1931/32]. Kraków 1931, s. 14
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1932/33]. Kraków 1932, s. 21
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1933/34]. Kraków 1933, s. 21-22
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1935/36]. Kraków 1935, s. 20
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1936/37]. Kraków 1936, s. 22
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1937/38]. Kraków 1937, s. 21
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1938/39]. Kraków 1938, s. 24
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1946/47]. Kraków 1946, s. 10
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 13. Red. Z. Skoczyński. Warszawa 2002, s. 25-28
* Słownik polskich pionierów techniki. Pod red B. Orłowskiego. Katowice 1986, s. 27-28
* Śródka A.: Uczeni polscy XIX-XX stulecia. T. 1 : A-G. Warszawa 1994, s. 177-180, [foto]
* Voskresenskaja N., Ozonkova H.: Postać Karola Bohdanowicza w świetle zachowanej korespondencji. Katowice 1980, s. 181-196, [foto]
* Vydajuščiesja otečestvennyje geologii : očerki po istorii geologičeskich znanij, Vyp. 19. Leningrad 1978, s. 85
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 112
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 34, [foto]
* Wójcik Z.: Karol Bohdanowicz: szkic portretu badacza Azji. Warszawa ; Wrocław 1997, 410, [1] s., [foto]
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 12-13, [foto]
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 620 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 20-31, [foto] (Zeszyty Naukowe. Akademia Górniczo- Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

====Artykuły====

* 50-lecie pracy naukowej inż. K. Bohdanowicza, prof. Akademii Górniczej w Krakowie. ''Ilustrowany Kuryer Codzienny'' 1935, nr 342, s. 7
* Aleksiejew A.: Prace Karola Bohdanowicza na Dalekim Wschodzie. ''Studia i Materiały z Dziejów Nauki Polskiej'' 1976, z. 21, s. 53-59
* Badacz skarbów Azji (Karol Bohdanowicz) : uczeni, odkrywcy, podróżnicy. ''Trybuna Robotnicza'' 1972, nr 250, s. 5
* Badacz Syberii (Karol Bohdanowicz) : Polacy na szerokim świecie. ''Kurier Polski'' 1967, nr 302, s. 5
* Bohdanowicz Karol. ''Rocznik Towarzystwa Naukowego Warszawskiego'' 1937, s. 51-58
* Bohdanowicz Karol : [bibliografia]. ''Nauka Polska'' 1939, T. 24, s. 548
* Bolewski A.: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : z kart historii. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 5-6, 18
* Chwaściński B.: Karol Bohdanowicz w Kuen Luniu. ''Wierchy'' 1966, s. 71-91
* Czabański K.: Wielcy - nie znani : [Karol Bohdanowicz]. ''Argumenty'' 1978, nr 46, s. 10-11
* Czarnocki S.: Jubileusz 50-cio letniej pracy naukowej prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Przegląd Górniczo-Hutniczy'' 1935, nr 11, s. 553-567, [foto]
* Czarnocki S.: Jubileusz 50-cio letniej pracy naukowej prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Przemysł Naftowy'' 1935, z. 22, s. 672-673
* Człowiek, przed którym Ziemia nie miała tajemnic : [Karol Bohdanowicz]. ''Radio i Telewizja'' 1968, nr 32, z. 7
* Geolog, geograf, profesor : [Karol Bohdanowicz]. ''Życie Warszawy'' 1968, nr 261, s. 6
* Holewiński S.: Wspomnienie o Karolu Bohdanowiczu. ''Przegląd Geologiczny'' 1957, nr 7, s. 295-296
* Iłowiecki M.: Polski badacz Azji : [Karol Bohdanowicz]. ''Gazeta Krakowska'' 1966, nr 179, s. 4
* Iłowiecki M.: Polski badacz Azji : [Karol Bohdanowicz]. '' Gazeta Krakowska'' 1966, nr 221, s. 4
* Iwaszkiewicz W.: Uroczystości Bohdanowiczowskie. ''Przegląd Geologiczny'' 1965, nr 8, s. IV okł.
* Jahoda K.: Krakowscy Górnicy. ''Przegląd Górniczy'' 1990, nr 5, s. 20-23
* Jaskólski S.: Karol Bohdanowicz : (1864-1947). ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego'' 1971, T. 41, z. 1, s. 38-42
* Jaskólski S.: Karol Bohdanowicz 1864-1947. ''Przegląd Geologiczny'' 1957, nr 7, s. 293-295
* Jaskólski S.: Karol Bohdanowicz 1864-1947. ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego'' 1947, T. 17, s. 301-314, [foto]
* Jaskólski S.: Karol Bohdanowicz - pionier geologii stosowanej. ''Biuletyn Instytutu Geologicznego'' 1969, nr 232, s. 25-32
* Jubileusz 60-cio letniej pracy naukowej prof. dr inż. Karola Bohdanowicza. '' Przegląd Górniczy'' 1946, T. 2, nr 3-4, s. 145-160
* Jubileusz prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Przegląd Techniczny'' 1936, nr 75, s. 1, 22
* Jubileusz prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Wszechświat'' 1936, nr 1, s. 32
* Kaczmarczuk R.: Badania i prace geograficzne Karola Bohdanowicza odnoszące się do Azji Środkowej. ''Studia i Materiały z Dziejów Nauki Polskiej. Seria C'' 1972, z. 16, s. 79-111
* Kaczmarczuk R.: Badania Karola Bohdanowicza w dziedzinie geografii. ''Czasopismo Geograficzne'' 1969, z. 4, s. 432-440
* Kaczmarczuk R.: Prace geograficzne Karola Bohdanowicza na Kamczatce. ''Geografia w Szkole'' 1973, nr 2, s. 104-107
* Karol Bohdanowicz. ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego'' 1936, T. 12, s. XIII-XXVIII
* Karol Bohdanowicz. ''Nafta'' 1947, nr. 6, s. 202 [nekr.]
* Karol Bohdanowicz. ''Przegląd Górniczy'' 1947, nr 7-8, s. 489-490 [nekr.]
* Karol Bohdanowicz : [wspomnienie]. ''Hutnik'' 1947, z. 6, s. 327-329
* Karol Bohdanowicz : [wspomnienie]. ''Rocznik PAU'' 1947, T. 47, s. LV
* Karol Bohdanowicz znakomity geolog polski : [w 50-tą rocznicę pracy naukowej]. ''Czasopismo Przyrodnicze Ilustrowane'' 1936, nr 1/2, s. 36-39, [foto]
* Kleczkowski A. S. : Geolodzy dla dobra Akademii Górniczo-Hutniczej (do 1949 roku Akademii Górniczej). ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2001, nr 96, s. 6-9
* Kondracki J.: Sesja naukowa ku uczczeniu Karola Bohdanowicza (1864-1947). ''Przegląd Geograficzny'' 1965, nr 4, s. 747-748
* Kotarba M. J., Bilkiewicz E.: W trosce o środowisko [Konferencja Naukowa z okazji 150 urodzin Karola Bohdanowicza]. ''Biuletyn AGH'' 2014, nr 82, s. 24-25, [foto]
* Kowalski M.: W setną rocznicę urodzin Karola Bohdanowicza. ''Czasopismo Geograficzne'' 1966, z. 2, s. 219-221
* Krupiński B.: Karol Bohdanowicz - pedagog i człowiek. ''Biuletyn Instytutu Geologicznego'' 1969, nr 232, s. 15-19
* Kuźmiński B.: Karol Bohdanowicz, wybitny geolog i podróżnik. ''Problemy'' 1954, nr 1, s. 50-53
* Laureaci Medalu im. Karola Bohdanowicza : materiały z konferencji: 20 lat Towarzystwa Geosynoptyków GEOS : Kraków 1986-2006 : Kraków, 17 listopada 2006 r. ''Polish Journal of Mineral Resources'' 2006, vol. 10 wyd. spec., s. 169-171
* Leśnialiewicz I.: Karol Bohdanowicz : Rok Nauki Polskiej. ''Wieści'' 1973, nr 26, s. 5
* Małkowski S.: Polscy badacze Ziemi w przeszłości. ''Prace Muzeum Ziemi'' 1971, z. 18, cz. 2, s. 75-118, [foto]
* [Marczewski Z.]: Wspomnienia o prof. Karolu Bohdanowiczu. ''Kwartalnik Historii Nauki i Techniki'' 1965, nr 3, s. 441-442
* [Maślankiewicz K.]: Karol Bohdanowicz : znakomity geolog polski : (w 50-tą rocznicę pracy naukowej). ''Czasopismo Przyrodnicze'' 1936, z. 1-2, s. 36-39
* Maślankiewicz K.: Karol Bohdanowicz (1864 - 1947) : w setną rocznicę urodzin. ''Wszechświat'' 1964, z. 12, s. 257-260
* Maślankiewicz K.: Wspomnienia o profesorze Karolu Bohdanowiczu (29 XI 1864 - 5 VI 1947). ''Przegląd Geologiczny'' 1964, nr. 12, s. 469-473
* Mieciek T.: Wędrówki ku białym plamom : o Karolu Bohdanowiczu. ''Głos Wybrzeża'' 1969, nr 196, s. 3
* Mieciek T.: Wędrówki ku białym plamom : o Karolu Bohdanowiczu. ''Ekspres Ilustrowany'' 1969, nr 20, s. 4
* Mieciek T.: Wędrówki ku białym plamom : o Karolu Bohdanowiczu. ''Nowiny Rzeszowskie'' 1969, nr 212, s. 3
* Mielska M. I.: W setną rocznicę urodzin Karola Bohdanowicza (29 XI 1864 - 5 VI 1974). ''Poznaj Świat'' 1964, nr 11, s. 30-31
* [Muszałówna K.]: W setną rocznicę urodzin [Karola Bohdanowicza]. ''Życie Warszawy'' 1965, nr 122, s. 4
* Nieć M., Piestrzyński A.: Karol Bohdanowicz - prekursor odkryć złóż kopalin w Polsce (w 150-letnią rocznicę urodzin). ''Przegląd Górniczy'' 2015, T. 71, nr 4, s. 91-97, [foto]
* Obchód 50-lecia naukowej działalności prof. Karola Bohdanowicza. ''Przegląd Górniczo-Hutniczy'' 1936, nr 1/2, s. I-II
* Pawłowski W.: Ludzie polskiej nafty : Karol Bohdanowicz (1865-1947). ''Wiek Nafty'' 1993, nr 3, s. 7-9, [foto]
* Prof. Karola Bohdanowicza pięćdziesięciolecie pracy naukowej, 1885-1935. ''Przyroda i Technika'' 1936, nr 2, s. 99-101, [foto]
* Róziewicz J., Wójcik Z.: Nowe materiały do biografii Karola Bohdanowicza. ''Przegląd Geologiczny'' 1987, nr 8-9, s. 443-446
* "Salamandra" - pamięci Kolegów Górników. ''Przegląd Górniczy'' 1986, T. 42, nr 11-12, s. 389
* [[Media:Tablice - Karol Bohdanowicz. Biuletyn AGH nr 84.pdf|Sieński H.: Profesor Karol Bohdanowicz : tablice - pamięć wiecznie żywa - część 17. ''Biuletyn AGH'' 2014, nr 84, s. 21-23, [foto]]]
* [Sylwetka Karola Bohdanowicza]. ''Geologiczny Biuletyn Informacyjny'' 1952, z. 3, s. 2-6
* Skoczylas J.: Karol Bohdanowicz : (1864-1947). ''Polish Journal of Mineral Resources'' 1995, Vol. 2, s. 7-87
* Skoczylas J.: Problematyka geologii węgla w dorobku Karola Bohdanowicza (1864-1947), w 150. rocznicę urodzin. ''Przegląd Górniczy'' 2015, T. 71, nr 4, s. 97-101, [foto]
* Śp. Karol Bohdanowicz : [wspomnienie]. ''Przegląd Górniczy'' 1947, T. 3, nr 78, s. 489-490
* Śp. Karol Bohdanowicz : [wspomnienie]. ''Przegląd Techniczny'' 1947, nr 13-14, s. 233
* Świdziński H.: Karol Bohdanowicz. ''Przegląd Geograficzny'' 1948, T. 21, s. 431-437
* Uczczenie jubileuszowe prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Nafta'' 1936, nr 1, s. 14-15
* Uroczystość obchodu 50-lecia działalności naukowej prof. inż. Karola Bohdanowicza. ''Przemysł Naftowy'' 1935, nr 23, s. 722-723
* Wiliński J.: W setną rocznicę urodzin prof. K. Bohdanowicza. ''Przegląd Geologiczny'' 1965, nr 9, s. 407-408, III okł.
* [Wojnar J.]: Niezwykły jubileusz 60-lecia pracy naukowej prof. Karola Bohdanowicza, dyrektora Państwowego Instytutu Geologicznego. ''Nafta'' 1946, nr 2, s. 79
* Wójcik K.: [Karol Bohdanowicz na Akademii Górniczej]. ''Prace Muzeum Ziemi'' 1971, z. 18, cz.2, s. 229-233
* Wójcik Z.: O Karolu Bohdanowiczu - inaczej. ''Przegląd Geologiczny'' 1983, nr 10, s. IV okł.
* Zdanowski A.: Prof. dr hab. inż. Karol Bohdanowicz (1864-1947). ''Przegląd Górniczy'' 2015, T. 71, nr 4, s. 90, [foto]
* Życie jest sumą ekspedycji. ''Kulisy'' 1967, nr 11, s. 1-2

{{DEFAULTSORT:Bohdanowicz, Karol Nereusz}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Jolanta Natalia Myszkowska

2024-06-11T09:14:07Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Myszkowska
|given-name=Jolanta Natalia
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Jolanta Myszkowska.jpg
|birth_date=18 sierpnia 1953
|birth_place=Kraków
|death_date=22 stycznia 2000
|fields=geologia, sedymentologia
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
}}
Dr inż. '''Jolanta Natalia Myszkowska''' (1953-2000)

Dyscyplina/specjalności: geologia, sedymentologia

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 18 sierpnia 1953 roku w Krakowie. Zmarła 22 stycznia 2000 roku. Pochowana na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie.

W 1977 roku ukończyła studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH. Na podstawie pracy "Litologia i znaczenie surowcowe utworów węglanowych dewonu rejonu Jurkowiec-Bud" uzyskała magisterium.

W 1977 roku rozpoczęła pracę w Zakładzie Projektów i Dokumentacji Geologicznych w Krakowie.

W 1979 roku rozpoczęła Studia Doktoranckie z zakresu Geologii i Geofizyki w AGH na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym, uczestnicząc jednocześnie w zajęciach Studium Podyplomowego z zakresu Mineralogii i Petrografii.

W 1983 roku rozpoczęła pracę asystenta w zakładzie Geologii Ogólnej i Matematycznej Instytutu Geologii i Surowców Mineralnych [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1987 roku na podstawie pracy "Litologia, sedymentacja i diageneza dolomitów formacji jemielnickiej (dolomity diploporowe, środkowy wapień muszlowy) wschodniej części obszaru śląsko-krakowskiego", której promotorem była profesor Aleksandra Kostecka, otrzymała stopień doktora. Od 1988 roku pracowała na stanowisku adiunkta.

Kontynuując tematykę doktoratu zajmowała się problematyką skał węglanowych, a szczególnie dolomitów retu i wapienia muszlowego monokliny śląsko-krakowskiej. Prowadziła również badania trzeciorzędowych karpackich dolomitów i organodetrytycznych wapieni z pienińskiego pasa skałkowego i jednostki skolskiej.

Była członkiem Naczelnej Organizacji Technicznej i Polskiego Towarzystwa Geologicznego. W 1988 roku była sekretarzem komitetu organizacyjnego 59 Zjazdu PTG w Przemyślu. Była również współorganizatorem kolejnych Sympozjów z Zastosowania Metod Matematycznych i Informatyki w Geologii, organizowanych początkowo przez Instytut Geologii i Surowców Mineralnych Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego, a następnie (po reorganizacji Wydziału w 1992 roku) przez Zakład Geologii Ogólnej i Matematycznej Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska.

Autorka kilkunastu publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243, [foto]

==== Artykuły ====

* Rajchel J.: Jolanta Natalia Myszkowska 1953-2000. ''Annales Societatis Geologorum Poloniae'' 2002, vol. 72, z. 1, s. 99-100, [foto]

{{DEFAULTSORT:Myszkowska, Jolanta Natalia }}

[[Category:Biogramy]]

Józef Myjak

2024-06-10T11:23:17Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Myjak
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Prof. dr. hab. inż.
|image=Józef Myjak.jpg
|birth_date=10 luty 1940
|birth_place=Czerniec
|death_date=12 marca 2019
|fields=matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr. hab. inż. '''Józef Myjak''' (1940-2019)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lutego 1940 roku w miejscowości Czerniec w powiecie nowosądeckim. Zmarł 12 marca 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1963 roku ukończył Uniwersytet Jagielloński, następnie w 1965 roku AGH.

Od 1963 roku związany zawodowo z Akademią Górniczo-Hutniczą. Rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze i Zakładzie Matematyki II [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1972 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał doktorat, następnie w 1978 roku habilitację. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał we Włoszech w 1987 roku, a w Polsce w 2002 roku. Profesorem zwyczajnym został w 1990 roku we Włoszech, a w AGH w 2003 roku.

W latach 1982-1985 był kierownikiem Zakładu Modelowania Procesów Technologicznych [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH.

Od 1985 roku dzielił swoją karierę naukową pomiędzy Polskę i Włochy. Pracując w L’Aquila pełnił rolę swoistego ambasadora polskiej nauki, w szczególności polskiej matematyki i matematyków, we Włoszech. Przez kilkadziesiąt lat działał na rzecz współpracy polskich i włoskich naukowców.

W latach 1993-2003 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Matematyki i Informatyki Uniwersytetu oraz wiceprzewodniczącego Komisji Senatu ds. Kadry i Nauki w L´Aquila we Włoszech.

