Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Janusz Witold Molis

2024-05-08T09:04:08Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Molis
|given-name=Janusz Witold
|honorific-prefix=Dr hab.
|image=Janusz Molis.jpg
|birth_date=20 marca 1975
|birth_place=Częstochowa
|death_date=18 maja 2023
|fields=prawo, prawo gospodarcze publiczne, prawo cywilne, prawo bankowe, organizacja i zarządzanie, nauki prawne
|faculty=Wydział Zarządzania
}}
Dr hab. '''Janusz Witold Molis''' (1975-2023)

Dyscyplina/specjalności: prawo, prawo gospodarcze publiczne, prawo cywilne, prawo bankowe, organizacja i zarządzanie, nauki prawne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 20 marca 1975 roku w Częstochowie. Zmarł 18 maja 2023 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1994 roku rozpoczął studia prawnicze na Wydziale Prawa i Administracji UJ, które zakończył z wynikiem bardzo dobrym w 1999 roku. Pracę magisterską "Warunek w czynności cywilnoprawnej", której promotorem był profesor Edwarda Drozda, obronił
z wynikiem summa cuma laude (z najwyższą pochwałą).

Pracę zawodową rozpoczął w 2000 roku w kierowanym przez profesora Fryderyka Zolla Polsko-Niemieckim Centrum Prawa Bankowego UJ, gdzie zajmował się m. in.: analizą
szczegółowych zagadnień z zakresu praktyki bankowej, opracowywaniem projektów klauzul
regulaminów bankowych oraz sporządzaniem opinii prawnych dla banków i innych instytucji
(np. ówczesnego Urzędu Regulacji Telekomunikacji). W tym samym czasie praktykował w
zawodzie prawniczym w kancelarii mec. Jana Halkiewicza.

W 2001 roku rozpoczął studia doktoranckie na Wydziale Prawa i Administracji UJ. W 2004 roku na podstawie pracy "Umowa kredytu bankowego. Analiza konstrukcji w zakresie nieuregulowanym ustawą o kredycie konsumenckim", przygotowanej pod opieką profesora Wojciecha Pyzioła, uzyskał stopień doktora. W okresie studiów doktoranckich odbywał stypendia w uniwersytetach w Wiedniu (Austria), Bambergu (Niemcy) i St. Petersburgu (Rosja).

W 2001 roku rozpoczął pracę asystenta w Katedrze Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]] AGH, kierowanej przez profesora Andrzeja Pacha.

Od stycznia 2005 roku pracował w Pracowni Prawa Gospodarczego [[Wydział Zarządzania| Wydziału Zarządzania]] AGH. Następnie związany był z Katedrą Zarządzania Organizacjami i Kapitałem Społecznym.

W 2019 roku na podstawie rozprawy "Kompetencje regulacyjne Europejskiej Rady ds. Ryzyka Systemowego oraz Europejskiego Urzędu Nadzoru Bankowego w zarządzaniu ryzykiem systemowym. Charakterystyka dogmatycznoprawna na tle przepisów Rozporządzeń Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1092/2010 oraz nr 1093/2010" otrzymał stopień doktora habilitowanego w dziedzinie nauk prawnych.

We wrześniu 2000 roku został członkiem redakcji czasopisma "Transformacje Prawa
Prywatnego".

W 2011 roku został adwokatem (Okręgowa Rada Adwokacka w Krakowie) – specjalizacja prawo cywilne, prywatne i publiczne prawo gospodarcze, prawo karne gospodarcze.

Autor kilkudziesięciu opracowań naukowych w zakresie prawa cywilnego, gospodarczego oraz bankowego.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/molis-janusz-004551

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 2003]. Kraków 2003, s. 54
* [Skład Osobowy AGH … 2006]. Kraków 2006, s. 117, 406

==== Inne ====

* Dr hab. Janusz Molis, prof. AGH (1975-2023) [online] [przeglądany 7.06.2023]. Dostępny w: https://www.zarz.agh.edu.pl/wp-content/uploads/2023/05/Janusz_Molis_AGH.pdf
* Janusz Molis - Wydział Prawa i Administracji [online] [przeglądany 7.06.2023]. Dostępny w: https://wpia.uj.edu.pl/nauka/habilitacje-postepowania-zakonczone/-/journal_content/56_INSTANCE_KvOqj76HscpM/41601/141070166
* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 7.06.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator
* Nie żyje znany krakowski adwokat dr hab. Janusz Molis [online] [przeglądany 7.06.2023]. Dostępny w: https://lovekrakow.pl/aktualnosci/nie-zyje-znany-krakowski-adwokat-dr-hab-janusz-molis_51110.html

{{DEFAULTSORT: Molis, Janusz Witold}}

[[Category:Biogramy]]

Władysław Zygmunt Bieda

2024-05-08T07:59:05Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Bieda
|given-name=Władysław Zygmunt
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Władysław Bieda.jpg
|birth_date=3 stycznia 1920
|death_date=12 lipca 2002
|fields=metalurgia, materiały ogniotrwałe, inżynieria materiałowa, ceramika, ochrona środowiska
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Państwowa Nagroda I stopnia, Państwowa Nagroda II stopnia
}}
Prof. dr hab. inż. ''' Władysław Zygmunt Bieda''' (1920-2002)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, materiały ogniotrwałe, inżynieria materiałowa, ceramika, ochrona środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 stycznia 1920 roku. Zmarł 12 lipca 2002 roku.

W 1948 roku ukończył Wydział Metalurgiczny Akademii Górniczej.

W latach 1948-1956 był głównym inżynierem Świdnickich i Żarnowskich Zakładów Materiałów Ogniotrwałych.

W latach 1957-1970 był dyrektorem Zakładów Materiałów Ogniotrwałych Huty im. Lenina w Nowej Hucie.

W latach 1970-1972 był dyrektorem Zakładów Materiałów Ogniotrwałych w Skawinie.

W 1958-1980 prowadził wykłady zlecone na [[Wydział Ceramiczny|Wydziale Ceramicznym]] AGH. Początkowo w Zakładzie i Katedrze Technologii Materiałów Ogniotrwałych.

W 1963 roku na podstawie pracy "Materiały ogniotrwałe zasadowe, zawierające peryklaz i forsteryt, jako główne składniki: metody produkcji i własności", której promotorem był profesor Jerzy Konarzewski, uzyskał stopień doktora.

W 1966 roku na podstawie rozprawy: "Zjawiska zachodzące w tworzywie wyrobów chemicznie wiązanych magnezytowo-chromitowych i chromitowo-magnezytowych podczas produkcji i ich pracy w sklepieniu pieca martenowskiego" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1978 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1980-1982 był doradcą Ministra Hutnictwa.

W latach 1982-1986 wykładał w Oranie w Algierii.

W latach 1958-1980 wykładał również w Politechnice Gliwickiej.

Autor ponad 80 publikacji i 65 patentów.

Promotor 2 doktoratów.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej i Komisji Ochrony Zdrowia PAN w Krakowie. Był założycielem wraz z profesorem Julianem Aleksandrowiczem Polskiego Stowarzyszenia Magnezologicznego

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]], [[Państwowa Nagroda I stopnia]], [[Państwowa Nagroda II stopnia]], Złote Odznaczenie Racjonalizatora, Nagroda Przewodniczącego Nauki i Techniki, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Odznaka Budowniczy Huty Katowice, Nagroda CRZZ, Nagroda Przewodniczącego NOT, Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego, Złota Odznaka Miasta Krakowa, Złota Odznaka za Zasługi Rozwoju AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* [Skład Osobowy AGH … 1966-67]. Kraków 1967, s. 104, 113, 114, 120
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 24-25, [foto]

{{DEFAULTSORT:Bieda, Władysław Zygmunt}}

[[Category:Biogramy]]

Władysław Zygmunt Bieda

2024-05-08T07:23:39Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Bieda
|given-name=Władysław Zygmunt
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Władysław Bieda.jpg
|birth_date=3 stycznia 1920
|death_date=12 lipca 2002
|fields=metalurgia, materiały ogniotrwałe, inżynieria materiałowa, ceramika, ochrona środowiska
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski, Państwowa Nagroda I stopnia, Państwowa Nagroda II stopnia
}}
Prof. dr hab. inż. ''' Władysław Zygmunt Bieda''' (1920-2002)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, materiały ogniotrwałe, inżynieria materiałowa, ceramika, ochrona środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 stycznia 1920 roku. Zmarł 12 lipca 2002 roku.

W 1948 roku ukończył Wydział Metalurgiczny Akademii Górniczej.

W latach 1948-1956 był głównym inżynierem Świdnickich i Żarnowskich Zakładów Materiałów Ogniotrwałych.

W latach 1957-1970 był dyrektorem Zakładów Materiałów Ogniotrwałych Huty im. Lenina w Nowej Hucie.

W latach 1970-1972 był dyrektorem Zakładów Materiałów Ogniotrwałych w Skawinie.

W 1958-1980 prowadził wykłady zlecone na [[Wydział Ceramiczny|Wydziale Ceramicznym]] AGH. Początkowo w Zakładzie i Katedrze Technologii Materiałów Ogniotrwałych.

W 1963 roku na podstawie pracy "Materiały ogniotrwałe zasadowe, zawierające peryklaz i forsteryt, jako główne składniki : metody produkcji i własności", której promotorem był profesor Jerzy Konarzewski, uzyskał stopień doktora.

W 1966 roku na podstawie rozprawy: "Zjawiska zachodzące w tworzywie wyrobów chemicznie wiązanych magnezytowo-chromitowych i chromitowo-magnezytowych podczas produkcji i ich pracy w sklepieniu pieca martenowskiego" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 1978 roku otrzymał tytuł profesora.

W latach 1980-1982 był doradcą Ministra Hutnictwa.

W latach 1982-1986 wykładał w Oranie w Algierii.

W latach 1958-1980 wykładał również w Politechnice Gliwickiej.

Autor ponad 80 publikacji i 65 patentów.

Promotor 2 doktoratów.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej i Komisji Ochrony Zdrowia PAN w Krakowie. Był założycielem wraz z profesorem Julianem Aleksandrowiczem Polskiego Stowarzyszenia Magnezologicznego

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]], [[Państwowa Nagroda I stopnia]], [[Państwowa Nagroda II stopnia]], Złote Odznaczenie Racjonalizatora, Nagroda Przewodniczącego Nauki i Techniki, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Odznaka Budowniczy Huty Katowice, Nagroda CRZZ, Nagroda Przewodniczącego NOT, Nagroda Ministra Szkolnictwa Wyższego, Złota Odznaka Miasta Krakowa, Złota Odznaka za Zasługi Rozwoju AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 109
* [Skład Osobowy AGH … 1966-67]. Kraków 1967, s. 104, 113, 114, 120
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 24-25, [foto]

{{DEFAULTSORT:Bieda, Władysław Zygmunt}}

[[Category:Biogramy]]

Mrityunjay Singh

2024-05-08T07:04:21Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Singh
|given-name=Mrityunjay
|honorific-prefix=Dr
|image=Mrityunjay Singh.jpg
|birth_date=2 marca 1957
|birth_place=Khujjhia
|fields=chemia, ceramika, inżynieria chemiczna
|dhc_year=2023
|dhc_reason=za: wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie nowoczesnej ceramiki inżynierskiej, wieloletnią aktywność na polu organizacji światowego środowiska ceramicznego i jego integracji, życzliwość i pomoc dla polskich ceramików, duże zaangażowanie w Radzie Naukowej Centrum Technologii Kosmicznych AGH oraz osobistą otwartość i wspaniały przyjacielski charakter
}}
Dr '''Mrityunjay Singh''' (1957-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, ceramika, inżynieria chemiczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 marca 1957 roku w Khujjhi w Indiach.

Dr Mrityunjay Singh pełni funkcję Głównego Naukowca w Ohio Aerospace Institute w Cleveleand w stanie Ohio w USA.

Stopień doktora w dziedzinie inżynierii procesów metalurgicznych uzyskał w 1983 roku w Indian Institute of Technology–BHU (IIT–BHU) w Waranasi w Indiach. Karierę naukową kontynuował na Uniwersytecie Stanowym Luizjany w Baton Rouge i Rensselaer Polytechnic Institute w Troy w stanie Nowy Jork.

Jest uznanym naukowcem, którego wieloletni i znaczący wkład w rozwój zaawansowanych materiałów i technologii wytwórczych zyskał światową renomę. W swoich badaniach skupia się zarówno na kwestiach podstawowych, jak i praktycznych, a wyniki jego odkryć odgrywają znaczącą rolę przy projektowaniu, integracji i ustalaniu granicy wydajności szerokiej gamy jedno- i wielomateriałowych zastosowań w branży lotniczej i konstrukcjach naziemnych. Wyniki jego badań naukowych miały bezpośredni wpływ na projektowanie komponentów, dobór materiałów, proces produkcyjny i optymalizację systemów dużej mocy.

Znacząco przyczynił się do sformułowania i wdrożenia strategii badawczych w materiałoznawstwie i rozwoju technologii inżynierii materiałowej oraz do opracowania listy materiałów wykorzystywanej na potrzeby branż lotniczej i kosmicznej, a także kosmicznych systemów energetycznych. Jego profesjonalne kierownictwo i zasługi zostawiły wyraźny ślad w światowej nauce.

Zredagował samodzielnie lub we współpracy 55 publikacji naukowych i 7 wydań specjalnych czasopism naukowych. Jest autorem lub współautorem 14 rozdziałów i ponad trzystu artykułów naukowych publikowanych w rozmaitych pismach i materiałach naukowych. Pełni funkcje doradcze w radach i komisjach kilkunastu prestiżowych czasopism naukowych o międzynarodowym zasięgu.

Jest członkiem World Academy of Ceramics we Włoszech, a także pracownikiem naukowym w American Ceramic Society, ASM International, American Association for the Advancement of Science, Indian Institute of Metals i National Academy of Inventors. Jest również członkiem honorowym European Ceramic Society, Indian Institute of Ceramics, Materials Research Society of India, Indian Ceramic Society oraz Honorowym Dożywotnim Członkiem stowarzyszenia Alpha Sigma Mu i American Ceramic Society. Tytuły doktora honoris causa nadały mu Nagaoka University of Technology w Japonii i Słowacka Akademia Nauk.

