Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Plik:Barbara Dziurdzia.jpg

2025-06-13T14:50:58Z

HieronimSienski:

Barbara Dziurdzia

fot. archiwum Barbary Dziurdzia

Barbara Dziurdzia

2025-06-13T14:38:24Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Dziurdzia
|given-name=Barbara
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=3 grudnia 1953
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa, ceramiczne ogniwa paliwowe, montaż elektroniczny
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr inż. '''Barbara Dziurdzia''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa, ceramiczne ogniwa paliwowe, montaż elektroniczny

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 3 grudnia 1953 roku w Krakowie.

W 1977 roku ukończyła Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Mikroelektroniki Hybrydowej i Rezystorów w Krakowie.

W 1998 roku w Katedrze Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH na podstawie pracy "Optymalizacja technologii wykonania grubowarstwowych filtrów mikrofalowych w paśmie do 14 GHZ", której promotorem był profesor Stanisław Nowak, uzyskała stopień doktora.

W 1999 roku rozpoczęła pracę adiunkta w Katedrze Elektroniki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH.

Obecnie pracuje w Instytucie Elektroniki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji

Autorka i współautorka około 120 publikacji i 9 patentów (w tym 6 międzynarodowych dotyczących wysokotemperaturowych ceramicznych ogniw paliwowych).

Jest członkiem Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Technik Mikroelektronicznych IMAPS-Poland Chapter i przez wiele lat był a skarbnikiem.

Podczas międzynarodowych Targów Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG, które miały miejsce w dniach 25-26 czerwca 2015 roku w Centrum Kongresowym ICE w Krakowie, otrzymała wspólnie z dr. inż. Zbigniewem Magońskim złoty medal za rozwiązanie „Bateria Ogniw Paliwowych”. Na 114 Międzynarodowych Targach Wynalazczości concours L'epine 2015 w Paryżu wynalazek "Bateria Ogniw Paliwowych " opracowany wspólnie z dr. Zbigniewem Margońskim został nagrodzony Złotym Medalem.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złoty Medal na Międzynarodowych Targach Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG w Krakowie, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziurdzia-barbara-003464

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 156
* [Skład Osobowy AGH … 2003]. Kraków 1983, s. 50, 232
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 179
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 191
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78

==== Inne ====

* Medale dla naukowców z AGH - Edukacja [online] [przeglądany 4.12.2024]. Dostępny w: http://laboratoria.net/edukacja/23850.html

{{DEFAULTSORT: Dziurdzia, Barbara}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 13.06.2025'''''

Montaż elektroniczny

2025-06-13T14:28:37Z

HieronimSienski: Utworzono nową stronę "{{Dyscyplina}}"

Barbara Dziurdzia

2025-06-13T14:28:14Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Dziurdzia
|given-name=Barbara
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=3 grudnia 1953
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa, ceramiczne ogniwa paliwowe, montaż elektroniczny
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr inż. '''Barbara Dziurdzia''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 3 grudnia 1953 roku w Krakowie.

W 1977 roku ukończyła Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Mikroelektroniki Hybrydowej i Rezystorów w Krakowie.

W 1998 roku w Katedrze Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH na podstawie pracy "Optymalizacja technologii wykonania grubowarstwowych filtrów mikrofalowych w paśmie do 14 GHZ", której promotorem był profesor Stanisław Nowak, uzyskała stopień doktora.

W 1999 roku rozpoczęła pracę adiunkta w Katedrze Elektroniki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH.

Obecnie pracuje w Instytucie Elektroniki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji

Autorka około 130 publikacji.

Jest członkiem Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Technik Mikroelektronicznych IMAPS-Poland Chapter.

Podczas międzynarodowych Targów Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG, które miały miejsce w dniach 25-26 czerwca 2015 roku w Centrum Kongresowym ICE w Krakowie, otrzymała wspólnie z dr. inż. Zbigniewem Magońskim złoty medal za rozwiązanie „Bateria Ogniw Paliwowych”.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złoty Medal na międzynarodowych Targach Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG w Krakowie

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziurdzia-barbara-003464

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 156
* [Skład Osobowy AGH … 2003]. Kraków 1983, s. 50, 232
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 179
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 191
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78

==== Inne ====

* Medale dla naukowców z AGH - Edukacja [online] [przeglądany 4.12.2024]. Dostępny w: http://laboratoria.net/edukacja/23850.html

{{DEFAULTSORT: Dziurdzia, Barbara}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 5.12.2024'''''

Barbara Dziurdzia

2025-06-13T14:27:09Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Dziurdzia
|given-name=Barbara
|honorific-prefix=Dr inż.
|birth_date=3 grudnia 1953
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa, ceramiczne ogniwa paliwowe
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr inż. '''Barbara Dziurdzia''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, technika mikrofalowa, technologia grubowarstwowa

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 3 grudnia 1953 roku w Krakowie.

W 1977 roku ukończyła Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczęła pracę w Ośrodku Badawczo-Rozwojowym Mikroelektroniki Hybrydowej i Rezystorów w Krakowie.

W 1998 roku w Katedrze Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH na podstawie pracy "Optymalizacja technologii wykonania grubowarstwowych filtrów mikrofalowych w paśmie do 14 GHZ", której promotorem był profesor Stanisław Nowak, uzyskała stopień doktora.

W 1999 roku rozpoczęła pracę adiunkta w Katedrze Elektroniki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH.

Obecnie pracuje w Instytucie Elektroniki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji

Autorka około 130 publikacji.

Jest członkiem Sekcji Polskiej Międzynarodowego Stowarzyszenia Technik Mikroelektronicznych IMAPS-Poland Chapter.

Podczas międzynarodowych Targów Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG, które miały miejsce w dniach 25-26 czerwca 2015 roku w Centrum Kongresowym ICE w Krakowie, otrzymała wspólnie z dr. inż. Zbigniewem Magońskim złoty medal za rozwiązanie „Bateria Ogniw Paliwowych”.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złoty Medal na międzynarodowych Targach Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG w Krakowie

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziurdzia-barbara-003464

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 156
* [Skład Osobowy AGH … 2003]. Kraków 1983, s. 50, 232
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 179
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 191
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78

==== Inne ====

* Medale dla naukowców z AGH - Edukacja [online] [przeglądany 4.12.2024]. Dostępny w: http://laboratoria.net/edukacja/23850.html

{{DEFAULTSORT: Dziurdzia, Barbara}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 5.12.2024'''''

Artur Władysław Bęben

2025-06-13T12:43:00Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Bęben
|given-name=Artur Władysław
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab. inż.
|image=Artur_Beben.jpg
|birth_date=1 stycznia 1930
|birth_place=Turaszówka
|death_date=25 czerwca 2017
|death_place=Kraków
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny dla górnictwa odkrywkowego, maszyny wiertnicze
|function=Prorektor AGH (1981–1984)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
|name=Artur Władysław Bęben
|image_size=8597
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor
|Jednostka=AGH
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1975
|Rok_do=1978
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1987
|Rok_do=1990
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. zw. dr hab. inż. '''Artur Władysław Bęben''' (1930–2017)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny dla górnictwa odkrywkowego, maszyny wiertnicze

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1930 roku w Turaszówce (obecnie Krosno). Zmarł 25 czerwca 2017 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Absolwent AGH (1955), dr nauk technicznych (1963), dr hab. (1966), prof. nadzw. (1973), prof. zw. (1989).

W 1953 roku rozpoczął pracę jako starszy asystent w Zakładzie Maszyn do Urabiania i Ładowania Katedry Maszyn i Urządzeń Górniczych [[Wydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH.

W latach 1965-1994 kierownik Zakładu Maszyn Odkrywkowych, 1972-1981 kierownik Studium Doktoranckiego, prodziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych w latach 1975–1981, jego dziekan w latach 1987–1990.

Prorektor ds. nauczania w latach 1981–1984.

W 2000 roku przeszedł na emeryturę.

W latach 2009-2016 redaktor naczelny czasopisma "Vivat Akademia".

Autor lub współautor ponad 300 publikacji, ok. 10 książek, 7 skryptów, 20 patentów, licznych ekspertyz, promotor 14 prac doktorskich.

Członek Komitetu Górnictwa PAN, Państwowej Rady Górnictwa przy URM (1980–1991), rad naukowych Ministerstwa Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (1986–1991), Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie (1986–1991).

Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Wychowanków AGH.

Profesor Honorowy AGH 2009 ("za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne w dyscyplinie projektowania, budowy i eksploatacji maszyn górniczych oraz działalność dydaktyczną, organizacyjną i społeczną na rzecz AGH, nauki i kultury polskiej jak również współpracę z przemysłem i organizacjami naukowymi w Polsce i za granicą").

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Odznaka honorowa "Zasłużony dla Kultury Polskiej", Złota Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Złota Odznaka "Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych", liczne Nagrody MNiSzW, Rektora AGH oraz odznaczenia regionalne, stowarzyszeniowe, związkowe, wojskowe i honorowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/beben-artur-002493

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Bęben A.: Nie tylko z przymrużeniem oka : wspomnienia i anegdoty uczelniane przez życie pisane. Kraków 2010, s. 6, [foto]
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 50-51, [foto]
* [Skład osobowy AGH ... 1953/54]. Kraków 1954, s. 162
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 22-23, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A-G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa [ca 1998], s. 100, [foto]

==== Artykuły ====

* Betlej B.: Utwór pochwalny poetki Bronisławy Betlej z okazji nadania profesorowi Arturowi Bębnowi godności profesora Honorowego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. ''Vivat Akademia : AGH'' 2010, nr 5, s. 52, [foto]
* Bęben A.: W cztery oczy o AGH : z prof. Arturem Bębnem, 80-letnim wykładowcą, o górniczych tradycjach i piwie na 90-lecie AGH, rozmawia A. Modzelewska. ''Polska Gazeta Krakowska '' 2009, nr 249 (23 X 2009), [dod.] ''kraków piątek wieczorem'', s. 2, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 148 (28 VI 2017), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 150 (30 VI 2017), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 151 (1-2 VII 2017), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 152 (3 VII 2017), s. A9 [nekr.]
* ''Gazeta Krakowska'' 2017, nr 153 (4 VII 2017), s. 15 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017, nr 150 (30 VI 2017), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 13 [nekr.]
* Engel Z.: Półwiecze działalności naukowo-dydaktycznej Profesora Artura Bębena. ''Mechanika'' [wyd. AGH] 2003, T. 22, z. 1, s. 9-12, [foto]
* Godność profesora honorowego AGH dla prof. Artura Bębna, 12 maja 2010. ''Vivat Akademia : AGH'' 2010, nr 4, s. 15, [foto]
* Hansel J.: Profesor Artur Bęben profesorem honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2010, nr 29, s. 14-16, 17, [foto]
* Kozioł W.: Wspomnienie o profesorze Arturze Bębnie. ''Kruszywa : produkcja - transport - zastosowanie'' 2017, nr 4, s. 10
* Kozioł W.: Wspomnienie o Profesorze Arturze Bębnie. ''Vivat Akademia : AGH'' 2017, nr 17, s. 4-5
* Olejarz J.: Na 50 lecie pracy naukowej profesora Artura Bębna. ''Cement Wapno Beton'' 2003, nr 6 , s. 340-342, [foto]
* Profesor Artur Bęben - zasłużył się Krosnu. ''Vivat Akademia : AGH'' 2012, nr 9, s. 2, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 23.09.2009], s. 2, 13-14, 38
* Stachnik P.: Wychowanek trzech księży : sylwetka : profesor Artur Bęben, specjalista od maszyn wiertniczych, od 60 lat związany z Akademią Górniczo-Hutniczą. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 23, s. 32-33, [foto]
* Stachnik P., Bęben A.: Wychowanek trzech księży : sylwetka : prof. Artur Bęben, specjalista od maszyn wiertniczych, od 60 lat związany z Akademią Górniczo-Hutniczą. ''Dziennik Polski'' 2009, nr 179 (1-2 VIII 2009), s. D11, [foto] (Dziennik Seniora)
* Sulima Z.: W podziękowaniu Panu Profesorowi Arturowi Bębnowi. ''Vivat Akademia : AGH'' 2017, nr 16, s. 3, [foto]
* Szafran S.: Górnicza lampa pamięci : wspomnienie profesora Artura Bębna. ''Vivat Akademia : AGH'' 2018, nr 18, s. 60-63, [foto]

==== Inne ====

* Wieczór ... - Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Krośnieńskiej : Wieczór wspomnień o śp. Profesorze Arturze Bębnie [online] [przeglądany 9.06.2021]. Dostępny w: http://www.smzk.org/index.php?option=com_content&view=article&id=709:wieczor-wspomnien-beben&catid=65:oddzial-krakow&Itemid=105

{{DEFAULTSORT:Bęben, Artur Władysław}}
[[Category:Biogramy]]

Artur Władysław Bęben

2025-06-13T12:42:30Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Bęben
|given-name=Artur Władysław
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab. inż.
|image=Artur_Beben.jpg
|birth_date=1 stycznia 1930
|birth_place=Turaszówka
|death_date=25 czerwca 2017
|death_place=Kraków
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny dla górnictwa odkrywkowego, maszyny wiertnicze
|function=Prorektor AGH (1981–1984)
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
|name=Artur Władysław Bęben
|image_size=8597
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor
|Jednostka=AGH
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1975
|Rok_do=1978
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1987
|Rok_do=1990
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. zw. dr hab. inż. '''Artur Władysław Bęben''' (1930–2017)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny dla górnictwa odkrywkowego, maszyny wiertnicze

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 stycznia 1930 roku w Turaszówce (obecnie Krosno). Zmarł 25 czerwca 2017 roku w Krakowie. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

Absolwent AGH (1955), dr nauk technicznych (1963), dr hab. (1966), prof. nadzw. (1973), prof. zw. (1989).