Był znanym i cenionym matematykiem polskim, który wniósł istotny wkład do rozwoju matematyki zarówno w Polsce, jak i we Włoszech, a jego wszechstronne osiągnięcia naukowe leżą w głównym nurcie współczesnej matematyki światowej.

Zaangażowany w powstanie w 1997 roku Wydziału Matematyki Stosowanej, a później w działania pozwalające na uzyskanie przez WMS w 2003 roku praw doktoryzowania.

Autor i współautor ponad 100 publikacji. Promotor prac doktorskich.

Wygłaszał odczyty na ponad 130 konferencjach, w większości zagranicznych, wielokrotnie wygłaszając odczyty plenarne, zorganizował lub współorganizował ponad 20 konferencji oraz szkół (we Włoszech, w Polsce, Bułgarii, Hiszpanii, Portugalii, Maroku i Nigerii).

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]] (1979), [[Złoty Krzyż Zasługi]] (1984)

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/myjak-jozef-004738

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 25
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 130
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 62 (14 III 2019), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 63 (15 III 2019), s. A14 [nekr.]

==== Inne ====

* Odszedł profesor Józef Myjak [online] [przeglądany 03.04.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/odszedl-profesor-jozef-myjak/

{{DEFAULTSORT: Myjak, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

Józef Myjak

2024-06-10T11:22:46Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Myjak
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Prof. dr. hab. inż.
|image=Józef Myjak.jpg
|birth_date=10 luty 1940
|birth_place=Czerniec
|death_date=12 marca 2019
|fields=matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr. hab. inż. '''Józef Myjak''' (1940-2019)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lutego 1940 roku w miejscowości Czerniec w powiecie nowosądeckim. Zmarł 12 marca 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1963 roku ukończył Uniwersytet Jagielloński, następnie w 1965 roku AGH.

Od 1963 roku związany zawodowo z Akademią Górniczo-Hutniczą. Rozpoczął pracę jako asystent w Katedrze i Zakładzie Matematyki II [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1972 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał doktorat, następnie w 1978 roku habilitację. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał we Włoszech w 1987 roku, a w Polsce w 2002 roku. Profesorem zwyczajnym został w 1990 roku we Włoszech, a w AGH w 2003 roku.

W latach 1982-1985 był kierownikiem Zakładu Modelowania Procesów Technologicznych [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH.

Od 1985 roku dzielił swoją karierę naukową pomiędzy Polskę i Włochy. Pracując w L’Aquila pełnił rolę swoistego ambasadora polskiej nauki, w szczególności polskiej matematyki i matematyków, we Włoszech. Przez kilkadziesiąt lat działał na rzecz współpracy polskich i włoskich naukowców.

W latach 1993-2003 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Matematyki i Informatyki Uniwersytetu oraz wiceprzewodniczącego Komisji Senatu ds. Kadry i Nauki w L´Aquila we Włoszech.

Był znanym i cenionym matematykiem polskim, który wniósł istotny wkład do rozwoju matematyki zarówno w Polsce, jak i we Włoszech, a jego wszechstronne osiągnięcia naukowe leżą w głównym nurcie współczesnej matematyki światowej.

Zaangażowany w powstanie w 1997 roku Wydziału Matematyki Stosowanej, a później w działania pozwalające na uzyskanie przez WMS w 2003 roku praw doktoryzowania.

Autor i współautor ponad 100 publikacji. Promotor prac doktorskich.

Wygłaszał odczyty na ponad 130 konferencjach, w większości zagranicznych, wielokrotnie wygłaszając odczyty plenarne, zorganizował lub współorganizował ponad 20 konferencji oraz szkół (we Włoszech, w Polsce, Bułgarii, Hiszpanii, Portugalii, Maroku i Nigerii).

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]] (1979), [[Złoty Krzyż Zasługi]] (1984)

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/myjak-jozef-004738

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 25
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 130
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 62 (14 III 2019), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 63 (15 III 2019), s. A14 [nekr.]

==== Inne ====

* Odszedł profesor Józef Myjak. [online] [przeglądany 03.04.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/odszedl-profesor-jozef-myjak/

{{DEFAULTSORT: Myjak, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

Józef Myjak

2024-06-10T10:52:52Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Myjak
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Prof. dr. hab. inż.
|image=Józef Myjak.jpg
|birth_date=10 luty 1940
|birth_place=Czerniec
|death_date=12 marca 2019
|fields=matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr. hab. inż. '''Józef Myjak''' (1940-2019)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, równania różniczkowe, układy dynamiczne, inkluzje różniczkowe, równania losowe, funkcje wielowartościowe, teoria fraktali

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lutego 1940 roku w miejscowości Czerniec w powiecie nowosądeckim. Zmarł 12 marca 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1963 roku ukończył Uniwersytet Jagielloński, następnie w 1965 roku AGH.

Od 1963 roku związany zawodowo z Akademią Górniczo-Hutniczą. Rozpoczął prace jako asystent w Katedrze i Zakładzie Matematyki II [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1972 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał doktorat, następnie w 1978 roku habilitację.We Włoszech w 1987 roku uzyskał tytuł profesora nadzwyczajnego, a w Polsce w 2002 roku. Profesorem zwyczajnym został w w 1990 roku we Włoszech, a w AGH od 2003 roku.

W latach 1982-1985 był kierownikiem Zakładu Modelowania Procesów Technologicznych [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH.

Od 1985 roku dzielił swoją karierę naukową pomiędzy Polskę i Włochy. Pracując w L’Aquila pełnił rolę swoistego ambasadora polskiej nauki, w szczególności polskiej matematyki i matematyków, we Włoszech. Przez kilkadziesiąt lat działał na rzecz współpracy polskich i włoskich naukowców.

W latach 1993 - 2003 pełnił funkcję dyrektora Departamentu Matematyki i Informatyki Uniwersytetu oraz wiceprzewodniczącego Komisji Senatu ds. Kadry i Nauki w L´Aquila we Włoszech.

Był znanym i cenionym matematykiem polskim, który wniósł istotny wkład do rozwoju matematyki zarówno w Polsce, jak i we Włoszech, a jego wszechstronne osiągnięcia naukowe leżą w głównym nurcie współczesnej matematyki światowej.

Zaangażowany w powstanie w 1997 roku Wydziału Matematyki Stosowanej, a później w działania pozwalające na uzyskanie przez WMS praw doktoryzowania w 2003 roku.

Autor i współautor ponad 100 publikacji. Promotor prac doktorskich.

Wygłaszał odczyty na ponad 130 konferencjach, w większości zagranicznych, wielokrotnie wygłaszając odczyty plenarne, zorganizował lub współorganizował ponad 20 konferencji oraz szkół (we Włoszech, w Polsce, Bułgarii, Hiszpanii, Portugalii, Maroku i Nigerii).

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]] (1979), [[Złoty Krzyż Zasługi]] (1984)

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/myjak-jozef-004738

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 25
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 130
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 62 (14 III 2019), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 63 (15 III 2019), s. A14 [nekr.]

==== Inne ====

* Odszedł profesor Józef Myjak. [online] [przeglądany 03.04.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/odszedl-profesor-jozef-myjak/

{{DEFAULTSORT: Myjak, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

Marek Michał Muszyński

2024-06-10T09:22:36Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Muszyński
|given-name=Marek Michał
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Marek Muszyński.jpg
|birth_date=21 kwietnia 1944
|birth_place=Kraków
|fields=geologia, petrografia, mineralogia, górnictwo i geologia inżynierska
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Marek Michał Muszyński''' (1944-)

Dyscyplina/specjalności: geologia, petrografia, mineralogia, górnictwo i geologia inżynierska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 kwietnia 1944 roku w Krakowie.

W 1968 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1968 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Mineralogii Katedry Mineralogii i Petrografii [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Studium mineralogiczno-petrograficzne utworów karbońskich w północno-zachodniej Polsce", której promotorem był profesor Wiesław Heflik, uzyskał stopień doktora.

W 1975 roku otrzymał stanowisko adiunkta.

Autor około 150 publikacji.

Problematyka badawcza, którą się zajmował, obejmowała zagadnienia zarówno podstawowe, jak i surowcowe z zakresu mineralogii i petrografii skał osadowych i magnezowych.

Członek Komisji Nauk Mineralogicznych Polskiej Akademii Nauk, Polskiego Towarzystwa Mineralogicznego, Naczelnej Organizacji Technicznej.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/muszynski-marek-002167

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 204
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 54
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241-242, [foto]

{{DEFAULTSORT: Muszyński, Marek Michał}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 10.06.2024'''''

Elon Musk

2024-06-10T07:47:02Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Musk
|given-name=Elon
|image=Elon Musk.jpg
|birth_date=28 czerwca 1971
|birth_place=Pretoria (RPA)
|fields=informatyka, transport, motoryzacja, technika kosmiczna
|dhc_year=2017
|dhc_reason=za zasługi w stworzeniu i praktycznym wdrożeniu modelu świadczenia usług IT w skali globalnej (Paypal), rozwój technologii lotów kosmicznych (Spacex) oraz transportu ziemnego (Tesla, Hyperloop) stanowiących punkt odniesienia dla działań w zakresie rozwoju nowoczesnych środków transportu w Polsce, w których Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie czynnie uczestniczy
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
}}
'''Elon Musk''' (1971-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, transport, motoryzacja, technika kosmiczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 28 czerwca 1971 roku w Pretorii (Republika Południowej Afryki).

W 1989 roku przeprowadził się do Kanady, gdzie studiował na Uniwersytecie Queen’s. Opuścił Kanadę w 1992 roku po uzyskaniu stypendium na Uniwersytecie Pensylwania w USA. Tam też w 1995 roku uzyskał tytuł licencjata z fizyki i ekonomii. W 1995 roku rozpoczął także studia na wydziale fizyki na Uniwersytecie Stanforda, jednak po dwóch dniach je rzucił, aby razem ze swoim bratem założyć przedsiębiorstwo Zip2. Firma tworzyła internetowe przewodniki miejskie oraz oprogramowanie do publikowania treści m.in. dla takich gazet jak The New York Times oraz Chicago Tribune.

W marcu 1999 roku został jednym z założycieli internetowego serwisu płatniczego X.com, który w 2001 roku zmienił nazwę na PayPal.

W 2002 roku założył swoje trzecie przedsiębiorstwo SpaceX, którego obecnie jest dyrektorem generalnym i technicznym. SpaceX zajmuje się projektowaniem i konstruowaniem rakiet nośnych dla pojazdów kosmicznych, ze szczególnym nastawieniem na ich niski koszt i niezawodność. W 2006 roku nastąpił pierwszy udany start rakiety Falcon 1. W 2008 roku firma SpaceX zdobyła kontrakt na misje zaopatrzeniowe na międzynarodową stację kosmiczną, a w 2009 roku jako pierwsza prywatna firma umieściła ładunek na orbicie. SpaceX planuje również zaprojektowanie pojazdu mogącego dowieźć ludzi na Marsa.

Współzałożyciel (w 2008 roku), dyrektor generalny i architekt produktów w Tesla Motors (od 1 lutego 2016 Tesla Inc.), firmie zajmującej się produkcją niedrogich samochodów elektrycznych na masową skalę, a także produktów akumulatorowych i dachów słonecznych. Nadzoruje rozwój produktu, inżynierię i projektowanie produktów firmy. Pierwszym produktem firmy był samochód elektryczny Tesla Roadster.

Główny inwestor i członek zarządu przedsiębiorstwa SolarCity, produkującego ogniwa fotowoltaiczne.

Przewodniczący Fundacji Muska (The Musk Foundation) poświęconej eksploracji kosmosu, odkrywaniu odnawialnych i czystych źródeł energii oraz finansującej edukację naukową i badania pediatryczne.

Doradca w gabinecie prezydenta USA Donalda Trumpa we wczesnym okresie jego kadencji.

Laureat licznych rankingów, m.in. jeden z najbardziej wpływowych ludzi XXI wieku według magazynu Esquire, w 2010 roku znalazł się na liście tygodnika „Time” wśród 100 osób o największym wpływie na świat, w 2016 roku został umieszczony na liście The top 10 business visionaries creating value for the world przez magazyn Business Insider.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Heinlein Prize for Advances in Space Commercialization (2011), Złoty medal Royal Aeronautical Society (2012)

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Vance A.: Elon Musk : biografia twórcy PayPala, Tesli, SpaceX. Kraków 2016

==== Artykuły ====

* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH... 1.03.2017''], s. 1, 7-8, 33
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH... 14.06.2017''], s. P1, P7, P16

==== Inne ====

* Elon Musk [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Elon_Musk
* Elon Musk Biography [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://www.biography.com/people/elon-musk-20837159
* Kariera Elona Muska : od zera do milionera [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: http://www.newsweek.pl/wiedza/elon-musk-tworca-spacex-tesla-motors-i-paypala,artykuly,405704,1.html
* Michalik Ł.: Wszystkie projekty Elona Muska. Skąd wzięła się sława geniusza i wizjonera? [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://gadzetomania.pl/57677,elon-musk
* Uchwała nr 24/2017 Senatu AGH z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie wszczęcia postępowania o nadanie TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Elon Musk [online] [przeglądany 30.03.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2017/0301/01_03_2017_24.pdf
* Uchwała Nr 83/2017 Senatu AGH z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie nadania TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Elon Musk [online] [przeglądany 30.03.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2017/0614/14_06_2017_83.pdf
* Vance A.: Elon Musk - geniusz czy szaleniec? Twórca PayPala, Tesli, SpaceX zmusza podwładnych do pracy ponad siły [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19611935,elon-musk-geniusz-czy-szaleniec-tworca-paypala-tesli-spacex.html

'''''stan na dzień 10.06.2024'''''

{{DEFAULTSORT: Musk, Elon}}
[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Elon Musk

2024-06-10T07:33:19Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Musk
|given-name=Elon
|image=Elon Musk.jpg
|birth_date=28 czerwca 1971
|birth_place=Pretoria (RPA)
|fields=informatyka, transport, motoryzacja, technika kosmiczna
|dhc_year=2017
|dhc_reason=za zasługi w stworzeniu i praktycznym wdrożeniu modelu świadczenia usług IT w skali globalnej (Paypal), rozwój technologii lotów kosmicznych (Spacex) oraz transportu ziemnego (Tesla, Hyperloop) stanowiących punkt odniesienia dla działań w zakresie rozwoju nowoczesnych środków transportu w Polsce, w których Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie czynnie uczestniczy
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
}}
'''Elon Musk''' (1971-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, transport, motoryzacja, technika kosmiczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 28 czerwca 1971 roku w Pretorii (Republika Południowej Afryki).

W 1989 roku przeprowadził się do Kanady, gdzie studiował na Uniwersytecie Queen’s. Opuścił Kanadę w 1992 roku po uzyskaniu stypendium na Uniwersytecie Pensylwania w USA. Tam też w 1995 roku uzyskał tytuł licencjata z fizyki i ekonomii. W 1995 roku rozpoczął także studia na wydziale fizyki na Uniwersytecie Stanforda, jednak po dwóch dniach je rzucił, aby razem ze swoim bratem założyć przedsiębiorstwo Zip2. Firma tworzyła internetowe przewodniki miejskie oraz oprogramowanie do publikowania treści m.in. dla takich gazet jak The New York Times oraz Chicago Tribune.

W marcu 1999 roku został jednym z założycieli internetowego serwisu płatniczego X.com, który w 2001 roku zmienił nazwę na PayPal.

W 2002 roku założył swoje trzecie przedsiębiorstwo SpaceX, którego obecnie jest dyrektorem generalnym i technicznym. SpaceX zajmuje się projektowaniem i konstruowaniem rakiet nośnych dla pojazdów kosmicznych, ze szczególnym nastawieniem na ich niski koszt i niezawodność. W 2006 roku nastąpił pierwszy udany start rakiety Falcon 1. W 2008 roku firma SpaceX zdobyła kontrakt na misje zaopatrzeniowe na międzynarodową stację kosmiczną, a w 2009 roku jako pierwsza prywatna firma umieściła ładunek na orbicie. SpaceX planuje również zaprojektowanie pojazdu mogącego dowieźć ludzi na Marsa.

Współzałożyciel (w 2008 roku), dyrektor generalny i architekt produktów w Tesla Motors (od 1 lutego 2016 Tesla Inc.), firmie zajmującej się produkcją niedrogich samochodów elektrycznych na masową skalę, a także produktów akumulatorowych i dachów słonecznych. Nadzoruje rozwój produktu, inżynierię i projektowanie produktów firmy. Pierwszym produktem firmy był samochód elektryczny Tesla Roadster.

Główny inwestor i członek zarządu przedsiębiorstwa SolarCity, produkującego ogniwa fotowoltaiczne.

Przewodniczący Fundacji Muska (The Musk Foundation) poświęconej eksploracji kosmosu, odkrywaniu odnawialnych i czystych źródeł energii oraz finansującej edukację naukową i badania pediatryczne.

Doradca w gabinecie prezydenta USA Donalda Trumpa we wczesnym okresie jego kadencji.