1 marca 2023 roku Senat AGH nadał mu tytuł doctora honoris causa, uzasadniając wybór: "za wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie nowoczesnej ceramiki inżynierskiej, wieloletnią aktywność na polu organizacji światowego środowiska ceramicznego i jego integracji, życzliwość i pomoc dla polskich ceramików, duże zaangażowanie w Radzie Naukowej Centrum Technologii Kosmicznych AGH oraz osobistą otwartość i wspaniały przyjacielski charakter".

==== Odznaczenia i nagrody ====

Otrzymał ponad 90 krajowych i międzynarodowych nagród, w tym pięć nagród R&D 100 Award, FLC Technology Transfer Award, EDI Innovation Award, NASA Public Service Medal, NASA Silver Snoopy Award, dwie nagrody NorTech Innovation oraz wiele nagród NASA Group Achievement. Otrzymał również Ishikawa Carbon Prize, Międzynarodową Nagrodę im. Sir Richarda Brooka przyznaną przez Europejskie Towarzystwo Ceramiczne, a także Founders Award im. Williama B. Johnsona przyznaną przez Radę Inżynierów. Amerykańskie Towarzystwo Ceramiczne przyznało mu nagrodę Honorowego Dożywotniego Członka (ACerS Highest Honor) oraz wiele innych nagród i wyróżnień, w tym: Edward Orton, Jr. Memorial Lectureship Award, President Award, W. David Kingery Award, John Jeppson Award, Richard M. Fulrath Award, Samuel Geijsbeek PACRIM International Award i James I. Mueller Awards. Otrzymał również Distinguished Alumnus Award dla najwybitniejszego absolwenta przyznaną przez IIT–BHU, a także International Dresden Barkhausen Award. Ponadto otrzymał nagrody Lee Hsun Lecture Award i Einstein Professorship przyznane przez Chińską Akademię Nauk. W 2020 roku odebrał nagrodę Edward DeMille Campbell Memorial Lectureship przyznawaną przez ASM International, Kona Achievement Award od Society of Powder Technology w Japonii, a w 2022 roku Malaviya Award przyznaną przez Indyjskie Towarzystwo Ceramiczne. NASA uhonorowało go medalem Outstanding Public Leadership Medal, a ASM International – nagrodą Albert Sauveur Achievement Award.

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Doktor Mirtyunjay Singh otrzymał honorowy doktorat AGH. ''Biuletyn AGH'' 2023, nr, 183-184, s. 2, 13, [foto]

==== Inne ====

* Dr. Mrityunjay Singh - Acta Materialia Inc. [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://actamaterialia-org.translate.goog/personnel/dr.-mrityunjay-singh?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Mrityunjay Singh - IISS [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://www.iiss-sci.org/index.php/mrityunjay-singh
* Mrityunjay Singh - The American Ceramic Society [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://ceramics-org.translate.goog/award-winners/mrityunjay-singh?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Uchwała nr 82/2022 w sprawie przyjęcia wniosku o nadanie tytułu Doktora Honoris Causa Profesorowi Mrityunjayowi Singhowi. [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://dok.agh.edu.pl/doc.php?id=13227
* Uchwała nr 25/2023 Senatu AGH z dnia 1 marca 2023 r. w sprawie nadania Tytułu Doktora Honoris Causa AGH Panu Profesorowi Mrityunjayowi Singhowi (2023-03-01) [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://dok.agh.edu.pl/doc.php?id=13849
* Uroczystość nadania tytułu DHC dr. Mrityunjayowi Singhowi [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/wydarzenia/detail/s/uroczystosc-nadania-tytulu-dhc-dr-mrityunjayowi-singhowi

{{DEFAULTSORT:Singh, Mrityunjay}}

[[Category:Biogramy]]

{{DEFAULTSORT:Singh, Mrityunjay}}

[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

'''''stan na dzień 19.07.2023'''''

Mrityunjay Singh

2024-05-08T06:58:05Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Singh
|given-name=Mrityunjay
|honorific-prefix=Dr
|image=Mrityunjay Singh.jpg
|birth_date=2 marca 1957
|birth_place=Khujjhia
|fields=chemia, ceramika, inżynieria chemiczna
|dhc_year=2023
|dhc_reason=za: wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie nowoczesnej ceramiki inżynierskiej, wieloletnią aktywność na polu organizacji światowego środowiska ceramicznego i jego integracji, życzliwość i pomoc dla polskich ceramików, duże zaangażowanie w Radzie Naukowej Centrum Technologii Kosmicznych AGH oraz osobistą otwartość i wspaniały przyjacielski charakter
}}
Dr '''Mrityunjay Singh''' (1957-)

Dyscyplina/specjalności: chemia, ceramika, inżynieria chemiczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 marca 1957 roku w Khujjhi w Indiach.

Dr Mrityunjay Singh pełni funkcję Głównego Naukowca w Ohio Aerospace Institute w Cleveleand w stanie Ohio w USA.

Stopień doktora w dziedzinie inżynierii procesów metalurgicznych uzyskał w 1983 roku w Indian Institute of Technology–BHU (IIT–BHU) w Waranasi w Indiach. Karierę naukową kontynuował na Uniwersytecie Stanowym Luizjany w Baton Rouge i Rensselaer Polytechnic Institute w Troy w stanie Nowy Jork.

Jest uznanym naukowcem, którego wieloletni i znaczący wkład w rozwój zaawansowanych materiałów i technologii wytwórczych zyskał światową renomę. W swoich badaniach skupia się zarówno na kwestiach podstawowych, jak i praktycznych, a wyniki jego odkryć odgrywają znaczącą rolę przy projektowaniu, integracji i ustalaniu granicy wydajności szerokiej gamy jedno- i wielomateriałowych zastosowań w branży lotniczej i konstrukcjach naziemnych. Wyniki jego badań naukowych miały bezpośredni wpływ na projektowanie komponentów, dobór materiałów, proces produkcyjny i optymalizację systemów dużej mocy.

Znacząco przyczynił się do sformułowania i wdrożenia strategii badawczych w materiałoznawstwie i rozwoju technologii inżynierii materiałowej oraz do opracowania listy materiałów wykorzystywanej na potrzeby branż lotniczej i kosmicznej, a także kosmicznych systemów energetycznych. Jego profesjonalne kierownictwo i zasługi zostawiły wyraźny ślad w światowej nauce.

Zredagował samodzielnie lub we współpracy 55 publikacji naukowych i 7 wydań specjalnych czasopism naukowych. Jest autorem lub współautorem 14 rozdziałów i ponad trzystu artykułów naukowych publikowanych w rozmaitych pismach i materiałach naukowych. Pełni funkcje doradcze w radach i komisjach kilkunastu prestiżowych naukowych czasopismach o międzynarodowym zasięgu.

Jest członkiem World Academy of Ceramics we Włoszech, a także pracownikiem naukowym w American Ceramic Society, ASM International, American Association for the Advancement of Science, Indian Institute of Metals i National Academy of Inventors. Jest również członkiem honorowym European Ceramic Society, Indian Institute of Ceramics, Materials Research Society of India, Indian Ceramic Society oraz Honorowym Dożywotnim Członkiem stowarzyszenia Alpha Sigma Mu i American Ceramic Society. Tytuły doktora honoris causa nadały mu Nagaoka University of Technology w Japonii i Słowacka Akademia Nauk.

1 marca 2023 roku Senat AGH nadał mu tytuł doctora honoris causa, uzasadniając wybór: "za wybitne osiągnięcia naukowe w zakresie nowoczesnej ceramiki inżynierskiej, wieloletnią aktywność na polu organizacji światowego środowiska ceramicznego i jego integracji, życzliwość i pomoc dla polskich ceramików, duże zaangażowanie w Radzie Naukowej Centrum Technologii Kosmicznych AGH oraz osobistą otwartość i wspaniały przyjacielski charakter".

==== Odznaczenia i nagrody ====

Otrzymał ponad 90 krajowych i międzynarodowych nagród, w tym pięć nagród R&D 100 Award, FLC Technology Transfer Award, EDI Innovation Award, NASA Public Service Medal, NASA Silver Snoopy Award, dwie nagrody NorTech Innovation oraz wiele nagród NASA Group Achievement. Otrzymał również Ishikawa Carbon Prize, Międzynarodową Nagrodę im. Sir Richarda Brooka przyznaną przez Europejskie Towarzystwo Ceramiczne, a także Founders Award im. Williama B. Johnsona przyznaną przez Radę Inżynierów. Amerykańskie Towarzystwo Ceramiczne przyznało mu nagrodę Honorowego Dożywotniego Członka (ACerS Highest Honor) oraz wiele innych nagród i wyróżnień, w tym: Edward Orton, Jr. Memorial Lectureship Award, President Award, W. David Kingery Award, John Jeppson Award, Richard M. Fulrath Award, Samuel Geijsbeek PACRIM International Award i James I. Mueller Awards. Otrzymał również Distinguished Alumnus Award dla najwybitniejszego absolwenta przyznaną przez IIT–BHU, a także International Dresden Barkhausen Award. Ponadto otrzymał nagrody Lee Hsun Lecture Award i Einstein Professorship przyznane przez Chińską Akademię Nauk. W 2020 roku odebrał nagrodę Edward DeMille Campbell Memorial Lectureship przyznawaną przez ASM International, Kona Achievement Award od Society of Powder Technology w Japonii, a w 2022 roku Malaviya Award przyznaną przez Indyjskie Towarzystwo Ceramiczne. NASA uhonorowało go medalem Outstanding Public Leadership Medal, a ASM International – nagrodą Albert Sauveur Achievement Award.

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Doktor Mirtyunjay Singh otrzymał honorowy doktorat AGH. ''Biuletyn AGH'' 2023, nr, 183-184, s. 2, 13, [foto]

==== Inne ====

* Dr. Mrityunjay Singh - Acta Materialia Inc. [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://actamaterialia-org.translate.goog/personnel/dr.-mrityunjay-singh?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Mrityunjay Singh - IISS [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://www.iiss-sci.org/index.php/mrityunjay-singh
* Mrityunjay Singh - The American Ceramic Society [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://ceramics-org.translate.goog/award-winners/mrityunjay-singh?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Uchwała nr 82/2022 w sprawie przyjęcia wniosku o nadanie tytułu Doktora Honoris Causa Profesorowi Mrityunjayowi Singhowi. [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://dok.agh.edu.pl/doc.php?id=13227
* Uchwała nr 25/2023 Senatu AGH z dnia 1 marca 2023 r. w sprawie nadania Tytułu Doktora Honoris Causa AGH Panu Profesorowi Mrityunjayowi Singhowi (2023-03-01) [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://dok.agh.edu.pl/doc.php?id=13849
* Uroczystość nadania tytułu DHC dr. Mrityunjayowi Singhowi [online] [przeglądany 2.06.2023]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/wydarzenia/detail/s/uroczystosc-nadania-tytulu-dhc-dr-mrityunjayowi-singhowi

{{DEFAULTSORT:Singh, Mrityunjay}}

[[Category:Biogramy]]

{{DEFAULTSORT:Singh, Mrityunjay}}

[[Category:Biogramy]] [[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

'''''stan na dzień 19.07.2023'''''

Halina Joanna Klimczyk

2024-05-08T06:52:13Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Klimczyk
|given-name=Halina Joanna
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Halina Klimczyk.jpg
|birth_date=23 lutego 1941
|birth_place=Janików
|death_date=23 kwietnia 1995
|fields=nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna
|faculty=Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej
}}
Dr inż. '''Halina Joanna Klimczyk''' (1941-1995)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 23 lutego 1941 roku w Janikowie. Zmarła 23 kwietnia 1995 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła studia w AGH.

W 1965 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Katedrze Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W latach 1969-1973 była asystentem naukowo-technicznym w Katedrze Chemii Fizycznej.

W latach 1973-1981 była starszym asystentem naukowo-technicznym w Zakładzie Fizykochemicznych Podstaw Metalurgii i Zakładzie Wielkopiecownictwa Wydziału Metalurgicznego. W latach 1981-1986 była specjalistą w Zakładzie Wielkopiecownictwa, a w latach 1986-1991 była starszym specjalistą. W latach 1991-1995 była pracownikiem naukowo-technicznym w Zakładzie Inżynierii i Analiz Materiałów [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Wpływ stopnia niestechiometryczności wistytu na jego strukturę", której promotorem była profesor Stanisława Jasieńska, uzyskała stopień doktora.

W latach 1983-1984 odbyła staż naukowy w Université Libre de Bruxelles i CNRS w Bellevue. W latach 1987-1988 w Université Paris-Sud Orsay oraz w 1991 roku kurs w Mulhouse.

W latach 1980, 1983, 1990 i 1993 aktywnie współpracowała z ośrodkami francuskimi, m.in. jako współorganizatorka "Round Table Meeting" o tematyce "Tlenki Niestechiometryczne".

Autorka ponad 30 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Ministra Oświaty III stopnia, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, kilkakrotnie Nagroda Rektora AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 20, 326
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 151-152, [foto]

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT: Klimczyk, Halina Joanna}}

[[Category:Biogramy]]

Halina Joanna Klimczyk

2024-05-08T06:50:43Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Klimczyk
|given-name=Halina Joanna
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Halina Klimczyk.jpg
|birth_date=23 lutego 1941
|birth_place=Janików
|death_date=23 kwietnia 1995
|fields=nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna
|faculty=Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej
}}
Dr inż. '''Halina Joanna Klimczyk''' (1941-1995)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 23 lutego 1941 roku w Janikowie. Zmarła 23 kwietnia 1995 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła studia w AGH.

W 1965 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Katedrze Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W latach 1969-1973 była asystentem naukowo-technicznym w Katedrze Chemii Fizycznej.

W latach 1973-1981 była starszym asystentem naukowo-technicznym w Zakładzie Fizykochemicznych Podstaw Metalurgii i Zakładzie Wielkopiecownictwa Wydziału Metalurgicznego. W latach 1981-1986 była specjalistą w Zakładzie Wielkopiecownictwa, a w latach 1986-1991 była starszym specjalistą. W latach 1991-1995 była pracownikiem naukowo-technicznym w Zakładzie Inżynierii i Analiz Materiałów [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Wpływ stopnia niestechiometryczności wistytu na jego strukturę", której promotorem była profesor Stanisława Jasieńska, uzyskała stopień doktora.

W latach 1983-1984 odbyła staż naukowy w Université Libre de Bruxelles i CNRS w Bellevue, następnie w latach 1987-1988 w Université Paris-Sud Orsay oraz w 1991 roku kurs w Mulhouse.