W 1953 roku rozpoczął pracę jako starszy asystent w Zakładzie Maszyn do Urabiania i Ładowania Katedry Maszyn i Urządzeń Górniczych [[Wydział Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Mechanizacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH.

W latach 1965-1994 kierownik Zakładu Maszyn Odkrywkowych, 1972-1981 kierownik Studium Doktoranckiego, prodziekan Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych w latach 1975–1981, jego dziekan w latach 1987–1990.

Prorektor ds. nauczania w latach 1981–1984.

W 2000 roku przeszedł na emeryturę.

W latach 2009-2016 redaktor naczelny czasopisma "Vivat Akademia".

Autor lub współautor ponad 300 publikacji, ok. 10 książek, 7 skryptów, 20 patentów, licznych ekspertyz, promotor 14 prac doktorskich.

Członek Komitetu Górnictwa PAN, Państwowej Rady Górnictwa przy URM (1980–1991), rad naukowych Ministerstwa Budownictwa, Gospodarki Przestrzennej i Komunalnej (1986–1991), Instytutu Mechanizacji Budownictwa i Górnictwa Skalnego w Warszawie (1986–1991).

Aktywnie działał w Stowarzyszeniu Wychowanków AGH.

Profesor Honorowy AGH 2009 ("za wybitne osiągnięcia naukowo-techniczne w dyscyplinie projektowania, budowy i eksploatacji maszyn górniczych oraz działalność dydaktyczną, organizacyjną i społeczną na rzecz AGH, nauki i kultury polskiej jak również współpracę z przemysłem i organizacjami naukowymi w Polsce i za granicą").

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony Nauczyciel Polskiej Rzeczypospolitej Ludowej”, Odznaka honorowa "Zasłużony dla Kultury Polskiej", Złota Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Złota Odznaka "Zasłużony dla Budownictwa i Przemysłu Materiałów Budowlanych", liczne Nagrody MNiSzW, Rektora AGH oraz odznaczenia regionalne, stowarzyszeniowe, związkowe, wojskowe i honorowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/beben-artur-002493

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Bęben A.: Nie tylko z przymrużeniem oka : wspomnienia i anegdoty uczelniane przez życie pisane. Kraków 2010, s. 6, [foto]
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 50-51, [foto]
* [Skład osobowy AGH ... 1953/54]. Kraków 1954, s. 162
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 22-23, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A-G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa [ca 1998], s. 100, [foto]

==== Artykuły ====

* Betlej B.: Utwór pochwalny poetki Bronisławy Betlej z okazji nadania profesorowi Arturowi Bębnowi godności profesora Honorowego Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. ''Vivat Akademia : AGH'' 2010, nr 5, s. 52, [foto]
* Bęben A.: W cztery oczy o AGH : z prof. Arturem Bębnem, 80-letnim wykładowcą, o górniczych tradycjach i piwie na 90-lecie AGH, rozmawia A. Modzelewska. ''Polska Gazeta Krakowska '' 2009, nr 249 (23 X 2009), [dod.] ''kraków piątek wieczorem'', s. 2, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 148 (28 VI 2017), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 150 (30 VI 2017), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 151 (1-2 VII 2017), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 152 (3 VII 2017), s. A9 [nekr.]
* ''Gazeta Krakowska'' 2017, nr 153 (4 VII 2017), s. 15 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017, nr 150 (30 VI 2017), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 13 [nekr.]
* Engel Z.: Półwiecze działalności naukowo-dydaktycznej Profesora Artura Bębena. ''Mechanika'' [wyd. AGH] 2003, T. 22, z. 1, s. 9-12, [foto]
* Godność profesora honorowego AGH dla prof. Artura Bębna, 12 maja 2010. ''Vivat Akademia : AGH'' 2010, nr 4, s. 15, [foto]
* Hansel J.: Profesor Artur Bęben profesorem honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2010, nr 29, s. 14-16, 17, [foto]
* Kozioł W.: Wspomnienie o profesorze Arturze Bębnie. ''Kruszywa : produkcja - transport - zastosowanie'' 2017, nr 4, s. 10
* Kozioł W.: Wspomnienie o Profesorze Arturze Bębnie. ''Vivat Akademia : AGH'' 2017, nr 17, s. 4-5
* Olejarz J.: Na 50 lecie pracy naukowej profesora Artura Bębna. ''Cement Wapno Beton'' 2003, nr 6 , s. 340-342, [foto]
* Profesor Artur Bęben - zasłużył się Krosnu. ''Vivat Akademia : AGH'' 2012, nr 9, s. 2, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 23.09.2009], s. 2, 13-14, 38
* Stachnik P.: Wychowanek trzech księży : sylwetka : profesor Artur Bęben, specjalista od maszyn wiertniczych, od 60 lat związany z Akademią Górniczo-Hutniczą. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 23, s. 32-33, [foto]
* Stachnik P., Bęben A.: Wychowanek trzech księży : sylwetka : prof. Artur Bęben, specjalista od maszyn wiertniczych, od 60 lat związany z Akademią Górniczo-Hutniczą. ''Dziennik Polski'' 2009, nr 179 (1-2 VIII 2009), s. D11, [foto] (Dziennik Seniora)
* Sulima Z.: W podziękowaniu Panu Profesorowi Arturowi Bębnowi. ''Vivat Akademia : AGH'' 2017, nr 16, s. 3, [foto]
* Szafran S.: Górnicza lampa pamięci : wspomnienie profesora Artura Bębna. ''Vivat Akademia : AGH'' 2018, nr 18, s. 60-63, [foto]

==== Inne ====

* Wieczór ... - Stowarzyszenie Miłośników Ziemi Krośnieńskiej : Wieczór wspomnień o śp. Profesorze Arturze Bębnie [online] [przeglądany 9.06.2021]. Dostępny w: http://www.smzk.org/index.php?option=com_content&view=article&id=709:wieczor-wspomnien-beben&catid=65:oddzial-krakow&Itemid=105

{{DEFAULTSORT:Bęben, Artur Władysław}}
[[Category:Biogramy]]

Krzysztof Boryczko

2025-06-12T11:30:20Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Boryczko
|given-name=Krzysztof
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Krzysztof Boryczko.jpg
|birth_date=25 lutego 1966
|birth_place=Myślenice
|fields=Informatyka
|function=Dziekan Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2016-2020), Prodziekan ds. Nauki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2020-2024))
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2020
|Rok_do=2024
}}
Prof. dr hab. inż. '''Krzysztof Boryczko''' (1966-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 lutego 1966 roku w Myślenicach.

W 1990 roku ukończył Wydział Mechaniczny ze specjalizacją Konstrukcja pojazdów samochodowych Politechniki Krakowskiej i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera mechaniki.

Jest również absolwentem AGH. W 1992 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki, specjalizując się w Systemach komputerowych i uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera informatyki.

Od początku pracy zawodowej związany z [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziałem Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.
W okresie 1 października 1991 - 30 czerwca 1992 pracował jako stażysta w Katedrze Informatyki, następnie od 1 października 1992 do - 14 lutego 1996 był asystentem w Katedrze Informatyki, a od 15 lutego 1996 do 30 września 2004 adiunkt w Katedrze Informatyki (25 lutego 1998 roku nastąpiła zmiana nazwy na Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki).

Na mocy uchwały Senatu AGH 28 marca 2012 roku następuje przekształcenie Wydziału na dwie jednostki: Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej oraz Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od tego momentu związany z [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziałem Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]].

30 listopad 1995 roku na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH uzyskał stopień naukowy doktora.

27 październik 2003 roku w Katedrze Informatyki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki uzyskał stopień doktora habilitowanego.
Od 1 października 2004 roku pracuje jako profesor nadzwyczajny.

26 stycznia 2016 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych

W latach 2016-2020 był Dziekanem Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od 2020 roku jest Prodziekanem ds. Nauki.

Autor ponad 60 publikacji, w tym dwóch książek.

Wypromował 7 doktorów, 37 magistrów i 88 inżynierów.

Członek Komitetu N519 Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w latach 2008-2010, Ekspert Panelu ST7 NCN.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/boryczko-krzysztof-001251

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

==== Inne ====

* Informacje od prof. dr. hab. inż. Krzysztofa Boryczko
* Władze Wydziału [online] [przeglądany 23.09.2021]. Dostępny w: https://iet.agh.edu.pl/wladze-wydzialu/

'''''stan na dzień 17.10.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Boryczko, Krzysztof}}
[[Category:Biogramy]]

Krzysztof Boryczko

2025-06-12T11:30:04Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Boryczko
|given-name=Krzysztof
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Krzysztof Boryczko.jpg
|birth_date=25 lutego 1966
|birth_place=Myślenice
|fields=Informatyka
|function=Dziekan Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2016-2020), Prodziekan ds. Nauki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2020-2024))
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2020
|Rok_do=2024
}}
Prof. dr hab. inż. '''Krzysztof Boryczko''' (1966-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 lutego 1966 roku w Myślenicach.

W 1990 roku ukończył Wydział Mechaniczny ze specjalizacją Konstrukcja pojazdów samochodowych Politechniki Krakowskiej i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera mechaniki.

Jest również absolwentem AGH. W 1992 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki, specjalizując się w Systemach komputerowych i uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera informatyki.

Od początku pracy zawodowej związany z [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziałem Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.
W okresie 1 października 1991 - 30 czerwca 1992 pracował jako stażysta w Katedrze Informatyki, następnie od 1 października 1992 do - 14 lutego 1996 był asystentem w Katedrze Informatyki, a od 15 lutego 1996 do 30 września 2004 adiunkt w Katedrze Informatyki (25 lutego 1998 roku nastąpiła zmiana nazwy na Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki).

Na mocy uchwały Senatu AGH 28 marca 2012 roku następuje przekształcenie Wydziału na dwie jednostki: Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej oraz Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od tego momentu związany z [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziałem Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]].

30 listopad 1995 roku na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH uzyskał stopień naukowy doktora.

27 październik 2003 roku w Katedrze Informatyki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki uzyskał stopień doktora habilitowanego.
Od 1 października 2004 roku pracuje jako profesor nadzwyczajny.

26 stycznia 2016 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych

W latach 2016-2020 był Dziekanem Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od 2020 roku jest Prodziekanem ds. Nauki.

Autor ponad 60 publikacji, w tym dwóch książek.

Wypromował 7 doktorów, 37 magistrów i 88 inżynierów.

Członek Komitetu N519 Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w latach 2008-2010, Ekspert Panelu ST7 NCN.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/boryczko-krzysztof-001251

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

==== Inne ====

* Informacje od prof. dr. hab. inż. Krzysztofa Boryczko
* Władze Wydziału [online] [przeglądany 23.09.2021]. Dostępny w: https://iet.agh.edu.pl/wladze-wydzialu/

'''''stan na dzień 17.10.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Boryczko, Krzysztof}}
[[Category:Biogramy]]

Krzysztof Boryczko

2025-06-12T11:28:17Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Boryczko
|given-name=Krzysztof
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Krzysztof Boryczko.jpg
|birth_date=25 lutego 1966
|birth_place=Myślenice
|fields=Informatyka
|function=Dziekan Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2016-2020), Prodziekan ds. Nauki Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji (2020-2024))
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan ds. Nauki
|Jednostka=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|Rok_od=2020
|Rok_do=2024
}}
Prof. dr hab. inż. '''Krzysztof Boryczko''' (1966-)

Dyscyplina/specjalności: informatyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 25 lutego 1966 roku w Myślenicach.

W 1990 roku ukończył Wydział Mechaniczny ze specjalizacją Konstrukcja pojazdów samochodowych Politechniki Krakowskiej i uzyskał tytuł zawodowy magistra inżyniera mechaniki.

Jest również absolwentem AGH. W 1992 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki, specjalizując się w Systemach komputerowych i uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera informatyki.

Od początku pracy zawodowej związany z [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziałem Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.
W okresie 1 października 1991 - 30 czerwca 1992 pracował jako stażysta w Katedrze Informatyki, następnie od 1 października 1992 do - 14 lutego 1996 był asystentem w Katedrze Informatyki, a od 15 lutego 1996 do 30 września 2004 adiunkt w Katedrze Informatyki (25 lutego 1998 roku nastąpiła zmiana nazwy na Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki).

Na mocy uchwały Senatu AGH 28 marca 2012 roku następuje przekształcenie Wydziału na dwie jednostki: Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej oraz Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od tego momentu związany z [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziałem Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]].

30 listopad 1995 roku na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH uzyskał stopień naukowy doktora.

27 październik 2003 roku w Katedrze Informatyki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki uzyskał stopień doktora habilitowanego.
Od 1 października 2004 roku pracuje jako profesor nadzwyczajny.

26 stycznia 2016 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych

W latach 2016-2020 był Dziekanem Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji. Od 2020 roku jest Prodziekanem ds. Nauki.

Autor ponad 60 publikacji, w tym dwóch książek.

Wypromował 7 doktorów, 37 magistrów i 88 inżynierów.