Laureat licznych rankingów, m.in. jeden z najbardziej wpływowych ludzi XXI wieku według magazynu Esquire, w 2010 roku znalazł się na liście tygodnika „Time” wśród 100 osób o największym wpływie na świat, w 2016 roku został umieszczony na liście The top 10 business visionaries creating value for the world przez magazyn Business Insider.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Heinlein Prize for Advances in Space Commercialization (2011), Złoty medal Royal Aeronautical Society (2012)

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Vance A.: Elon Musk : biografia twórcy PayPala, Tesli, SpaceX. Kraków 2016

==== Artykuły ====

* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH... 1.03.2017''], s. 1, 7-8, 33
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH... 14.06.2017''], s. P1, P7, P16

==== Inne ====

* Elon Musk [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Elon_Musk
* Elon Musk Biography [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://www.biography.com/people/elon-musk-20837159
* Kariera Elona Muska : od zera do milionera [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: http://www.newsweek.pl/wiedza/elon-musk-tworca-spacex-tesla-motors-i-paypala,artykuly,405704,1.html
* Michalik Ł.: Wszystkie projekty Elona Muska. Skąd wzięła się sława geniusza i wizjonera? [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: https://gadzetomania.pl/57677,elon-musk
* Uchwała nr 24/2017 Senatu AGH z dnia 1 marca 2017 r. w sprawie wszczęcia postępowania o nadanie TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Elon Musk [online] [przeglądany 30.03.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2017/0301/01_03_2017_24.pdf
* Uchwała Nr 83/2017 Senatu AGH z dnia 14 czerwca 2017 r. w sprawie nadania TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Elon Musk [online] [przeglądany 30.03.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2017/0614/14_06_2017_83.pdf
* Vance A.: Elon Musk - geniusz czy szaleniec? Twórca PayPala, Tesli, SpaceX zmusza podwładnych do pracy ponad siły. [online] [przeglądany 4.04.2018]. Dostępny w: http://weekend.gazeta.pl/weekend/1,152121,19611935,elon-musk-geniusz-czy-szaleniec-tworca-paypala-tesli-spacex.html

'''''stan na dzień 10.06.2024'''''

{{DEFAULTSORT: Musk, Elon}}
[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Jan Musiałek

2024-06-10T07:20:52Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Musiałek
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Jan_Musialek.jpg
|birth_date=17 lipca 1920
|birth_place=Zawiercie
|death_date=10 kwietnia 1996
|death_place=Kraków
|fields=matematyka, równania różniczkowe
|function=zastępca dyrektora Instytutu Matematyki AGH (1969–1979)
|faculty=Instytut Matematyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Jan Musiałek
|image_size=31250
}}
Prof. dr hab. '''Jan Musiałek''' (1920–1996)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, równania różniczkowe

== Nota biograficzna ==
Urodził się 17 lipca 1920 roku w Zawierciu, zmarł 10 kwietnia 1996 roku w Krakowie. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

W 1950 roku ukończył studia matematyczne na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1964 roku na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza w Poznaniu (UAM) uzyskał stopień doktora nauk matematyczno-fizycznych, tam też habilitował się w 1971 roku. Tytuł naukowy profesora uzyskał w 1978 roku.

Z AGH związany od 1951 roku – pracował najpierw jako asystent (1951–1963), adiunkt (1963–1969), docent (1969–1978), a następnie jako profesor nadzwyczajny (od 1978 roku).
Współzałożyciel [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH, w latach 1969–1974 pełnił funkcję jego wicedyrektora. W okresie 1969–1990 kierował Zakładem Równań Różniczkowych. Współorganizator Środowiskowego Seminarium z Równań Różniczkowych w 1969 roku.
W 1990 roku przeszedł na emeryturę.

Autor ok. 70 prac oryginalnych opublikowanych w czasopismach, promotor 6 rozpraw doktorskich.

Badania: (ze stosowaniem odpowiednich funkcji Greena i potencjałów Greena): problemy graniczne dla równań różniczkowych — zagadnienia brzegowe, brzegowo-początkowe oraz graniczne z warunkami brzegowymi typu Dirichleta, Neumanna, trzeciego rodzaju oraz ich kombinacjami na różnych częściach brzegu; równania różniczkowe zwyczajne i cząstkowe typu eliptycznego i parabolicznego rzędu drugiego i wyższych — zagadnienia brzegowe dla kilku równań rzędu drugiego i wyższych rzędów parzystych liniowych i quasi-liniowych.

Działacz Związku Nauczycielstwa Polskiego w latach 1953–1973, przewodniczący Rady Zakładowej ZNP AGH w latach 1955–1956.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], nagrody resortowe (1964, 1969, 1972, 1990), inne

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 29- 117
* Duda R.: Matematycy XIX i XX wieku związani z Polską. Wrocław 2012, s. 332-333 (Acta Universitatis Wratislaviensis, no. 3427)
* Katalog rozpraw doktorskich i habilitacyjnych 1964. Warszawa - Poznań 1965, s. 164-165, 858
* Słownik biograficzny matematyków polskich. Red. S. Domoradzki, Z. Pawlikowska-Brożek, D. Węglowska. Tarnobrzeg 2003, s. 165
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241
* Współcześni uczeni polscy. Słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 249, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Biuletyn Rektora'' [''AGH''] 1990, 15 listopada, s. 2-3
* Choczewski B.: Od Redakcji. ''Zeszyty Naukowe AGH''; nr 1396 [Seria] ''Opuscula Mathematica'' 1991, z 10, s. 11-13

{{DEFAULTSORT:Musiałek, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

Bogdan Muryn

2024-06-07T12:34:27Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Muryn
|given-name=Bogdan
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|birth_date=24 czerwca 1942
|birth_place=Lwów
|image=
|fields=fizyka, fizyka cząstek elementarnych, fizyka komputerowa
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. '''Bogdan Muryn''' (1942-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, fizyka cząstek elementarnych, fizyka komputerowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 czerwca 1942 roku we Lwowie.

W 1965 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1971 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1990 roku na podstawie rozprawy "Pierwsza obserwacja rezonansu pi2 (1670) w odziaływaniach dwufotonowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1997 roku uzyskał tytuł profesora.

Koordynator międzynarodowej grupy oddziaływań dwufotonowych w eksperymencie DELPHI w CERN oraz krakowskiej grupy WFiTJ w eksperymencie LHCb (CERN).

Kierownik projektów badawczych.

Promotor 4 prac doktorskich oraz recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Autor ponad 350 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], zespołowa Nagroda II stopnia Państwowej Agencji Atomistyki

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/muryn-bogdan-001536

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 33, 51, 66, 83, 100, 105, 108
* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 88
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241, [foto]

{{DEFAULTSORT:Muryn, Bogdan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.06.2024'''''

Bogdan Muryn

2024-06-07T12:34:13Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Muryn
|given-name=Bogdan
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|birth_date=24 czerwca 1942
|birth_place=Lwów
|fields=fizyka, fizyka cząstek elementarnych, fizyka komputerowa
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. '''Bogdan Muryn''' (1942-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, fizyka cząstek elementarnych, fizyka komputerowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 czerwca 1942 roku we Lwowie.

W 1965 roku ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1967 roku rozpoczął pracę asystenta w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1971 roku na Uniwersytecie Jagiellońskim uzyskał stopień doktora.

W 1990 roku na podstawie rozprawy "Pierwsza obserwacja rezonansu pi2 (1670) w odziaływaniach dwufotonowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1997 roku uzyskał tytuł profesora.

Koordynator międzynarodowej grupy oddziaływań dwufotonowych w eksperymencie DELPHI w CERN oraz krakowskiej grupy WFiTJ w eksperymencie LHCb (CERN).

Kierownik projektów badawczych.

Promotor 4 prac doktorskich oraz recenzent prac doktorskich i habilitacyjnych.

Autor ponad 350 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], zespołowa Nagroda II stopnia Państwowej Agencji Atomistyki

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/muryn-bogdan-001536

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 33, 51, 66, 83, 100, 105, 108
* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 88
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241, [foto]

{{DEFAULTSORT:Muryn, Bogdan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 7.06.2024'''''

N. R. Narayana Murthy

2024-06-07T11:37:09Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Murthy
|given-name=N. R. Narayana
|image=Nagavara Ramarao Narayana Murthy.jpg
|birth_date=20 sierpnia 1946
|birth_place=Majsur (Indie)
|fields=informatyka, biznes, organizacja przemysłu IT, usługi informatyczne, technologie informacyjne
|dhc_year=2015
|dhc_reason=za stworzenie i praktyczne wdrożenie modelu świadczenia usług IT w skali globalnej oraz efektywnych procesów kształcenia kadr informatycznych stanowiących punkt odniesienia dla działań w zakresie rozwoju tej branży przemysłu w Polsce, w których Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica czynnie uczestniczy
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
}}
'''N. R. Narayana Murthy''' (1946-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, biznes, organizacja przemysłu IT, usługi informatyczne, technologie informacyjne
== Nota biograficzna ==
Urodził się 20 sierpnia 1946 roku w Majsur w stanie Karnataka w Indiach.

W 1967 roku ukończył National Institute of Engineering w Majsur, a w 1969 roku Indian Institute of Technology w Kanpur.

Pracę zawodową rozpoczął jako szef zespołu programistów w Indian Institute of Management w Ahmedabadzie. Zaprojektował tam pierwszy w Indiach system komputerowy z podziałem czasu oraz interpreter języka BASIC dla firmy Electronic Corporation of India Limited. Następnie pracował w Patni Computer Systems w Pune.

W 1981 roku wraz z sześcioma informatykami założył firmę Infosys, której był prezesem do 2002 roku. Do 2014 roku pełnił w firmie funkcje kierownicze i doradcze. Do tego czasu Infosys stał się firmą globalną zatrudniającą ok. 180 tysięcy pracowników w kilkudziesięciu krajach świata.
Opracował i z sukcesem wdrożył w firmie Infosys "Global Delivery Model", który stał się podstawą dynamicznego rozwoju outsourcingu usług IT w skali globalnej, w tym w Polsce.

Autor książki "A Better India: A Better World" wydanej w 2009 roku.

Honorowy członek Institute of Electrical and Electronics Engineers od 2010 roku.

Otrzymał kilkadziesiąt honorowych doktoratów uczelni z całego świata.

Zasiadał lub zasiada w kierownictwie prestiżowych uczelni (Cornell University, Wharton Business School, Graduate School of Business na Uniwersytecie Stanforda, Indian Institute of Management w Ahmedabadzie, INSEAD, Uniwersytet Tokijski, Singapore Management University, International Institute of Information Technology Bangalore i ESSEC Business School w Paryżu) oraz instytucji dobroczynnych (Fundacja Forda, Fundacja Narodów Zjednoczonych, Rhodes Trust).

Prezydent Infosys Science Foundation - organizacji non-profit, która wspiera naukowców w wielu dziedzinach nauki i techniki. Przewodniczący Asia Business Council. Doradca w obszarze zastosowań IT w kilku krajach azjatyckich. Doradca premiera Indii.

==== Odznaczenia i nagrody ====
Komandor Orderu Imperium Brytyjskiego (2007), Padma Vibhushan (drugie najwyższe odznaczenie cywilne w Indiach, 2008), francuski Narodowy Order Legii Honorowej (2008), medal Ernsta Webera IEEE za pionierską rolę w globalizacji usług IT, medal Hoovera, globalna nagroda humanitarna J.C. Morgana oraz liczne inne nagrody i wyróżnienia ("Businessweek", "Time", "CNN", "Fortune", "Forbes", "Financial Times", "India Today")

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* N.R. Narayana Murthy Doktorem Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków, 8 lipca 2015 r. Kraków 2015, 27 [2] s., [foto]

==== Artykuły ====
* Kalendarium rektorskie. ''Biuletyn AGH'' 2015, nr 92-93, s. 23-24
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 29.04.2015], s. 1,2, 27-29, 66

==== Inne ====
* Narayana Murthy [Zaproszenie] na uroczyste posiedzenie senatu AGH poświęcone nadaniu godności Doktora Honoris Causa Panu Narayana Murthy

'''''stan na dzień 7.06.2024'''''

{{DEFAULTSORT:Murthy, N. R. Narayana }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Usługi informatyczne

2024-06-07T10:35:31Z

Justyna.Stanek:

Organizacja przemysłu IT

2024-06-07T10:35:13Z

Justyna.Stanek:

Biznes

2024-06-07T10:34:54Z

Justyna.Stanek:

Stanisław Cyprian Mularz

2024-06-07T10:26:35Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mularz
|given-name=Stanisław Cyprian
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Stanisław Mularz.jpg
|birth_date=13 września 1938
|birth_place=Szczepanów
|death_date=6 kwietnia 2009
|fields=geodezja i kartografia, teledetekcja środowiska, systemy informacji geograficznej, geologia inżynierska
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Stanisław Cyprian Mularz''' (1938-2009)

Dyscyplina/specjalności:geodezja i kartografia, teledetekcja środowiska, systemy informacji geograficznej, geologia inżynierska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 13 września 1938 roku w Szczepanowie koło Brzeska. Zmarł 6 kwietnia 2009 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1962 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH, uzyskując tytuł magistra inżyniera geologii ze specjalnością inżynierska geologia kopalniana. Po ukończeniu studiów odbył roczny staż asystencki w Katedrze Geologii Kopalnianej
Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego.

W latach 1962-1964 pracował na stanowisku projektanta i dokumentatora w przedsiębiorstwie Budowy Kopalń Surowców Chemicznych "HYDROKOP" w Krakowie.

W 1965 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Katedrze Geodezji Górniczej [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]].

W 1972 roku na podstawie pracy "O deformacjach podłoża i zboczy na zwałowisku kopalni siarki w Machowie k/Tarnobrzega" uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W latach 1976-1977 odbył staż naukowy w Stanach Zjednoczonych jako stypendysta międzynarodowej agencji stypendialnej (IREX), specjalizując się w zakresie teledetekcji lotniczej i satelitarnej w wiodących amerykańskich ośrodkach badawczych i technologicznych, m.in.: EROS Data Center, Jet Propulsion Laboratory, Center for Astrogeology, Stranford University, Colorado School of Mines. Wielokrotnie był zapraszany w charakterze wykładowcy do ośrodków uniwersyteckich w kraju i za granicą. Przez wiele lat pracował jako konsultant naukowy w Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym w Szczecinie oraz Zakładach Chemicznych "Police" w Policach.

Od 1984 roku pracował w Zakładzie Fotogrametrii Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG. Od 2007 roku pracował w Katedrze Geoinformacji, Fotogrametrii i Teledetekcji Środowiska [[Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska|Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska]].

W 2003 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie geodezji i kartografii. Jako rozprawę habilitacyjną przedstawił temat "Teledetekcyjny monitoring kopalń odkrywkowych" w formie syntezy spójnych problemowo publikacji.

Od 2009 roku był na emeryturze.

Głównymi kierunkami jego zainteresowań naukowych były metodyka interpretacji zdalnych obrazowań, przyrodnicze aplikacje teledetekcji lotniczej i satelitarnej oraz wykorzystanie Systemów Informacji Geograficznej (GIS) w modelowaniu zjawisk i procesów przyrodniczych.

Autor lub współautor około 100 publikacji naukowych, a także około 100 niepublikowanych różnego rodzaju opracowań, opinii, ekspertyz i raportów technicznych głównie z zakresu teledetekcji, fotogrametrii, geologii inżynieryjnej oraz zastosowań GIS. Uczestniczył w wielu międzynarodowych kongresach i sympozjach, prezentując swój dorobek głównie z zakresu teledetekcyjnego monitoringu rejonów kopalń odkrywkowych.

Promotor 2 doktoratów.

Członek Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowego Kongresu "Energia i Ekosystemy", Polskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji SGP, Klubu Teledetekcji Środowiska, Polskiego Towarzystwa Geograficznego, Amerykańskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Amerykańskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji (ASPRS).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mularz-stanislaw-001903

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 200
* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 107-108, [foto]
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 69-71, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1965/66]. Kraków 1965, s. 63
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241, [foto]

==== Artykuły ====

* Pyka K.: Wspomnienie o Stanisławie Mularzu (1938-2009). ''Teledetekcja Środowiska'' 2011, nr 45, s. 3-8, [foto]

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 17.06.2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Mularz, Stanisław Cyprian}}

[[Category:Biogramy]]

Stanisław Cyprian Mularz

2024-06-07T10:22:45Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mularz
|given-name=Stanisław Cyprian
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Stanisław Mularz.jpg
|birth_date=13 września 1938
|birth_place=Szczepanów
|death_date=6 kwietnia 2009
|fields=geodezja i kartografia, teledetekcja środowiska, systemy informacji geograficznej, geologia inżynierska
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Stanisław Cyprian Mularz''' (1938-2009)

Dyscyplina/specjalności:geodezja i kartografia, teledetekcja środowiska, systemy informacji geograficznej, geologia inżynierska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 13 września 1938 roku w Szczepanowie koło Brzeska. Zmarł 6 kwietnia 2009 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1962 roku ukończył studia na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym AGH, uzyskując tytuł magistra inżyniera geologii ze specjalnością inżynierska geologia kopalniana. Po ukończeniu studiów odbył roczny staż asystencki w Katedrze Geologii Kopalnianej
Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego.

W latach 1962-1964 pracował na stanowisku projektanta i dokumentatora w przedsiębiorstwie Budowy Kopalń Surowców Chemicznych "HYDROKOP" w Krakowie.

W 1965 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w Katedrze Geodezji Górniczej [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]].

W 1972 roku na podstawie pracy "O deformacjach podłoża i zboczy na zwałowisku kopalni siarki w Machowie k/Tarnobrzega" uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W latach 1976-1977 odbył staż naukowy w Stanach Zjednoczonych jako stypendysta międzynarodowej agencji stypendialnej (IREX), specjalizując się w zakresie teledetekcji lotniczej i satelitarnej w wiodących amerykańskich ośrodkach badawczych i technologicznych, m.in.: EROS Data Center, Jet Propulsion Laboratory, Center for Astrogeology, Stranford University, Colorado School of Mines. Wielokrotnie był zapraszany w charakterze wykładowcy do ośrodków uniwersyteckich w kraju i za granicą. Przez wiele lat pracował jako konsultant naukowy w Przedsiębiorstwie Geodezyjno-Kartograficznym w Szczecinie oraz Zakładach Chemicznych "Police" w Policach.

Od 1984 roku pracował w Zakładzie Zakładu Fotogrametrii Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG. Od 2007 roku pracował w Katedrze Geoinformacji, Fotogrametrii i Teledetekcji Środowiska [[Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska|Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska]].