W latach 1980, 1983, 1990 i 1993 aktywnie współpracowała z ośrodkami francuskimi, m.in. jako współorganizatorka "Round Table Meeting" o tematyce "Tlenki Niestechiometryczne".

Autorka ponad 30 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Ministra Oświaty III stopnia, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, kilkakrotnie Nagroda Rektora AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 20, 326
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 151-152, [foto]

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT: Klimczyk, Halina Joanna}}

[[Category:Biogramy]]

Halina Joanna Klimczyk

2024-05-08T06:49:49Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Klimczyk
|given-name=Halina Joanna
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Halina Klimczyk.jpg
|birth_date=23 lutego 1941
|birth_place=Janików
|death_date=23 kwietnia 1995
|fields=nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna
|faculty=Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej
}}
Dr inż. '''Halina Joanna Klimczyk''' (1941-1995)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, metalurgia, analiza chemiczna

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 23 lutego 1941 roku w Janikowie. Zmarła 23 kwietnia 1995 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła studia w AGH.

W 1965 roku rozpoczęła pracę asystenta stażysty w Katedrze Chemii Fizycznej Metalurgii Żelaza [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W latach 1969-1973 była asystentem naukowo-technicznym w Katedrze Chemii Fizycznej.

W latach 1973-1981 była starszym asystentem naukowo-technicznym w Zakładzie Fizykochemicznych Podstaw Metalurgii i Zakładzie Wielkopiecownictwa Wydziału Metalurgicznego, następnie w latach 1981-1986 była specjalistą w Zakładzie Wielkopiecownictwa, a w latach 1986-1991 była starszym specjalistą. W latach 1991-1995 była pracownikiem naukowo-technicznym w Zakładzie Inżynierii i Analiz Materiałów [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]] AGH.

W 1983 roku na podstawie pracy "Wpływ stopnia niestechiometryczności wistytu na jego strukturę", której promotorem była profesor Stanisława Jasieńska, uzyskała stopień doktora.

W latach 1983-1984 odbyła staż naukowy w Université Libre de Bruxelles i CNRS w Bellevue, następnie w latach 1987-1988 w Université Paris-Sud Orsay oraz w 1991 roku kurs w Mulhouse.

W latach 1980, 1983, 1990 i 1993 aktywnie współpracowała z ośrodkami francuskimi, m.in. jako współorganizatorka "Round Table Meeting" o tematyce "Tlenki Niestechiometryczne".

Autorka ponad 30 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Ministra Oświaty III stopnia, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej, kilkakrotnie Nagroda Rektora AGH

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 86
* [Skład Osobowy AGH … 1994]. Kraków 1994, s. 20, 326
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 151-152, [foto]

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT: Klimczyk, Halina Joanna}}

[[Category:Biogramy]]

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:35:54Z

DominikaKozaczek:

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌, ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌, tworzyły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania oraz uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej. Koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:35:26Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌, ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌, tworzyły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania oraz uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej. Koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:33:35Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌, ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌, tworzyły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania oraz uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:25:26Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌, ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌, tworzyły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania i uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:24:50Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌ ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌ ‌tworzyły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania i uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:10:17Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌ ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌ ‌stanowiły one całość‌ ‌umożliwiającą ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania i uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Piotr Antoni Kleczkowski

2024-05-08T06:08:14Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Kleczkowski
|given-name=Piotr Antoni
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Piotr Kleczkowski.jpg
|birth_date=3 czerwca 1954
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Prof. dr hab. inż. '''Piotr Antoni Kleczkowski''' (1954-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mechanika, mechanika teoretyczna, inżynieria dźwięku, wibroakustyka, psychoakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 czerwca 1954 roku w Krakowie.

W 1980‌ ‌roku ukończył Wydział‌ ‌Elektrotechniki,‌ ‌Elektroniki‌ ‌i‌ ‌Automatyki‌ ‌AGH.

W 1981 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Metrologii i Diagnostyki Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1990 roku na podstawie pracy "Grupowanie danych w syntezie sygnałów wibroakustycznych", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

W 2004‌ roku na podstawie rozprawy ‌"Właściwości‌ ‌słuchu‌ ‌w‌ ‌analizie‌ ‌sygnałów‌ ‌wibroakustycznych” uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

Jest zastępcą kierownika Katedra Mechaniki i Wibroakustyki WIMiR.

Odbył staże‌ ‌zagraniczne w Technische‌ ‌Universität‌ ‌Ilmenau w Niemczech i ‌University‌ ‌College‌ ‌Cardiff w Wiekiej ‌Brytanii.

W latach 1985-86 przebywał na Cardiff University w Wielkiej Brytanii jako wizytujący pracownik naukowy.

Opracował‌ ‌wielokrotnie‌ ‌cytowaną‌ ‌metodę‌ ‌grupowej‌ ‌syntezy‌ ‌addytywnej‌ ‌dźwięków‌ ‌muzycznych.‌
Z‌ ‌początkiem‌ ‌lat‌ ‌90-tych ‌XX‌ ‌wieku ‌samodzielnie‌ ‌zaprojektował‌ ‌i‌ ‌zbudował‌ ‌prototypy‌ ‌kilku‌ ‌wersji‌ ‌profesjonalnych‌ ‌interfejsów‌ ‌dźwiękowych‌ ‌do‌ ‌komputera‌ ‌PC.‌ ‌Zorganizował‌ ‌ich‌ ‌produkcję‌ ‌i‌ ‌komercyjną‌ ‌sprzedaż‌ ‌w‌ ‌ramach‌ ‌własnej‌ ‌firmy.‌ ‌Wraz‌ ‌z‌ ‌oprogramowaniem‌ ‌opracowanym‌ ‌przez‌ ‌dr‌ ‌inż.‌ ‌J.‌ ‌Wierzbickiego‌ ‌z‌ ‌KMiW‌ ‌AGH‌ ‌całość‌ ‌umożliwiała‌ ‌automatyzację‌ ‌pracy‌ ‌radiostacji.‌ ‌Był‌ ‌to‌ ‌jeden‌ ‌z‌ ‌pierwszych‌ ‌takich‌ ‌produktów‌ ‌na‌ ‌świecie.‌ ‌W‌ ‌II‌ ‌poł.‌ ‌lat‌ ‌90.‌ ‌system‌ ‌ten‌ ‌był‌ ‌używany‌ ‌w‌ ‌60%‌ ‌polskich‌ ‌radiostacji.‌ ‌Opracował‌ ‌metodę‌ ‌procesu‌ ‌miksowania‌ ‌nagrań‌ ‌dźwiękowych,‌ ‌nazwaną‌ ‌miksowaniem‌ ‌selektywnym,‌ ‌zwiększającą‌ ‌szczegółowość‌ ‌brzmienia.‌ ‌Metoda‌ ‌ta‌ ‌uzyskała‌ ‌dwa‌ ‌patenty‌ ‌UPRP.‌ ‌Opracował‌ ‌model‌ ‌szacowania‌ ‌udziału‌ ‌poszczególnych‌ ‌źródeł‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza‌ ‌w‌ ‌łącznym‌ ‌zagrożeniu‌ ‌zdrowia.‌ ‌Model‌ ‌ten‌ ‌pozwala‌ ‌skutecznie‌ ‌wycenić‌ ‌opłacalność‌ ‌poszczególnych‌ ‌sposobów‌ ‌ograniczania‌ ‌zanieczyszczeń‌ ‌powietrza.‌ ‌

W latach 2008-2009 inicjator i organizator (wraz z profesorami Wojciechem Batko i Mariuszem Ziółko) nowego kierunku dwustopniowych studiów na Wydziale IMiR – Inżynieria Akustyczna. Od początku był opiekunem kierunku. Inicjator i opiekun umowy z Cranfield University, na mocy której w ramach programu Erasmus studenci AGH mogą odbywać w Wielkiej Brytanii studia magisterskie (MSc), otrzymując podwójny dyplom (AGH i Cranfield).

Promotor 7 prac doktorskich, około 40 prac magisterskich i 11 inżynierskich.

Autor około 120 publikacji.

Kierował kilkoma projektami badawczymi.

W latach 1990-1994 był Radnym Miasta Krakowa i wspierał proces przygotowania i uchwalania uchwał antysmogowych Sejmiku Małopolskiego. Konsultował prace legislacyjne z zakresu ochrony środowiska w Sejmie w kadencji 2015-2019. Ekspert Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej.

Członek Education Committee Stowarzyszenia Audio Engineering Society, Polskiego Towarzystwa Akustycznego, członek i przewodniczący Polskiej Sekcji Audio Engineering Society, Polskiego Stowarzyszenia Muzyki Elektroakustycznej, koordynator Sieci Eksperckiej Lepsza Polska w zakresie ochrony środowiska.

Jest ekspertem Agencji Wykonawczej ds. Badań Naukowych (REA) Komisji Europejskiej i członkiem Rady ds. EkoMałopolski.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kleczkowski-piotr-002550

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Pod red. W. P. Kowalskiego. Kraków 2002, s. 259-260, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 150

==== Inne ====

* AES Member Profile » Piotr Kleczkowski [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://www-aes-org.translate.goog/aes/piotrkleczkowski?_x_tr_sl=en&_x_tr_tl=pl&_x_tr_hl=pl&_x_tr_pto=sc
* Piotr Kleczkowski - Festiwal Muzyki Filmowej w Krakowie [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://fmf.fm/goscie/piotr-kleczkowski
* Piotr Kleczkowski – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Piotr_Kleczkowski
* Prof. dr hab. inż. Piotr Kleczkowski - Edukacja klimatyczna [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://edukacjaklimatyczna.org.pl/team-showcase/prof-dr-hab-inz-piotr-kleczkowski/
* Strona domowa Piotra Kleczkowskiego - AGH [online] [przeglądany 1.06.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~kleczkow/

{{DEFAULTSORT:Kleczkowski, Piotr Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 22.06.2023'''''

Andrzej Jan Olajossy

2023-01-26T14:23:49Z

DominikaKozaczek: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Olajossy
|given-name=Andrzej Jan
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Andrzej_Olajossy.jpg
|birth_date=21 czerwca 1942
|birth_place=Droginia
|fields=inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|name=Andrzej Jan Olajossy
|image_size=9553
}}
Prof. dr hab. '''Andrzej Jan Olajossy''' (1942–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 czerwca 1942 roku w Drogini koło Myślenic.

W 1966 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1966 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1972 roku na podstawie pracy "Przepływy powietrza z wymianą masy i pędu w świetle rozważań teoretycznych i badań eksperymentalnych" uzyskał doktorat. W latach 1973-1983 był adiunktem, a w latach 1984–1990 docentem.

W 1978 roku stopień doktora habilitowanego. W latach 1991-1995 profesor nadzwyczajny. W 1996 roku otrzymał tytuł profesora.

Prowadził badania: estymacja istotności parametrów różnych rodzajów w zagadnieniach modelowania przepływów w złożach węglowodorów płynnych; nowatorskie podejście do problematyki kinetyki desorpcji metanu z pokładów węgla i wyjaśnienie przyczyn trudności w nadziejach na wielkoskalowe pozyskiwanie metanu z krajowych złóż węgli.

Autor ponad 120 publikacji, w tym podręczników, skryptów, wielu opracowań naukowo-technicznych i ekspertyz oraz licznych artykułów naukowych i referatów w tym prac oryginalnych. Autor kilku patentów.

Opracował prototyp instalacji separacji i wzbogacania metanu z gazów kopalnianych oraz nowoczesną technologię odazotowania gazu ziemnego.

Promotor prac doktorskich.

W 2014 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Society of Petroleum Engineers - SPE, Komitetu Mechaniki PAN (Podsekcji Numerycznej Mechniki Płynów oraz Podsekcji Przepływów Wielofazowych), Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych, Federation of European Association Engineers - FEANI, Komisja Geoinformatyki PAU.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda im. Henryka Czeczotta, Nagrody Rektora AGH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/olajossy-andrzej-001710

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 94, 247, 248
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 81
* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 42, 427
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 256, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 352–353, [foto]

{{DEFAULTSORT:Olajossy, Andrzej Jan}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Andrzej Osyczka

2023-01-26T14:20:47Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Osyczka
|given-name=Andrzej
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=29 listopada 1943
|birth_place=Tarnopol (obecnie Ukraina)
|death_date=6 lipca 2010
|image=
|fields=mechanika, metody sztucznej inteligencji
|function=Kierownik Katedry Informatyki Stosowanej Wydziału Zarządzania AGH
|faculty=Wydział Zarządzania
|name=Andrzej Osyczka
}}
Prof. dr hab. inż. '''Andrzej Osyczka''' (1943–2010)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, metody sztucznej inteligencji
== Nota biograficzna ==
Urodził się 29 listopada 1943 roku w Tarnopolu. Zmarł 6 lipca 2010 roku i został pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1968 roku ukończył studia na Politechnice Krakowskiej. W 1973 roku uzyskał tytuł doktora, w 1978 roku - doktora habilitowanego, w 1993 roku - tytuł profesora.

W latach 1981–1987 był prodziekanem Wydziału Mechanicznego Politechniki Krakowskiej.

Z AGH był związany od 2002 roku. Pełnił funkcję kierownika Katedry Informatyki Stosowanej na [[Wydział Zarządzania|Wydziale Zarządzania]] AGH. Od 2003 roku pracował na stanowisku profesora zwyczajnego.

Profesor w Department of Precision Engineering Tokyo Metropolia University. Członek SIMP.

Był autorem 102 publikacji, w tym 4 książek i 7 patentów.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/osyczka-andrzej-005003

== Źródła do biogramu ==
=== Książki ===
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 263
=== Artykuły ===
* ''Dziennik Polski'' 2010, nr 158 (9 VII 2010), s. A13 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Osyczka, Andrzej }}
[[Category:Biogramy]]

Janusz Ostrowski

2023-01-26T14:20:02Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Ostrowski
|given-name=Janusz
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Janusz Ostrowski.jpg
|birth_date=28 września 1946
|birth_place=Kraków
|death_date=13 maja 2019
|fields=geodezja, kartografia, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych, inżynieria środowiska
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Janusz Ostrowski''' (1946-2019)

Dyscyplina/specjalności: geodezja, kartografia, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych, inżynieria środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 28 września 1946 roku w Krakowie. Zmarł 13 maja 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1971 roku ukończył Wydział Geodezji Górniczej AGH uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera ze specjalnością geodezja górnicza.

W 1971 roku, jako inżynier stażysta, rozpoczął pracę w Zakładzie Szkód Górniczych Instytutu Ochrony Powierzchni Górniczej na [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziale Geodezji Górniczej]] AGH.