Członek Komitetu N519 Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego w latach 2008-2010, Ekspert Panelu ST7 NCN.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/boryczko-krzysztof-001251

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2016-2020. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 106, s. 18-20, [foto]

==== Inne ====

* Informacje od prof. dr. hab. inż. Krzysztofa Boryczko
* Władze Wydziału [online] [przeglądany 23.09.2021]. Dostępny w: https://iet.agh.edu.pl/wladze-wydzialu/

'''''stan na dzień 17.10.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Boryczko, Krzysztof}}
[[Category:Biogramy]]

Czesław Franciszek Peche

2025-06-12T11:26:39Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Peche
|given-name=Czesław Franciszek
|honorific-prefix=Inż.
|image=Czeslaw_Peche.jpg
|birth_date=21 marca 1892
|birth_place=Rudniki
|death_date=28 maja 1942
|death_place=Magdalenka
|fields=ekonomia
|awards=Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta, Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Polonia Restituta
|dhc_year=1935
|dhc_reason=za zasługi dla górnictwa
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Czesław Peche
|image_size=8325
}}
Inż. '''Czesław Franciszek Peche''' (1892–1942)

Dyscyplina/specjalności: ekonomia

== Nota biograficzna ==
Urodził się 21 marca 1982 roku w Rudnikach (pow. wieluński). Rozstrzelany 28 maja 1942 roku w Magdalence, pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W 1912 roku zapisał się na uniwersytet w Kazaniu, ale ze względu na trudności finansowe przeniósł się na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, który, po licznych przerwach, ukończył w 1925 roku. Od 1919 roku zaczął pracować w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (początkowo jako urzędnik, potem referent, kierownik sekretariatu, wreszcie dyrektor).

Czynnie uczestniczył w realizacji polityki państwa wobec karteli naftowego i węglowego (brał udział w rokowaniach, uczestniczył jako mediator w organizacji syndykatu przemysłu naftowego, wystąpił z inicjatywą wydania przez Sejm ustawy, pozwalającej na przymusowe zorganizowanie przemysłu naftowego).

W latach 1931-1938 był dyrektorem Departamentu Górniczo-Hutniczego Ministerstwa Przemysłu i Handlu.

W latach 1934–1937 brał udział w rokowaniach międzynarodowych dotyczących eksportu węgla polskiego. W 1938 roku przeszedł na emeryturę, następnie objął stanowisko prezesa zarządu Zakładów Samochodowych Wspólnoty Interesów S.A.

Był jednym z współzałożycieli, a w latach 1921–1938 redaktorem naczelnym, tygodnika „Przemysł i Handel” (od 1930 roku wydawanego pt. „Polska Gospodarcza”). Brał udział w wydawaniu „The Polish Economist”. Był autorem licznych artykułów.

W 1935 roku uzyskał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej za zasługi dla górnictwa.

We wrześniu 1939 roku ewakuował się na wschód, ale w październiku powrócił do Warszawy. Uczestniczył w działalności konspiracyjnej. Aresztowany w 1942 roku pod zarzutem odniemczania przedsiębiorstw na Górnym Śląsku w latach trzydziestych, został osadzony na Pawiaku i rozstrzelany w Magdalence.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta]], [[Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Polonia Restituta]], Order Korony Belgijskiej III kl.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 96
* Polski Słownik Biograficzny. T. 25/3, z. 106 : Padło Jan - Piątkiewicz Aleksander. Wrocław 1980, s. 535-536
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator. Kraków 1994, s. 24, [foto]

==== Artykuły ====

* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

{{DEFAULTSORT:Peche, Czesław Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Czesław Franciszek Peche

2025-06-12T11:26:21Z

HieronimSienski:

Czesław Franciszek Peche

2025-06-12T11:24:12Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Peche
|given-name=Czesław Franciszek
|honorific-prefix=Inż.
|image=Czeslaw_Peche.jpg
|birth_date=21 marca 1892
|birth_place=Rudniki
|death_date=28 maja 1942
|death_place=Magdalenka
|fields=ekonomia
|awards=Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta, Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Polonia Restituta
|dhc_year=1935
|dhc_reason=za zasługi dla górnictwa
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH
|name=Czesław Peche
|image_size=8325
}}
Inż. '''Czesław Franciszek Peche''' (1892–1942)

Dyrektor Departamentu Górniczo-Hutniczego Ministerstwa Przemysłu i Handlu (1931–1938)

Dyscyplina/specjalności: ekonomia

== Nota biograficzna ==
Urodził się 21 marca 1982 roku w Rudnikach (pow. wieluński). Rozstrzelany 28 maja 1942 roku w Magdalence, pochowany na Cmentarzu Powązkowskim w Warszawie.

W 1912 roku zapisał się na uniwersytet w Kazaniu, ale ze względu na trudności finansowe przeniósł się na Wydział Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, który, po licznych przerwach, ukończył w 1925 roku. Od 1919 roku zaczął pracować w Ministerstwie Przemysłu i Handlu (początkowo jako urzędnik, potem referent, kierownik sekretariatu, wreszcie dyrektor).

Czynnie uczestniczył w realizacji polityki państwa wobec karteli naftowego i węglowego (brał udział w rokowaniach, uczestniczył jako mediator w organizacji syndykatu przemysłu naftowego, wystąpił z inicjatywą wydania przez Sejm ustawy, pozwalającej na przymusowe zorganizowanie przemysłu naftowego). W latach 1934–1937 brał udział w rokowaniach międzynarodowych dotyczących eksportu węgla polskiego. W 1938 roku przeszedł na emeryturę, następnie objął stanowisko prezesa zarządu Zakładów Samochodowych Wspólnoty Interesów S.A.

Był jednym z współzałożycieli, a w latach 1921–1938 redaktorem naczelnym, tygodnika „Przemysł i Handel” (od 1930 roku wydawanego pt. „Polska Gospodarcza”). Brał udział w wydawaniu „The Polish Economist”. Był autorem licznych artykułów.

W 1935 roku uzyskał tytuł doktora honoris causa Akademii Górniczej za zasługi dla górnictwa.

We wrześniu 1939 roku ewakuował się na wschód, ale w październiku powrócił do Warszawy. Uczestniczył w działalności konspiracyjnej. Aresztowany w 1942 roku pod zarzutem odniemczania przedsiębiorstw na Górnym Śląsku w latach trzydziestych, został osadzony na Pawiaku i rozstrzelany w Magdalence.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Kawaler Krzyża Komandorskiego Orderu Polonia Restituta]], [[Kawaler Krzyża Oficerskiego Orderu Polonia Restituta]], Order Korony Belgijskiej III kl.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Materiały Informacyjne [nr 4]. Komisja Propagandowa Komitetu Obchodu 50-lecia AGH. Kraków 1969, s. 96
* Polski Słownik Biograficzny. T. 25/3, z. 106 : Padło Jan - Piątkiewicz Aleksander. Wrocław 1980, s. 535-536
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : informator. Kraków 1994, s. 24, [foto]

==== Artykuły ====

* Wykaz osób, które otrzymały Doktoraty Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 18

{{DEFAULTSORT:Peche, Czesław Franciszek}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska

2025-06-12T10:53:03Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Ceglarska-Stefańska
|given-name=Grażyna Maria
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=
|birth_date=17 listopada 1941
|birth_place=Kraków
|fields=nauki chemiczne, technologia chemiczna, geologia, mineralogia, petrografia, geochemia, adsorpcja, chemia górnicza, fizykochemia sorbentów, fizykochemia węgli
|function=Prodziekan Wydziału Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów (1993-1995) i Wydziału Paliw i Energii (1995-1996)
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Paliw i Energii
|Rok_od=1995
|Rok_do=1996
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów
|Rok_od=1993
|Rok_do=1995
}}
Prof. dr hab. '''Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska''' (1941-)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, technologia chemiczna, geologia, mineralogia, petrografia, geochemia, adsorpcja, chemia górnicza, fizykochemia sorbentów, fizykochemia węgli

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 17 listopada 1941 roku w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1965 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Chemii Górniczej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Rozszerzalność węgli kamiennych o różnym stopniu metamorfizmu pod wpływem sorpcji metanu przy wysokich ciśnieniach", której promotorem był profesor Andrzej Czapliński, uzyskała stopień doktora.

W 1991 roku na podstawie rozprawy "Współzależność procesów sorpcyjnych i dylatometrycznych zachodzących w układach: węgle kamienne - para wodna, dwutlenek węgla, metan" uzyskała stopień doktora habilitowanego.

Od 1992 roku była kierownikiem Pracowni Fizykochemii Węgla.

W latach 1993-1995 była prodziekanem ds. Studenckich Wydziału Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów, a w latach 1995-1996 Wydziału Paliw i Energii.

Od 2001 roku była kierownikiem Zakładu Chemii Górniczej.

W 2005 roku otrzymała tytuł profesora.

W latach 1992-1993 była członkiem Komitetu Redakcyjnego Zeszytów Naukowych AGH serii "Chemia", a od 2003 roku członkiem Komitetu Redakcyjnego Działu "Górnictwa, Geologii, Geodezji i Ochrony Środowiska".

Członek Polskiego Towarzystwa Chemicznego, a w latach 2002-2003 członek Uczelnianego Kolegium Elektorów. Honorowy recenzent Czech Science Foundation.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda im. prof. H. Czeczotta, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ceglarska-stefanska-grazyna-003191

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 25 lat Wydziału Paliw i Energii 1974-1999. Red. G. Ceglarska-Stefańska, J.F. Janik. Kraków [1999?], s. 7, 8, 20
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 48

==== Inne ====

* Nowi profesorowie | Dziennik Polski [online] [przeglądany 6.05.2023]. Dostępny w: https://dziennikpolski24.pl/nowi-profesorowie/ar/1485558

{{DEFAULTSORT: Ceglarska-Stefańska, Grażyna Maria}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.05.2023'''''

Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska

2025-06-12T10:52:40Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Ceglarska-Stefańska
|given-name=Grażyna Maria
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|birth_date=17 listopada 1941
|birth_place=Kraków
|fields=nauki chemiczne, technologia chemiczna, geologia, mineralogia, petrografia, geochemia, adsorpcja, chemia górnicza, fizykochemia sorbentów, fizykochemia węgli
|function=Prodziekan Wydziału Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów (1993-1995) i Wydziału Paliw i Energii (1995-1996)
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Paliw i Energii
|Rok_od=1995
|Rok_do=1996
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów
|Rok_od=1993
|Rok_do=1995
}}
Prof. dr hab. '''Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska''' (1941-)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, technologia chemiczna, geologia, mineralogia, petrografia, geochemia, adsorpcja, chemia górnicza, fizykochemia sorbentów, fizykochemia węgli

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 17 listopada 1941 roku w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W 1965 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie i Katedrze Chemii Górniczej [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Rozszerzalność węgli kamiennych o różnym stopniu metamorfizmu pod wpływem sorpcji metanu przy wysokich ciśnieniach", której promotorem był profesor Andrzej Czapliński, uzyskała stopień doktora.

W 1991 roku na podstawie rozprawy "Współzależność procesów sorpcyjnych i dylatometrycznych zachodzących w układach: węgle kamienne - para wodna, dwutlenek węgla, metan" uzyskała stopień doktora habilitowanego.

Od 1992 roku była kierownikiem Pracowni Fizykochemii Węgla.

W latach 1993-1995 była prodziekanem ds. Studenckich Wydziału Energochemii Węgla i Fizykochemii Sorbentów, a w latach 1995-1996 Wydziału Paliw i Energii.

Od 2001 roku była kierownikiem Zakładu Chemii Górniczej.

W 2005 roku otrzymała tytuł profesora.

W latach 1992-1993 była członkiem Komitetu Redakcyjnego Zeszytów Naukowych AGH serii "Chemia", a od 2003 roku członkiem Komitetu Redakcyjnego Działu "Górnictwa, Geologii, Geodezji i Ochrony Środowiska".

Członek Polskiego Towarzystwa Chemicznego, a w latach 2002-2003 członek Uczelnianego Kolegium Elektorów. Honorowy recenzent Czech Science Foundation.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda im. prof. H. Czeczotta, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ceglarska-stefanska-grazyna-003191

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 25 lat Wydziału Paliw i Energii 1974-1999. Red. G. Ceglarska-Stefańska, J.F. Janik. Kraków [1999?], s. 7, 8, 20
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 29
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 48

==== Inne ====

* Nowi profesorowie | Dziennik Polski [online] [przeglądany 6.05.2023]. Dostępny w: https://dziennikpolski24.pl/nowi-profesorowie/ar/1485558

{{DEFAULTSORT: Ceglarska-Stefańska, Grażyna Maria}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 6.05.2023'''''

Grażyna Maria Ceglarska-Stefańska

2025-06-12T10:52:19Z

HieronimSienski:

Plik:Władysław Gąsiorowski.jpg

2025-06-12T10:38:52Z

HieronimSienski:

Władysław Gąsiorowski

Fot. archiwum Jerzego A. Gąsiorowskiego - bratanka

Władysław Gąsiorowski

2025-06-12T07:39:16Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Gąsiorowski
|given-name=Władysław
|honorific-prefix=Dr hab, prof. AG
|birth_date=26 sierpnia 1890
|birth_place=Rzeszów
|death_date=6 lipca 1919
|death_place=Kraków
|fields=geometria wykreślna, matematyka
}}
Dr hab, prof. AG '''Władysław Gąsiorowski''' (1890–1919)

Dyscyplina/specjalności: geometria wykreślna, matematyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 sierpnia 1890 roku w Rzeszowie. Zmarł 6 lipca 1919 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

W latach 1908–1912 studiował matematykę i fizykę na UJ. Studia uzupełniające odbył w Greifswald i w Giessen, w 1913 roku uzyskał stopień doktora fizyki. W marcu 1915 roku mianowany asystentem przy Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki w Akwizgranie, w grudniu 1916 roku habilitował się tam na docenta matematyki i geometrii wykreślnej.