W 2003 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego nauk technicznych w zakresie geodezji i kartografii. Jako rozprawę habilitacyjną przedstawił temat "Teledetekcyjny monitoring kopalń odkrywkowych", w formie syntezy spójnych problemowo publikacji.

Od 2009 roku był na emeryturze.

Głównymi kierunkami jego zainteresowań naukowych były metodyka interpretacji zdalnych obrazowań, przyrodnicze aplikacje teledetekcji lotniczej i satelitarnej oraz wykorzystanie Systemów Informacji Geograficznej (GIS) w modelowaniu zjawisk i procesów przyrodniczych.

Autor lub współautor około 100 publikacji naukowych, a także około 100 niepublikowanych różnego rodzaju opracowań, opinii, ekspertyz i raportów technicznych głównie z zakresu teledetekcji, fotogrametrii, geologii inżynieryjnej oraz zastosowań GIS. Uczestniczył w wielu międzynarodowych kongresach i sympozjach prezentując swój dorobek głównie z zakresu teledetekcyjnego monitoringu rejonów kopalń odkrywkowych.

Promotor 2 doktoratów.

Członek Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowego Kongresu "Energia i Ekosystemy", Polskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji SGP, Klubu Teledetekcji Środowiska, Polskiego Towarzystwa Geograficznego, Amerykańskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Amerykańskiego Towarzystwa Fotogrametrii i Teledetekcji (ASPRS).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Honorowa Odznaka Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Nagrody Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mularz-stanislaw-001903

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 200
* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 107-108, [foto]
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 69-71, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1965/66]. Kraków 1965, s. 63
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 241, [foto]

==== Artykuły ====

* Pyka K.: Wspomnienie o Stanisławie Mularzu (1938-2009). ''Teledetekcja Środowiska'' 2011, nr 45, s. 3-8, [foto]

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 17.06.2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Mularz, Stanisław Cyprian}}

[[Category:Biogramy]]

Kazimierz Mucha

2024-06-07T09:34:13Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mucha
|given-name=Kazimierz
|honorific-prefix=Dr
|birth_date=14 października 1916
|death_date=6 marca 1988
|image=
|fields=matematyka
|faculty=Instytut Matematyki
}}
Dr '''Kazimierz Mucha''' (1916-1988)

Dyscyplina/specjalności: matematyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 14 października 1916 roku. Zmarł 6 marca 1988 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1935 roku uzyskał maturę w Białej i następnie studiował matematykę w Uniwersytecie Jagiellońskim.

W czasie wojny pracował jako robotnik w Białej i w Kopalni Węgla Kamiennego w Kostiuchnie koło Katowic.

Po wojnie kontynuował studia w UJ zakończone w 1948 roku dyplomem magistra matematyki.

W latach 1948-1952 był asystentem, a później adiunktem w Politechnice Śląskiej w Gliwicach.

W 1952 na podstawie pracy napisanej w UJ pod kierunkiem profesora T. Ważewskiego uzyskał stopień doktora.

W 1952 roku rozpoczął pracę adiunkta w Zakładzie Geometrii Analitycznej Katedry Matematyki [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydział Geodezji Górniczej]] AGH.

Od 1969 roku pracował jako wykładowca w Zakładzie Zastosowań Metod Matematycznych w Technice [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH.

W 1973 roku przeszedł na rentę inwalidzką. Przed przejściem na emeryturę był starszym wykładowcą.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 103
* Matematyka w 75-leciu Akademii Górniczo-Hutniczej i 25-leciu Instytutu Matematyki : materiały pokonferencyjne : Krynica 9-11 czerwca 1994 r. Zespół red. S. Białas [et al.]. Kraków 1995, s. 12
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 54
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 130

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 21.08.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Mucha, Kazimierz}}

[[Category:Biogramy]]

Kazimierz Mucha

2024-06-07T09:33:52Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mucha
|given-name=Kazimierz
|honorific-prefix=Dr
|birth_date=14 października 1916
|death_date=6 marca 1988
|fields=matematyka
|faculty=Instytut Matematyki
}}
Dr '''Kazimierz Mucha''' (1916-1988)

Dyscyplina/specjalności: matematyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 14 października 1916 roku. Zmarł 6 marca 1988 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1935 roku uzyskał maturę w Białej i następnie studiował matematykę w Uniwersytecie Jagiellońskim.

W czasie wojny pracował jako robotnik w Białej i w Kopalni Węgla Kamiennego w Kostiuchnie koło Katowic.

Po wojnie kontynuował studia w UJ zakończone w 1948 roku dyplomem magistra matematyki.

W latach 1948-1952 był asystentem, a później adiunktem w Politechnice Śląskiej w Gliwicach.

W 1952 na podstawie pracy napisanej w UJ pod kierunkiem profesora T. Ważewskiego uzyskał stopień doktora.

W 1952 roku rozpoczął pracę adiunkta w Zakładzie Geometrii Analitycznej Katedry Matematyki [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydział Geodezji Górniczej]] AGH.

Od 1969 roku pracował jako wykładowca w Zakładzie Zastosowań Metod Matematycznych w Technice [[Instytut Matematyki|Instytutu Matematyki]] AGH.

W 1973 roku przeszedł na rentę inwalidzką. Przed przejściem na emeryturę był starszym wykładowcą.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 103
* Matematyka w 75-leciu Akademii Górniczo-Hutniczej i 25-leciu Instytutu Matematyki : materiały pokonferencyjne : Krynica 9-11 czerwca 1994 r. Zespół red. S. Białas [et al.]. Kraków 1995, s. 12
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 54
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 130

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 21.08.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Mucha, Kazimierz}}

[[Category:Biogramy]]

Jacek Marek Mucha

2024-06-06T12:37:57Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mucha
|given-name=Jacek Marek
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof AGH
|image=Jacek Mucha.jpg
|birth_date=6 marca 1952
|birth_place=Tarnów
|fields=geologia, geologia górnicza, geostatystyka, nauki o Ziemi i środowisku
|function=Prodziekan Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska (2005-2008)
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|Rok_od=2005
|Rok_do=2008
}}
Dr hab. inż., prof AGH '''Jacek Marek Mucha''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: geologia, geologia górnicza, geostatystyka, nauki o Ziemi i środowisku

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 marca 1952 roku w Tarnowie.

W 1976 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Geologii Kopalnianej Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1981 roku na podstawie pracy "Geostatystyczny model zmienności złoża cynku i ołowiu Kopalni Trzebionka", obronionej na Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczyym AGH, uzyskał stopień doktora.

W 2004 roku na podstawie rozprawy "Struktura zmienności zawartości [Zn] i [Pb] w śląsko-krakowskich złożach rudy Zn-Pb" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Był kierownikiem Katedry Geologii Złożowej i Górniczej Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska.

W latach 2005-2008 był prodziekanem Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska.

Autor około 170 publikacji.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Członek Wydziału IV Nauk Technicznych i Komitetu Zrównoważonej Gospodarki Surowcami Mineralnymi Polskiej Akademii Nauk.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mucha-jacek-002009

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 216
* [Skład Osobowy AGH … 1964/65]. Kraków 1965, s. 44
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 4

==== Inne ====

* Jacek MUCHA | Professor (Associate) | Dr hab. inż. prof.AGH [online] [przeglądany 5.04.2022]. Dostępny w: https://www.researchgate.net/profile/Jacek-Mucha-3/2

{{DEFAULTSORT:Mucha, Jacek Marek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Józef Mróz

2024-06-06T12:02:16Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mróz
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Józef Mróz.jpg
|birth_date=30 sierpnia 1943
|birth_place=Krościenko
|fields=geodezja i kartografia
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Józef Mróz''' (1943-)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 sierpnia 1943 roku w Krościenku nad Dunajcem.

W 1961 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Krościenku, po czym rozpoczął studia na Wydziale Geodezji Górniczej AGH. W 1967 roku ukończył studia, uzyskując tytuł magistra inżyniera w zakresie geodezji inżynieryjno-przemysłowej. Bezpośrednio po studiach podjął pracę w Katedrze i Zakładzie Geodezji [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]]. W 1976 roku na podstawie pracy "Badania nad zastosowaniem dalmierzy elektromagnetycznych w pomiarach przemieszczeń" obronionej Instytucie Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W działalności naukowo-badawczej zajmuje się zagadnieniami pomiarów przemieszczeń, pomiarów osnów geodezyjnych z wykorzystaniem metod klasycznych i technologii GPS oraz elektronicznej techniki pomiarowej i obliczeniowej. Z tego zakresu opublikował szereg prac naukowych. W ramach działalności dydaktycznej prowadził wykłady i ćwiczenia z geodezji, geodezji miejskiej, planowania przestrzennego i urbanistyki, elektronicznej techniki pomiarowej.

Był organizatorem i kierownikiem praktyk studenckich.

Promotor wielu prac magisterskich.

Na Wydziale pełnił funkcję Koła Zakładowego SGP, był członkiem Wydziałowej Komisji Dydaktycznej i Rady Wydziału.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Srebrna Odznaka "Za Zasługi w Dziedzinie Geodezji Kartografii", Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mroz-jozef-001949

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 115, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1967/68]. Kraków 1968, s. 37

{{DEFAULTSORT:Mróz, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Józef Mróz

2024-06-06T11:56:59Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mróz
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Józef Mróz.jpg
|birth_date=30 sierpnia 1943
|birth_place=Krościenko
|fields=geodezja i kartografia
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Józef Mróz''' (1943-)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 30 sierpnia 1943 roku w Krościenku nad Dunajcem.

W 1961 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące w Krościenku, po czym rozpoczął studia na Wydziale Geodezji Górniczej AGH. W 1967 roku ukończył studia, uzyskując tytuł magistra inżyniera w zakresie geodezji inżynieryjno-przemysłowej. Bezpośrednio po studiach podjął pracę w Katedrze i Zakładzie Geodezji [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]]. W 1976 roku na podstawie pracy "Badania nad zastosowaniem dalmierzy elektromagnetycznych w pomiarach przemieszczeń" obronionej Instytucie Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG uzyskał stopień doktora nauk technicznych.

W działalności naukowo-badawczej zajmuje się zagadnieniami pomiarów przemieszczeń, pomiarów osnów geodezyjnych z wykorzystaniem metod klasycznych i technologii GPS oraz elektronicznej techniki pomiarowej i obliczeniowej. Z tego zakresu opublikował szereg prac naukowych. W ramach działalności dydaktycznej prowadził wykłady i ćwiczenia z geodezji, geodezji miejskiej, planowania przestrzennego i urbanistyki i elektronicznej techniki pomiarowej.

Był organizatorem i kierownikiem praktyk studenckich.

Promotor wielu prac magisterskich.

Na Wydziale pełnił funkcję Koła Zakładowego SGP, był członkiem Wydziałowej Komisji Dydaktycznej i Rady Wydziału.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Srebrna Odznaka "Za Zasługi w Dziedzinie Geodezji Kartografii", Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mroz-jozef-001949

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 115, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1967/68]. Kraków 1968, s. 37

{{DEFAULTSORT:Mróz, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Stanisław Zygmunt Mrowec

2024-06-06T11:31:59Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mrowec
|given-name=Stanisław Zygmunt
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Stanislaw_Mrowec.jpg
|birth_date=29 lipca 1928
|birth_place=Kraków
|death_date=2 marca 2015
|death_place=Kraków
|fields=chemia, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (1972–1975)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
|name=Stanisław Mrowec
|image_size=11178
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Ceramiczny
|Rok_od=1969
|Rok_do=1971
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1972
|Rok_do=1975
}}
Prof. dr hab. '''Stanisław Zygmunt Mrowec''' (1928–2015)

Dyscyplina/specjalności: chemia, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 lipca 1928 roku w Krakowie. Zmarł 2 marca 2015 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Absolwent Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1952).

Doktorat (AGH - 1959), habilitacja (Politechnika Śląska - 1962), prof. nadzw. (1969), prof. zw. (1973).

Od 1952 roku pracownik naukowo-dydaktyczny w AGH. W latach 1967-1971 prodziekan [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]], w latach 1972-1975 dziekan [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]], dyrektor Instytutu Chemii Ciała Stałego w latach 1968-1971, dyrektor Instytutu Inżynierii Materiałowej 1971-1990, kierownik Katedry Fizykochemii Ciała Stałego 1990-1998.

Autor licznych prac z zakresu teorii defektów i dyfuzji w ciałach stałych oraz kinetyki i mechanizmu korozji wysokotemperaturowej materiałów metalicznych, ogłoszonych głównie w czasopismach, autor książek, patentów, promotor prac doktorskich.

Członek rad redakcyjnych międzynarodowych czasopism naukowych. Członek Komisji Nauki o Materiałach PAN, członek Komisji Nauk Chemicznych PAN, przewodniczący Rady Nauki i Techniki Makroregionu Południowo-Wschodniego. Członek korespondent PAN (1976–1989), członek rzeczywisty PAN (1989–2015), członek czynny PAU (1990–2015). Członek innych stowarzyszeń naukowych polskich i międzynarodowych.

Doktor Honoris Causa Uniwersytetu Burgundzkiego (Université de Bourgogne), 2003. Profesor Honorowy AGH 2009 ("Za wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie fizykochemii ciała stałego oraz istotny wkład w rozwój Wydziału i Uczelni"). Doktor Honoris Causa Politechniki Krakowskiej, 2012.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]] i inne nagrody państwowe i resortowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mrowec-stanislaw-002287

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 633
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999 s. 10, 110, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 479-480
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 876
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 642
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 145-146, [foto]
* Tyrański W.: Kto jest kim w Krakowie : lokalne władze, urzędy, instytucje, środowiska : edukacja, zatrudnienie, pozycja zawodowa, działalność polityczna i społeczna, sympatie polityczne, rodzina, rozrywki i upodobania (dane z 1999 roku). Wyd. 2. Kraków 2000, s. 228-229
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000. s. 241, [foto]
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 15, [foto]
* Złota Księga Nauki Polskiej 1999. Red. K. Pikoń, A. Sokołowska. Gliwice 1999, s. 227

==== Artykuły ====

* Chłopek J.: Przemówienie Dziekana Wydziału IMiC prof. Jan Chłopka. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 5-6, [foto]
* Chłopek J., Filipek R.: Profesor Stanisław Mrowec profesorem honorowym AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 24, [foto]
* Chłopek J., Filipek R.: Życiorys naukowy Honorowego Profesora AGH Stanisława Mroweca. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 4, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2015, nr 52 (4 III 2015) s. A10 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 53 (5 III 2015), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 6 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 55 (7-8 III 2015), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 7 [nekr.]
* Grzesik Z., Prof. dr hab. Stanisław Mrowec : 29.07.1928-2.03.2015 : wspomnienie. ''Ochrona przed Korozją'' 2015, nr 4, s. 147-148
* Jubileusz Profesora Stanisława Mroweca. [Oprac.] wychowankowie i przyjaciele. ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 10, s. 11, [foto]
* Lis J., Grzesik Z.: Profesor Stanisław Mrowec 1928-2015. ''Biuletyn AGH'' 2015, nr 89, s. 25-26, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 29.04.2009], s. 2, 11-12, 33
* Przybylski K.: Profesor Stanisław Mrowec Doktorem Honoris Causa uniwersytetu francuskiego. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2003 nr 122. s. 7
* Stanisław Mrowec pierwszym Profesorem Honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 2, 3, [foto]
* Wydarzenia w AGH : jubileusz Profesora Stanisława Mroweca. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 2, s. 14
* Wyróżnienie dla prof. Mroweca. ''Dziennik Polski'' 2012, nr 13 (17 I 2012). s. C4 (''Dziennik Politechniki Krakowskiej'')
* Wyróżnienie dla prof. Mroweca. ''Polska Gazeta Krakowska'' 2009, nr 216 (15 IX 2009), s. 5, [foto]

{{DEFAULTSORT:Mrowec, Stanisław Zygmunt}}
[[Category:Biogramy]]

Stanisław Zygmunt Mrowec

2024-06-06T11:30:38Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mrowec
|given-name=Stanisław Zygmunt
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Stanislaw_Mrowec.jpg
|birth_date=29 lipca 1928
|birth_place=Kraków
|death_date=2 marca 2015
|death_place=Kraków
|fields=chemia, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (1972–1975)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
|name=Stanisław Mrowec
|image_size=11178
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Ceramiczny
|Rok_od=1969
|Rok_do=1971
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1972
|Rok_do=1975
}}
Prof. dr hab. '''Stanisław Zygmunt Mrowec''' (1928–2015)

Dyscyplina/specjalności: chemia, inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 lipca 1928 roku w Krakowie. Zmarł 2 marca 2015 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Absolwent Wydziału Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego (1952).

Doktorat (AGH - 1959), habilitacja (Politechnika Śląska - 1962), prof. nadzw. (1969), prof. zw. (1973).

Od 1952 roku pracownik naukowo-dydaktyczny w AGH. W latach 1967-1971 prodziekan [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]], w latach 1972-1975 dziekan [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]], dyrektor Instytutu Chemii Ciała Stałego w latach 1968-1971, dyrektor Instytutu Inżynierii Materiałowej 1971-1990, kierownik Katedry Fizykochemii Ciała Stałego 1990-1998.

Autor licznych prac z zakresu teorii defektów i dyfuzji w ciałach stałych oraz kinetyki i mechanizmu korozji wysokotemperaturowej materiałów metalicznych, ogłoszonych głównie w czasopismach, autor książek, patentów, promotor prac doktorskich.

Członek rad redakcyjnych międzynarodowych czasopism naukowych. Członek Komisji Nauki o Materiałach PAN, członek Komisji Nauk Chemicznych PAN, przewodniczący Rady Nauki i Techniki Makroregionu Południowo-Wschodniego. Członek korespondent PAN (1976–1989), członek rzeczywisty PAN (1989–2015), członek czynny PAU (1990–2015). Członek innych stowarzyszeń naukowych polskich i międzynarodowych.