W 1982 roku na podstawie pracy "Pogórnicze przemieszczenia powierzchni terenu w świetle liniowych modeli deformacji górotworu", napisanej pod kierunkiem prof. Edwarda Popiołka w Instytucie Kształtowania i Ochrony Środowiska Wydziału Geodezji Górniczej, uzyskał doktorat. Następnie został adiunktem w Zakładzie Szkód Górniczych.

W latach 1988-1989 i 1996-1997 był kierownikiem Studium Podyplomowego "Ochrona Terenów Górniczych".

W 2007 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego, a stanowisko profesora nadzwyczajnego AGH w 2008 roku.

Przed przejściem na emeryturę był pracownikiem Katedry Ochrony Terenów Górniczych,
Geoinformatyki i Geodezji Górniczej Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska.

Autor ponad 100 publikacji.

Członek sekcji Geodezji Przemysłowej Komitetu Geodezji PAN, Polskiego Komitetu ISM, Głównej Komisji Miernictwa Górniczego i Ochrony Środowiska, rzeczoznawca w Zespole Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Srebrna Odznaka "Za zasługi w geodezji i kartografii", Dyrektor Górniczy I stopnia, Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej".

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ostrowski-janusz-001875

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i wydziały politechniczne. Kraków 1979, s. 237
*[Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 66
*[Skład Osobowy AGH … 1979/80]. Kraków 1980, s. 38
*[Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 52
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 262-263, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 114 (17 V 2019), s. 19 [nekr.]

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 22.01. 2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Ostrowski, Janusz}}

[[Category:Biogramy]]

Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir

2023-01-26T14:18:49Z

DominikaKozaczek: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Ostoja-Sędzimir
|given-name=Jerzy Antoni
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Jerzy_Ostoja-Sedzimir.jpg
|birth_date=1924
|birth_place=Kartuzy
|death_date=8 marca 2018
|fields=metalurgia, chemia fizyczna, elektrochemia, korozja, hydrometalurgia, kinetyka chemiczna, fizykochemia procesów metalurgicznych
|function=Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1981–1984)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir
|image_size=10208
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1956
|Rok_do=1960
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1964
|Rok_do=1968
}}
Prof. zw. dr hab. '''Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir''' (1924–2018)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, chemia fizyczna, elektrochemia, korozja, hydrometalurgia, kinetyka chemiczna, fizykochemia procesów metalurgicznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 października 1924 roku w Kartuzach. Zmarł 8 marca 2018 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Jako student jest związany z Akademią Górniczo-Hutniczą od 1946 roku tj. od drugiego roku studiów, kiedy to podjął pracę jako asystent młodszy wolontariusz przy Zakładzie Chemii Fizycznej i Elektrochemii [[Wydział Hutniczy|Wydziału Hutniczego]] AG. W 1948 roku pracował już jako asystent młodszy.

W 1950 roku ukończył studia w AGH, a w 1952 roku został absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1952 roku pracował jako adiunkt w Zakładzie Chemii Fizycznej Katedry Chemii Fizycznej i Elektrochemii [[ Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]].

W 1957 roku uzyskał stopień doktora, w 1961 roku stopień doktora habilitowanego, w 1969 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1978 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1954-1957 p.o. kierownika Katedry Chemii Fizycznej i Elektrochemii, w latach 1957-1995 kierownik Zakładu Chemii Fizycznej, w latach 1956–1960, 1964–1968 prodziekan Wydziału Metalurgicznego.

W latach 1981-1984 dziekan [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]].

Staże: stypendysta British Council w Cambridge University, Department of Metallurgy 1959–1960.

Członek Komitetu Metalurgii PAN (wiceprzewodniczący 1989–1992), Polskiego Towarzystwa Chemicznego (przewodniczący Krakowskiego Oddziału — lata siedemdziesiąte), Rady Naukowej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych w Gliwicach (przewodniczący — 2 kadencje — lata osiemdziesiąte), Rady Naukowej Instytutu Metalurgii i Inżynierii Materiałowej) PAN (3 kadencje), Komitetu Redakcyjnego „Hydrometallurgy” 1978–, Rady Programowej czasopisma „Rudy i Metale Nieżelazne” (przewodniczący 1992–). W latach 1981–1992 członek „Solidarności”.

Promotor wielu prac doktorskich.

Autor i współautor licznych prac opublikowanych w renomowanych czasopismach z dziedziny elektrochemii, hydrometalurgii i korozji oraz autor patentów.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Medal Staszica, honorowy medal Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów im. Tadeusza Sendzimira (2002), Złota Odznaka za pracę społeczną dla miasta Krakowa, otrzymał wiele nagród Ministra Edukacji Narodowej oraz Rektora AGH.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 79-80, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1947/48]. Kraków 1947, s. 60-61
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1948/49]. Kraków 1948, s. 43-45
* [Skład Osobowy AGH … 1952/53]. Kraków 1953, s. 91
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 73
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 262
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 386–387, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 60 (13 III 2018), s. A10 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 59 (12 III 2018), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 5 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 60 (13 III 2018), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 5 [nekr.]
* Gumowska W.: Prof. dr hab. inż. Jerzy Ostoja Sędzimir (1924-2018). ''Rudy i Metale Nieżelazne Recykling'' 2018, nr 7, s.3-4, [foto]
* Sędzimir J.: Pięćdziesiąt lat w szkole wyższej. W miarę poważnie o poważnych sprawach. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1995, nr 21, s. 12–13
* Wybrane z prasy. Gazeta Wyborcza 13.12.2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2003, nr 113, s. 14

==== Inne ====

* Zmarł prof. Jerzy Ostoja-Sędzimir.[online] [przeglądany 21.02.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/en/staff-members/odeszli/info/article/zmarl-prof-jerzy-ostoja-sedzimir/

{{DEFAULTSORT: Ostoja-Sędzimir, Jerzy Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir

2023-01-26T14:17:44Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Ostoja-Sędzimir
|given-name=Jerzy Antoni
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Jerzy_Ostoja-Sedzimir.jpg
|birth_date=1924
|birth_place=Kartuzy
|death_date=8 marca 2018
|fields=metalurgia, chemia fizyczna, elektrochemia, korozja, hydrometalurgia, kinetyka chemiczna, fizykochemia procesów metalurgicznych
|function=Dziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1981–1984)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir
|image_size=10208
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1956
|Rok_do=1960
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1964
|Rok_do=1968
}}
Prof. zw. dr hab. '''Jerzy Antoni Ostoja-Sędzimir''' (1924–2018)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, chemia fizyczna, elektrochemia, korozja, hydrometalurgia, kinetyka chemiczna, fizykochemia procesów metalurgicznych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 26 października 1924 roku w Kartuzach. Zmarł 8 marca 2018 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Jako student Jest związany z Akademią Górniczo-Hutniczą od 1946 roku tj. od drugiego roku studiów, kiedy to podjął pracę jako asystent młodszy wolontariusz przy Zakładzie Chemii Fizycznej i Elektrochemii [[Wydział Hutniczy|Wydziału Hutniczego]] AG. W 1948 roku pracował już jako asystent młodszy.

W 1950 roku ukończył studia w AGH, a w 1952 roku został absolwentem Uniwersytetu Jagiellońskiego.

Od 1952 roku pracował jako adiunkt w Zakładzie Chemii Fizycznej Katedry Chemii Fizycznej i Elektrochemii [[ Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]].

W 1957 roku uzyskał stopień doktora, w 1961 roku stopień doktora habilitowanego, w 1969 roku tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1978 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1954-1957 p.o. kierownika Katedry Chemii Fizycznej i Elektrochemii, w latach 1957-1995 kierownik Zakładu Chemii Fizycznej, w latach 1956–1960, 1964–1968 prodziekan Wydziału Metalurgicznego.

W latach 1981-1984 dziekan [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]].

Staże: stypendysta British Council w Cambridge University, Department of Metallurgy 1959–1960.

Członek Komitetu Metalurgii PAN (wiceprzewodniczący 1989–1992), Polskiego Towarzystwa Chemicznego (przewodniczący Krakowskiego Oddziału — lata siedemdziesiąte), Rady Naukowej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych w Gliwicach (przewodniczący — 2 kadencje — lata osiemdziesiąte), Rady Naukowej Instytutu Metalurgii i Inżynierii Materiałowej) PAN (3 kadencje), Komitetu Redakcyjnego „Hydrometallurgy” 1978–, Rady Programowej czasopisma „Rudy i Metale Nieżelazne” (przewodniczący 1992–). W latach 1981–1992 członek „Solidarności”.

Promotor wielu prac doktorskich.

Autor i współautor licznych prac opublikowanych w renomowanych czasopismach z dziedziny elektrochemii, hydrometalurgii i korozji oraz autor patentów.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Medal Staszica, honorowy medal Stowarzyszenia Polskich Wynalazców i Racjonalizatorów im. Tadeusza Sendzimira (2002), Złota Odznaka za pracę społeczną dla miasta Krakowa, otrzymał wiele nagród Ministra Edukacji Narodowej oraz Rektora AGH.
== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 79-80, [foto]
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1947/48]. Kraków 1947, s. 60-61
* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1948/49]. Kraków 1948, s. 43-45
* [Skład Osobowy AGH … 1952/53]. Kraków 1953, s. 91
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 73
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 262
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 386–387, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 60 (13 III 2018), s. A10 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 59 (12 III 2018), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 5 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 60 (13 III 2018), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 5 [nekr.]
* Gumowska W.: Prof. dr hab. inż. Jerzy Ostoja Sędzimir (1924-2018). ''Rudy i Metale Nieżelazne Recykling'' 2018, nr 7, s.3-4, [foto]
* Sędzimir J.: Pięćdziesiąt lat w szkole wyższej. W miarę poważnie o poważnych sprawach. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1995, nr 21, s. 12–13
* Wybrane z prasy. Gazeta Wyborcza 13.12.2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2003, nr 113, s. 14

==== Inne ====

* Zmarł prof. Jerzy Ostoja-Sędzimir.[online] [przeglądany 21.02.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/en/staff-members/odeszli/info/article/zmarl-prof-jerzy-ostoja-sedzimir/

{{DEFAULTSORT: Ostoja-Sędzimir, Jerzy Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

Jan Osika

2023-01-26T14:15:57Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Osika
|given-name=Jan
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Jan Osika.jpg
|birth_date=18 listopada 1942
|birth_place=Jasło
|death_date=9 stycznia 2019
|fields=metalurgia, przeróbka plastyczna metali nieżelaznych, modelowanie procesów przeróbki plastycznej, techniki wytwarzania rur
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Jan Osika''' (1942-2019)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, przeróbka plastyczna metali nieżelaznych, modelowanie procesów przeróbki plastycznej, techniki wytwarzania rur

== Nota biograficzna ==

Urodził się 18 listopada 1942 roku w Jaśle. Zmarł 9 stycznia 2019 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1967 roku ukończył AGH.

Pracę w AGH rozpoczął w 1967 roku, jako asystent w Zakładzie Teorii Przeróbki Plastycznej Metali Nieżelaznych Katedry Przeróbki Plastycznej Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]].

W 1973 roku uzyskał stopień doktora, a w 1996 roku stopień doktora habilitowanego.

W latach 1969-1972,1979-1990, 1993-1995 przedstawiciel do Rady Wydziału Metali Nieżelaznych pracowników nie posiadających stopnia naukowego doktora habilitowanego, w latach 1987-1990 przedstawiciel do Senatu AGH pracowników nie posiadających stopnia naukowego doktora habilitowanego, w 1990 roku przedstawiciel do Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego pracowników nie posiadających stopnia naukowego doktora habilitowanego, w latach 1991-1994 doradca Sejmowej Komisji ds. Ustaw o Tytule i Stopniach Naukowych oraz Szkolnictwie Wyższym.

Dyrektor Pomaturalnej Szkoły Zarządzania i Finansów Fundacji Krakowskiego Towarzystwa Przemysłowego KRAKÓW 1991-1994, współudział w przygotowaniu programu nauczania przyjętego przez Krakowskie Forum Kuratorium przy nadawaniu uprawnień szkoły publicznej.

Pełnomocnik Dziekana ds. Promocji Wydziału do 1999 roku, wiceprzewodniczący Wydziałowej Komisji Wyborczej do 1999 roku, przewodniczący Wydziałowej Komisji Wyborczej od 1999 roku.
Członek Uczelnianej Komisji Wyborczej AGH od 2002 roku, przewodniczący Uczelnianej Komisji Dyscyplinarnej ds. Studenckich od 2001 roku, wiceprzewodniczący Wydziałowej Komisji Rekrutacyjnej w 1998 roku.

Członek Zespołu ds. Rozwoju Wyższego Szkolnictwa Zawodowego Rady ds. Reformy Ustroju Państwa przy Prezesie Rady Ministrów od 1998 roku, członek Rady Głównej i Szkolnictwa Wyższego w latach 1988–1991.

Członek Związku Nauczycielstwa Polskiego, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego.

Autor ponad 50 publikacji naukowych oraz kilkuset prac naukowo-badawczych i 7 patentów.

Współpracownik zagranicznych ośrodków naukowych, m.in. Ecole de Mines de Paris oraz Ecole Polytechnique w Metz.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota odznaka Zasługi dla miasta Krakowa,.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/osika-jan-004232

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 152-153, [foto]
* Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1967/68]. Kraków 1968, s. 60
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 261, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 9 (11 I 2019), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 11 (14 I 2019), s. A13 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2019, nr 13 (16 I 2019), s. A11 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2019, nr 11 (14 I 2019) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 5 [nekr.]

==== Inne ====

* Odszedł od nas prof. Jan Osika.[online] [przeglądany 29.01.2019]. Dostępny w: http://galaxy.agh.edu.pl/~swagh/?p=2894
* Odszedł prof. Jan Osika.[online] [przeglądany 29.01.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/en/staff-members/odeszli/info/article/odszedl-prof-jan-osika/
{{DEFAULTSORT:Osika, Jan}}

[[Category:Biogramy]]

Tadeusz Stefan Orzechowski

2023-01-26T14:14:27Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Orzechowski
|given-name=Tadeusz Stefan
|honorific-prefix=Dr hab. inż.
|image=Tadeusz_Orzechowski.jpg
|birth_date=19 października 1946
|birth_place=Kraków
|death_date=19 grudnia 2017
|death_place=Kraków
|fields=automatyka napędów synchronicznych
|function=Dziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH (2002–2005)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|Rok_od=2002
|Rok_do=2005
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1996
|Rok_do=1998
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|Rok_od=1998
|Rok_do=1999
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|Rok_od=1999
|Rok_do=2002
}}{{Funkcja}}
Dr hab. inż. '''Tadeusz Stefan Orzechowski''' (1946–2017)

Dyscyplina/specjalności: automatyka napędów synchronicznych

== Nota biograficzna ==
Urodził się 19 października 1946 roku w Krakowie. Zmarł 19 grudnia 2017 roku w Krakowie i tam też na Cmentarzu Rakowickim.