W 1917 roku powrócił do Krakowa. Po wojnie mianowany profesorem nadzwyczajnym Akademii Górniczej - 1 maja 1919 roku. Brał udział w pracach nad uruchomieniem Akademii. Z powodu lat spędzonych w Niemczech, gdzie cierpiał głód, zapadł na gruźlicę. Zmarł przed podjęciem wykładów.

Stypendysta Komitet Organizacyjnego AG, był jednym z czterech młodych naukowców, którym umożliwiono wyjazd na studia uzupełniające za granicę, by wzmocnić kadry rodzącej się uczelni.

Autor kilku monografii z zakresu geometrii wykreślnej opublikowanych w języku niemieckim.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Komar S.: Dwaj koledzy. W: Pół wieku wspomnień uczniów Gimnazjum im. B. Nowodworskiego (św. Anny) w Krakowie”. Kraków 1938, s. 129-155
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 47
* Polski Słownik Biograficzny. T. 7/4, z. 34 : Gartenberg Piotr - Gemma Jan. Kraków 1949, s. 356
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1919/20]. Kraków 1919, s. 4
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1920/21]. Kraków 1920, s. 25-26
* Słownik biograficzny matematyków polskich. Red. S. Domoradzki, Z. Pawlikowska-Brożek, D. Węglowska. Tarnobrzeg 2003, s. 61-62
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 113
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 95
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 621 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. nacz. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 73-74 (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

==== Artykuły ====

* Biedrzycka A.: Założenie Akademii : z kart historii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Cz. 2. ''Biuletyn AGH'', 2009, nr 15, s. 18-20
* Bolewski A.: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : z kart historii. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 5-6
* Mianowania w Akademji Górniczej w Krakowie. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 5, s. 122
* S.p. Dr. Władysław Gąsiorowski. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 7, s. 168-169

==== Inne ====

* Informacje i materiały od p. Jerzego A. Gąsiorowskiego - bratanka [29.09.2023]

{{DEFAULTSORT:Gąsiorowski, Władysław }}
[[Category:Biogramy]]

Władysław Gąsiorowski

2025-06-12T07:20:26Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Gąsiorowski
|given-name=Władysław
|honorific-prefix=Dr hab, prof. AG
|birth_date=26 sierpnia 1890
|birth_place=Rzeszów
|death_date=6 lipca 1919
|death_place=Kraków
|fields=geometria wykreślna, matematyka
}}
Dr hab, prof. AG '''Władysław Gąsiorowski''' (1890–1919)

Dyscyplina/specjalności: geometria wykreślna, matematyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 sierpnia 1890 roku w Rzeszowie. Zmarł 6 lipca 1919 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

W latach 1908–1912 studiował matematykę i fizykę na UJ. Studia uzupełniające odbył w Greifswald i w Giessen, w 1913 roku uzyskał stopień doktora fizyki. W marcu 1915 roku mianowany asystentem przy Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki w Akwizgranie, w grudniu 1916 roku habilitował się tam na docenta matematyki i geometrii wykreślnej.

W 1917 roku powrócił do Krakowa. Po wojnie mianowany profesorem nadzwyczajnym Akademii Górniczej - 1 maja 1919 roku. Brał udział w pracach nad uruchomieniem Akademii. Z powodu lat spędzonych w Niemczech, gdzie cierpiał głód, zapadł na gruźlicę. Zmarł przed podjęciem wykładów.

Stypendysta Komitet Organizacyjnego AG, był jednym z czterech młodych naukowców, którym umożliwiono wyjazd na studia uzupełniające za granicę, by wzmocnić kadry rodzącej się uczelni.

Autor kilku monografii z zakresu geometrii wykreślnej opublikowanych w języku niemieckim.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Komar S.: Dwaj koledzy. W: Pół wieku wspomnień uczniów Gimnazjum im. B. Nowodworskiego (św. Anny) w Krakowie”. Kraków 1938, s. 129-155
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 47
* Polski Słownik Biograficzny. T. 7/4, z. 34 : Gartenberg Piotr - Gemma Jan. Kraków 1949, s. 356
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1919/20]. Kraków 1919, s. 4
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1920/21]. Kraków 1920, s. 25-26
* Słownik biograficzny matematyków polskich. Red. S. Domoradzki, Z. Pawlikowska-Brożek, D. Węglowska. Tarnobrzeg 2003, s. 61-62
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 113
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 95
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 621 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. nacz. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 73-74 (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

==== Artykuły ====

* Biedrzycka A.: Założenie Akademii : z kart historii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Cz. 2. ''Biuletyn AGH'', 2009, nr 15, s. 18-20
* Bolewski A.: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : z kart historii. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 5-6
* Mianowania w Akademji Górniczej w Krakowie. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 5, s. 122
* S.p. Dr. Władysław Gąsiorowski. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 7, s. 168-169

==== Inne ====

*

{{DEFAULTSORT:Gąsiorowski, Władysław }}
[[Category:Biogramy]]

Władysław Gąsiorowski

2025-06-12T07:16:17Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Gąsiorowski
|given-name=Władysław
|honorific-prefix=Dr hab, prof. AG
|birth_date=26 sierpnia 1890
|birth_place=Rzeszów
|death_date=6 lipca 1919
|death_place=Kraków
|fields=geometria wykreślna, matematyka
}}
Dr hab, prof. AG '''Władysław Gąsiorowski''' (1890–1919)

Dyscyplina/specjalności: geometria wykreślna, matematyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 sierpnia 1890 roku w Rzeszowie. Zmarł 6 lipca 1919 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim.

W latach 1908–1912 studiował matematykę i fizykę na UJ. Studia uzupełniające odbył w Greifswald i w Giessen, w 1913 roku uzyskał stopień doktora fizyki. W marcu 1915 roku mianowany asystentem przy Katedrze Geometrii Wykreślnej Politechniki w Akwizgranie, w grudniu 1916 roku habilitował się tam na docenta matematyki i geometrii wykreślnej.

W 1917 roku powrócił do Krakowa. Po wojnie mianowany profesorem nadzwyczajnym Akademii Górniczej - 1 maja 1919 roku. Brał udział w pracach nad uruchomieniem Akademii. Z powodu lat spędzonych w Niemczech, gdzie cierpiał głód, zapadł na gruźlicę. Zmarł przed podjęciem wykładów.

Stypendysta Komitet Organizacyjnego AG, był jednym z czterech młodych naukowców, którym umożliwiono wyjazd na studia uzupełniające za granicę, by wzmocnić kadry rodzącej się uczelni.

Autor kilku monografii z zakresu geometrii wykreślnej opublikowanych w języku niemieckim.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Komar S.: Dwaj koledzy. W: Pół wieku wspomnień uczniów Gimnazjum im. B. Nowodworskiego (św. Anny) w Krakowie”. Kraków 1938, s. 129-155
* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 47
* Polski Słownik Biograficzny. T. 7/4, z. 34 : Gartenberg Piotr - Gemma Jan. Kraków 1949, s. 356
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1919/20]. Kraków 1919, s. 4
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej ... 1920/21]. Kraków 1920, s. 25-26
* Słownik biograficzny matematyków polskich. Red. S. Domoradzki, Z. Pawlikowska-Brożek, D. Węglowska. Tarnobrzeg 2003, s. 61-62
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 113
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 95
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 621 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)
* Życiorysy profesorów i asystentów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (1919-1964). Red. nacz. M. Odlanicki-Poczobutt. Kraków 1965, s. 73-74 (Zeszyty Naukowe / Akademia Górniczo-Hutnicza w Krakowie ; nr 41, z. spec. 4)

==== Artykuły ====

* Biedrzycka A.: Założenie Akademii : z kart historii Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie. Cz. 2. ''Biuletyn AGH'', 2009, nr 15, s. 18-20
* Bolewski A.: Mobilizacja sił naukowych i organizacyjnych przy powstawaniu oraz inauguracji Akademii Górniczej w Krakowie : z kart historii. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1994, nr 5, s. 5-6
* Mianowania w Akademji Górniczej w Krakowie. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 5, s. 122
* S.p. Dr. Władysław Gąsiorowski. ''Czasopismo Górniczo-Hutnicze'' 1919, Z. 7, s. 168-169

{{DEFAULTSORT:Gąsiorowski, Władysław }}
[[Category:Biogramy]]

Plik:Wacław K. Oleksy.jpg

2025-06-11T09:09:03Z

HieronimSienski:

Wacław K. Oleksy

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 257, [foto]

Plik:Stanisław R. Zawada.jpg

2025-06-11T09:08:21Z

HieronimSienski:

Stanisław R. Zawada

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 412, [foto]

Plik:Ryszard Obłąkowski.jpg

2025-06-11T09:07:36Z

HieronimSienski:

Ryszard Obłąkowski

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 254, [foto]

Plik:Eugeniusz Łacki.jpg

2025-06-11T09:06:26Z

HieronimSienski:

Eugeniusz Łącki

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 206-207, [foto]

Plik:Eugeniusz Łacki.jpg

2025-06-11T09:06:04Z

HieronimSienski:

Eugeniusz Łacki

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 206-207, [foto]

Plik:Jan S. Ptak.jpg

2025-06-11T09:04:50Z

HieronimSienski:

Jan S. Ptak

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 291, [foto]

Plik:Jadwiga Janikowska-Pawlik.jpg

2025-06-11T09:04:04Z

HieronimSienski:

Jadwiga Janikowska-Pawlik

Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 125, [foto]

Wacław Kazimierz Oleksy

2025-06-11T07:44:44Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Oleksy
|given-name=Wacław Kazimierz
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Wacław K. Oleksy.jpg
|birth_date=10 lipca 1951
|birth_place=Kraków
|fields=transport, zarządzanie jakością, normalizacja, bezpieczeństwo i higiena pracy, maszyny górnicze, budowa i eksploatacja maszyn, systemy transportu linowego
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr inż. '''Wacław Kazimierz Oleksy''' (1951-)

Dyscyplina/specjalności: transport, zarządzanie jakością, normalizacja, bezpieczeństwo i higiena pracy, maszyny górnicze, budowa i eksploatacja maszyn, systemy transportu linowego

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lipca 1951 roku w Krakowie.

W 1975 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1975 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Środowiskowym Laboratorium Badania Lin Stalowych i Urządzeń Transportu Linowego Instytutu Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Automatyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Zastosowanie przyspieszonych badań zmęczeniowych do oceny jakości drutów", której promotorem był profesor Józef Hansel, uzyskał stopień doktora.

Autor około 100 publikacji i 10 patentów.

Członek Międzynarodowej Organizacji do Badań Trwałości Lin Stalowych O.I.P.E.E.C., Międzynarodowej Organizacji Transportu Linowego OITAF, Polskiego Towarzystwa Transportu Linowego, Komitetu Technicznego nr 163 ds. Lin i Transportu Linowego Polskiego Komitetu Normalizacyjnego.

Rzeczoznawca Wyższego Urzędu Górniczego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/oleksy-waclaw-002666

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 202
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 257, [foto]

{{DEFAULTSORT: Oleksy, Wacław Kazimierz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 20.12.2024'''''

Plik:Wacław K. Oleksy.jpg

2025-06-11T07:44:12Z

HieronimSienski:

Stanisław Ryszard Zawada

2025-06-11T07:41:51Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Zawada
|given-name=Stanisław Ryszard
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Stanisław R. Zawada.jpg
|birth_date=26 października 1938
|birth_place=Mędrzechów
|death_date=7 lutego 1984
|fields=inżynieria materiałowa, mechanika, budowa i eksploatacja maszyn
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr inż. '''Stanisław Ryszard Zawada''' (1938-1984)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, mechanika, budowa i eksploatacja maszyn

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 października 1938 roku w Mędrzechowie. Zmarł 7 lutego 1984 roku. Pochowany na Cmentarzu Podgórskim w Krakowie.

W 1963 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1963 roku rozpoczął pracę inżyniera stażysty w Zakładzie Urządzeń Walcowni Katedry Maszyn Hutniczych [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1971 roku na podstawie "Badania nad przejmowaniem obciążeń udarowych przez elementy samotoków walcowni", której promotorem był profesor Władysław Dobrucki, uzyskał stopień doktora. Następnie otrzymał stanowisko adiunkta.

Autor 40 publikacji.

Był członkiem i rzeczoznawcą w Stowarzyszeniu Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Honorowa Odznaka województwa katowickiego, czterokrotnie Nagroda Ministra

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 171
* [Skład Osobowy AGH … 1964/65]. Kraków 1965, s. 175
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 412, [foto]

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 17.12.2024]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT: Zawada, Stanisław Ryszard}}

[[Category:Biogramy]]

Plik:Stanisław R. Zawada.jpg

2025-06-11T07:41:31Z

HieronimSienski:

Ryszard Obłąkowski

2025-06-11T07:40:04Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Obłąkowski
|given-name=Ryszard
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Ryszard Obłąkowski.jpg
|birth_date=5 stycznia 1939
|birth_place=Janów
|fields=metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż '''Ryszard Obłąkowski''' (1939-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 5 stycznia 1939 roku w Janowie.

W 1963 roku ukończył Wydział Metali Nieżelaznych AGH.

W 1963 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta w Zakładzie Metalurgii Metali Nieżelaznych Ciężkich Katedry Metalurgii Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH.

W 1971 roku na podstawie pracy "Rozpuszczanie się ciekłej katody aluminiowej w kriolicie podczas procesu elektrolizy", której promotorem była profesor Zofia Orman, uzyskał stopień doktora.