Doktor Honoris Causa Uniwersytetu Burgundzkiego (Université de Bourgogne), 2003. Profesor Honorowy AGH 2009 ("Za wybitne osiągnięcia naukowe w dziedzinie fizykochemii ciała stałego oraz istotny wkład w rozwój Wydziału i Uczelni"). Doktor Honoris Causa Politechniki Krakowskiej, 2012.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]] i inne nagrody państwowe i resortowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mrowec-stanislaw-002287

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 633
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999 s. 10, 110, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 479-480
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 876
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 642
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 145-146, [foto]
* Tyrański W.: Kto jest kim w Krakowie : lokalne władze, urzędy, instytucje, środowiska : edukacja, zatrudnienie, pozycja zawodowa, działalność polityczna i społeczna, sympatie polityczne, rodzina, rozrywki i upodobania (dane z 1999 roku). Wyd. 2. Kraków 2000, s. 228-229
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000. s. 241, [foto]
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 15, [foto]
* Złota Księga Nauki Polskiej 1999. Red. K. Pikoń, A. Sokołowska. Gliwice 1999, s. 227

==== Artykuły ====

* Chłopek J.: Przemówienie Dziekana Wydziału IMiC prof. Jan Chłopka. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 5-6, [foto]
* Chłopek J., Filipek R.: Profesor Stanisław Mrowec profesorem honorowym AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 24, [foto]
* Chłopek J., Filipek R.: Życiorys naukowy Honorowego Profesora AGH Stanisława Mroweca. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 4, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2015, nr 52 (4 III 2015) s. A10 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 53 (5 III 2015), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 6 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 55 (7-8 III 2015), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 7 [nekr.]
* Grzesik Z., Prof. dr hab. Stanisław Mrowec : 29.07.1928-2.03.2015 : wspomnienie. ''Ochrona przed Korozją'' 2015, nr 4, s. 147-148
* Jubileusz Profesora Stanisława Mroweca. [Oprac.] wychowankowie i przyjaciele. ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 10, s. 11, [foto]
* Lis J., Grzesik Z.: Profesor Stanisław Mrowec 1928-2015. ''Biuletyn AGH'' 2015, nr 89, s. 25-26, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 29.04.2009], s. 2, 11-12, 33
* Przybylski K.: Profesor Stanisław Mrowec Doktorem Honoris Causa uniwersytetu francuskiego. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2003 nr 122. s. 7
* Stanisław Mrowec pierwszym Profesorem Honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 20/21, s. 2, 3, [foto]
* Wydarzenia w AGH : jubileusz Profesora Stanisława Mroweca. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 2, s. 14
* Wyróżnienie dla prof. Mroweca. ''Dziennik Polski'' 2012, nr 13 (17 I 2012). s. C4 (''Dziennik Politechniki Krakowskiej'')
* Wyróżnienie dla prof. Mroweca. ''Polska Gazeta Krakowska'' 2009, nr 216 (15 IX 2009), s. 5, [foto]

{{DEFAULTSORT:Mrowec, Stanisław Zygmunt}}
[[Category:Biogramy]]

Janusz Mroczka

2024-06-06T10:53:25Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mroczka
|given-name=Janusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Janusz Mroczka.jpg
|birth_date=27 kwietnia 1952
|birth_place=Dębica
|fields=metrologia, metrologia elektroniczna, metrologia fotoniczna
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|dhc_year=2021
|dhc_reason=w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych w obszarze metrologii, a w szczególności matematycznych uwarunkowań problemu odwrotnego w złożonych pomiarach pośrednich, które stały się płaszczyzną wieloletniej, bliskiej współpracy z Akademią Górniczo-Hutniczą promując jej kadrę naukową i dydaktyczną w tym obszarze wiedzy, jednocześnie rozsławiając jej merytoryczne osiągnięcia w kraju i za granicą.
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
}}
Prof. dr hab. inż. '''Janusz Mroczka''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: metrologia, metrologia elektroniczna, metrologia fotoniczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 kwietnia 1952 roku w Dębicy.

W 1976 roku ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, uzyskując stopień magistra inżyniera elektronika.

Od 1976 roku pracuje w Politechnice Wrocławskiej.

W 1980 roku w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej uzyskał stopień doktora, a w 1991 roku na Wydziale Elektroniki doktora habilitowanego.

W 1993 roku został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego.

W 1996 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Od 1999 roku zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego. W 2021 roku macierzysta uczelnia nadała mu status professor magnus.

W latach 1991–1996 był dyrektorem Instytutu Metrologii Elektrycznej, a od 1998 roku kierownikiem Katedry Metrologii Elektronicznej i Fotonicznej.

Od 1997 roku pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego na Politechnice Opolskiej.

Twórca międzynarodowej szkoły naukowej w zakresie metrologii elektronicznej i fotonicznej. Opracowane przez niego metody oryginalne pozyskiwania, przetwarzania i modelowania sygnałów są podstawą konstrukcji aparatury pomiarowej.

Autor około 450 publikacji w języku polskim i obcych na temat m.in. zastosowania metod pomiarowych w systemach monitoringu środowiska naturalnego, medycyny i przemysłu, elektromedycyny. Współautor 4 książek. Twórca 8 patentów, w tym 4 wdrożeń: m.in. „Mętościomierz laboratoryjny, Turbidymetr T-1”. Od 2008 redaktor serii monografii wydawanej pt. Problemy metrologii elektronicznej i fotonicznej.

Promotor 26 prac doktorskich (4 cotutelle we Francji, wszystkie wyróżnione, a ostatnia otrzymała nagrodę im. M. Skłodowskiej-Curie jako najlepszy doktorat w danej dyscyplinie w Europie), opiekun 9 habilitacji. Zrecenzował 3 doktoraty honoris causa, 58 wniosków profesorskich (1 za granicą), 57 habilitacji i 22 doktoraty, przewodniczył 56 habilitacjom, wypromował ponad 200 dyplomantów.

Powierzono mu zorganizowanie oraz współprzewodniczenie International Symposium of Optical Applied Science and Engineering „Optical Diagnostics in Fluid and Thermal Flow”, które odbyło się w 1993 roku w San Diego w USA. Był realizatorem (kierownikiem lub głównym wykonawcą) 31 grantów (7 międzynarodowych).

Utrzymuje kontakty z wieloma ośrodkami naukowymi, m.in. w Rouen, Jokohamie, Toronto, Preston, Marsylii, Eindhoven, Berlinie, Bostonie, San Diego, Rio de Janeiro, Buenos Aires, Londynie, Padwie, Lecce, Brukseli, Tampere, Szanghaju.

Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk. Członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, The International Society for Optical Engineering, International Technical Working Group on Penetrating Radiation. Był członkiem Rady Kuratorów Wydziału IV – Nauk Technicznych Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Komitetu Metrologii i Aparatury Naukowej Polskiej Akademii Nauk, członkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Komitetu naukowego czasopisma "Metrology and Measurement System", a także Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów.

Doktor honoris causa Politechniki Lubelskiej, Politechniki Opolskiej, Politechniki Gdańskiej, Wojskowej Akademii Technicznej i Akademii Górniczo-Hutniczej.

Jest na liście najbardziej wpływowych ludzi nauki na świecie opublikowanej w 2020 roku w ramach prestiżowego rankingu World’s TOP 2% Scientists.

Senat AGH 30 czerwca 2021 roku na mocy uchwały nr 79/2021 przyznał mu doktorat honoris causa, w uzasadnieniu pisząc: "w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych w obszarze metrologii, a w szczególności matematycznych uwarunkowań problemu odwrotnego w złożonych pomiarach pośrednich, które stały się płaszczyzną wieloletniej, bliskiej współpracy z Akademią Górniczo-Hutniczą promując jej kadrę naukową i dydaktyczną w tym obszarze wiedzy, jednocześnie rozsławiając jej merytoryczne osiągnięcia w kraju i za granicą".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej z Brylantem, Medal im. prof. Kazimierza Idaszewskiego, Medal im. prof. Włodzimierza Krukowskiego, Nagroda II stopnia Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda Wydziału IV PAN, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za Wybitne Osiągnięcia w Opiece Naukowej i Dydaktycznej, Nagroda Prezesa PAN, Nagroda Naukowa im. prof. M. Suskiego, Nagroda Professor Opoliensis, około 40 Nagród Rektora Politechniki Wrocławskiej

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* In honour of Professor Janusz Mroczka on the occasion of his 70th birthday. ''Metrology and Measurement Systems'' 2022, vol. 29, no. 3, s. 249-250, [foto]
* Kolczyńska I.: Profesor Janusz Mroczka w gronie społeczności AGH. ''Biuletyn AGH'' 2021, nr 165, s. 23, [foto]

==== Inne ====

* Prof. Janusz Mroczka - Politechnika Gdańska [online] [przeglądany 6.06.2024]. Dostępny w: https://pg.edu.pl/uczelnia/ludzie-pg/doktorzy-honoris-causa/prof-janusz-mroczka
* Janusz Mroczka – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Janusz_Mroczka
* Prof. dr hab. inż. Janusz Mroczka (Politechnika Wrocławska) [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://konferencjawroclaw2020.pwr.edu.pl/informacje-organizacyjne/kluczowi-prelegenci/prof-dr-hab-inz-janusz-mroczka-politechnika-wroclawska
* Uchwała nr 79/2021 Senatu AGH z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie nadania TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Profesorowi Januszowi Mroczce [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2021/0630/30_06_2021_79.pdf

{{DEFAULTSORT:Mroczka, Janusz}}

[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Janusz Mroczka

2024-06-06T10:33:42Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mroczka
|given-name=Janusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Janusz Mroczka.jpg
|birth_date=27 kwietnia 1952
|birth_place=Dębica
|fields=metrologia, metrologia elektroniczna, metrologia fotoniczna
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|dhc_year=2021
|dhc_reason=w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych w obszarze metrologii, a w szczególności matematycznych uwarunkowań problemu odwrotnego w złożonych pomiarach pośrednich, które stały się płaszczyzną wieloletniej, bliskiej współpracy z Akademią Górniczo-Hutniczą promując jej kadrę naukową i dydaktyczną w tym obszarze wiedzy, jednocześnie rozsławiając jej merytoryczne osiągnięcia w kraju i za granicą.
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
}}
Prof. dr hab. inż. '''Janusz Mroczka''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: metrologia, metrologia elektroniczna, metrologia fotoniczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 kwietnia 1952 roku w Dębicy.

W 1976 roku ukończył Wydział Elektroniki Politechniki Wrocławskiej, uzyskując stopień magistra inżyniera elektronika.

Od 1976 roku pracuje w Politechnice Wrocławskiej.

W 1980 roku w Instytucie Metrologii Elektrycznej Politechniki Wrocławskiej uzyskał stopień doktora, a w 1991 roku na Wydziale Elektroniki doktora habilitowanego.

W 1993 roku został powołany na stanowisko profesora nadzwyczajnego.

W 1996 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych. Od 1999 roku zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego. W 2021 roku macierzysta uczelnia nadała mu status professor magnus.

W latach 1991–1996 był dyrektorem Instytutu Metrologii Elektrycznej, a od 1998 roku kierownikiem Katedry Metrologii Elektronicznej i Fotonicznej.

Od 1997 roku pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego na Politechnice Opolskiej.

Twórca międzynarodowej szkoły naukowej w zakresie metrologii elektronicznej i fotonicznej. Opracowane przez niego metody oryginalne pozyskiwania, przetwarzania i modelowania sygnałów są podstawą konstrukcji aparatury pomiarowej.

Autor około 450 publikacji w języku polskim i obcych na temat m.in. zastosowania metod pomiarowych w systemach monitoringu środowiska naturalnego, medycyny i przemysłu, elektromedycyny. Współautor 4 książek. Twórca 8 patentów, w tym 4 wdrożeń: m.in. „Mętościomierz laboratoryjny, Turbidymetr T-1”. Od 2008 redaktor serii monografii wydawanej pt. Problemy metrologii elektronicznej i fotonicznej.

Promotor 26 prac doktorskich (4 cotutelle we Francji, wszystkie wyróżnione, a ostatnia otrzymała nagrodę im. M. Skłodowskiej-Curie jako najlepszy doktorat w danej dyscyplinie w Europie), opiekun 9 habilitacji. Zrecenzował 3 doktoraty honoris causa, 58 wniosków profesorskich (1 za granicą), 57 habilitacji i 22 doktoraty, przewodniczył 56 habilitacjom, wypromował ponad 200 dyplomantów.

Powierzono mu zorganizowanie oraz współprzewodniczenie International Symposium of Optical Applied Science and Engineering „Optical Diagnostics in Fluid and Thermal Flow”, które odbyło się w 1993 roku w San Diego w USA. Był realizatorem (kierownikiem lub głównym wykonawcą) 31 grantów (7 międzynarodowych).

Utrzymuje kontakty z wieloma ośrodkami naukowymi, m.in. w Rouen, Jokohamie, Toronto, Preston, Marsylii, Eindhoven, Berlinie, Bostonie, San Diego, Rio de Janeiro, Buenos Aires, Londynie, Padwie, Lecce, Brukseli, Tampere, Szanghaju.

Członek korespondent Polskiej Akademii Nauk. Członek Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Wrocławskiego Towarzystwa Naukowego, The International Society for Optical Engineering, International Technical Working Group on Penetrating Radiation. Był członkiem Rady Kuratorów Wydziału IV – Nauk Technicznych Polskiej Akademii Nauk, przewodniczącym Komitetu Metrologii i Aparatury Naukowej Polskiej Akademii Nauk, członkiem Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji Polskiej Akademii Nauk. Był członkiem Komitetu naukowego czasopisma "Metrology and Measurement System", a także Centralnej Komisji ds. Stopni i Tytułów.

Doktor honoris causa Politechniki Lubelskiej, Politechniki Opolskiej, Politechniki Gdańskiej, Wojskowej Akademii Technicznej i Akademii Górniczo-Hutniczej.

Jest na liście najbardziej wpływowych ludzi nauki na świecie opublikowanej w 2020 roku w ramach prestiżowego rankingu World’s TOP 2% Scientists.

Senat AGH 30 czerwca 2021 roku na mocy uchwały nr 79/2021 przyznał mu doktorat honoris causa, w uzasadnieniu pisząc: "w uznaniu wybitnych osiągnięć naukowych w obszarze metrologii, a w szczególności matematycznych uwarunkowań problemu odwrotnego w złożonych pomiarach pośrednich, które stały się płaszczyzną wieloletniej, bliskiej współpracy z Akademią Górniczo-Hutniczą promując jej kadrę naukową i dydaktyczną w tym obszarze wiedzy, jednocześnie rozsławiając jej merytoryczne osiągnięcia w kraju i za granicą".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka Politechniki Wrocławskiej z Brylantem, Medal im. prof. Kazimierza Idaszewskiego, Medal im. prof. Włodzimierza Krukowskiego, Nagroda II stopnia Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda Wydziału IV PAN, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego za Wybitne Osiągnięcia w Opiece Naukowej i Dydaktycznej, Nagroda Prezesa PAN, Nagroda Naukowa im. prof. M. Suskiego, Nagroda Professor Opoliensis, około 40 Nagród Rektora Politechniki Wrocławskiej

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* In honour of Professor Janusz Mroczka on the occasion of his 70th birthday. ''Metrology and Measurement Systems'' 2022, vol. 29, no. 3, s. 249-250, [foto]
* Kolczyńska I.: Profesor Janusz Mroczka w gronie społeczności AGH. ''Biuletyn AGH'' 2021, nr 165, s. 23, [foto]

==== Inne ====

* Janusz Mroczka - Politechnika Gdańska [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://pg.edu.pl/o-uczelni/uczelnia/historia/doktorzy-honoris-causa/janusz-mroczka
* Janusz Mroczka – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Janusz_Mroczka
* Prof. dr hab. inż. Janusz Mroczka (Politechnika Wrocławska) [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://konferencjawroclaw2020.pwr.edu.pl/informacje-organizacyjne/kluczowi-prelegenci/prof-dr-hab-inz-janusz-mroczka-politechnika-wroclawska
* Uchwała nr 79/2021 Senatu AGH z dnia 30 czerwca 2021 r. w sprawie nadania TYTUŁU DOKTORA HONORIS CAUSA AGH Panu Profesorowi Januszowi Mroczce [online] [przeglądany 22.11.2021]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2021/0630/30_06_2021_79.pdf

{{DEFAULTSORT:Mroczka, Janusz}}

[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Włodzimierz Mozgawa

2024-06-06T10:19:06Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mozgawa
|given-name=Włodzimierz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Włodzimierz Mozgawa.jpg
|birth_date=1 stycznia 1963
|birth_place=Gościeradów
|fields=inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, zeolity, spektroskopia
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (2016–2020)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Włodzimierz Mozgawa
|image_size=10470
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}
Prof. dr hab. inż. '''Włodzimierz Mozgawa''' (1963-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, zeolity, spektroskopia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1963 roku w Gościeradowie.

Absolwent Technikum Mechanicznego w Kraśniku w 1983 roku.

W 1987 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. W tym samym roku został zatrudniony na [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH jako asystent-stażysta. Studia doktoranckie odbył w latach 1988–1993. Od 1993 roku specjalista naukowo-techniczny. Od 1994 roku adiunkt w Katedrze Chemii Krzemianów i Związków Wielkocząsteczkowych WIMiC AGH.

W 1996 roku jego praca doktorska została wyróżniona w ogólnopolskim konkursie na najlepszą pracę doktorską z dziedziny chemii organizowanym przez Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauki Polskiej.

W 2012 roku uzyskał tytuł profesora.

W latach 2016-2020 dziekan WIMiC.