W 1970 roku ukończył studia w AGH. W tym samym roku rozpoczął pracę jako asystent stażysta w Zakładzie Automatyki Napędu Instytutu Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]]. W 1977 roku uzyskał doktorat, a w 1992 roku stopień doktora habilitowanego. Zatrudniony był na stanowisku profesora nadzwyczajnego AGH.

W latach 1996-1998 był prodziekanem [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]], a w latach 1998-1999 i 1999-2002 prodziekanem, a następnie w latach 2002-2005 dziekanem [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki |Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].

Przez wiele lat był członkiem Senatu AGH oraz przewodniczącym Senackiej Komisji ds. Kształcenia.

Autor licznych publikacji i patentów związanych z zagadnieniami automatyki napędów synchronicznych oraz napędów zwijarek drutu, a także problematyką kompensacji mocy biernej w sieciach rozdzielczych.

Był członkiem wielu organizacji społecznych, fundacji i stowarzyszeń. Był przewodniczącym Rady Oddziałowej Związku Nauczycielstwa Polskiego w AGH na WEAIiIB.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Złoty Medal za Długoletnią Służbę, wiele Nagród Rektora AGH, Medal pamiątkowy Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/orzechowski-tadeusz-001146

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 173-179, [foto]
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 2. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2019, s. 104-106, [foto]
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki : w 45-lecie Wydziału 1952-1997. Kraków 1999, s. 85, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 86, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. Krzysztof Pikoń (red. naczelny), Agnieszka Sokołowska (dyrektor projektu), Krystyna Pikoń. Gliwice 2004, s. 261, [foto]

==== Artykuły ====

* Cieśla A.: 60 lat Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki. ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 54-55, s. 28-29, [foto]
* Dziekani i prodziekani AGH na kadencję 1999-2002. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 4
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 297 (22 XII 2017), s. A18-19 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 299 (27 XII 2017), s. A12 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017, nr 297 (10 X 2017), [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 18 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017, nr 297 (22 X 2017), [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 18 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017, nr 300 (28 X 2017), [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 6 [nekr.]
* Orzechowski T.: Pożegnanie z Senatem AGH : niewygłoszone wystąpienie prof. AGH, dr hab. inż. T. Orzechowskiego na posiedzeniu Senatu w dniu 4 lipca 2012 roku. ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 56-57, s. 17, [foto]
* Władze dziekańskie na kadencję 2002-2005. ''Biuletyn AGH'' 2002, nr 106/107, s. 2, 16-17, 23, [foto]

==== Inne ====

* Nr 457/18.06.2012 - INFO IK [online] [przeglądany 15.01.2021]. Dostępny w: https://sep.com.pl/infosepik/2012/infosepik_2012_457.pdf
* Odszedł prof. Tadeusz Orzechowski – informacja o pogrzebie [online] [przeglądany 21.12.2017]. Dostępny w: http://www.agh.edu.pl/aktualnosci/info/article/odszedl-prof-tadeusz-orzechowski/

{{DEFAULTSORT:Orzechowski, Tadeusz Stefan}}
[[Category:Biogramy]]

Zofia Orman

2023-01-26T14:12:25Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Orman
|given-name=Zofia
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
|image=Zofia Orman.jpg
|birth_date=18 stycznia 1919
|birth_place=Leżajsk
|fields=metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych
|function=Prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1981-1984)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Zofia Orman
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
Prof. dr inż. '''Zofia Orman''' (1919–)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 18 stycznia 1919 roku w Leżajsku.

18 stycznia 2019 roku pani profesor Zofia Orman obchodziła jubileusz 100-lecia urodzin.

Od 12 roku życia mieszkała w Krakowie. W 1937 roku ukończyła VII Państwowe Gimnazjum Żeńskie im. Adama Mickiewicza w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła studia na Wydziale Hutniczym AG. Do wybuchu wojny zaliczyła 4 semestry. W okresie wojny brała udział w tajnym nauczaniu, przygotowując uczniów do tajnej matury.

Po zakończeniu wojny kontynuowała studia na AGH, uzyskując w 1946 roku z wyróżnieniem dyplom inżyniera metalurga. Na ostatnim semestrze była zatrudniona w charakterze młodszego asystenta w Zakładzie Metalografii [[Wydział Hutniczy|Wydziału Hutniczego]] u prof. Władysława Łoskiewicza.

Pracę zawodową rozpoczęła w 1946 roku w Zakładach Metalurgicznych w Trzebinii (wówczas „Huta Cynku”). Pracowała tam w oddziale badawczym, zajmując się opracowaniem produkcji tlenku aluminium, otrzymywaniem magnezu, jak i elektrolizą aluminium. Następnie pracowała Pracowała w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach i jego oddziale w Skawinie.

W 1951 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach na stanowisku Kierownika Zakładu Elektrometalurgii.

W 1954 roku obroniła pracę doktorską na AGH.

W 1955 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Lekkich w Skawinie na stanowisku Kierownika Zakładu Metalurgii Aluminium.

W 1956 roku otrzymała tytuł naukowy docenta przyznany przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną.

W 1966 roku rozpoczęła pracę w AGH na stanowisku kierownika Katedry Metalurgii Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]]. Kierowała do 1989 roku.

W 1973 roku otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1983 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1980 - 1989 była wicedyrektorem Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych Wydziału Metali Nieżelaznych.

W latach 1981 - 1984 prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych

Na emeryturę przeszła w 1989 roku.

Autorka lub współautorka 70 publikacji, w tym 7 książek oraz 5 patentów. Promotorka 8 doktoratów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego w Polsce, członek Komisji Metalurgii Polskiej Akademii Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Zasłużony dla Miasta Skawiny, Zasłużony dla Miasta Konina, Zasłużony dla Miasta Krakowa,

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 133-134
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 61
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 71, 72
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 73
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 260-261, [foto]

==== Inne ====
* Jubileusz 100-lecia urodzin prof. Zofii Orman. [online] [przeglądany 22.01.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/info/article/jubileusz-100-lecia-urodzin-prof-zofii-orman
* Wspomnienia Profesorów AGH – Prof. dr hab.[online] [przeglądany 19.12.2018]. Dostępny w: https://100lat.agh.edu.pl/wspomnienia-profesorow-agh-prof-dr-hab-inz-zofia-orman/

'''''stan na dzień 26.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Orman, Zofia}}
[[Category:Biogramy]]

Zofia Orman

2023-01-26T14:12:09Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Orman
|given-name=Zofia
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
|image=Zofia Orman.jpg
|birth_date=18 stycznia 1919
|birth_place=Leżajsk
|fields=metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych
|function=Prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1981-1984)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Zofia Orman
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
Prof. dr inż. '''Zofia Orman''' (1919–)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 18 stycznia 1919 roku w Leżajsku.

18 stycznia 2019 roku pani profesor Zofia Orman obchodziła jubileusz 100-lecia urodzin.

Od 12 roku życia mieszkała w Krakowie. W 1937 roku ukończyła VII Państwowe Gimnazjum Żeńskie im. Adama Mickiewicza w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła studia na Wydziale Hutniczym AG. Do wybuchu wojny zaliczyła 4 semestry. W okresie wojny brała udział w tajnym nauczaniu, przygotowując uczniów do tajnej matury.

Po zakończeniu wojny kontynuowała studia na AGH, uzyskując w 1946 roku z wyróżnieniem dyplom inżyniera metalurga. Na ostatnim semestrze była zatrudniona w charakterze młodszego asystenta w Zakładzie Metalografii [[Wydział Hutniczy|Wydziału Hutniczego]] u prof. Władysława Łoskiewicza.

Pracę zawodową rozpoczęła w 1946 roku w Zakładach Metalurgicznych w Trzebinii (wówczas „Huta Cynku”). Pracowała tam w oddziale badawczym, zajmując się opracowaniem produkcji tlenku aluminium, otrzymywaniem magnezu, jak i elektrolizą aluminium. Następnie pracowała Pracowała w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach i jego oddziale w Skawinie.

W 1951 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach na stanowisku Kierownika Zakładu Elektrometalurgii.

W 1954 roku obroniła pracę doktorską na AGH.

W 1955 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Lekkich w Skawinie na stanowisku Kierownika Zakładu Metalurgii Aluminium.

W 1956 roku otrzymała tytuł naukowy docenta przyznany przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną.

W 1966 roku rozpoczęła pracę w AGH na stanowisku kierownika Katedry Metalurgii Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]]. Kierowała do 1989 roku.

W 1973 roku otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1983 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1980 - 1989 była wicedyrektorem Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych Wydziału Metali Nieżelaznych.

W latach 1981 - 1984 prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych

Na emeryturę przeszła w 1989 roku.

Autorka lub współautorka 70 publikacji, w tym 7 książek oraz 5 patentów. Promotorka 8 doktoratów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego w Polsce, członek Komisji Metalurgii Polskiej Akademii Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Zasłużony dla Miasta Skawiny, Zasłużony dla Miasta Konina, Zasłużony dla Miasta Krakowa,

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 133-134
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 61
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 71, 72
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 73
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 260-261, [foto]

==== Inne ====
* Jubileusz 100-lecia urodzin prof. Zofii Orman. [online] [przeglądany 22.01.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/info/article/jubileusz-100-lecia-urodzin-prof-zofii-orman
* Wspomnienia Profesorów AGH – Prof. dr hab.[online] [przeglądany 19.12.2018]. Dostępny w: https://100lat.agh.edu.pl/wspomnienia-profesorow-agh-prof-dr-hab-inz-zofia-orman/

'''''stan na dzień 19.06.2017'''''

{{DEFAULTSORT:Orman, Zofia}}
[[Category:Biogramy]]

Zofia Orman

2023-01-26T14:11:36Z

DominikaKozaczek:

{{Infobox scientist
|family-name=Orman
|given-name=Zofia
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
|image=Zofia Orman.jpg
|birth_date=18 stycznia 1919
|birth_place=Leżajsk
|fields=metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych
|function=Prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych (1981-1984)
|faculty=Wydział Metali Nieżelaznych
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Zofia Orman
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metali Nieżelaznych
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
Prof. dr inż. '''Zofia Orman''' (1919–)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, metalurgia metali nieżelaznych

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 18 stycznia 1919 roku w Leżajsku.

18 stycznia 2019 roku pani profesor Zofia Orman obchodziła jubileusz 100-lecia urodzin.

Od 12 roku życia mieszkała w Krakowie. W 1937 roku ukończyła VII Państwowe Gimnazjum Żeńskie im. Adama Mickiewicza w Krakowie. W tym samym roku rozpoczęła studia na Wydziale Hutniczym AG. Do wybuchu wojny zaliczyła 4 semestry. W okresie wojny brała udział w tajnym nauczaniu, przygotowując uczniów do tajnej matury.

Po zakończeniu wojny kontynuowała studia na AGH, uzyskując w 1946 roku z wyróżnieniem dyplom inżyniera metalurga. Na ostatnim semestrze była zatrudniona w charakterze młodszego asystenta w Zakładzie Metalografii [[Wydział Hutniczy|Wydziału Hutniczego]] u prof. Władysława Łoskiewicza.

Pracę zawodową rozpoczęła w 1946 roku w Zakładach Metalurgicznych w Trzebinii (wówczas „Huta Cynku”). Pracowała tam w oddziale badawczym, zajmując się opracowaniem produkcji tlenku aluminium, otrzymywaniem magnezu, jak i elektrolizą aluminium. Następnie pracowała Pracowała w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach i jego oddziale w Skawinie.

W 1951 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Nieżelaznych w Gliwicach na stanowisku Kierownika Zakładu Elektrometalurgii.

W 1954 roku obroniła pracę doktorską na AGH.

W 1955 roku rozpoczęła pracę w Instytucie Metali Lekkich w Skawinie na stanowisku Kierownika Zakładu Metalurgii Aluminium.

W 1956 roku otrzymała tytuł naukowy docenta przyznany przez Centralną Komisję Kwalifikacyjną.

W 1966 roku rozpoczęła pracę w AGH na stanowisku kierownika Katedry Metalurgii Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]]. Kierowała do 1989 roku.

W 1973 roku otrzymała tytuł profesora nadzwyczajnego, a w 1983 roku tytuł profesora zwyczajnego.

W latach 1980 - 1989 była wicedyrektorem Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych Wydziału Metali Nieżelaznych.

W latach 1981 - 1984 prodziekan Wydziału Metali Nieżelaznych

Na emeryturę przeszła w 1989 roku.

Autorka lub współautorka 70 publikacji, w tym 7 książek oraz 5 patentów. Promotorka 8 doktoratów.

Członek Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego w Polsce, członek Komisji Metalurgii Polskiej Akademii Nauk.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Zasłużony dla Miasta Skawiny, Zasłużony dla Miasta Konina, Zasłużony dla Miasta Krakowa,

==== Bibliografia publikacji ====

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga wychowanków i wychowawców Akademii Górniczej w Krakowie (1919-1949). Oprac. J. Sulima-Samujłło. Kraków 1979, s. 133-134
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 61
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 71, 72
* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 73
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 260-261, [foto]

==== Inne ====
* Jubileusz 100-lecia urodzin prof. Zofii Orman. [online] [przeglądany 22.01.2019]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/info/article/jubileusz-100-lecia-urodzin-prof-zofii-orman
* Wspomnienia Profesorów AGH – Prof. dr hab.[online] [przeglądany 19.12.2018]. Dostępny w: https://100lat.agh.edu.pl/wspomnienia-profesorow-agh-prof-dr-hab-inz-zofia-orman/

'''''stan na dzień 19.06.2017'''''

{{DEFAULTSORT:Orman, Zofia}}
[[Category:Biogramy]]

Zygmunt Orłowski

2023-01-26T14:07:00Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Orłowski
|given-name=Zygmunt
|honorific-prefix=Dr hab inż. prof. nadzw. AGH
|image=Zygmunt Orłowski.jpg
|birth_date=3 marca 1947
|birth_place=Skaje
|death_date=28 maja 2018
|death_place=Białystok
|fields=technologia i organizacja budownictwa, produkcja prefabrykatów betonowych, budownictwo monolityczne, projektowanie konstrukcyjno-budowlane
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr hab inż. prof. nadzw. AGH '''Zygmunt Orłowski''' (1947-2018)

Dyscyplina/specjalności: technologia i organizacja budownictwa, produkcja prefabrykatów betonowych, budownictwo monolityczne, projektowanie konstrukcyjno-budowlane

== Nota biograficzna ==

Urodził się 3 marca 1947 roku w miejscowości Skaje koło Grajewa. Zmarł 28 maja 2018 roku w Białymstoku. Pochowany na cmentarzu rzymsko-katolickim w Grabówce koło Białegostoku.