Autor ponad 50 publikacji i 2 patentów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], tytuł "Zasłużony dla Huty Aluminium Konin"

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/oblakowski-ryszard-004254

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 198
* [Skład Osobowy AGH … 1964/63]. Kraków 1965, s. 122
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 254, [foto]
* Wydział Metali Nieżelaznych Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 40 lat działalności. Oprac. J. Nowakowski, L. Kustowski, W. Libura. Kraków 2002, s. 45, 57
* Wydział Metali Nieżelaznych Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : kronika 50 lat działalności WMN. Oprac. J. Nowakowski, L. Kustowski. Kraków 2012, s. 97, 106, 253

{{DEFAULTSORT: Obłąkowski, Ryszard}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 15.01.2025'''''

Plik:Ryszard Obłąkowski.jpg

2025-06-11T07:39:54Z

HieronimSienski:

Eugeniusz Łącki

2025-06-11T07:38:45Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Łącki
|given-name=Eugeniusz
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Eugeniusz Łacki.jpg
|birth_date=11 listopada 1942
|birth_place=Rabka
|fields=fizyka, elektronika, techniczna fizyka jądrowa, elektronika jądrowa, ochrona środowiska naturalnego
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Eugeniusz Łącki''' (1942-)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, elektronika, techniczna fizyka jądrowa, elektronika jądrowa, ochrona środowiska naturalnego

== Nota biograficzna ==

Urodził się 11 listopada 1942 roku w Rabce.

W 1968 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1968 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1977 roku na podstawie pracy "Analogowe logarytmiczne moduły funkcyjne", której promotorem był profesor Antoni Pach, uzyskał stopień doktora. Następnie otrzymał stanowisko adiunkta.

Autor ponad 60 publikacji i 2 patentów.

Członek Polskiego Towarzystwa Nauk o Ziemi.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Srebrna Odznaka "Za Zasługi dla Ziemi Krakowskiej"

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/lacki-eugeniusz-001490

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 127
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 79, 103, 109
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 72
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 103
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 206-207, [foto]

{{DEFAULTSORT: Łącki, Eugeniusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 8.03.2025'''''

Plik:Eugeniusz Łacki.jpg

2025-06-11T07:38:21Z

HieronimSienski:

Jan Stanisław Ptak

2025-06-11T07:37:50Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Ptak
|given-name=Jan Stanisław
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Jan S. Ptak.jpg
|birth_date=1 listopada 1945
|birth_place=Regulice
|fields=mechanika, budowa maszyn górniczych, górnictwo i geologia inżynierska, maszyny górnicze
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Jan Stanisław Ptak''' (1945-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, budowa maszyn górniczych, górnictwo i geologia inżynierska, maszyny górnicze

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 listopada 1945 roku w Regulicach.

W 1970 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1970 roku rozpoczął pracę na stanowisku asystenta stażysty w Zakładzie Wytrzymałości Materiałów Instytutu Podstaw Budowy Maszyn [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1976 roku na podstawie pracy "Określenie dynamicznych sił hamowania naczyń w typowych prowadnikach zgrubionych", której promotorem był profesor Adam Klich, uzyskał stopień doktora. Następnie otrzymał stanowisko adiunkta.

Przed przejściem na emeryturę pracował w Katedrze Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Transportowych WIMiR AGH.

Autor ponad 160 publikacji i około 20 patentów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka Związku Nauczycielstwa Polskiego, Pamiątkowy Medal ZNP w AGH, Zasłużony dla Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych, Zasłużony Działacz STIG, Honorowy Kordzik Górniczy, Zasłużony dla Górnictwa RP, Dyrektor Górniczy I stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ptak-jan-002521

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 182
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 12, 78-79, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 94
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 291, [foto]

{{DEFAULTSORT: Ptak, Jan Stanisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 23.12.2024'''''

Plik:Jan S. Ptak.jpg

2025-06-11T07:36:19Z

HieronimSienski:

Jadwiga Ewa Janikowska-Pawlik

2025-06-11T07:34:56Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Janikowska-Pawlik
|given-name=Jadwiga Ewa
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Jadwiga Janikowska-Pawlik.jpg
|birth_date=15 października 1936
|death_date=24 stycznia 2022
|fields=budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze, termiczne urabianie skał, kombajny ścianowe i chodnikowe, aktywne dyskowe narzędzia urabiające
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Jadwiga Ewa Janikowska-Pawlik''' (1936-2022)

Dyscyplina/specjalności: budowa i eksploatacja maszyn, maszyny górnicze, termiczne urabianie skał, kombajny ścianowe i chodnikowe, aktywne dyskowe narzędzia urabiające

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 15 października 1936 roku. Zmarła 24 stycznia 2022 roku. Pochowana na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce.

W 1961 roku ukończyła Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1961 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Podziemnych Maszyn Górniczych Katedry Maszyn i Urządzeń Górniczych [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1972 roku na podstawie pracy "Wpływ wybranych parametrów na zużycie ścierne ostrzy podczas wiercenia obrotowo-udarowego w piaskowcowej rudzie miedzi", której promotorem był profesor Artur Bęben, uzyskała stopień doktora.

W 1976 roku odbyła staż naukowy w Moskiewskim Instytucie Górniczym w ZSRR, a w latach 1984 i 1986 w Instytucie Geologiczno-Górniczym w Sofii w Bułgarii.

Była adiunktem w Katedra Maszyn Górniczych, Przeróbczych i Transportowych Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki.

Autorka około 60 publikacji i ponad 10 patentów.

Należała do Związku Nauczycielstwa Polskiego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Brązowa Odznaka "Za pracę społeczną dla Miasta Krakowa", Nagroda Przewodniczącego Komitetu Nauki i Techniki, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/janikowska-pawlik-jadwiga-002506

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 170
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 68-69, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1962/63]. Kraków 1963, s. 80
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 125, [foto]

==== Inne ====

* GROBONET - wyszukiwarka osób pochowanych [online] [przeglądany 6.12.2024]. Dostępny w: https://wieliczka.grobonet.com/grobonet/start.php?id=detale&idg=30468
* Jadwiga Janikowska-Pawlik 1936 Wieliczka [online] [przeglądany 6.12.2024]. Dostępny w:https://grobonet.com/p/wieliczka/30468/jadwiga-janikowska-pawlik-1936-wieliczka#google_vignette

{{DEFAULTSORT: Janikowska-Pawlik, Jadwiga Ewa}}

[[Category:Biogramy]]

Plik:Jadwiga Janikowska-Pawlik.jpg

2025-06-11T07:34:26Z

HieronimSienski:

Maria Ludwika Maj

2025-06-09T12:12:49Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Maj
|given-name=Maria Ludwika
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Maria Maj.jpg
|birth_date=20 września 1956
|birth_place=Kraków
|fields=metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych
|function=Prodziekan Wydziału Odlewnictwa (2008-2012, 2012-2016)
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2008
|Rok_do=2012
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}{{Funkcja}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Maria Ludwika Maj''' (1956-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 20 września 1956 roku w Krakowie.

W latach 1975-1980 studiowała na Wydziale Metalurgicznym AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy „Kinetyka przemian przechłodzonego austenitu w stali Cr-Mo-V” uzyskała tytuł zawodowy magistra inżyniera.

W latach 1980-1984 była słuchaczem Środowiskowego Studium Doktoranckiego przy Wydziale Metalurgicznym i Wydziale Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa AGH.

19 listopada 1984 roku na podstawie pracy „Kryteria wytrzymałości eksploatacyjnej odlewów żeliwnych w oparciu o właściwości mechaniczne tworzyw” napisanej pod kierunkiem prof. A. Kosowskiego uzyskała stopień doktora.

Następnie w latach 1984-1985 była asystentem stażystą w Pracowni Konstrukcji Odlewów [[Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa|Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa]] AGH.

W okresie 1985-1988 pracowała jako inżynier hutnik w Zakładzie Konstrukcji i Wytwarzania Form Odlewniczych Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa Wydziału Odlewnictwa, następnie w latach 1988-1995 była starszym specjalistą naukowo-technicznym w Pracowni Konstrukcji Odlewów Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, a od 1992 roku Wydziału Odlewnictwa. W latach 1995-2015 pracowała jako adiunkt w Katedrze Maszyn i Urządzeń Odlewniczych Wydziału Odlewnictwa (obecnie Katedra Inżynierii Procesów Odlewniczych).

W 2013 roku na podstawie rozprawy „Trwałość zmęczeniowa wybranych stopów odlewniczych” uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego.

Od 2015 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Tworzyw Formierskich, Technologii Formy i Odlewnictwa Metali Nieżelaznych Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2008-2012, 2012-2016 pełniła funkcję prodziekana ds. studenckich Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2016-2020 była zastępcą Kierownika [[Szkoła Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla|Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla]] AGH.

Autorka i współautorka ponad 120 prac naukowych. Współautorstwo 1 zgłoszenia patentowego i 1 patentu.

Udział w realizacji 41 prac naukowo-badawczych i 12 ekspertyz. Udział w realizacji 2 projektów badawczych.

Promotor, konsultant i recenzent prac magisterskich i inżynierskich.

Członek Komisji Krajowych Ram Kwalifikacji i Komisji ds. Kształcenia na Wydziale Odlewnictwa. Członek Jury „Diamenty” AGH (2008-2016).

W AGH pracowała jako przewodnicząca m.in.: Wydziałowej Komisji ds. Nagród i Odznaczeń (2008-2016), Wydziałowego Zespołu ds. Praktyk Przemysłowych, Rady Programowej Uczelnianej Bazy Przedmiotów Obieralnych - UBPO (2016-2020) oraz była członkiem: Uczelnianego Zespołu ds. Jakości Kształcenia (2008-2015), Rady Programowej Studiów Międzynarodowych AGH (2008-2016), Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów AGH, Wydziałowej Komisji ds. Jakości Kształcenia (2008-2016), Wydziałowej Komisji ds. Krajowych Ram Kwalifikacji (2008-2016), Komisji Wydziału Odlewnictwa ds. Egzaminów Inżynierskich (2011-2016).

Ponadto była pełnomocnikiem Rektora ds. Przedmiotów Obieralnych (2016-2020) i członkiem Rady Programowej Centrum e-Larningu na okres kadencji władz w latach 2016-2020. Działalność w Komitecie organizacyjnym Congrés Mondial de Fonderie (Kraków 1991).

Członek: STOP – przy Wydziale Odlewnictwa AGH, Stowarzyszenia Wychowanków AGH – przewodnicząca Wydziałowego koła, Sekcji Teorii Procesów Odlewniczych KM PAN, Komisji Odlewnictwa Oddziału PAN w Katowicach, Polskiego Towarzystwa Materałoznawczego (PTM), International Editorial Board of The Journal of Materials Education.

Działalność w Fundacji "Odlewnictwo" (od momentu jej założenia - była jednym z 17 współzałożycieli), wspierającej studentów Wydziału Odlewnictwa AGH. W latach 2003-2006 była w niej członkiem Komisji Rewizyjnej, od 2006 roku jest przewodniczącą.

Udział w konferencjach naukowych o zasięgu międzynarodowym, m.in.: w 69. Światowym Kongresie Odlewnictwa w Chinach (2010), 71. Światowym Kongresie Odlewniczym w Bilbao (2014), 73. Światowym Kongresie Odlewniczym w Krakowie (2018).

Jej działalność naukowa koncentruje się w następujących obszarach: prace związane z określaniem sposobów konstruowania ciężkich odlewów i osprzętu mającego zastosowanie w hutnictwie, opracowanie konstrukcji i technologii, umożliwiających zastąpienie elementów kutych odlewami, prace prowadzące do znacznego zwiększenia trwałości elementów odlewanych, a także opracowywanie wytrzymałościowych podstaw projektowania beznaprężeniowych odlewów, badania nad poprawą konstrukcji elementów przenośników zgrzebłowych stosowanych w kopalniach, konstrukcji odlewanych korpusów urządzeń, badanie naprężeń własnych w dużych odlewach metodami tensometrii oporowej (metoda nacinania przykrawędziowego, metoda Mathara) i elastooptycznej warstwy optycznie czynnej, wykorzystanie modelowania fizycznego i doświadczalnej analizy odkształceń i obliczeń numerycznych do kształtowania i wymiarowania odlewów obciążanych cieplnie, badanie właściwości mechanicznych tworzyw zarówno w temperaturze pokojowej, jak i podwyższonej, analiza trwałości zmęczeniowej poprzez badania w zakresie małej liczby cykli LCF i MLCF, badania zmierzające do wiązania parametrów niskocyklowej próby zmęczeniowej MLCF i parametrów charakteryzujących strukturę materiału, szczególnie tworzyw odlewniczych (badania materiałograficzne).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda Ministra Edukacji Narodowej – zespołowa pierwszego stopnia, Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/maj-maria-003158

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Banaś M.: Rys 25-letniej historii i działalności Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla w AGH. W: XXV lat Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla. Kraków 2017, s. 5-43, [foto] (Monografia Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla ; nr 3)
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 214

==== Inne ====

* Informacje od dr hab. inż. Marii Maj
* Skład osobowy Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska - AGH. Kadencja: 30 września 2016 r. - 31 października 2020 r. [foto] [online] [przeglądany 21.02.2019]. Dostępny w: http://szkola.imir.agh.edu.pl/index.php?n0=szkola&n1=sklad

{{DEFAULTSORT:Maj, Maria Ludwika}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 9.06.2025'''''

Maria Ludwika Maj

2025-06-09T12:12:30Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Maj
|given-name=Maria Ludwika
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Maria Maj.jpg
|birth_date=20 września 1956
|birth_place=Kraków
|fields=metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych
|function=Prodziekan Wydziału Odlewnictwa (2008-2012, 2012-2016)
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2008
|Rok_do=2012
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}
{{Funkcja}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Maria Ludwika Maj''' (1956-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 20 września 1956 roku w Krakowie.