Jest autorem ponad 180 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/mozgawa-wlodzimierz-002308

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 58, 150, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 11, 18, 19, 96, 103, 104 [foto]

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

====Inne====

* Prof. dr hab. inż. Włodzimierz Mozgawa nowym Dziekanem Wydziału [online] 21 kwietnia 2016 [przeglądany 11.10.2018] Dostępny w: http://www.ceramika.agh.edu.pl/pl/wydarzenia/648-prof-dr-hab-inz-wlodzimierz-mozgawa-nowym-dziekanem-wydzialu
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. Władze Wydziału. [online] [przeglądany 11.10.2018] Dostępny w: http://www.ceramika.agh.edu.pl/pl/wydzial/wladze-wydzialu

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

{{DEFAULTSORT:Mozgawa, Włodzimierz }}
[[Category:Biogramy]]

Włodzimierz Mozgawa

2024-06-06T10:10:14Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mozgawa
|given-name=Włodzimierz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Włodzimierz Mozgawa.jpg
|birth_date=1 stycznia 1963
|birth_place=Gościeradów
|fields=inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, zeolity, spektroskopia
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (2016–2020)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Włodzimierz Mozgawa
|image_size=10470
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}
Prof. dr hab. inż. '''Włodzimierz Mozgawa''' (1963-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, fizykochemia ciała stałego, zeolity, spektroskopia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1963 roku w Gościeradowie.

Absolwent Technikum Mechanicznego w Kraśniku w 1983 roku.

W 1987 roku ukończył studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH. W tym samym roku został zatrudniony na [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH jako asystent-stażysta. Studia doktoranckie odbył w latach 1988–1993. Od 1993 roku specjalista naukowo-techniczny. Od 1994 roku adiunkt w Katedrze Chemii Krzemianów i Związków Wielkocząsteczkowych WIMiC AGH.

W 2012 roku uzyskał tytuł profesora.

W latach 2016-2020 dziekan WIMiC.

Jego praca doktorska została wyróżniona w ogólnopolskim konkursie na najlepszą pracę doktorską z dziedziny chemii w 1996 roku organizowanym przez Towarzystwo Popierania i Krzewienia Nauki Polskiej.

Jest autorem ponad 180 publikacji.

W 2016 roku wybrany na Dziekana Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki na czteroletnią kadencję.

==== Bibliografia publikacji ====

https://bpp.agh.edu.pl/autor/mozgawa-wlodzimierz-02308

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 58, 150, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 11, 18, 19, 96, 103, 104 [foto]

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

====Inne====

* Prof. dr hab. inż. Włodzimierz Mozgawa nowym Dziekanem Wydziału [online] 21 kwietnia 2016 [przeglądany 11.10.2018] Dostępny w: http://www.ceramika.agh.edu.pl/pl/wydarzenia/648-prof-dr-hab-inz-wlodzimierz-mozgawa-nowym-dziekanem-wydzialu
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki. Władze Wydziału. [online] [przeglądany 11.10.2018] Dostępny w: http://www.ceramika.agh.edu.pl/pl/wydzial/wladze-wydzialu

'''''stan na dzień 16.10.2020'''''

{{DEFAULTSORT:Mozgawa, Włodzimierz }}
[[Category:Biogramy]]

Jacek Lucjan Motyka

2024-06-06T10:07:22Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Motyka
|given-name=Jacek Lucjan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jacek Motyka.jpg
|birth_date=6 czerwca 1944
|birth_place=Wieliczka
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, hydrogeologia, hydrogeologia górnicza, ochrona wód, hydrogeochemia
|function=Prodziekan Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska (1993-1996)
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|Rok_od=1993
|Rok_do=1996
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jacek Lucjan Motyka''' (1944-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, hydrogeologia, hydrogeologia górnicza, ochrona wód, hydrogeochemia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 czerwca 1944 roku w Wieliczce.

W 1969 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH zostając magistrem inżynierem. W tym samym roku rozpoczął pracę jako asystent stażysta w Zakładzie Hydrologii Kopalnianej i Złożowej Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1975 roku na podstawie pracy "Studia nad własnościami hydrogeologicznymi skał triasowych w rejonie olkuskich kopalń rud" uzyskał doktorat. W 1988 roku został doktorem habilitowanym.

W 1999 roku uzyskał tytuł profesora.

W latach 1991-1992 był zastępcą dyrektora Instytutu Hydrogeologii i Geologii Inżynierskiej.

W latach 1993-1996 prodziekan [[Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska|Wydziału Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska]].

W latach 1994-1996 był kierownikiem Pracowni Hydrogeologii Górniczej w Zakładzie Hydrogeologii i Ochrony Wód.

Od 2003 roku kierownik Pracowni Geotechniki, Odwadniania i Inżynierii Środowiska.

Autor ponad 300 publikacji, ponad 180 prac niepublikowanych. Promotor 10 prac doktorskich, około 120 magisterskich i 60 inżynierskich.

W latach 1984-1986 zatrudniony w Narodowej Agencji Zagospodarowania Kraju (ANAT).

Redaktor pomocniczy w "Hydrogeology Journal".

Członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników, Górnictwa, International Association of Hydrogeologists, Komitetu Wykonawczego International Mine Water Association, Komisji Nauk Geologicznych PAN, Komisji Dokumentacji Hydrogeologicznych przy Ministerstwie Środowiska, Komitetu ds Zagrożeń Wodnych przy Wyższym Urzędzie Górniczym.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagrody Ministra, Generalny Dyrektor Górniczy III Stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/motyka-jacek-002131

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Górnictwo odkrywkowe w Akademii Górniczo-Hutniczej : [jubileusz 40-lecia Katedry Górnictwa Odkrywkowego, 55-lecia Górnictwa Odkrywkowego w AGH]. Kraków 2004, s. 102, [foto]
* Jacek Motyka. W: Manecki A.: Alfabet wspomnień o ludziach nauki i wydarzeniach lat minionych. Kraków 2015, s. 192
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 205
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 61
* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 49, 77, 415
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 128

==== Inne ====

* Konferencja naukowa w Sosnowcu : prof. dr hab. inż. Jacek Motyka [online] [przeglądany 26.10.2020]. Dostępny w: http://www.slawkow.pl/konferencja-naukowa-w-sosnowcu
* Odznaczenia dla pracowników pionu górniczego AGH ... [online] [przeglądany 17.02.2021]. Dostępny w: http://www.biuletyn.agh.edu.pl/archiwum_bip/_2005/_137/20_01_137.html

{{DEFAULTSORT:Motyka, Jacek Lucjan}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Plik:Jacek Motyka.jpg

2024-06-06T09:44:17Z

Justyna.Stanek:

Jacek Lucjan Motyka

Światowe Dni Wody 2018 | Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji Sp. z o.o. [online] [przeglądany 10.12.2015]. Dostępny w: http://pwik.olkusz.pl/Aktualnosci/Biezace_informacje/Swiatowe_Dni_Wody_2018

Monika Agnieszka Motak

2024-06-06T08:50:26Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Motak
|given-name=Monika Agnieszka
|honorific-prefix=Dr hab., prof. AGH
|image=Monika Motak.jpg
|birth_date=3 stycznia 1969
|fields=chemia, chemia nieorganiczna, kataliza, kataliza heterogeniczna, nanokompozyty mineralno-węglowe, kataliza środowiskowa, ochrona środowiska, procesy spalania
|function=Dziekan Wydziału Energetyki i Paliw (2020-2024)
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Energetyki i Paliw
|Rok_od=2020
|Rok_do=2024
}}
Dr hab., prof. AGH '''Monika Agnieszka Motak''' (1969-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, chemia nieorganiczna, kataliza, kataliza heterogeniczna, nanokompozyty mineralno-węglowe, kataliza środowiskowa, ochrona środowiska, procesy spalania

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 3 stycznia 1969 roku.

W 1994 roku ukończyła Wydział Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1994 roku rozpoczęła pracę w Katedrze Chemii Górniczej [[Wydział Paliw i Energii|Wydziału Paliw i Energii]] AGH.

W 2003 roku na podstawie pracy "Preparatyka i budowa nanokompozytów węglowo-montmorillonitowych", napisanej pod kierunkiem profesor Teresy Grzybek, uzyskała stopień doktora.

W 2016 roku na podstawie rozprawy "Nowe materiały katalityczne do redukcji emisji zanieczyszczeń z gazów odlotowych ze spalania paliw kopalnych" uzyskała stopień doktora habilitowanego.

Od 2020 roku jest dziekanem Wydziału Energetyki i Paliw.

Jest również kierownikiem Zespołu Procesów Katalitycznych i Adsorpcyjnych w Energetyce i Ochronie Środowiska na Wydziale Energetyki i Paliw.

Jej badania skupiają się na opracowywaniu oryginalnych i innowacyjnych materiałów katalitycznych do zastosowań w ochronie środowiska i klimatu. Szczególnie interesuje ją zastosowanie materiałów nanotlenkowych na bazie hydrotalcytu modyfikowanego niklem jako katalizatorów do suchego reformingu metanu (DRM), trireformingu i metanizacji oraz optymalizacja metod przygotowania aktywnych i selektywnych katalizatorów do procesu DeNOx otrzymanych przez interkalację naturalnego montmorylonitu tlenkiem glinu i modyfikację warstwą węgla lub hydrotalkity zawierające wbudowane metale przejściowe działające w niskich temperaturach. W ramach PIONEER zajmuje się głównie badaniem innowacyjnych materiałów plazmy katalitycznej oraz chemicznego wykorzystania CO2 (reformowanie metanu, metanizacja) przy użyciu reaktorów plazmowych.

Autorka ponad 300 publikacji.

Promotorka i recenzentka prac doktorskich.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/motak-monika-003198

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 116, 411
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 240

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2020-2024. ''Vivat Akademia : AGH'' 2020, nr 22, s. 3

==== Inne ====

* Monika Motak - Plasma catalysis for CO2 recycling [online] [przeglądany 27.10.2022]. Dostępny w: https://www.co2pioneer.eu/people/supervisors/monika-motak/

{{DEFAULTSORT:Motak, Monika Agnieszka}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.06.2024'''''

Monika Agnieszka Motak

2024-06-06T08:50:01Z

Justyna.Stanek:

Jacek Mościński

2024-06-06T08:19:16Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościński
|given-name=Jacek
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jacek_Moscinski.jpg
|birth_date=29 kwietnia 1939
|birth_place=Lwów
|death_date=12 września 2013
|fields=informatyka, przetwarzanie równoległe, bezpieczeństwo systemów informatycznych
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH (1978-1981)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Jacek Mościński
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jacek Mościński''' (1939–2013)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, przetwarzanie równoległe, bezpieczeństwo systemów informatycznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 kwietnia 1939 roku we Lwowie. Zmarł 12 września 2013 roku, został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Studia w AGH ukończył w 1963 roku.

Doktoryzował się w Instytucie Badań Jądrowych w Warszawie (1968). W 1973 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w AGH, a w 1986 roku otrzymał tytuł profesora.

Związany z AGH w latach 1963-2001, gdzie pracował na stanowisku asystenta, starszego asystenta, adiunkta, a następnie docenta i profesora zwyczajnego. W 1980 roku przez kilka miesięcy pełnił funkcję dyrektora Uczelnianego Centrum Informatyki AGH. W latach 1978-1981 był prodziekanem [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH, a w okresie 1980-1993 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Informatyki na tym Wydziale.

Od 2001 roku pracownik Politechniki Krakowskiej na stanowisku dyrektora Instytutu Teleinformatyki.

Autor ponad 200 publikacji, 5 patentów, promotor 17 rozpraw doktorskich, recenzent rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.

Członek i wiceprzewodniczący Komitetu Informatyki PAN, członek Rady Redakcyjnej czasopisma "Archiwum Informatyki Teoretycznej i Stosowanej".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka "Za pracę społeczną dla miasta Krakowa", Medal Pamiątkowy z okazji Jubileuszu 50-lecia Uczelni, nagrody Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, inne

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moscinski-jacek-001279

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====

* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239-240, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Gazeta Wyborcza'' 2013, nr 217 (17 IX 2013) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 9 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Mościński, Jacek }}

[[Category:Biogramy]]

Jacek Mościński

2024-06-06T08:15:28Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościński
|given-name=Jacek
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jacek_Moscinski.jpg
|birth_date=29 kwietnia 1939
|birth_place=Lwów
|death_date=12 września 2013
|fields=informatyka, przetwarzanie równoległe, bezpieczeństwo systemów informatycznych
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH (1978-1981)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Jacek Mościński
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jacek Mościński''' (1939–2013)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, przetwarzanie równoległe, bezpieczeństwo systemów informatycznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 kwietnia 1939 roku we Lwowie. Zmarł 12 września 2013 roku i został pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Studia w AGH ukończył w 1963 roku.

Doktoryzował się w Instytucie Badań Jądrowych w Warszawie (1968). W 1973 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego w AGH, a w 1986 roku otrzymał tytuł profesora.

Związany z AGH w latach 1963-2001, gdzie pracował na stanowisku asystenta, starszego asystenta, adiunkta, a następnie docenta i profesora zwyczajnego. W 1980 roku przez kilka miesięcy pełnił funkcję dyrektora Uczelnianego Centrum Informatyki AGH. W latach 1978-1981 był prodziekanem [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH, a w okresie 1980-1993 pełnił funkcję dyrektora Instytutu Informatyki na tym Wydziale.

Od 2001 roku pracownik Politechniki Krakowskiej na stanowisku dyrektora Instytutu Teleinformatyki.

Autor ponad 200 publikacji, 5 patentów, promotor 17 rozpraw doktorskich, recenzent rozpraw doktorskich i habilitacyjnych.

Członek i wiceprzewodniczący Komitetu Informatyki PAN, członek Rady Redakcyjnej czasopisma "Archiwum Informatyki Teoretycznej i Stosowanej".

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka "Za pracę społeczną dla miasta Krakowa", Medal Pamiątkowy z okazji Jubileuszu 50-lecia Uczelni, nagrody Ministra Oświaty i Szkolnictwa Wyższego, inne.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moscinski-jacek-001279

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239-240, [foto]

==== Artykuły ====
* ''Gazeta Wyborcza'' 2013, nr 217 (17 IX 2013) [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 9 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Mościński, Jacek }}

[[Category:Biogramy]]

Włodzimierz Jerzy Mościcki

2024-06-05T12:47:49Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościcki
|given-name=Włodzimierz Jerzy
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jerzy Moscicki.jpg
|birth_date=7 grudnia 1948
|birth_place=Poznań
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, geofizyka, inżynieria i ochrona środowiska, geofizyka stosowana, geofizyka środowiska, geofizyka w geomorfologii, metody geoelektryczne i geotermiczne, badania geofizyczne w górach wysokich
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Włodzimierz Jerzy Mościcki''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, geofizyka, inżynieria i ochrona środowiska, geofizyka stosowana, geofizyka środowiska, geofizyka w geomorfologii, metody geoelektryczne i geotermiczne, badania geofizyczne w górach wysokich

== Nota biograficzna ==

Urodził się 7 grudnia 1948 roku w Poznaniu.

W 1971 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1971 roku rozpoczął pracę inżyniera stażysty w Zakładzie Geoelektryki Poszukiwawczej Instytutu Geofizyki Stosowanej i Poszukiwań Naftowych [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1979 roku na podstawie pracy "Lokalizowanie wyrobisk podziemnych metodą geotermiczną", napisanej pod kierunkiem profesora Stanisława Małoszewskiego, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Badanie metodami geoelektrycznymi właściwości, struktur i procesów zachodzących w utworach przypowierzchniowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1975 roku aktywnie uczestniczy w naukowych badaniach geofizycznych (zainicjowanych przez A. Kotarbę i W. Smolaka) na terenie Tatr. Należą do nich: badania geofizyczne podłoża Doliny Małej Łąki (1975-1977), badania magnetometryczne na grani Wołoszynów (1979), badanie letniej termiki Czarnego Stawu Gąsienicowego (1987-1988), zimowej termiki Morskiego Oka (1993-1994) i Zielonego Stawu Gąsienicowego, badania elektrooporowe w Dolinie Rybiego Potoku (1993), studia (wspólnie z S. Kędzią) nad wieloletnią zmarzliną w Koziej Dolince (sondowania elektrooporowe i pomiary temperatury – BTS, 1996-2000) i nad Wielkim Stawem Hińczowym (pomiary temperatury).

W 1977 roku zdobył kartę taternika.

W latach 1998 i 2003 prowadził geoelektryczne i termiczne badania w Górach Abisko (Szwecja). Od 2004 zajmuje się monitoringiem temperatury gruntu i pokrywy śniegowej w Koziej Dolince i na północnym stoku Świnicy w aspekcie wieloletniej zmarzliny i globalnego ocieplenia. Uczestniczył w geofizycznych badaniach gorących źródeł w miejscowości Tatopani, w dolinie Kali Gandaka w ramach naukowej wyprawy geologicznej AGH – Nepal’77.

W latach 1985-1987 prowadził badania grawimetryczne i magnetometryczne na Saharze algierskiej.

W 1999 roku uczestniczył w wyprawie rekonesansowej w Tien-Szan, m.in. w celu rozpoznania warunków prac geofizycznych w górach wysokich graniczących z obszarami pustynnymi.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Autor ponad 80 publikacji.

Członek Zarządu Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi, Polskiego Komitetu Geotechniki.