W 1970 roku ukończył Wyższą Szkołę Inżynierską w Białymstoku na kierunku Budownictwo otrzymując tytuł zawodowy inżyniera, następnie w 1973 roku, po odbyciu studiów uzupełniających na Wydziale Inżynierii Lądowej Politechniki Warszawskiej, obronił pracę magisterską. Na tym samym wydziale w 1980 roku uzyskał doktorat. Stopień doktora habilitowanego uzyskał w 2004 roku na podstawie pracy habilitacyjnej obronionej w Białoruskim Narodowym Uniwersytecie Technicznym w Mińsku.

Pracę zawodową rozpoczął w 1970 roku w Zakładzie Badań i Doświadczeń Białostockiego Zjednoczenia Budowlanego, następnie pracował, przez dwa lata, w Biurze Projektowo-Badawczym Budownictwa Ogólnego Miastoprojekt - Białystok, a także przez 10 lat w Białostockiej Fabryce Przyrządów i Uchwytów jako starszy projektant (w pracowni projektowej BIPRON).

W latach 1973-2012 pracował w Politechnice Białostockiej. Przez wiele lat kierował pracą zespołów naukowo-badawczych zajmujących się problematyką inżynierii przedsięwzięć budowlanych, w zmieniającej się strukturze Wydziału IBIŚ PB: Zakładem Organizacji Ekonomiki Budownictwa (1996-1998), Katedrą Technologii Ekonomiki Budownictwa (2001-2009) i w końcu Zakładem Inżynierii Przedsięwzięć Budowlanych (2005-2012).

W latach 2012-2018 pracował jako profesor nadzwyczajny w Katedrze Geomechaniki, Budownictwa i Geotechniki [[ Wydział Górnictwa i Geoinżynierii|Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii]] AGH.

Był specjalistą w zakresie budownictwa monolitycznego oraz technologii i organizacji budownictwa. Posiadał uprawnienia budowlane do projektowania i rzeczoznawcy budowlanego w specjalności konstrukcyjno-budowlanej oraz uprawnienia rzeczoznawcy Polskiego Stowarzyszenia Mykologów Budownictwa.

Autor ponad 220 publikacji i opracowań, w tym: dwu monografii, 83 artykułów, 84 referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych, ponad 55 prac o charakterze projektowym i eksperckim. Za monografię „Podstawy technologii betonowego budownictwa monolitycznego” (Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2009) został wyróżniony nagrodą Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Autor licznych ekspertyz, inwentaryzacji i opinii eksperckich.

Promotor ponad 100 prac inżynierskich i 50 magisterskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Nagroda im. Profesora Aleksandra Dyżewskiego, w latach 1989 i 1998 nagrodzony Srebrną i Złotą Odznaką Zasłużony Białostocczyźnie. Nagradzany przez Białostocki Oddział Polskiego Związku Inżynierów i Techników Budownictwa, m.in. Srebrną Odznaką Honorową PZITB.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/orlowski-zygmunt-007196

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 124 (30-31 V 2018), s. A11 [nekr.]
* Sobotka A.: Dr hab. inż. Zygmunt Orłowski prof. nadzw. AGH (1947-2018). ''Przegląd Budowlany'' 2018, nr 7, s. 168, [foto]

==== Inne ====

* Zmarł prof. Zygmunt Orłowski. [online] [przeglądany 13.02.2019]. Dostępny w: https://wb.pb.edu.pl/2018/05/30/zmarl-prof-zygmunt-orlowski/

{{DEFAULTSORT:Orłowski, Zygmunt}}

[[Category:Biogramy]]

Krzysztof Antoni Oprzędkiewicz

2023-01-26T14:01:15Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Oprzędkiewicz
|given-name=Krzysztof Antoni
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Krzysztof Oprzedkiewicz.jpg
|birth_date=8 lipca 1964
|birth_place=Kraków
|fields=automatyka i robotyka, sterowanie systemami o niepewnych parametrach, rachunek różniczkowy niecałkowitego rzędu w automatyce, układy dodatnie, systemy sterowania cyfrowego, automatyka przemysłowa
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej (2012-2016)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Krzysztof Antoni Oprzędkiewicz''' (1964-)

Dyscyplina/specjalności: automatyka i robotyka, sterowanie systemami o niepewnych parametrach, rachunek różniczkowy niecałkowitego rzędu w automatyce, układy dodatnie, systemy sterowania cyfrowego, automatyka przemysłowa
== Nota biograficzna ==

Urodził się 8 lipca 1964 roku w Krakowie.

Związany z AGH od 1983 roku, od 1988 roku pracuje na WEAIiIB AGH, w Katedrze Automatyki i Robotyki, aktualnie na stanowisku profesora nadzwyczajnego. W latach 2012-2016 prodziekan WEAIiIB AGH, aktualnie zastępca Kierownika Katedry Automatyki i Robotyki na WEAIiIB AGH.

W 1988 roku uzyskał dyplom na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Instytucie Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych, a następnie w Katedrze Automatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] na stanowisku asystenta.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w Instytucie Automatyki a następnie (po zmianie nazwy) w Katedrze Automatyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] na stanowisku asystenta. W tej Katedrze pracuje do dziś (aktualnie na stanowisku profesora uczelni.

W 1995 roku na podstawie pracy "Wspomaganie komputerowe w sterowaniu systemów parabolicznych" napisanej pod kierunkiem prof. Wojciecha Mitkowskiego uzyskał doktorat.

W 2009 roku uzyskał habilitację na Wydziale EAIiE AGH.

Od 2010 roku był kierownikiem Laboratorium Automatyki, Robotyki i Systemów Fotowoltanicznych [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].

W latach 2012-2016 był prodziekanem WEAIiIB.

Aktualnie jest zastępca kierownika Katedry Automatyki i Robotyki WEAIiIB.

Jego główne zainteresowania naukowe związane są z modelowaniem i sterowaniem systemów o parametrach rozłożonych, zastosowaniami rachunku różniczkowego niecałkowitego rzędu w automatyce, automatyzacją i sterowaniem cyfrowym procesów przemysłowych, praktyczną implementacją przemysłową specjalnych algorytmów sterowania, zagadnieniami modelowania i sterowania rozmytego oraz symulacją komputerową systemów sterowania.

Obecnie pracuje w Katedra Automatyki i Robotyki WEAIiIB.

Autor około 140 publikacji oraz wielu referatów na konferencjach krajowych i zagranicznych.

Od 2020 roku jest członkiem (z wyboru) Komitetu Automatyki i Robotyki PAN.

Jest znanym kolekcjonerem militariów i pamiątek historycznych, aktywnie uprawia strzelectwo sportowe. Pasjonuje się także fotografią, czasem też wędkuje.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], liczne nagrody Rektora AGH za osiągnięcia naukowe i organizacyjne.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/oprzedkiewicz-krzysztof-001089

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 148, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 160, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 260, [foto]

==== Inne ====

* Dr hab. inż. Krzysztof Antoni Oprzędkiewicz [online] [przeglądany 25.06.2020]. Dostępny w: https://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=26744&_k=u737k8
* Informacja od p. Krzysztofa Oprzędkiewicza [inf. z dnia 25.06.2020]
* [Krzysztof Oprzędkiewicz] [online] [przeglądany 31.03.2020]. Dostępny w: http://www.bg.agh.edu.pl/HOBBY/index.php?p=Oprzedkiewicz

{{DEFAULTSORT:Oprzędkiewicz, Krzysztof Antoni}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 26.01.2023'''''

Krzysztof Antoni Oprzędkiewicz

2023-01-26T13:43:07Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

Piotr Oprocha

2023-01-26T13:42:03Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Oprocha
|given-name=Piotr
|honorific-prefix=Prof. nadzw. dr hab.
|image=Piotr Oprocha.jpg
|birth_date=1 maja 1978
|birth_place=Kraków
|fields=matematyka, układy dynamiczne
|function=Dziekan Wydziału Matematyki Stosowanej AGH (2020-2024)
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2020
|Rok_do=2022
}}
Prof. nadzw. dr hab. '''Piotr Oprocha''' (1978-)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, układy dynamiczne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 maja 1978 roku w Krakowie.

W 2002 roku ukończył studia na kierunku matematyka, a w 2004 roku na kierunku informatyka w Uniwersytecie Jagiellońskim.

Doktor nauk matematycznych (Uniwersytet Jagielloński, 2005), doktor habilitowany (matematyka, Uniwersytet Jagielloński, 2011), profesor (matematyka, 2018).

Od 2002 roku związany z [[Wydział Matematyki Stosowanej|Wydziałem Matematyki Stosowanej]] AGH, w latach 2002-2006 jako asystent, w latach 2006-2012 jako adiunkt, a od 2012 roku jako profesor nadzwyczajny.

W latach 2009-2011 przebywał w Hiszpanii w Universidad de Murcia, a w latach 2011-2014 był adiunktem w Instytucie Matematycznym PAN.

Prodziekan ds. Nauki oraz kierownik Katedry Równań Różniczkowych Wydziału Matematyki Stosowanej AGH w latach 2012-2016 i 2016-2020. Dziekan w latach 2020-2022.

Członek Senatu AGH i Komisji Senackiej ds. Nauki w kadencjach 2012-2016 i 2016-2020. Członek Rady Bibliotecznej AGH, kadencja 2016-2020.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2006), Europejskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2008), Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2007) i Australijskiego Towarzystwa Matematycznego (2008-2011).

Członek (2012-2013), a następnie Przewodniczący (2013-2015) Rady Młodych Naukowców, ciała doradczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Członek Komitetu Matematyki Polskiej Akademii Nauk (kadencja 2016-2020). Członek Rady Naukowej Centrum in. J. Schaudera (kadencja 2015-2018). Członek Jury nagrody im. Kazimierza Kuratowskiego (kadencja 2012-2015). Ekspert Research Executive Agency przy Komisji Europejskiej (lata 2013,2015,2017). Ekspert wielu zespołów interdyscyplinarnych przy MNiSW, NCN i NAWA.

Autor ponad 100 prac naukowych opublikowanych w ogromnej większości w czasopismach z listy filadelfijskiej, jednej książki i kilku prac w zeszytach konferencyjnych.

Promotor 1 przewodu doktorskiego i 3 w trakcie realizacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Stypendium dla wybitnych młodych naukowców, MNiSW, 2011-2014. Nagroda dydaktyczna zespołowa MNiSW za książkę „Optymalizacja: Wybrane metody z przykładami zastosowań”, 2010. Laureat stypendium Marie-Curie w 7 Programie Ramowym (2009-2011). Nagroda im. Prof. Z. Engela (II stopnia), 2008. Stypendium START Fundacji na rzecz nauki polskiej (FNP), 2007 i 2008. Nagroda dla Młodych Matematyków, Polskie Towarzystwo Matematyczne, 2006. Nagroda „Polityki” - „Zostańcie z nami”, 2006. Wielokrotne nagrody JM Rektora AGH, 1 stopnia za osiągnięcia naukowe (2007, 2008, 2012-2017).

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/oprocha-piotr-005411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 76

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2020-2024. ''Vivat Akademia : AGH'' 2020, nr 22, s. 3

==== Inne ====

* Informacje od prof. nadzw. dr hab. Piotra Oprochy.
* Prof. dr hab. Piotr Oprocha Prof. nadzw. [online] [przeglądany 10.09.2018]. Dostępny w: http://home.agh.edu.pl/~oprocha/

'''''stan na dzień 26.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Oprocha, Piotr}}

[[Category:Biogramy]]

Piotr Oprocha

2023-01-26T13:41:48Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Oprocha
|given-name=Piotr
|honorific-prefix=Prof. nadzw. dr hab.
|image=Piotr Oprocha.jpg
|birth_date=1 maja 1978
|birth_place=Kraków
|fields=matematyka, układy dynamiczne
|function=Dziekan Wydziału Matematyki Stosowanej AGH (2020-2024)
|faculty=Wydział Matematyki Stosowanej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2012
|Rok_do=2016
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2016
|Rok_do=2020
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Matematyki Stosowanej
|Rok_od=2020
|Rok_do=2022
}}
Prof. nadzw. dr hab. '''Piotr Oprocha''' (1978-)

Dyscyplina/specjalności: matematyka, układy dynamiczne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 maja 1978 roku w Krakowie.

W 2002 roku ukończył studia na kierunku matematyka, a w 2004 roku na kierunku informatyka w Uniwersytecie Jagiellońskim.

Doktor nauk matematycznych (Uniwersytet Jagielloński, 2005), doktor habilitowany (matematyka, Uniwersytet Jagielloński, 2011), profesor (matematyka, 2018).

Od 2002 roku związany z [[Wydział Matematyki Stosowanej|Wydziałem Matematyki Stosowanej]] AGH, w latach 2002-2006 jako asystent, w latach 2006-2012 jako adiunkt, a od 2012 roku jako profesor nadzwyczajny.

W latach 2009-2011 przebywał w Hiszpanii w Universidad de Murcia, a w latach 2011-2014 był adiunktem w Instytucie Matematycznym PAN.

Prodziekan ds. Nauki oraz kierownik Katedry Równań Różniczkowych Wydziału Matematyki Stosowanej AGH w latach 2012-2016 i 2016-2020. Dziekan w latach 2020-2022.

Członek Senatu AGH i Komisji Senackiej ds. Nauki w kadencjach 2012-2016 i 2016-2020. Członek Rady Bibliotecznej AGH, kadencja 2016-2020.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2006), Europejskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2008), Amerykańskiego Towarzystwa Matematycznego (od 2007) i Australijskiego Towarzystwa Matematycznego (2008-2011).