W latach 1975-1980 studiowała na Wydziale Metalurgicznym AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy „Kinetyka przemian przechłodzonego austenitu w stali Cr-Mo-V” uzyskała tytuł zawodowy magistra inżyniera.

W latach 1980-1984 była słuchaczem Środowiskowego Studium Doktoranckiego przy Wydziale Metalurgicznym i Wydziale Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa AGH.

19 listopada 1984 roku na podstawie pracy „Kryteria wytrzymałości eksploatacyjnej odlewów żeliwnych w oparciu o właściwości mechaniczne tworzyw” napisanej pod kierunkiem prof. A. Kosowskiego uzyskała stopień doktora.

Następnie w latach 1984-1985 była asystentem stażystą w Pracowni Konstrukcji Odlewów [[Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa|Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa]] AGH.

W okresie 1985-1988 pracowała jako inżynier hutnik w Zakładzie Konstrukcji i Wytwarzania Form Odlewniczych Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa Wydziału Odlewnictwa, następnie w latach 1988-1995 była starszym specjalistą naukowo-technicznym w Pracowni Konstrukcji Odlewów Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, a od 1992 roku Wydziału Odlewnictwa. W latach 1995-2015 pracowała jako adiunkt w Katedrze Maszyn i Urządzeń Odlewniczych Wydziału Odlewnictwa (obecnie Katedra Inżynierii Procesów Odlewniczych).

W 2013 roku na podstawie rozprawy „Trwałość zmęczeniowa wybranych stopów odlewniczych” uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego.

Od 2015 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Tworzyw Formierskich, Technologii Formy i Odlewnictwa Metali Nieżelaznych Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2008-2012, 2012-2016 pełniła funkcję prodziekana ds. studenckich Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2016-2020 była zastępcą Kierownika [[Szkoła Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla|Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla]] AGH.

Autorka i współautorka ponad 120 prac naukowych. Współautorstwo 1 zgłoszenia patentowego i 1 patentu.

Udział w realizacji 41 prac naukowo-badawczych i 12 ekspertyz. Udział w realizacji 2 projektów badawczych.

Promotor, konsultant i recenzent prac magisterskich i inżynierskich.

Członek Komisji Krajowych Ram Kwalifikacji i Komisji ds. Kształcenia na Wydziale Odlewnictwa. Członek Jury „Diamenty” AGH (2008-2016).

W AGH pracowała jako przewodnicząca m.in.: Wydziałowej Komisji ds. Nagród i Odznaczeń (2008-2016), Wydziałowego Zespołu ds. Praktyk Przemysłowych, Rady Programowej Uczelnianej Bazy Przedmiotów Obieralnych - UBPO (2016-2020) oraz była członkiem: Uczelnianego Zespołu ds. Jakości Kształcenia (2008-2015), Rady Programowej Studiów Międzynarodowych AGH (2008-2016), Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów AGH, Wydziałowej Komisji ds. Jakości Kształcenia (2008-2016), Wydziałowej Komisji ds. Krajowych Ram Kwalifikacji (2008-2016), Komisji Wydziału Odlewnictwa ds. Egzaminów Inżynierskich (2011-2016).

Ponadto była pełnomocnikiem Rektora ds. Przedmiotów Obieralnych (2016-2020) i członkiem Rady Programowej Centrum e-Larningu na okres kadencji władz w latach 2016-2020. Działalność w Komitecie organizacyjnym Congrés Mondial de Fonderie (Kraków 1991).

Członek: STOP – przy Wydziale Odlewnictwa AGH, Stowarzyszenia Wychowanków AGH – przewodnicząca Wydziałowego koła, Sekcji Teorii Procesów Odlewniczych KM PAN, Komisji Odlewnictwa Oddziału PAN w Katowicach, Polskiego Towarzystwa Materałoznawczego (PTM), International Editorial Board of The Journal of Materials Education.

Działalność w Fundacji "Odlewnictwo" (od momentu jej założenia - była jednym z 17 współzałożycieli), wspierającej studentów Wydziału Odlewnictwa AGH. W latach 2003-2006 była w niej członkiem Komisji Rewizyjnej, od 2006 roku jest przewodniczącą.

Udział w konferencjach naukowych o zasięgu międzynarodowym, m.in.: w 69. Światowym Kongresie Odlewnictwa w Chinach (2010), 71. Światowym Kongresie Odlewniczym w Bilbao (2014), 73. Światowym Kongresie Odlewniczym w Krakowie (2018).

Jej działalność naukowa koncentruje się w następujących obszarach: prace związane z określaniem sposobów konstruowania ciężkich odlewów i osprzętu mającego zastosowanie w hutnictwie, opracowanie konstrukcji i technologii, umożliwiających zastąpienie elementów kutych odlewami, prace prowadzące do znacznego zwiększenia trwałości elementów odlewanych, a także opracowywanie wytrzymałościowych podstaw projektowania beznaprężeniowych odlewów, badania nad poprawą konstrukcji elementów przenośników zgrzebłowych stosowanych w kopalniach, konstrukcji odlewanych korpusów urządzeń, badanie naprężeń własnych w dużych odlewach metodami tensometrii oporowej (metoda nacinania przykrawędziowego, metoda Mathara) i elastooptycznej warstwy optycznie czynnej, wykorzystanie modelowania fizycznego i doświadczalnej analizy odkształceń i obliczeń numerycznych do kształtowania i wymiarowania odlewów obciążanych cieplnie, badanie właściwości mechanicznych tworzyw zarówno w temperaturze pokojowej, jak i podwyższonej, analiza trwałości zmęczeniowej poprzez badania w zakresie małej liczby cykli LCF i MLCF, badania zmierzające do wiązania parametrów niskocyklowej próby zmęczeniowej MLCF i parametrów charakteryzujących strukturę materiału, szczególnie tworzyw odlewniczych (badania materiałograficzne).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda Ministra Edukacji Narodowej – zespołowa pierwszego stopnia, Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/maj-maria-003158

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Banaś M.: Rys 25-letniej historii i działalności Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla w AGH. W: XXV lat Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla. Kraków 2017, s. 5-43, [foto] (Monografia Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla ; nr 3)
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 214

==== Inne ====

* Informacje od dr hab. inż. Marii Maj
* Skład osobowy Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska - AGH. Kadencja: 30 września 2016 r. - 31 października 2020 r. [foto] [online] [przeglądany 21.02.2019]. Dostępny w: http://szkola.imir.agh.edu.pl/index.php?n0=szkola&n1=sklad

{{DEFAULTSORT:Maj, Maria Ludwika}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 9.06.2025'''''

Maria Ludwika Maj

2025-06-09T12:08:49Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Maj
|given-name=Maria Ludwika
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Maria Maj.jpg
|birth_date=20 września 1956
|birth_place=Kraków
|fields=metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych
|function=Prodziekan Wydziału Odlewnictwa (2008-2012, 2012-2016)
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2008
|Rok_do=2012
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}
{{Funkcja}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Maria Ludwika Maj''' (1956-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, materiałoznawstwo, inżynieria materiałowa, wytrzymałość materiałów, analiza naprężeń i odkształceń, analiza naprężeń własnych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 20 września 1956 roku w Krakowie.

W latach 1975-1980 studiowała na Wydziale Metalurgicznym AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy „Kinetyka przemian przechłodzonego austenitu w stali Cr-Mo-V” uzyskała tytuł zawodowy magistra inżyniera.

W latach 1980-1984 była słuchaczem Środowiskowego Studium Doktoranckiego przy Wydziale Metalurgicznym i Wydziale Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa AGH.

19 listopada 1984 roku na podstawie pracy „Kryteria wytrzymałości eksploatacyjnej odlewów żeliwnych w oparciu o właściwości mechaniczne tworzyw” napisanej pod kierunkiem prof. A. Kosowskiego uzyskała stopień doktora.

Następnie w latach 1984-1985 była asystentem stażystą w Pracowni Konstrukcji Odlewów [[Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa|Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa]] AGH.

W okresie 1985-1988 pracowała jako inżynier hutnik w Zakładzie Konstrukcji i Wytwarzania Form Odlewniczych Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa Wydziału Odlewnictwa, następnie w latach 1988-1995 była starszym specjalistą naukowo-technicznym w Pracowni Konstrukcji Odlewów Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, a od 1992 roku Wydziału Odlewnictwa. W latach 1995-2015 pracowała jako adiunkt w Katedrze Maszyn i Urządzeń Odlewniczych Wydziału Odlewnictwa (obecnie Katedra Inżynierii Procesów Odlewniczych).

W 2013 roku na podstawie rozprawy „Trwałość zmęczeniowa wybranych stopów odlewniczych” uzyskała stopień naukowy doktora habilitowanego.

Od 2015 roku pracuje na stanowisku profesora nadzwyczajnego w Katedrze Inżynierii Procesów Odlewniczych Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2008-2012, 2012-2016 pełniła funkcję prodziekana ds. studenckich Wydziału Odlewnictwa.

W latach 2016-2020 była zastępcą Kierownika [[Szkoła Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla|Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla]] AGH.

Autorka i współautorka ponad 120 prac naukowych. Współautorstwo 1 zgłoszenia patentowego i 1 patentu.

Udział w realizacji 41 prac naukowo-badawczych i 12 ekspertyz. Udział w realizacji 2 projektów badawczych.

Promotor, konsultant i recenzent prac magisterskich i inżynierskich.

Członek Komisji Krajowych Ram Kwalifikacji i Komisji ds. Kształcenia na Wydziale Odlewnictwa. Członek Jury „Diamenty” AGH (2008-2016).

W AGH pracowała jako przewodnicząca m.in.: Wydziałowej Komisji ds. Nagród i Odznaczeń (2008-2016), Wydziałowego Zespołu ds. Praktyk Przemysłowych, Rady Programowej Uczelnianej Bazy Przedmiotów Obieralnych - UBPO (2016-2020) oraz była członkiem: Uczelnianego Zespołu ds. Jakości Kształcenia (2008-2015), Rady Programowej Studiów Międzynarodowych AGH (2008-2016), Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej dla Studentów AGH, Wydziałowej Komisji ds. Jakości Kształcenia (2008-2016), Wydziałowej Komisji ds. Krajowych Ram Kwalifikacji (2008-2016), Komisji Wydziału Odlewnictwa ds. Egzaminów Inżynierskich (2011-2016).

Ponadto była pełnomocnikiem Rektora ds. Przedmiotów Obieralnych (2016-2020) i członkiem Rady Programowej Centrum e-Larningu na okres kadencji władz w latach 2016-2020. Działalność w Komitecie organizacyjnym Congrés Mondial de Fonderie (Kraków 1991).

Członek: STOP – przy Wydziale Odlewnictwa AGH, Stowarzyszenia Wychowanków AGH – przewodnicząca Wydziałowego koła, Sekcji Teorii Procesów Odlewniczych KM PAN, Komisji Odlewnictwa Oddziału PAN w Katowicach, Polskiego Towarzystwa Materałoznawczego (PTM), International Editorial Board of The Journal of Materials Education.

Działalność w Fundacji "Odlewnictwo" (od momentu jej założenia - była jednym z 17 współzałożycieli), wspierającej studentów Wydziału Odlewnictwa AGH. W latach 2003-2006 była w niej członkiem Komisji Rewizyjnej, od 2006 roku jest przewodniczącą.

Udział w konferencjach naukowych o zasięgu międzynarodowym, m.in.: w 69. Światowym Kongresie Odlewnictwa w Chinach (2010), 71. Światowym Kongresie Odlewniczym w Bilbao (2014), 73. Światowym Kongresie Odlewniczym w Krakowie (2018).

Jej działalność naukowa koncentruje się w następujących obszarach: prace związane z określaniem sposobów konstruowania ciężkich odlewów i osprzętu mającego zastosowanie w hutnictwie, opracowanie konstrukcji i technologii, umożliwiających zastąpienie elementów kutych odlewami, prace prowadzące do znacznego zwiększenia trwałości elementów odlewanych, a także opracowywanie wytrzymałościowych podstaw projektowania beznaprężeniowych odlewów, badania nad poprawą konstrukcji elementów przenośników zgrzebłowych stosowanych w kopalniach, konstrukcji odlewanych korpusów urządzeń, badanie naprężeń własnych w dużych odlewach metodami tensometrii oporowej (metoda nacinania przykrawędziowego, metoda Mathara) i elastooptycznej warstwy optycznie czynnej, wykorzystanie modelowania fizycznego i doświadczalnej analizy odkształceń i obliczeń numerycznych do kształtowania i wymiarowania odlewów obciążanych cieplnie, badanie właściwości mechanicznych tworzyw zarówno w temperaturze pokojowej, jak i podwyższonej, analiza trwałości zmęczeniowej poprzez badania w zakresie małej liczby cykli LCF i MLCF, badania zmierzające do wiązania parametrów niskocyklowej próby zmęczeniowej MLCF i parametrów charakteryzujących strukturę materiału, szczególnie tworzyw odlewniczych (badania materiałograficzne).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda Ministra Edukacji Narodowej – zespołowa pierwszego stopnia, Nagrody Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/maj-maria-003158

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Banaś M.: Rys 25-letniej historii i działalności Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla w AGH. W: XXV lat Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla. Kraków 2017, s. 5-43, [foto] (Monografia Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska im. Walerego Goetla ; nr 3)
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 214

==== Inne ====

* Informacje od dr hab. inż. Marii Maj
* Skład osobowy Szkoły Ochrony i Inżynierii Środowiska - AGH. Kadencja: 30 września 2016 r. - 31 października 2020 r. [foto] [online] [przeglądany 21.02.2019]. Dostępny w: http://szkola.imir.agh.edu.pl/index.php?n0=szkola&n1=sklad

{{DEFAULTSORT:Maj, Maria Ludwika}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 9.06.2025'''''

Zbigniew Magoński

2025-06-09T12:00:15Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Magoński
|given-name=Zbigniew
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Zbigniew Magoński.jpg
|birth_date=2 maja 1950
|birth_place=Głubczyce
|death_date=1 kwietnia 2017
|death_place=Kraków
|fields=technologia elektronowa, ceramiczne ogniwa paliwowe, czujniki temperatury, przepływomierze, elektronika, technologia ciała stałego
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
}}
Dr inż. '''Zbigniew Magoński''' (1950-2017)

Dyscyplina/specjalności: technologia elektronowa, ceramiczne ogniwa paliwowe, czujniki temperatury, przepływomierze, elektronika, technologia ciała stałego

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 maja 1950 roku w Głubczycach na Śląsku Opolskim. Zmarł 1 kwietnia 2017 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1973 roku otrzymał stopień magistra inżyniera w specjalności Elektronika Ciała Stałego na Wydziale Elektroniki Politechniki Wrocławskiej. W tym samym roku rozpoczął pracę w Krakowskim Oddziale Przemysłowego Instytutu Elektroniki, przemianowanym następnie na Ośrodek Badawczo Rozwojowy Mikroelektroniki Hybrydowej i Rezystorów w Krakowie.