Współpracuje z Zakładem Geomorfologii i Hydrologii Gór i Wyżyn Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN i Abisko Scientific Research Station (Szwedzka Akademia Nauk) w zakresie wykorzystania metod geofizycznych w rozwiązywaniu zagadnień geomorfologicznych w warunkach górskich w Tatrach i w Górach Skandynawii.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka "Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej" Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moscicki-wlodzimierz-jerzy-002081

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 210
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 71
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239, [foto]
* Włodzimierz Mościcki. W: Manecki A.: Ludzie nauk o Ziemi i Kosmosie : z wydarzeniami lat minionych tle. Kraków 2023, s. 136-137

==== Artykuły ====

* Medale Komisji Edukacji Narodowej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2004, nr 135, s. 12

==== Inne ====

* Odkrywanie Tatr. Taternictwo wczoraj i dziś : Taternicy byli i są wśród nas (biogramy) [online] [przeglądany 5.06.2024]. Dostępny w: https://wystawy.bg.agh.edu.pl/TATRY/index2.php?p=biogramy

{{DEFAULTSORT:Mościcki, Włodzimierz Jerzy}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 5.06.2024'''''

Włodzimierz Jerzy Mościcki

2024-06-05T12:44:51Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościcki
|given-name=Włodzimierz Jerzy
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jerzy Moscicki.jpg
|birth_date=7 grudnia 1948
|birth_place=Poznań
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, geofizyka, inżynieria i ochrona środowiska, geofizyka stosowana, geofizyka środowiska, geofizyka w geomorfologii, metody geoelektryczne i geotermiczne, badania geofizyczne w górach wysokich
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Włodzimierz Jerzy Mościcki''' (1948-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, geofizyka, inżynieria i ochrona środowiska, geofizyka stosowana, geofizyka środowiska, geofizyka w geomorfologii, metody geoelektryczne i geotermiczne, badania geofizyczne w górach wysokich

== Nota biograficzna ==

Urodził się 7 grudnia 1948 roku w Poznaniu.

W 1971 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1971 roku rozpoczął pracę inżyniera stażysty w Zakładzie Geoelektryki Poszukiwawczej Instytutu Geofizyki Stosowanej i Poszukiwań Naftowych [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego]] AGH.

W 1979 roku na podstawie pracy "Lokalizowanie wyrobisk podziemnych metodą geotermiczną", napisanej pod kierunkiem profesora Stanisława Małoszewskiego, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Badanie metodami geoelektrycznymi właściwości, struktur i procesów zachodzących w utworach przypowierzchniowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Od 1975 roku aktywnie uczestniczy w naukowych badaniach geofizycznych (zainicjowanych przez A. Kotarbę i W. Smolaka) na terenie Tatr. Należą do nich: badania geofizyczne podłoża Doliny Małej Łąki (1975-1977), badania magnetometryczne na grani Wołoszynów (1979), badanie letniej termiki Czarnego Stawu Gąsienicowego (1987-1988), zimowej termiki Morskiego Oka (1993-1994) i Zielonego Stawu Gąsienicowego, badania elektrooporowe w Dolinie Rybiego Potoku (1993), studia (wspólnie z S. Kędzią) nad wieloletnią zmarzliną w Koziej Dolince (sondowania elektrooporowe i pomiary temperatury – BTS, 1996-2000) i nad Wielkim Stawem Hińczowym (pomiary temperatury).

W 1977 roku zdobył kartę taternika.

W latach 1998 i 2003 prowadził geoelektryczne i termiczne badania w Górach Abisko (Szwecja). Od 2004 zajmuje się monitoringiem temperatury gruntu i pokrywy śniegowej w Koziej Dolince i na północnym stoku Świnicy w aspekcie wieloletniej zmarzliny i globalnego ocieplenia. Uczestniczył w geofizycznych badaniach gorących źródeł w miejscowości Tatopani, w dolinie Kali Gandaka w ramach naukowej wyprawy geologicznej AGH – Nepal’77.

W latach 1985-1987 prowadził badania grawimetryczne i magnetometryczne na Saharze algierskiej.

W 1999 roku uczestniczył w wyprawie rekonesansowej w Tien-Szan, m.in. w celu rozpoznania warunków prac geofizycznych w górach wysokich graniczących z obszarami pustynnymi.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Autor ponad 80 publikacji.

Członek Zarządu Oddziału Krakowskiego Polskiego Towarzystwa Przyjaciół Nauk o Ziemi, Polskiego Komitetu Geotechniki.

Współpracuje z Zakładem Geomorfologii i Hydrologii Gór i Wyżyn Instytutu Geografii i Przestrzennego Zagospodarowania PAN i Abisko Scientific Research Station (Szwedzka Akademia Nauk) w zakresie wykorzystania metod geofizycznych w rozwiązywaniu zagadnień geomorfologicznych w warunkach górskich w Tatrach i w Górach Skandynawii.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złota Odznaka "Za Zasługi dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej" Ministerstwa Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moscicki-wlodzimierz-jerzy-002081

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 210
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 71
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239, [foto]
* Włodzimierz Mościcki. W: Manecki A.: Ludzie nauk o Ziemi i Kosmosie : z wydarzeniami lat minionych tle. Kraków 2023, s. 136-137

==== Artykuły ====

* Medale Komisji Edukacji Narodowej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2004, nr 135, s. 12

==== Inne ====

* Odkrywanie Tatr. Taternictwo wczoraj i dziś : Taternicy byli i są wśród nas (biogramy) [online] [przeglądany 5.06.2024]. Dostępny w: https://wystawy.bg.agh.edu.pl/TATRY/index2.php?p=biogramy

{{DEFAULTSORT:Mościcki, Włodzimierz Jerzy}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 5.06.2024'''''

Plik:Jerzy Moscicki.jpg

2024-06-05T12:42:39Z

Justyna.Stanek:

Włodzimierz Jerzy Mościcki

Odkrywanie Tatr. Taternictwo wczoraj i dziś : Taternicy byli i są wśród nas (biogramy) [online] [przeglądany 5.06.2024]. Dostępny w: https://wystawy.bg.agh.edu.pl/TATRY/index2.php?p=biogramy

Ignacy Mościcki

2024-06-05T12:30:42Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościcki
|given-name=Ignacy
|honorific-prefix=Prof.
|image=Ignacy_Moscicki.jpg
|birth_date=1 grudnia 1867
|birth_place=Mierzanów
|death_date=2 października 1946
|death_place=Versoix (Szwajcaria)
|fields=chemia, polityka
|dhc_year=1934
|dhc_reason=za zasługi położone na polu chemii i elektrochemii
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Ignacy Mościcki
|image_size=8132
}}
Prof. '''Ignacy Mościcki''' (1867–1946)

'''Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926-1939'''

Dyscyplina/specjalności: chemia, polityka

== Nota biograficzna ==
Urodził się w 1 grudnia 1867 roku w Mierzanowie (koło Ciechanowa). Zmarł 2 października 1946 roku w Versoix pod Genewą.

W 1993 roku szczątki Ignacego Mościckiego przewieziono do Polski i złożono w krypcie prezydenckiej bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie. Symboliczny grób Mościckiego znajduje się w alei zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W latach 1887–1891 studiował na politechnice w Rydze, gdzie m.in. organizował polskie kółka oświatowe. Zagrożony aresztowaniem za działalność niepodległościową wyjechał do Londynu (1892), gdzie pracował i jednocześnie uczył się w Technical College Finsbury (do 1897 roku).

W latach 1897–1912 przebywał w Szwajcarii, gdzie początkowo był asystentem prof. Józefa Wierusza-Kowalskiego i zajmował się problemami chemii nieorganicznej, zwłaszcza elektrochemii; współpracował z wieloma zakładami chemicznymi. W 1912 roku wrócił do Galicji, gdzie objął Katedrę Chemii Fizycznej i Elektrochemii w Szkole Politechnicznej we Lwowie.

W 1916 roku zorganizował Instytut Badań Naukowych i Technicznych „Matan” we Lwowie, a w latach 1917–1922 współpracował z krajowym przemysłem naftowym. W 1922 roku został mianowany dyrektorem fabryki związków azotowych w Chorzowie, którą uruchomił pomimo opuszczenia jej przez personel niemiecki.

W 1925 roku został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej; od tego roku kierował również Katedrą Elektrochemii Technicznej Politechniki Warszawskiej.

W latach 1901–1912 opracował, a następnie udoskonalił przemysłowe metody otrzymywania kwasu azotowego z powietrza przez syntezę tlenków azotu w łuku elektrycznym. Zaprojektował, wybudował i uruchomił kilka fabryk kwasu azotowego w Szwajcarii. Współautor wielu metod i urządzeń do rafinacji ropy naftowej. Z jego inicjatywy powstały zakłady chemiczne w Mościcach koło Tarnowa.

W 1934 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej w Krakowie za zasługi położone na polu chemii i elektrochemii.

W latach 1926–1939 sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 roku był przywódcą tzw. grupy zamkowej obozu sanacyjnego. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku internowany w Rumunii, prerogatywy prezydenckie przekazał Władysławowi Raczkiewiczowi. Dzięki interwencjom dyplomatycznym przeniósł się w grudniu 1939 roku do Szwajcarii, gdzie przebywał do śmierci.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994. [Rozdz.] Doktorzy honoris causa, s. [1], [foto]
* Encyklopedyczny słownik sławnych Polaków. Pod red. J. Borowca. Warszawa 1996, s. 245-246
* Florkowska B. [et al.]: Wysokie napięcie w elektroenergetyce : wybrane zagadnienia i obliczenia. Kraków 2020, s. 775-776, [foto]
* Lichocka H.: Ignacy Mościcki. Radom 2011, 411 s., [foto]
* Ludzie nauki dla niepodległej : poszerzone biogramy naukowców prezentowanych na wystawie. Pod red. A. Kurkiewicza i J. Witek. Katowice 2018 s. 54-61, [foto]
* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 95
* Stomma L.: Poczet polityków polskich XX wieku. Warszawa 2000, s. 177

==== Artykuły ====
* Balasiewicz M. S.: Prof. dr h.c. Ignacy Mościcki, Prezydent RP. W 150 rocznicę urodzin. ''Przemysł Chemiczny'' 2017, T. 96, nr 12, s. 2381-2388
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

{{DEFAULTSORT:Mościcki, Ignacy }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Versoix (Szwajcaria)

2024-06-05T12:20:17Z

Justyna.Stanek:

Versoix (Szwajcaria)

2024-06-05T12:19:48Z

Justyna.Stanek: Utworzono nową stronę "{{dyscyplina}}"

Ignacy Mościcki

2024-06-05T12:19:26Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Mościcki
|given-name=Ignacy
|honorific-prefix=Prof.
|image=Ignacy_Moscicki.jpg
|birth_date=1 grudnia 1867
|birth_place=Mierzanów
|death_date=2 października 1946
|death_place=Versoix (Szwajcaria)
|fields=chemia, polityka
|dhc_year=1934
|dhc_reason=za zasługi położone na polu chemii i elektrochemii
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Ignacy Mościcki
|image_size=8132
}}
Prof. '''Ignacy Mościcki''' (1867–1946)

'''Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej w latach 1926-1939'''

Dyscyplina/specjalności: chemia, polityka

== Nota biograficzna ==
Urodził się w 1 grudnia 1867 roku w Mierzanowie (koło Ciechanowa). Zmarł 2 października 1946 roku w Versoix pod Genewą.

W 1993 roku szczątki Ignacego Mościckiego przewieziono do Polski i złożono w krypcie prezydenckiej bazyliki archikatedralnej św. Jana w Warszawie. Symboliczny grób Mościckiego znajduje się w alei zasłużonych na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W latach 1887–1891 studiował na politechnice w Rydze, gdzie m.in. organizował polskie kółka oświatowe. Zagrożony aresztowaniem za działalność niepodległościową wyjechał do Londynu (1892), gdzie pracował i jednocześnie uczył się w Technical College Finsbury (do 1897 roku).

W latach 1897–1912 przebywał w Szwajcarii, gdzie początkowo był asystentem prof. Józefa Wierusza-Kowalskiego i zajmował się problemami chemii nieorganicznej, zwłaszcza elektrochemii; współpracował z wieloma zakładami chemicznymi. W 1912 roku wrócił do Galicji, gdzie objął Katedrę Chemii Fizycznej i Elektrochemii w Szkole Politechnicznej we Lwowie.

W 1916 roku zorganizował Instytut Badań Naukowych i Technicznych „Matan” we Lwowie, a w latach 1917–1922 współpracował z krajowym przemysłem naftowym. W 1922 roku został mianowany dyrektorem fabryki związków azotowych w Chorzowie, którą uruchomił pomimo opuszczenia jej przez personel niemiecki.

W 1925 roku został wybrany rektorem Politechniki Lwowskiej; od tego roku kierował również Katedrą Elektrochemii Technicznej Politechniki Warszawskiej.

W latach 1901-1912 opracował, a następnie udoskonalił przemysłowe metody otrzymywania kwasu azotowego z powietrza przez syntezę tlenków azotu w łuku elektrycznym. Zaprojektował, wybudował i uruchomił kilka fabryk kwasu azotowego w Szwajcarii. Współautor wielu metod i urządzeń do rafinacji ropy naftowej. Z jego inicjatywy powstały zakłady chemiczne w Mościcach koło Tarnowa.

W roku 1934 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej w Krakowie za zasługi położone na polu chemii i elektrochemii.

W latach 1926–1939 sprawował urząd Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej. Po śmierci Józefa Piłsudskiego w 1935 roku był przywódcą tzw. grupy zamkowej obozu sanacyjnego. Podczas kampanii wrześniowej 1939 roku internowany w Rumunii, prerogatywy prezydenckie przekazał Władysławowi Raczkiewiczowi. Dzięki interwencjom dyplomatycznym przeniósł się w grudniu 1939 roku do Szwajcarii, gdzie przebywał do śmierci.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994. [Rozdz.] Doktorzy honoris causa, s. [1], [foto]
* Encyklopedyczny słownik sławnych Polaków. Pod red. J. Borowca. Warszawa 1996, s. 245-246
* Florkowska B. [et al.]: Wysokie napięcie w elektroenergetyce : wybrane zagadnienia i obliczenia. Kraków 2020, s. 775-776, [foto]
* Lichocka H.: Ignacy Mościcki. Radom 2011, 411 s., [foto]
* Ludzie nauki dla niepodległej : poszerzone biogramy naukowców prezentowanych na wystawie. Pod red. A. Kurkiewicza i J. Witek. Katowice 2018 s. 54-61, [foto]
* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 95
* Stomma L.: Poczet polityków polskich XX wieku. Warszawa 2000, s. 177

==== Artykuły ====
* Balasiewicz M. S.: Prof. dr h.c. Ignacy Mościcki, Prezydent RP. W 150 rocznicę urodzin. ''Przemysł Chemiczny'' 2017, T. 96, nr 12, s. 2381-2388
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

{{DEFAULTSORT:Mościcki, Ignacy }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Tomasz Krzysztof Moskalewicz

2024-06-05T12:07:06Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Moskalewicz
|given-name=Tomasz Krzysztof
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Tomasz Moskalewicz.jpg
|birth_date=5 kwietnia 1971
|birth_place=Ostrowiec Świętokrzyski
|fields=inżynieria materiałowa, mikroskopia elektronowa, biomateriały, materiałoznawstwo i obróbka cieplna
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Tomasz Krzysztof Moskalewicz''' (1971-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, mikroskopia elektronowa, biomateriały, metaloznawstwo i obróbka cieplna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 5 kwietnia 1971 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim.

W 1997 roku ukończył studia w AGH.

W 2001 roku na podstawie pracy "Wpływ energii błędu ułożenia na rozwój mikrostruktury i tekstury podczas odkształcenia i rekrystalizacji", której promotorem był profesor Marek Blicharski, uzyskał stopień doktora.

W 2012 roku na podstawie rozprawy "Wpływ ochronnych warstw powierzchniowych na wybrane właściwości stopów tytanu" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2022 roku otrzymał tytuł profesora.

Autor ponad 280 publikacji.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Doświadczenie zawodowe zdobywał odbywając staże naukowe m.in. w Anglii, Austrii, Niemczech i Włoszech.

Członek Polskiego Towarzystwa Mikroskopii, Polskiego Towarzystwa Materiałoznawczego, Komitetu Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moskalewicz-tomasz-003488

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1966-67]. Kraków 1967, s. 15
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239

==== Inne ====

* Nominacje profesorskie 2022 [online] [przeglądany 15.01.2024]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/studenci/aktualnosci/detail/nominacje-profesorskie-2022
* Tomasz Moskalewicz [online] [przeglądany 15.01.2024]. Dostępny w: http://www.tem.agh.edu.pl/pl/zespol/pracownicy/tm.htm

{{DEFAULTSORT:Moskalewicz, Tomasz Krzysztof }}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 5.06.2024'''''

Urszula Dorota Moryc

2024-06-04T12:37:01Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Moryc
|given-name=Urszula Dorota
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Urszula_Moryc.jpg
|birth_date=19 grudnia 1961
|birth_place=Pińczów
|fields=chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Urszula Dorota Moryc
|image_size=11952
}}
Dr inż. '''Urszula Dorota Moryc''' (1961-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 19 grudnia 1961 roku w Pińczowie.

W 1980 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Pińczowie.

W 1985 roku ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1985 roku rozpoczęła pracę inżyniera w Zakładzie Fizykochemii Wiążących Materiałów Budowlanych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. W latach 1989-1992 pracowała w Katedrze Krystalografii i Chemii Krzemianów, a od 1992 roku w Katedrze Ceramiki Ogniotrwałej, Szlachetnej i Technicznej.

W 2003 roku na podstawie pracy "Wiązanie chemiczne bor-tlen w świetle badań spektroskopowych oksoboranów w podczerwieni", napisanej pod kierunkiem profesora Wiesława S. Ptaka, uzyskała stopień doktora.

Przed przejściem na emeryturę związana była z Katedrą Materiałów Ogniotrwałych i Procesów Wysokotemperaturowych WIMiC.

Główne zainteresowania naukowe to: badanie struktury związków nieorganicznych z zastosowaniem spektroskopii oscylacyjnej w podczerwieni, wykorzystanie do badań podstawień izotopowych, numeryczne metody obliczeniowe w chemii – HyperChem.

Autorka 3 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moryc-urszula-004011

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 149, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 85
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239

{{DEFAULTSORT:Moryc, Urszula Dorota}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 4.06.2024'''''

Urszula Dorota Moryc

2024-06-04T12:18:43Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Moryc
|given-name=Urszula Dorota
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Urszula_Moryc.jpg
|birth_date=19 grudnia 1961
|birth_place=Pińczów
|fields=chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Urszula Dorota Moryc
|image_size=11952
}}
Dr inż. '''Urszula Dorota Moryc''' (1961-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 19 grudnia 1961 roku w Pińczowie.