Członek (2012-2013), a następnie Przewodniczący (2013-2015) Rady Młodych Naukowców, ciała doradczego Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Członek Komitetu Matematyki Polskiej Akademii Nauk (kadencja 2016-2020). Członek Rady Naukowej Centrum in. J. Schaudera (kadencja 2015-2018). Członek Jury nagrody im. Kazimierza Kuratowskiego (kadencja 2012-2015). Ekspert Research Executive Agency przy Komisji Europejskiej (lata 2013,2015,2017). Ekspert wielu zespołów interdyscyplinarnych przy MNiSW, NCN i NAWA.

Autor ponad 100 prac naukowych opublikowanych w ogromnej większości w czasopismach z listy filadelfijskiej, jednej książki i kilku prac w zeszytach konferencyjnych.

Promotor 1 przewodu doktorskiego i 3 w trakcie realizacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Stypendium dla wybitnych młodych naukowców, MNiSW, 2011-2014. Nagroda dydaktyczna zespołowa MNiSW za książkę „Optymalizacja: Wybrane metody z przykładami zastosowań”, 2010. Laureat stypendium Marie-Curie w 7 Programie Ramowym (2009-2011). Nagroda im. Prof. Z. Engela (II stopnia), 2008. Stypendium START Fundacji na rzecz nauki polskiej (FNP), 2007 i 2008. Nagroda dla Młodych Matematyków, Polskie Towarzystwo Matematyczne, 2006. Nagroda „Polityki” - „Zostańcie z nami”, 2006. Wielokrotne nagrody JM Rektora AGH, 1 stopnia za osiągnięcia naukowe (2007, 2008, 2012-2017).

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/oprocha-piotr-005411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Choczewski B.: Z dziejów Instytutu Matematyki i Wydziału Matematyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2007, s. 76

==== Artykuły ====

* Dziekani i prodziekani na kadencję 2020-2024. ''Vivat Akademia : AGH'' 2020, nr 22, s. 3

==== Inne ====

* Informacje od prof. nadzw. dr hab. Piotra Oprochy.
* Prof. dr hab. Piotr Oprocha Prof. nadzw. [online] [przeglądany 10.09.2018]. Dostępny w: http://home.agh.edu.pl/~oprocha/

'''''stan na dzień 10.09.2018'''''

{{DEFAULTSORT:Oprocha, Piotr}}

[[Category:Biogramy]]

Zbigniew Wojciech Onderka

2023-01-26T13:38:17Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Onderka
|given-name=Zbigniew Wojciech
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Zbigniew_Onderka.jpg
|birth_date=31 lipca 1931
|birth_place=Kraków
|death_date=1 września 2015
|fields=górnictwo, geologia, górnictwo odkrywkowe
|function=Prodziekan Wydziału Górniczego AGH (1975–1981)
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Zbigniew Wojciech Onderka
|image_size=10281
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1975
|Rok_do=1978
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Górniczy
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. dr hab. inż. '''Zbigniew Wojciech Onderka''' (1931–2015)

Specjalność: górnictwo, geologia, górnictwo odkrywkowe

== Nota biograficzna ==
Urodził się 31 lipca 1931 roku w Krakowie. Zmarł 1 września 2015 roku. Został pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Bochni.

W 1955 roku ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

W 1965 roku uzyskał stopień doktora nauk technicznych, w 1971 roku stopień doktora habilitowanego, a w 1980 roku tytuł profesora.

Przebieg pracy zawodowej: Zjednoczenie Kamieniołomów Drogowych, Zakład Doświadczalny Miękinia k. Krzeszowic 1955–1956; Główny Instytut Górnictwa: samodzielny pracownik naukowo-badawczy 1957–1970; AGH: adiunkt 1971–1972 na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]]; docent 1973–1979; profesor nadzwyczajny 1980–1996; profesor zwyczajny od 1997 roku. Prodziekan Wydziału Górniczego 1975–1981; zastępca dyrektora Instytutu Górnictwa Odkrywkowego 1980–1983; kierownik Zakładu Techniki Strzelniczej 1972. Rzeczoznawca Zespołu Rzeczoznawców ZG SITG 1966–1985 oraz ZG SITPMB 1978–1985, rzeczoznawca Wyższego Urzędu Górniczego w zakresie techniki strzelniczej od 1995 roku.

W styczniu 2001 roku przeszedł na emeryturę.

Badania: bezpieczeństwo pracy w górnictwie przy stosowaniu materiałów wybuchowych; szkodliwe oddziaływanie robót strzelniczych na otoczenie kopalń, w szczególności szkód górniczych powodowanych przez fale parasejsmiczne, problemy fizyki detonacji oraz oddziaływania ładunków MW na otaczające środowisko skalne (wyznaczanie strefy spękań); szkodliwe oddziaływanie na otoczenie kopalń fal uderzeniowych i parasejsmicznych, opracowywanie metod minimalizujących te ujemne skutki strzelania.

Autor licznych prac, bardzo licznych ekspertyz, skryptów oraz podręczników i patentów. Promotor prac doktorskich. Współtwórca Górniczej Zapalarki Milisekundowej Explo 201.

Członek Komitetu Organizacyjnego Międzynarodowych Sympozjów z zakresu Techniki Strzelniczej (1969–1980), Komitetu Organizacyjnego Krajowych Zjazdów Górnictwa Odkrywkowego (1965–1975) oraz Komisji Organizacyjnej Konferencji Naukowych z zakresu Techniki Strzelniczej (1985–2000).

Działalność pozanaukowa: członek Związku Harcerstwa Polskiego 1946–1950, 1957–1963, 1981–1985 (podharcmistrz).

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Srebrna i Złota odznaka „Zasłużony dla górnictwa”, Złota odznaka „Za zasługi dla Ziemi Tarnobrzeskiej” oraz „Dla Ziemi Krakowskiej”, nagrody Rektora AGH, Min. Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, Naczelnej Organizacji Technicznej

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/onderka-zbigniew-001667

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* Górnictwo odkrywkowe w Akademii Górniczo-Hutniczej : jubileusz 40-lecia Katedry Górnictwa Odkrywkowego, 55-lecia Górnictwa Odkrywkowego w AGH pod honorowym patronatem J.M. Rektora AGH prof. dr hab. inż. Ryszarda Tadeusiewicza. Kraków 2004, s. 102, [foto]
* Jubileusz 50-lecia Katedry Górnictwa Odkrywkowego : 1964-2014 [Wydział Górnictwa i Geoinżynierii - Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie]. Kraków 2014, s. 102, [foto]
* Ludzie Wydziału Górniczego Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie AD 2001. Red.: T. Szponder, J. Płoszaj. Kraków 2001, s. 82-83, [foto]
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego [AGH] 1919-1999. Kraków 1999, s. 116
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego [AGH] 1919-2009 : od listopada 2002 roku Wydział Górniczy nosi nazwę Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii). Wyd. 2 popr. i poszerz. Kraków 2009, s. 91, 104, 106, 109, 113, 114, 116, 132, 151, 169
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 259, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 365, [foto]
==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2015, nr 206 (4 IX 2015), s. A13 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Onderka, Zbigniew Wojciech}}
[[Category:Biogramy]]

Andrzej Władysław Oleś

2023-01-25T13:28:49Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Oleś
|given-name=Andrzej Władysław
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Andrzej_Oles.jpg
|birth_date=15 października 1923
|birth_place=Kraków
|death_date=18 stycznia 2014
|fields=fizyka
|function=Prorektor AGH (1981–1984)
|faculty=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|dhc_year=1995
|dhc_reason=za wybitne osiągnięcia w dziedzinie fizyki, zwłaszcza za stworzenie szkoły fizyki ciała stałego, twórczy wkład w rozwój metod badawczych w tej specjalności i wyjątkowe zaangażowanie w kształcenie młodych fizyków, w uznaniu zasług dla Akademii Górniczo-Hutniczej i Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
|name=Andrzej Władysław Oleś
|image_size=10764
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor
|Jednostka=Akademia Górniczo-Hutnicza
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
Prof. zw. dr hab. '''Andrzej Władysław Oleś''' (1923–2014)

Dyscyplina/specjalności: fizyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się w Krakowie 15 października 1923 roku. Zmarł 18 stycznia 2014. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Salwatorskim.

Szkołę podstawową — tzw. ćwiczeniówkę skończył w Krakowie. Rodzina przeniosła się w 1936 roku do Kielc, gdzie chodził trzy lata do gimnazjum im. Jana Śniadeckiego. Następnie, z powodu wybuchu wojny, uczęszczał na tajne komplety gimnazjalne. Niedobór nauczycieli sprawił, iż fizykę prowadziła nauczycielka biologii, która fizyki raczej nie znała. Na ochotnika opracowywał kolejne zagadnienia z fizyki, by następnie je referować i wyjaśniać kolegom. To właśnie wtedy (jak sam mówi) rozmiłował się w fizyce. Dodatkowo, oprócz materiału licealnego poznawanego na tajnych kompletach uczył się języka francuskiego oraz łaciny. Złożył konspiracyjną maturę oraz zaczął działać w AK. Poszukując sensu życia podjął studia na tajnych kompletach filozofii na UJ. Do Krakowa jeździł na soboty i niedziele. W tygodniu pracował w Fabryce Marmurów, a kiedy pojawiła się w Kielcach możliwość uczęszczania na popołudniowe tajne zajęcia z matematyki wyższej z prof. Jerzym Pniewskim natychmiast zaczął z nich korzystać. Ofensywa radziecka zaskoczyła go w Krakowie, więc został zmuszony (względy działalności w AK) do powrotu do Kielc na piechotę. Kiedy doszły do Kielc wieści o naborze na UJ, drogę tę przeszedł jeszcze raz.

Studiował na dwóch fakultetach Uniwersytetu Jagiellońskiego, filozofię ścisłą i fizykę.

Doktorat (1960), habilitacja (1967), prof. nadzw. (1974), prof. zw. (1984).

Od 1945 roku pracował jako asystent wolontariusz w Katedrze Filozofii UJ.

W 1948 roku podjął pracę w Zakładzie Fizyki II na [[Wydział Górniczy|Wydziale Górniczym]] Akademii Górniczej i otrzymał etat młodszego asystenta. Po habilitacji został mianowany Kierownikiem Zakładu Fizyki Fazy Skondensowanej, a cztery lata później został wicedyrektorem ds. dydaktycznych [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowego Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej]]. W latach 1981-1984 był prorektorem AGH ds. Nauki.

Autor 26 prac z dziedziny fizyki jądrowej oraz 65 z fizyki ciała stałego, opublikowanych w czasopismach krajowych i zagranicznych. Wykształcił 19 doktorów.

Członek oraz wiceprezes (przez trzy kadencje) Polskiego Towarzystwa Fizycznego PTF, a także członek Action Committee of Applied Physics and Physics in Industry of the European Physical Society ACAPPY. Organizator konferencji krajowych i międzynarowych, m.in. „Fizyka dla przemysłu” oraz „Physics for Industry, Industry for Physics”.

Członek korespondent PAU od 1999 roku. Doktor honoris causa AGH 1995.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], prestiżowa nagroda Senatu AGH im. Prof. Taklińskiego, Nagroda Państw. Rady ds. Pokojowego Wykorzystania Energii Jądrowej i inne nagrody państwowe i resortowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/oles-andrzej-001549

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika wydarzeń poprzedzających powstanie Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 1919-1991. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2001, s. 59 [i inne strony], [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 113, 129-134, [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 147-149, 197-207, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 514
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 1. Warszawa 1984, s. 693
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 940
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 257-258, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 5 : Suplement A - Ż. Red. nauk. J. Kapuścik. - Warszawa 2006, s. 610-611, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 16 (21 I 2014), s. A9 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 17 (22 I 2014), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2014, nr 18 (23 I 2014), s. A10 [nekr.]
* Łużny W.: Jubileusz Profesora Andrzeja Olesia. ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 11, s. 14, 32, [foto]
* Nizioł J.: Jubileusz 80-lecia urodzin Profesora Andrzeja Olesia. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2003, nr 123, s. 6-7, [foto]
* Oleś A.: Andrzej Oleś - moje drogi... ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 11, s. 14-17, [foto]
* Podrzucki C.: Konwent Seniorów AGH w dwóch ostatnich kadencjach swej działalności. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2001, nr 90, s. 7-8
* [[Media:Tablice - Andrzej Oles. Biuletyn AGH nr 131.pdf|Sieński H.: Profesor Andrzej Oleś : tablice - pamięć wiecznie żywa - część 62. ''Biuletyn AGH'' 2018, nr 131, s. 20-23, [foto]]]
* Wierzbanowski K.: Nadanie sali wykładowej imienia Profesora Andrzeja Olesia. ''Biuletyn AGH'' 2014, nr 78-79, s. 13-15, [foto]
* Wierzbanowski K.: Sesja Naukowa z okazji 50-lecia pracy w AGH Profesora Andrzeja Olesia. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 60, s. 18
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 27.09.1995], s. 1, 5
* Wybitny uczony, niezwykły fizyk : doktorat honoris causa prof. Andrzeja Olesia. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1995, nr 22, s. 12-13, 2 s. okł., [foto]
* Wydarzenia w AGH : jubileusz profesora Andrzeja Olesia. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 2, s. 14, [foto]

==== Inne ====
* Na podstawie materiałów Sekretariatu Prorektora ds. Ogólnych AGH

{{DEFAULTSORT:Oleś, Andrzej Władysław}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Paweł Olechnowicz

2023-01-25T13:25:34Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Olechnowicz
|given-name=Paweł
|honorific-prefix=Mgr inż.
|image=Paweł Olechnowicz.jpg
|birth_date=1952
|birth_place=Puszcza Obalska, Wileńszczyzna
|fields=energetyka
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
|honorAGH=Konsul Honorowy AGH
}}
Mgr inż. '''Paweł Olechnowicz''' (1952-)

Dyscyplina/specjalności: energetyka

== Nota biograficzna ==
Urodził się w 1952 roku w Puszczy Obalskiej na Wileńszczyźnie.

Absolwent Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa AGH, a także studium podyplomowego Politechniki Gdańskiej oraz MBA INSEAD w Fontainebleau.

W latach 2002-2016 prezes Grupy LOTOS S.A. Spośród jego największych sukcesów wymienić należy: wprowadzenie spółki na Giełdę Papierów Wartościowych w Warszawie, konsolidację grupy kapitałowej oraz realizację jednej z największych inwestycji przemysłowych w Polsce – Programu 10+.