Przez wiele lat zajmował się projektowaniem mikroukładów hybrydowych dla potrzeb motoryzacji, hybrydowych przetworników analogowo cyfrowych i cyfrowo analogowych, a także inverterów DC/AC wysokiej częstotliwości.

W 1989 roku rozpoczął pracę w Katedrze Elektroniki
[[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] Akademii Górniczo-Hutniczej.

W 2000 roku na podstawie pracy "Technologia wytwarzania mostka termicznego i jej wpływ na dokładność, stabilność i szybkość pomiaru przepływu", napisanej na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki pod kierunkiem prof. Stanisława Nowaka, uzyskał tytuł doktora nauk technicznych w dziedzinie elektronika.

W latach 1994-1995 pracował w firmie Summit Technology (Boston, Massachussets) nad prototypem specjalizowanego lasera ekscymerowego.

W czasie pracy w Akademii Górniczo-Hutniczej przedmiotem jego zainteresowań badawczych były czujniki temperatury i modelowanie pól temperaturowych w układach elektronicznych. Opracował unikalne rozwiązanie przepływomierza do pomiaru przepływu paliw płynnych, które przedstawił w swojej pracy doktorskiej.

Przez wiele lat pracował nad grubowarstwowymi strukturami mikrofluidycznymi, a także ceramicznymi ogniwami paliwowymi.

Był utalentowanym wynalazcą i autorem około 10 patentów krajowych i zagranicznych z dziedziny elektroniki.

Autor około 80 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

W 2015 roku podczas międzynarodowych Targów Innowacji Gospodarczych i Naukowych INTARG, wspólnie z dr inż. Barbarą Dziurdzią, otrzymał złoty medal za rozwiązanie „Bateria Ogniw Paliwowych”, nagroda zespołowa (wspólnie z dr inż. Barbarą Dziurdzią) Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego (2016), na 114. Międzynarodowych Targach Wynalazczości „Concours Lépine” wynalazek „Bateria Ogniw Paliwowych” został nagrodzony złotym medalem (2015), wynalazek ten również został nagrodzony Honorowym Medalem Jury Targów Wynalazczości w Taipei (2014).

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/magonski-zbigniew-001218

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 391

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 79 (4 IV 2017), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 81 (6 IV 2017), s. A10 [nekr.]

==== Inne ====

* Promują polską naukę [online] [przeglądany 2.04.2019]. Dostępny w: https://dziennikpolski24.pl/promuja-polska-nauke/ar/9828270
* Wynalazek naukowców AGH nagrodzony na targach „Concours Lépine” [online] [przeglądany 2.04.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/osiagniecia/info/article/wynalazek-naukowcow-agh-nagrodzony-na-targach-concours-lepine/
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 2.04.2019]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Magoński, Zbigniew}}

[[Category:Biogramy]]

Jan Madej

2025-06-09T11:56:44Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Madej
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Madej-1.jpg
|birth_date=16 października 1919
|birth_place=Chrzanów
|death_date=2 lipca 1975
|death_place=Kraków
|fields=przeróbka plastyczna metali, technologia wytwarzania rur
|function=Kierownik naukowo-dydaktyczny Punktu Konsultacyjnego AGH w Siemianowicach Śląskich (1971–1975)
|faculty=Wydział Metalurgiczny
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
|name=Jan Madej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jan Madej''' (1919–1975)

Dyscyplina/specjalności: przeróbka plastyczna metali, technologia wytwarzania rur

== Nota biograficzna ==
Urodził się 16 października 1919 roku w Chrzanowie. Zmarł 2 lipca 1975 roku w Krakowie.

Absolwent Wydziału Hutniczego AGH w (1954 rok), gdzie otrzymał tytuł magistra inżyniera metalurga.

Doktoryzował się w 1963 roku, a w 1969 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego.

Od 1970 roku powołany na stanowisko docenta w Instytucie Metalurgii AGH, a w 1975 roku otrzymał tytuł profesora.

Jeszcze podczas studiów w 1952 roku podjął pracę w Katedrze Plastycznej Przeróbki Metali na stanowisku młodszego asystenta. Równocześnie w latach 1954-1957 pracował w Krakowskich Zakładach Odlewniczych w charakterze głównego mechanika. W okresie 1957-1958 był organizatorem i kierownikiem Działu Produkcji Aparatury Naukowej AGH. Od 1958 roku wykładał na studiach stacjonarnych, wieczorowych, podyplomowych i doktoranckich przedmioty związane z technologią produkcji rur. W latach 1971–1975 pełnił funkcję kierownika naukowo-dydaktycznego Punktu Konsultacyjnego AGH w Siemianowicach Śląskich przy Hucie "Jedność".

Autor 63 publikacji, w tym 2 książek. Autor 5 patentów. Promotor 3 rozpraw doktorskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Złota Odznaka Zasłużonego dla Miasta Krakowa

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 90 lat "Metalurgii" w fotografiach i wspomnieniach. Oprac. I. Suliga. Kraków 2012, s. 121, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 213
* Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej : Wydział Hutniczy (1922-1951); Wydział Metalurgiczny (1951-1993); Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej (1993-2005) : jubileusz 90-lecia Wydziału 1922-2012. [AGH]. Kraków 2012, s. 88, [foto]
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : jubileusz 75-lecia Wydziału 1922-1997. [AGH]. Kraków 1997, s. 42-43, [foto]
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : jubileusz 80-lecia Wydziału 1922-2002. [AGH]. Kraków 2002, s. 83, [foto]

==== Artykuły ====

* Doc. dr hab. inż. Jan Madej : wspomnienie pośmiertne. ''Hutnik'' 1976, R. 43, nr 3, s. 130
* Janowski J.: Dział Informacyjny Wydziału Metalurgicznego AGH za okres 50-lecia Wydziału 1922 - 1972 r. ''Zeszyty Naukowe AGH'' ; nr 367. [Seria] ''Metalurgia i Odlewnictwo'' 1973, z. 51, s. 277-339
* Nowakowski A.: Jan Madej, Ass. Prof. D. Sc. hab. : (obituary notice). ''Metalurgia i Odlewnictwo'' : ''kwartalnik AGH'' 1976, T. 2, nr 2, s. 185-188, [foto] (''Zeszyty Naukowe Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica'', 580)

==== Inne ====

* Akta osobowe (AGH) - Madej Jan, [foto]

{{DEFAULTSORT:Madej, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

Jan Madej

2025-06-09T11:54:30Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Madej
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Madej-1.jpg
|birth_date=16 października 1919
|birth_place=Chrzanów
|death_date=2 lipca 1975
|death_place=Kraków
|fields=przeróbka plastyczna metali, technologia wytwarzania rur
|function=Kierownik naukowo-dydaktyczny Punktu Konsultacyjnego AGH w Siemianowicach Śląskich (1971–1975)
|faculty=Wydział Metalurgiczny
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
|name=Jan Madej
}}
Prof. dr hab. inż. '''Jan Madej''' (1919–1975)

Dyscyplina/specjalności: przeróbka plastyczna metali, technologia wytwarzania rur

== Nota biograficzna ==
Urodził się 16 października 1919 roku w Chrzanowie. Zmarł 2 lipca 1975 roku w Krakowie.

Absolwent Wydziału Hutniczego AGH w (1954 rok), gdzie otrzymał tytuł magistra inżyniera metalurga.

Doktoryzował się w 1963 roku, a w 1969 roku uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Od 1970 roku powołany na stanowisko docenta w Instytucie Metalurgii AGH, a w 1975 roku otrzymał tytuł profesora.

Jeszcze podczas studiów w 1952 roku podjął pracę w Katedrze Plastycznej Przeróbki Metali na stanowisku młodszego asystenta. Równocześnie w latach 1954-1957 pracował w Krakowskich Zakładach Odlewniczych w charakterze głównego mechanika. W okresie 1957-1958 był organizatorem i kierownikiem Działu Produkcji Aparatury Naukowej AGH. Od 1958 roku wykładał na studiach stacjonarnych, wieczorowych, podyplomowych i doktoranckich przedmioty związane z technologią produkcji rur. W latach 1971–1975 pełnił funkcję kierownika naukowo-dydaktycznego Punktu Konsultacyjnego AGH w Siemianowicach Śląskich przy Hucie "Jedność".

Autor 63 publikacji, w tym 2 książek. Autor 5 patentów. Promotor 3 rozpraw doktorskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Złota Odznaka Zasłużonego dla Miasta Krakowa

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 90 lat "Metalurgii" w fotografiach i wspomnieniach. Oprac. I. Suliga. Kraków 2012, s. 121, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 213
* Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej : Wydział Hutniczy (1922-1951); Wydział Metalurgiczny (1951-1993); Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej (1993-2005) : jubileusz 90-lecia Wydziału 1922-2012. [AGH]. Kraków 2012, s. 88, [foto]
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : jubileusz 75-lecia Wydziału 1922-1997. [AGH]. Kraków 1997, s. 42-43, [foto]
* Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej : jubileusz 80-lecia Wydziału 1922-2002. [AGH]. Kraków 2002, s. 83, [foto]

==== Artykuły ====
* Doc dr hab. inż. Jan Madej : wspomnienie pośmiertne. ''Hutnik'' 1976, R. 43, nr 3, s. 130
* Janowski J.: Dział Informacyjny Wydziału Metalurgicznego AGH za okres 50-lecia Wydziału 1922 - 1972 r. ''Zeszyty Naukowe AGH'' ; nr 367. [Seria] ''Metalurgia i Odlewnictwo'' 1973, z. 51, s. 277-339
* Nowakowski A.: Jan Madej, Ass. Prof. D. Sc. hab. : (obituary notice). ''Metalurgia i Odlewnictwo'' : ''kwartalnik AGH'' 1976, T. 2, nr 2, s. 185-188, [foto] (''Zeszyty Naukowe Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica'', 580)

==== Inne ====
* Akta osobowe (AGH) - Madej Jan, [foto]

{{DEFAULTSORT:Madej, Jan }}
[[Category:Biogramy]]

Zdzisław Kazimierz Maciejasz

2025-06-09T11:53:17Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Maciejasz
|given-name=Zdzisław Kazimierz
|honorific-prefix=Prof. zw. dr inż.
|image=Maciejasz1-1.jpg
|birth_date=10 lutego 1922
|birth_place=Kraków
|death_date=3 lipca 1988
|fields=górnictwo podziemne, technika eksploatacji złóż, pożary podziemne, wykorzystanie odpadów w górnictwie
|function=Dziekan Wydziału Górniczego AGH (1966–1969)
|faculty=Wydział Górniczy
|awards=Order Sztandaru Pracy, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi
|name=Zdzisław Kazimierz Maciejasz
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1961
|Rok_do=1965
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1966
|Rok_do=1969
}}
Prof. zw. dr inż. '''Zdzisław Kazimierz Maciejasz''' (1922–1988)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo podziemne, technika eksploatacji złóż, pożary podziemne, wykorzystanie odpadów w górnictwie

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lutego 1922 roku w Krakowie. Zmarł 3 lipca 1988 roku. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

Absolwent Wydziału Górniczego Akademii Górniczej w Krakowie (1950).

Stopień naukowy doktora uzyskał w 1958 roku, profesorem nadzwyczajnym został w 1968 roku, a w roku 1978 uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

Asystent, a potem adiunkt w Akademii w latach 1948–1959, następnie pracował jako docent (1959–1969), od 1968 roku jako profesor. W latach 1961–1965 pełnił funkcję Prodziekana, a następnie Dziekana (1966-1969) [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]]. Dyrektor Instytutu Górnictwa Podziemnego na Wydziale Górniczym AGH (1969–1970).

W latach 1950-1951 podjął pracę jako inżynier w kopalni rud i pirytu "Staszic" w Rudkach koło Nowej Słupi, a w okresie 1959-1970 pełnił funkcję radcy ministra górnictwa i energetyki ds. zwalczania zagrożeń wentylacyjnych, pożarowych, pyłowych i gazowych oraz ratownictwa górniczego.