W 1980 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Pińczowie.

W 1985 roku ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1985 roku rozpoczęła pracę inżyniera w Zakładzie Fizykochemii Wiążących Materiałów Budowlanych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. W latach 1989-1992 pracowała w Katedrze Krystalografii i Chemii Krzemianów, a od 1992 roku w Katedrze Ceramiki Ogniotrwałej, Szlachetnej i Technicznej.

W 2003 roku na podstawie pracy "Wiązanie chemiczne bor-tlen w świetle badań spektroskopowych oksoboranów w podczerwieni", napisanej pod kierunkiem profesora Wiesława S. Ptaka, uzyskała stopień doktora.

Przed przejściem na emeryturę związana była z Katedrą Materiałów Ogniotrwałych i Procesów Wysokotemperaturowych WIMiC.

Główne zainteresowania naukowe to: badanie struktury związków nieorganicznych z zastosowaniem spektroskopii oscylacyjnej w podczerwieni, wykorzystanie do badań podstawień izotopowych, numeryczne metody obliczeniowe w chemii — HyperChem.

Autorka 3 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moryc-urszula-004011

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 149, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 85
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239

{{DEFAULTSORT:Moryc, Urszula Dorota}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 4.06.2024'''''

Spektroskopia oscylacyjna

2024-06-04T12:11:47Z

Justyna.Stanek:

Urszula Dorota Moryc

2024-06-04T12:08:21Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Moryc
|given-name=Urszula Dorota
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Urszula_Moryc.jpg
|birth_date=19 grudnia 1961
|birth_place=Pińczów
|fields=chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Urszula Dorota Moryc
|image_size=11952
}}
Dr inż. '''Urszula Dorota Moryc''' (1961-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, nauki chemiczne, chemia boranów, spektroskopia oscylacyjna, kwantowo-mechaniczne metody obliczeniowe w chemii

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 19 grudnia 1961 roku w Pińczowie.

W 1980 roku ukończyła Liceum Ogólnokształcące im. Hugona Kołłątaja w Pińczowie.

W 1985 roku ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1985 roku rozpoczęła pracę inżyniera w Zakładzie Fizykochemii Wiążących Materiałów Budowlanych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. W latach 1989-1992 pracowała w Katedrze Krystalografii i Chemii Krzemianów, a od 1992 roku w Katedrze Ceramiki Ogniotrwałej, Szlachetnej i Technicznej.

W 2003 roku na podstawie pracy "Wiązanie chemiczne bor-tlen w świetle badań spektroskopowych oksoboranów w podczerwieni", napisanej pod kierunkiem profesora Wiesława S. Ptaka, uzyskała stopień doktora.

Przed przejściem na emeryturę związana była z Katedrą Materiałów Ogniotrwałych i Procesów Wysokotemperaturowych.

Główne zainteresowania naukowe to: badanie struktury związków nieorganicznych z zastosowaniem spektroskopii oscylacyjnej w podczerwieni, wykorzystanie do badań podstawień izotopowych, numeryczne metody obliczeniowe w chemii — HyperChem.

Autorka 3 publikacji.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/moryc-urszula-004011

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 149, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 85
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 239

{{DEFAULTSORT:Moryc, Urszula Dorota}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 4.06.2024'''''

Krzysztof Morstin

2024-06-04T11:19:00Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Morstin
|given-name=Krzysztof
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Krzysztof Morstin.jpg
|birth_date=21 czerwca 1946
|birth_place=Kraków
|death_date=23 lutego 2016
|fields=fizyka, energetyka, geofizyka jądrowa
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
}}
Dr inż. '''Krzysztof Morstin''' (1946-2016)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, energetyka, geofizyka jądrowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 czerwca 1946 roku w Krakowie. Zmarł 23 lutego 2016 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

W 1969 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1969 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Analiz Radiometrycznych
[[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1978 roku na podstawie pracy "Rozwiązanie zagadnienia niestacjonarnego transportu neutronów w aspekcie metodyki impulsowych profilowań neutronowych", której promotorem był profesor Jerzy M. Massalski, uzyskał stopień doktora.

Przed przejściem na emeryturę pracował w Katedrze Zastosowań Fizyki Jądrowej WFiIS.

W 2006 roku przeszedł na emeryturę.

Autor około 100 publikacji.

Członek Polskiego Towarzystwa Fizyki Medycznej.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/morstin-krzysztof-004785

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 207
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 84
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 52
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 112
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 238

==== Inne ====

* Krzysztof Morstin: Nekrologi : Dziennik Polski [online] [przeglądany 27.05.2025]. Dostępny w: https://www.nekrologi.net/nekrologi/krzysztof-morstin/45269912

{{DEFAULTSORT:Morstin, Krzysztof}}

[[Category:Biogramy]]

Józef Marian Morozewicz

2024-06-04T11:09:42Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Morozewicz
|given-name=Józef Marian
|honorific-prefix=Prof. zw.
|image=Jozef_Morozewicz.jpg
|birth_date=27 marca 1865
|birth_place=Rzędziany
|death_date=12 czerwca 1941
|death_place=Warszawa
|fields=petrografia, mineralogia
|function=Przewodniczący Komitetu Organizacyjnego AG
|faculty=Komitet Organizacyjny AG
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Polonia Restituta
|name=Józef Morozewicz
|image_size=12175
}}
Prof. zw. '''Józef Marian Morozewicz''' (1865–1941)

Dyscyplina/specjalności: petrografia, mineralogia

== Nota biograficzna ==
Urodził się 27 marca 1865 roku we wsi Rzędziany nad Narwią w okolicy Tykocina. Zmarł 12 czerwca 1941 roku w Warszawie. Pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

Studiował botanikę, a następnie krystalografię, mineralogię i petrografię na Wydziale Matematyczno-Przyrodniczym Uniwersytetu Warszawskiego, gdzie w 1889 roku uzyskał tytuł magistra mineralogii i geologii. W tym samym roku, za pracę o granitach Wołynia i Tatr, otrzymał stopień naukowy kandydata nauk przyrodniczych i złoty medal. W 1897 roku zajął stanowisko państwowego geologa w Komitecie Geologicznym w Petersburgu. W latach 1904-1919 związany z Uniwersytetem Jagiellońskim, gdzie został powołany na stanowisko profesora zwyczajnego. W uznaniu zasług dla UJ w 1910 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa.

W 1912 roku stanął na czele komitetu organizacyjnego Akademii Górniczej w Krakowie. Przy jego czynnym udziale opracowano pierwsze programy studiów, zapewniono parcelę budowlaną, sporządzono plany budowy oraz zapoczątkowano budowę gmachu przy Alei Mickiewicza 30. Pomimo wielu trudności pracę organizacyjną doprowadził do końca. W latach późniejszych troszczył się o rozwój w Akademii dyscyplin geologicznych. Był również organizatorem i dyrektorem Państwowego Instytutu Geologicznego (1918).

Jest autorem ok. 150 prac naukowych i podręczników, skryptów, recenzji, krytyk, komunikatów i notek naukowych, publikowanych w języku polskim, rosyjskim, niemieckim i francuskim. Niektóre z nich weszły do ogólnoświatowej literatury mineralogiczno-petrograficznej.

Członek PAU (od 1918 roku), członek zwyczajny PAN i Warszawskiego Towarzystwa Naukowego, członek honorowy Rumuńskiej Akademii Nauk (od 1928 roku), członek towarzystw naukowych w Petersburgu, Wiedniu, Paryżu i Waszyngtonie.
Doktor honoris causa Uniwersytetu Jagiellońskiego oraz doktor nauk technicznych honoris causa Politechniki Warszawskiej.

8 kwietnia 2019 roku w budynku głównym AGH odsłonięto tablicę pamiątkową poświęconą Profesorowi.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Polonia Restituta]], inne

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Akademia Nauk Technicznych 1933–1937. Warszawa 1937, s. 15–17
* Encyklopedia Krakowa. Red. prowadzący A. H. Stachowski. Kraków 2000, s. 628
* Józef Morozewicz - mineralog, przewodniczący Komitetu Organizacyjnego AG. W: Manecki A.: Alfabet wspomnień o ludziach nauki i wydarzeniach lat minionych. Kraków 2015, s. 99-105
* Józef Morozewicz. W: Manecki A.: Ludzie nauk o Ziemi i Kosmosie : z wydarzeniami lat minionych tle. Kraków 2023, s. 231-236
* Katedra Mineralogii, Petrografii i Geochemii Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie 1919-2009. Red. T. Ratajczak, A. Skowroński, T. Szydłak. Kraków 2009, s. 36-38, [foto] [Józef Morozewicz (1865-1941), oprac. Wiesław Heflik]
* Konieczna E.: Ziemskie wędrówki : nauki o ziemi w Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2020, s. 143-144, [foto]
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 120
* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 87-88
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s.116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 238, [foto]
* Wójcik Z.: Józef Morozewicz uczony i współorganizator Akademii Górniczej w Krakowie. Kraków 2004, s. 16, 19, 67
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 12, 50-51, [foto]
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 625 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 151-154, [foto] (Zeszyty Naukowe. Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

==== Artykuły ====

* Bolewski A.: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : z kart historii. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 5-6
* Heflik W., Dumańska-Słowik M.: W 145-tą rocznicę urodzin Józefa Morozewicza (1865-1941). ''Biuletyn AGH'' 2010, nr 26, s. 22-23, [foto]
* Krzysztoforska B., Wójcik Z.: Materiały do bibliografii naukowej Józefa Morozewicza. ''Prace Muzeum Ziemi'' 1977, z. 27, s. 97-137
* Małkowski S.: Józef Morozewicz 1865-1941. ''Rocznik Polskiego Towarzystwa Geologicznego'' 1949 T. 19, z. 1, s. 55-61, [foto]
* Małkowski S.: Polscy badacze Ziemi w przeszłości.''Prace Muzeum Ziemi" 1971, z. 18, cz. 2, s. 75-118, [foto]
* [[Media:Tablice - Jozef Morozewicz. Biuletyn AGH nr 142.pdf|Sieński H.: Profesor Józef Morozewicz: tablice - pamięć wiecznie żywa - część 71. ''Biuletyn AGH'' 2019, nr 142, s. 19-22, [foto]]]
* Szewczyk W.: Wyjątkowa wystawa i tablice pamiątkowe. ''Biuletyn AGH'' 2019, nr 136, s. 26, [foto]

====Inne====

* Józef Morozewicz - Portal CBDG - Państwowy Instytut Geologiczny. [online] [przeglądany 7.03.2019]. Dostępny w: http://geoportal.pgi.gov.pl/portal/page/portal/muzeum/historia/poczet/morozewicz

{{DEFAULTSORT:Morozewicz, Józef }}
[[Category:Biogramy]]

Adam Morecki

2024-06-04T09:58:14Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Morecki
|given-name=Adam
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
|image=Adam_Morecki.jpg
|birth_date=5 września 1929
|birth_place=Kraków
|death_date=20 maja 2001
|death_place=Warszawa
|fields=teoria maszyn, robotyka, biomechanika
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
|dhc_year=1999
|dhc_reason=za wybitne osiągnięcia w dziedzinie mechaniki, zwłaszcza za stworzenie Polskiej Szkoły Robotyki i Biomechaniki Inżynierskiej i wyjątkowe zaangażowanie w kształcenie młodej kadry naukowej oraz za zasługi dla Akademii Górniczo-Hutniczej i Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Adam Morecki
|image_size=14401
}}
Prof. dr inż. '''Adam Morecki''' (1929–2001)

Dyscyplina/specjalności: teoria maszyn, robotyka, biomechanika

== Nota biograficzna ==
Urodził się 5 września 1929 roku w Krakowie. Zmarł 20 maja 2001 roku w Warszawie.

W 1951 roku ukończył studia na [[Wydział Elektromechaniczny|Wydziale Elektromechanicznym]] Akademii Górniczo-Hutniczej.

W latach 1952–1955 odbywał studia aspiranckie w Moskwie w Instytucie Górniczym, gdzie w 1955 roku uzyskał stopień Kandydata Nauk Technicznych (obecny stopień doktora nauk technicznych). Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1968 roku, a tytuł profesora zwyczajnego w 1974 roku.

Z Akademią związany od 1949 roku, gdzie pracował początkowo jako asystent (1949-1952) oraz starszy asystent w Katedrze Wytrzymałości Materiałów i Mechaniki oraz w Katedrze Mechaniki Ogólnej.

Od 1955 roku podjął pracę na Politechnice Warszawskiej, gdzie pracował aż do śmierci.

W latach 1986-1997 pracował również w Instytucie Mechaniki i Wibroakustyki w zespole Dynamiki Maszyn, a następnie w Katedrze Robotyki i Dynamiki Maszyn na [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziale Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]] AGH.

Autor 324 prac naukowych drukowanych w specjalistycznych czasopismach krajowych i zagranicznych oraz współautor 17 patentów. Promotor 24 rozpraw doktorskich.
Niekwestionowany autorytet naukowy w dziedzinie teorii maszyn i mechanizmów, robotyki i biomechaniki.

Członek wielu organizacji i stowarzyszeń krajowych i zagranicznych, Komitetów PAN i innych komitetów naukowych oraz rad redakcyjnych czasopism naukowych.

W 1999 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa AGH za wybitne osiągnięcia w dziedzinie mechaniki, zwłaszcza za stworzenie Polskiej Szkoły Robotyki i Biomechaniki Inżynierskiej i wyjątkowe zaangażowanie w kształcenie młodej kadry naukowej oraz za zasługi dla Akademii Górniczo-Hutniczej i [[Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki|Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki]].

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], nagrody resortowe III stopnia, II stopnia, I stopnia, inne

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, 125-126, [foto]
* Engel Z.: Sześćdziesiąt lat minęło... Kraków 2012, s. 120, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 475-476
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 868
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 637-638
* Materiały konferencji: Jubileusz Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki, Kraków, czerwiec 2002 [AGH]. Eds. Z. W. Engel, S. Wolny. Kraków 2002, s. 228
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 227-228, [foto]

==== Artykuły ====

* Doktorzy honoris causa wypromowani przez Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 108, s. 10
* Giergiel J.: Zasługi i działalność oraz osiągnięcia naukowe prof. zw. dr. inż. Adama Moreckiego. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 73, s. 2, 27-28, [foto]
* Kędzior K.: Profesor Adam Morecki 1921-2001. ''International Journal of Apllied Mathematics and Computer Science'' 2001, Vol. 11, nr 5 spec. iss.: ''Numerical analysis and systems theory'', s. 1217-1219, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 28.04.1999], s. 1, 9, [29]

==== Inne ====

* Na podstawie materiałów Muzeum Historii AGH

{{DEFAULTSORT:Morecki, Adam }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Tomisław Marian Morawski

2024-06-04T09:45:47Z

Justyna.Stanek:

{{Infobox scientist
|family-name=Morawski
|given-name=Tomisław Marian
|honorific-prefix=Inż.
|image=Tomislaw_Morawski.jpg
|birth_date=31 lipca 1881
|birth_place=Rudniczysko
|death_date=17 marca 1946
|death_place=Tuluza
|fields=górnictwo
|dhc_year=1937
|dhc_reason=za wybitne zasługi dla polskiego przemysłu górniczego
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Tomisław Morawski
|image_size=9547
}}
Inż. '''Tomisław Marian Morawski''' (1881–1946)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo

== Nota biograficzna ==
Urodził się 31 lipca 1881 roku w Rudniczysku (powiat Kępno). Zmarł w Tuluzie 17 marca 1946 roku.

W latach 1900–1904 studiował w Akademii Górniczej we Freibergu, gdzie uzyskał dyplom inżyniera górniczego i mierniczego. Podczas studiów odbywał praktyki w kopalniach saskich, następnie pracował jako sztygar w kopalni węgla kamiennego w Westfalii oraz Zeissholz.

W latach 1912–1919 był dyrektorem kopalni węgla brunatnego w Węglińcu. W 1919 roku przeszedł do pracy w Ministerstwie Przemysłu i Handlu w Warszawie, gdzie był kierownikiem Wydziału Spraw Śląskich, później dyrektorem Głównej Dyrekcji Państwowych Zakładów Górniczych i Hutniczych.

W latach 1922–1924 był wiceprezesem Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach, następnie generalnym dyrektorem Spółki Akcyjnej „Lignoza” w Katowicach (1924–1931). Pełnił ponadto funkcje: wiceprezesa Unii Polskiego Przemysłu Górniczo-Hutniczego, wiceprezesa Komitetu Wykonawczego Polskiej Konwencji Węglowej, był członkiem zarządu Izby Przemysłowo-Handlowej w Katowicach, prezesem rad nadzorczych i technicznych spółek węglowych.
W latach 1931-1939 pełnił funkcję dyrektora generalnego Rybnickiego Gwarectwa Węglowego.

W 1937 roku otrzymał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej w Krakowie za wybitne zasługi dla polskiego przemysłu górniczego.

We wrześniu 1939 roku wyjechał do Francji, gdzie zamieszkał w Tuluzie i pracował w tamtejszym Czerwonym Krzyżu.

Opracował, wraz z prezesem Wyższego Urzędu Górniczego Zygmuntem Malawskim, "Niemiecko-polski popularny słownik górniczy".

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* 75 lat Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 1994. [Rozdz.] Doktorzy honoris causa, s. [2], [foto]
* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 96
* Polski Słownik Biograficzny. T. 21/4, z. 91 : Molicki Antoni - Morsztyn Władysław. Wrocław [etc.] 1976, s. 752

==== Artykuły ====
* Nadanie doktoratów honorowych przez Wydział Górniczy Akademii Górniczej w Krakowie. ''Przegląd Górniczo-Hutniczy'' 1938, T. 30, nr 1 s. 1-10, [foto]
* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

{{DEFAULTSORT:Morawski, Tomisław Marian}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]