Autor ok. 100 publikacji, w tym 5 książek, 38 patentów. Promotor 9 rozpraw doktorskich.

Członek SITG, ZNP, ZBoWiD, GTS Wisła, PCK, Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Francuskiej.

Członek Komitetu Górnictwa PAN, Członek Komisji Górniczo-Geodezyjnej Oddziału PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Order Sztandaru Pracy]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Brązowy Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Informator Nauki Polskiej 1987/1988. T. 2. Stan na dzień 30.09.1987 r. Warszawa 1987, s. 1019
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 420
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 771-772
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 570
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 126-127, [foto]
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 116
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-2019. Kraków 2019, s. 74-198, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 212
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 624 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Artykuły ====

* Czekajowski R., Roszkowski J.: Z pamięcią o profesorze - górniku Akademii Górniczo-Hutniczej Doktorze Inżynierze Zdzisławie Kazimierzu Maciejaszu (1922-1988). ''Górnictwo : kwartalnik'' [wyd. AGH] 1988, R. 12, z. 4, s. 293-296, [foto]
* Jaros J.: "Salamandra"- pamięci Kolegów Górników (4) : Maciejasz Zdzisław Kazimierz. ''Przegląd Górniczy'' 1989, T. 45, nr 11-12, s. 28
* Szczepanek E.: Prof. dr inż. Zdzisław Maciejasz nie żyje : kronika Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa. ''Przegląd Górniczy'' 1988, T. 44, nr 11-12, s. 47, [foto]

{{DEFAULTSORT:Maciejasz, Zdzisław Kazimierz}}
[[Category:Biogramy]]

Zdzisław Kazimierz Maciejasz

2025-06-09T11:53:05Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Maciejasz
|given-name=Zdzisław Kazimierz
|honorific-prefix=Prof. zw. dr inż.
|image=Maciejasz1-1.jpg
|birth_date=10 lutego 1922
|birth_place=Kraków
|death_date=3 lipca 1988
|fields=górnictwo podziemne, technika eksploatacji złóż, pożary podziemne, wykorzystanie odpadów w górnictwie
|function=Dziekan Wydziału Górniczego AGH (1966–1969)
|faculty=Wydział Górniczy
|awards=Order Sztandaru Pracy, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Brązowy Krzyż Zasługi
|name=Zdzisław Kazimierz Maciejasz
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1961
|Rok_do=1965
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1966
|Rok_do=1969
}}
Prof. zw. dr inż. '''Zdzisław Kazimierz Maciejasz''' (1922–1988)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo podziemne, technika eksploatacji złóż, pożary podziemne, wykorzystanie odpadów w górnictwie

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 lutego 1922 roku w Krakowie. Zmarł 3 lipca 1988 roku. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Rakowickim.

Absolwent Wydziału Górniczego Akademii Górniczej w Krakowie (1950).

Stopień naukowy doktora uzyskał w 1958 roku, profesorem nadzwyczajnym został w 1968 roku, a w roku 1978 uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

Asystent, a potem adiunkt w Akademii w latach 1948–1959, następnie pracował jako docent (1959–1969), od 1968 roku jako profesor. W latach 1961–1965 pełnił funkcję Prodziekana, a następnie Dziekana (1966-1969) [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]]. Dyrektor Instytutu Górnictwa Podziemnego na Wydziale Górniczym AGH (1969–1970).

W latach 1950-1951 podjął pracę jako inżynier w kopalni rud i pirytu "Staszic" w Rudkach koło Nowej Słupi, a w okresie 1959-1970 pełnił funkcję radcy ministra górnictwa i energetyki ds. zwalczania zagrożeń wentylacyjnych, pożarowych, pyłowych i gazowych oraz ratownictwa górniczego.

Autor ok. 100 publikacji, w tym 5 książek, 38 patentów. Promotor 9 rozpraw doktorskich.

Członek SITG, ZNP, ZBoWiD, GTS Wisła, PCK, Towarzystwa Przyjaźni Polsko-Francuskiej.

Członek Komitetu Górnictwa PAN, Członek Komisji Górniczo-Geodezyjnej Oddziału PAN.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Order Sztandaru Pracy]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Brązowy Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Informator Nauki Polskiej 1987/1988. T. 2. Stan na dzień 30.09.1987 r. Warszawa 1987, s. 1019
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 420
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 771-772
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 570
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 126-127, [foto]
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-1999. Kraków 1999, s. 116
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego 1919-2019. Kraków 2019, s. 74-198, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 212
* Z dziejów Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie w latach 1919-1967. Oprac. J. Sulima-Samujłło oraz zespół aut. Kraków 1970, s. 624 (Wydawnictwa Jubileuszowe 1919-1969)

==== Artykuły ====

* Czekajowski R., Roszkowski J.: Z pamięcią o profesorze - górniku Akademii Górniczo-Hutniczej Doktorze Inżynierze Zdzisławie Kazimierzu Maciejaszu (1922-1988). ''Górnictwo : kwartalnik'' [wyd. AGH] 1988, R. 12, z. 4, s. 293-296, [foto]
* Jaros J.: "Salamandra"- pamięci Kolegów Górników (4) : Maciejasz Zdzisław Kazimierz. ''Przegląd Górniczy'' 1989, T. 45, nr 11-12, s. 28
* Szczepanek E.: Prof. dr inż. Zdzisław Maciejasz nie żyje : kronika Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa. ''Przegląd Górniczy'' 1988, T. 44, nr 11-12, s. 47, [foto]

{{DEFAULTSORT:Maciejasz, Zdzisław Kazimierz}}
[[Category:Biogramy]]

Zdzisław Franciszek Machowski

2025-06-09T11:51:22Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Machowski
|given-name=Zdzisław Franciszek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Zdzisław Machowski.jpg
|birth_date=3 października 1922
|birth_place=Jędrzejów
|death_date=29 grudnia 2014
|fields=geodezja i kartografia, górnictwo i geologia inżynierska
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
}}
Dr inż. '''Zdzisław Franciszek Machowski''' (1922-2014)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia, górnictwo i geologia inżynierska

== Nota biograficzna ==
Urodził się 3 października 1922 roku w Jędrzejowie. Zmarł 29 grudnia 2014 roku, pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył studia na AGH w 1951 roku, stopień doktora uzyskał na AGH w 1965 roku.

Od 1948 do 1988 roku związany z AGH.

Pracę zawodową rozpoczął jako młodszy asystent w Zakładzie Geodezji i Miernictwa Górniczego II [[Wydział Geologiczno-Mierniczy|Wydziału Geologiczno-Mierniczego]] AGH.

Wykładał też w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie i na Politechnice Warszawskiej. Był nauczycielem Liceum Górniczego w Krakowie oraz wykładowcą Uniwersytetu Trzeciego Wieku.

Autor 15 publikacji oraz 2 patentów.

Członek NOT od 1955 roku, ZNP w latach 1948-1980, PTTK 1955-1956, Automobilklubu Krakowskiego 1970-1973, AZS 1947-1949, Stowarzyszenia Wychowanków AGH od 1950 roku.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Zasłużony dla Geodezji i Kartografii, Zasłużony dla Okręgu Legnicko-Głogowskiego i LGOM

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 106, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1950/51]. Kraków 1951, s. 21, 45
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 212

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2015, nr 1 (2 stycznia 2015), s. A14 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Machowski, Zdzisław Franciszek}}

[[Category:Biogramy]]

Józef Machowski

2025-06-09T11:49:30Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Machowski
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jozef_Machowski.jpg
|birth_date=10 marca 1930
|birth_place=Wierzchosławice
|death_date=17 grudnia 1997
|fields=elektrotechnika, trakcja elektryczna, elektryfikacja górnictwa
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH (1981–1984) (1984-1987)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Józef Machowski
|image_size=9284
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}
Prof. dr hab. inż. '''Józef Machowski''' (1930–1997)

Dyscyplina/specjalności: elektrotechnika, trakcja elektryczna, elektryfikacja górnictwa

== Nota biograficzna ==
Urodził się 10 marca 1930 roku w Wierzchosławicach (woj. tarnowskie). Zmarł 17 grudnia 1997 roku i został pochowany w Krakowie na Cmentarzu Salwatorskim.

W 1954 roku uzyskał dyplom magisterski na Wydziale Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa. Jako wyróżniający się student został asystentem w Katedrze Elektryfikacji Urządzeń Górniczych [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1964 roku, doktora habilitowanego w 1975 roku, następnie pracował na stanowisku docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1988 roku.

Po reorganizacji Wydziału w 1972 roku jako starszy asystent podjął pracę w Zakładzie Trakcji Elektrycznej.

W latach 1981-1987 pełnił funkcję prodziekana [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]].

W 1982 roku został Kierownikiem Zakładu Trakcji Elektrycznej w Instytucie Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych.

Autor wielu opracowań naukowo-badawczych dla potrzeb modernizacji polskiego górnictwa (90 publikacji, w tym 6 książek, 15 skryptów, 8 patentów, promotor 5 rozpraw doktorskich), dydaktyk, humanista, artysta fotografik, malarz amator.

Członek Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej (od 1964 roku; w latach 1968–1972 oraz od 1976 roku przewodniczący Krakowskiego Oddziału PTETiS), członek Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 117-124, [foto]
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 28. Red. B. Hynowski. Warszawa 2019, s. 115-116, [foto]
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 1. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2009, s. 115-116, [foto]
* Twarze Wydziału w latach 1952-2012. Red. J. Kajdański, M. Czekaj. [Kraków] 2012, s. 97-104, [foto]
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki : w 45-lecie Wydziału. [AGH]. Kraków 1999, s. 50, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. i układ albumu J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 299-300, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 211
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 28, [foto]

==== Artykuły ====

* Dudek W.: Józef Machowski 1930-1997 : wspomnienie. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 49, s. 35 okł., [foto]
* Dziekani i Prodziekani Wydziału. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 111, s. 18
* Grzbiela Cz.: Profesor dr hab. inż. Józef Machowski. ''Elektrotechnika'' 1998, T. 17, z. 2, s. 181-182, [foto]
* Tadeusiewicz R.: Dusza pełna słońca. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 51, s. 28

{{DEFAULTSORT:Machowski, Józef }}
[[Category:Biogramy]]

Józef Machowski

2025-06-09T11:49:16Z

HieronimSienski:

{{Infobox scientist
|family-name=Machowski
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Jozef_Machowski.jpg
|birth_date=10 marca 1930
|birth_place=Wierzchosławice
|death_date=17 grudnia 1997
|fields=elektrotechnika, trakcja elektryczna, elektryfikacja górnictwa
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH (1981–1984) (1984-1987)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Józef Machowski
|image_size=9284
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}
Prof. dr hab. inż. '''Józef Machowski''' (1930–1997)

Dyscyplina/specjalności: elektrotechnika, trakcja elektryczna, elektryfikacja górnictwa

== Nota biograficzna ==
Urodził się 10 marca 1930 roku w Wierzchosławicach (woj. tarnowskie). Zmarł 17 grudnia 1997 roku i został pochowany w Krakowie na Cmentarzu Salwatorskim.

W 1954 roku uzyskał dyplom magisterski na Wydziale Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa. Jako wyróżniający się student został asystentem w Katedrze Elektryfikacji Urządzeń Górniczych [[Wydział Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa|Wydziału Elektryfikacji Górnictwa i Hutnictwa]] AGH.

Stopień doktora nauk technicznych uzyskał w 1964 roku, doktora habilitowanego w 1975 roku, następnie pracował na stanowisku docenta. Tytuł profesora nadzwyczajnego uzyskał w 1988 roku.

Po reorganizacji Wydziału w 1972 roku jako starszy asystent podjął pracę w Zakładzie Trakcji Elektrycznej.

W latach 1981-1987 pełnił funkcję prodziekana [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]].

W 1982 roku został Kierownikiem Zakładu Trakcji Elektrycznej w Instytucie Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych.

Autor wielu opracowań naukowo-badawczych dla potrzeb modernizacji polskiego górnictwa (90 publikacji, w tym 6 książek, 15 skryptów, 8 patentów, promotor 5 rozpraw doktorskich), dydaktyk, humanista, artysta fotografik, malarz amator.

Członek Polskiego Towarzystwa Elektrotechniki Teoretycznej i Stosowanej (od 1964 roku; w latach 1968–1972 oraz od 1976 roku przewodniczący Krakowskiego Oddziału PTETiS), członek Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 117-124, [foto]
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* Słownik biograficzny techników polskich. Z. 28. Red. B. Hynowski. Warszawa 2019, s. 115-116, [foto]
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 1. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2009, s. 115-116, [foto]
* Twarze Wydziału w latach 1952-2012. Red. J. Kajdański, M. Czekaj. [Kraków] 2012, s. 97-104, [foto]
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki : w 45-lecie Wydziału. [AGH]. Kraków 1999, s. 50, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. i układ albumu J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 299-300, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 211
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 28, [foto]

==== Artykuły ====

* Dudek W.: Józef Machowski 1930-1997 : wspomnienie. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 49, s. 35 okł., [foto]
* Dziekani i Prodziekani Wydziału. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 111, s. 18
* Grzbiela Cz.: Profesor dr hab. inż. Józef Machowski. ''Elektrotechnika'' 1998, T. 17, z. 2, s. 181-182, [foto]
* Tadeusiewicz R.: Dusza pełna słońca. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 51, s. 28

{{DEFAULTSORT:Machowski, Józef }}
[[Category:Biogramy]]