Od 2009 prezes Polskiego Forum Akademicko-Gospodarczego. Od 2010 przewodniczący Rady Dyrektorów Central European Energy Partners (CEEP).

W 2011 roku otrzymał tytuł Konsula Honorowego AGH "za aktywne promowanie Akademii Górniczo-Hutniczej i rozwijanie w przemyśle jej osiągnięć naukowych w zakresie nowoczesnej energetyki".

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]]

== Źródła do biogramu ==
==== Artykuły ====
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 30.11.2011], s. 1, 2, 19-21, 44
==== Inne ====
* Uchwała nr 171/2011 Senatu AGH z dnia 28 czerwca 2017. [online] [przeglądany 18.12.2017]. Dostępny w: http://www.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/images/dokumenty/uchwaly_senatu/2011/2011_11_30_uchwaly.pdf
* Zobacz, co nas łączy : Paweł Olechnowicz - "Lubię działać energetycznie" [online] [przeglądany 18.12.2017]. Dostępny w: http://www.conaslaczy.agh.edu.pl/pawel-olechnowicz/

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Olechnowicz, Paweł}}
[[Category:Biogramy]]

Andrzej Jan Olajossy

2023-01-25T13:22:42Z

DominikaKozaczek: /* Artykuły */

Andrzej Jan Olajossy

2023-01-25T13:22:34Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Olajossy
|given-name=Andrzej Jan
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Andrzej_Olajossy.jpg
|birth_date=21 czerwca 1942
|birth_place=Droginia
|fields=inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|name=Andrzej Jan Olajossy
|image_size=9553
}}
Prof. dr hab. '''Andrzej Jan Olajossy''' (1942–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 czerwca 1942 roku w Drogini koło Myślenic.

W 1966 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1966 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1972 roku na podstawie pracy "Przepływy powietrza z wymianą masy i pędu w świetle rozważań teoretycznych i badań eksperymentalnych" uzyskał doktorat. W latach 1973-1983 był adiunktem, a w latach 1984–1990 docentem.

W 1978 roku stopień doktora habilitowanego. W latach 1991-1995 profesor nadzwyczajny. W 1996 roku otrzymał tytuł profesora.

Prowadził badania: estymacja istotności parametrów różnych rodzajów w zagadnieniach modelowania przepływów w złożach węglowodorów płynnych; nowatorskie podejście do problematyki kinetyki desorpcji metanu z pokładów węgla i wyjaśnienie przyczyn trudności w nadziejach na wielkoskalowe pozyskiwanie metanu z krajowych złóż węgli.

Autor ponad 120 publikacji, w tym podręczników, skryptów, wielu opracowań naukowo-technicznych i ekspertyz oraz licznych artykułów naukowych i referatów w tym prac oryginalnych. Autor kilku patentów.

Opracował prototyp instalacji separacji i wzbogacania metanu z gazów kopalnianych oraz nowoczesną technologię odazotowania gazu ziemnego.

Promotor prac doktorskich.

W 2014 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Society of Petroleum Engineers - SPE, Komitetu Mechaniki PAN (Podsekcji Numerycznej Mechniki Płynów oraz Podsekcji Przepływów Wielofazowych), Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych, Federation of European Association Engineers - FEANI, Komisja Geoinformatyki PAU.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda im. Henryka Czeczotta, Nagrody Rektora AGH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/olajossy-andrzej-001710

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 94, 247, 248
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 81
* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 42, 427
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 256, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 352–353, [foto]

==== Artykuły ====

*

{{DEFAULTSORT:Olajossy, Andrzej Jan}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.01.2023'''''

Andrzej Jan Olajossy

2023-01-25T13:22:26Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Olajossy
|given-name=Andrzej Jan
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Andrzej_Olajossy.jpg
|birth_date=21 czerwca 1942
|birth_place=Droginia
|fields=inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|name=Andrzej Jan Olajossy
|image_size=9553
}}
Prof. dr hab. '''Andrzej Jan Olajossy''' (1942–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 czerwca 1942 roku w Drogini koło Myślenic.

W 1966 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1966 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1972 roku na podstawie pracy "Przepływy powietrza z wymianą masy i pędu w świetle rozważań teoretycznych i badań eksperymentalnych" uzyskał doktorat. W latach 1973-1983 był adiunktem, a w latach 1984–1990 docentem.

W 1978 roku stopień doktora habilitowanego. W latach 1991-1995 profesor nadzwyczajny. W 1996 roku otrzymał tytuł profesora.

Prowadził badania: estymacja istotności parametrów różnych rodzajów w zagadnieniach modelowania przepływów w złożach węglowodorów płynnych; nowatorskie podejście do problematyki kinetyki desorpcji metanu z pokładów węgla i wyjaśnienie przyczyn trudności w nadziejach na wielkoskalowe pozyskiwanie metanu z krajowych złóż węgli.

Autor ponad 120 publikacji, w tym podręczników, skryptów, wielu opracowań naukowo-technicznych i ekspertyz oraz licznych artykułów naukowych i referatów w tym prac oryginalnych. Autor kilku patentów.

Opracował prototyp instalacji separacji i wzbogacania metanu z gazów kopalnianych oraz nowoczesną technologię odazotowania gazu ziemnego.

Promotor prac doktorskich.

W 2014 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Society of Petroleum Engineers - SPE, Komitetu Mechaniki PAN (Podsekcji Numerycznej Mechniki Płynów oraz Podsekcji Przepływów Wielofazowych), Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych, Federation of European Association Engineers - FEANI, Komisja Geoinformatyki PAU.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda im. Henryka Czeczotta, Nagrody Rektora AGH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/olajossy-andrzej-001710

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 94, 247, 248
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 81
* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 42, 427
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 256, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 352–353, [foto]

==== Artykuły ====

*

==== Inne ====

*

{{DEFAULTSORT:Olajossy, Andrzej Jan}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 21.01.2023'''''

Andrzej Jan Olajossy

2023-01-25T13:22:00Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Olajossy
|given-name=Andrzej Jan
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab.
|image=Andrzej_Olajossy.jpg
|birth_date=21 czerwca 1942
|birth_place=Droginia
|fields=inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|name=Andrzej Jan Olajossy
|image_size=9553
}}
Prof. dr hab. '''Andrzej Jan Olajossy''' (1942–)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria i ochrona środowiska, mechanika, hydromechanika i termodynamika, inżynieria złóż płynnych, modelowanie matematyczne zagadnień hydromechaniki, symulacja przepływów w złożach podziemnych, analiza rozpływów w sieciach gazowniczych, technologia i technika separacji gazów metanowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 czerwca 1942 roku w Drogini koło Myślenic.

W 1966 roku ukończył studia na Wydziale Matematyki Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W 1966 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1972 roku na podstawie pracy "Przepływy powietrza z wymianą masy i pędu w świetle rozważań teoretycznych i badań eksperymentalnych" uzyskał doktorat. W latach 1973-1983 był adiunktem, a w latach 1984–1990 docentem.

W 1978 roku stopień doktora habilitowanego. W latach 1991-1995 profesor nadzwyczajny. W 1996 roku otrzymał tytuł profesora.

Prowadził badania: estymacja istotności parametrów różnych rodzajów w zagadnieniach modelowania przepływów w złożach węglowodorów płynnych; nowatorskie podejście do problematyki kinetyki desorpcji metanu z pokładów węgla i wyjaśnienie przyczyn trudności w nadziejach na wielkoskalowe pozyskiwanie metanu z krajowych złóż węgli.

Autor ponad 120 publikacji, w tym podręczników, skryptów, wielu opracowań naukowo-technicznych i ekspertyz oraz licznych artykułów naukowych i referatów w tym prac oryginalnych. Autor kilku patentów.

Opracował prototyp instalacji separacji i wzbogacania metanu z gazów kopalnianych oraz nowoczesną technologię odazotowania gazu ziemnego.

Promotor prac doktorskich.

W 2014 roku przeszedł na emeryturę.

Członek Polskiego Towarzystwa Matematycznego, Society of Petroleum Engineers - SPE, Komitetu Mechaniki PAN (Podsekcji Numerycznej Mechniki Płynów oraz Podsekcji Przepływów Wielofazowych), Polskiego Zrzeszenia Inżynierów i Techników Sanitarnych, Federation of European Association Engineers - FEANI, Komisja Geoinformatyki PAU.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Ministra Edukacji Narodowej, Nagroda im. Henryka Czeczotta, Nagrody Rektora AGH.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/olajossy-andrzej-001710

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 94, 247, 248
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 81
* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 42, 427
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 256, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 352–353, [foto]

==== Artykuły ====

*

==== Inne ====

*

{{DEFAULTSORT:Olajossy, Andrzej Jan}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 10.12.2020'''''

Marek Romuald Ogiela

2023-01-25T13:18:06Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Ogiela
|given-name=Marek Romuald
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Marek Ogiela.jpg
|birth_date=19 lipca 1968
|birth_place=Kraków
|fields=informatyka, kryptologia, biocybernetyka, automatyka i robotyka
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Marek Romuald Ogiela
|image_size=9743
}}
Prof. dr hab. '''Marek Romuald Ogiela''' (1968–)

Specjalność: informatyka, kryptologia, biocybernetyka, automatyka i robotyka

==Nota biograficzna==

Urodził się 19 lipca 1968 roku w Krakowie.

Ukończył studia (informatykę) na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1992 roku. Dr — AGH 1996, dr hab. — AGH 2001, prof. nauk technicznych 2005, prof. zwyczajny - 2008.

Przebieg pracy zawodowej w AGH: 1992 – doktorant, 1996 - adiunkt na [[Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Elektroniki|Wydziale Elektrotechniki, Informatyki i Elektroniki]] AGH, 2002 - adiunkt habilitowany, 2004 - profesor nadzwyczajny AGH, 2005 - profesor nauk technicznych nadany przez Prezydenta RP, 2008 - profesor zwyczajny.

Obecnie zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Automatyki i Robotyki na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej]] AGH.

Ponadto od roku 2003 zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Instytucie Informatyki na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Technicznym Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Jest także kierownikiem Zakładu Kryptografii i Informatyki Kognitywnej UP.

Autor ponad 400 publikacji naukowych oraz 24 książek i rozdziałów książkowych. Promotor 10 doktoratów oraz ponad 120 prac dyplomowych. Jeden z pionierów informatyki kognitywnej oraz współtwórca metod komputerowego rozumienia obrazów. Autor nowatorskich rozwiązań w zakresie zaawansowanych technik rozpoznawania i semantycznej klasyfikacji obrazów, a także twórca kognitywnych systemów informacyjnych. Twórca inteligentnych algorytmów
podziału sekretnych informacji tzw. lingwistycznych i biometrycznych schematów progowych współdzielenia tajemnicy. Autor nowatorskich systemów identyfikacji personalnej opartych o niestandardowe wzorce biometryczne. Współtwórca multimedialnej technologii rozpoznawania gestów GDL.
Autor wielu publikacji naukowych o zasięgu międzynarodowym z dziedziny rozpoznawania, maszynowej percepcji i rozumienia obrazów, a także sztucznej inteligencji i algorytmów inteligencji obliczeniowej. W swoich badaniach rozwija również intensywnie zagadnienia technik informacyjnych i kryptografii, oraz bezpieczeństwa systemów komputerowych i technik multimedialnych. Zajmuje się także algorytmami rozszerzonej rzeczywistości oraz
metodami niewerbalnej komunikacji człowieka z komputerem oraz analizą behawioralną osób.

Recenzent prestiżowych periodyków o zasięgu światowym, w tym również indeksowanych na ISI Master Journal List min.: IEEE Transactions of Systems, Man and Cybernetics, Artificial Intelligence in Medicine, Journal of Intelligent Robotic Systems.

Członek Komitetów naukowych i organizacyjnych ponad 170 konferencji międzynarodowych.
Kierownik i wykonawca licznych grantów naukowych z KBN i NCN.

Członek Zespołu Młodych Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN (2003–), członek stowarzyszony Międzywydziałowej Komisji Nauk Technicznych PAU, Sekcji Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej (2003–).
Członek wielu międzynarodowych, renomowanych stowarzyszeń zawodowych: SPIE - International Society for Optical Engineering - Fellow Member (2017), IEEE - Institute of Electrical and Electronics Engineers - Senior Member, IBOS — International Biomedical Optics Society (1999), SCAR (SIIM) — Society for Computer Apllications in Radiology (1999), IS&T — The Society for Imaging Science and Technology (2000), IASTED - The International Association of Science and Technology for Development (2002).

==== Odznaczenia i nagrody====

Medal Komisji Edukacji Narodowej (2010), Medal Srebrny za Długoletnią Służbę (2015), Nagroda im Prof. Władysława Taklińskiego (2000, 2003), Nagroda im. Prof. Z. Engela (2002), Nagroda naukowa Rektora AGH (20 razy).

====Bibliografia publikacji====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ogiela-marek-001088

==Źródła do biogramu==

====Książki====

* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 255-256

====Artykuły====

* Najmłodszy polski profesor pracuje w AGH. Rozm. Z. Sulima. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2006, nr 149, s. 17–18
* Wyróżnienie dla naukowca z Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Dziennik Polski'' 2017, nr 7 (10 I 2017), [dod.] Kronika Krakowska s. B2

====Inne====

* Informacje od prof. dr hab. Marka Ogieły [foto]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Ogiela, Marek Romuald}}
[[Category:Biogramy]]

Marek Romuald Ogiela

2023-01-25T13:17:54Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Ogiela
|given-name=Marek Romuald
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Marek Ogiela.jpg
|birth_date=19 lipca 1968
|birth_place=Kraków
|fields=informatyka, kryptologia, biocybernetyka, automatyka i robotyka
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Marek Romuald Ogiela
|image_size=9743
}}
Prof. dr hab. '''Marek Romuald Ogiela''' (1968–)

Specjalność: informatyka, kryptologia, biocybernetyka, automatyka i robotyka

==Nota biograficzna==

Urodził się 19 lipca 1968 roku w Krakowie.

Ukończył studia (informatykę) na Uniwersytecie Jagiellońskim w 1992 roku. Dr — AGH 1996, dr hab. — AGH 2001, prof. nauk technicznych 2005, prof. zwyczajny - 2008.

Przebieg pracy zawodowej w AGH: 1992 – doktorant, 1996 - adiunkt na [[Wydział Elektrotechniki, Informatyki i Elektroniki|Wydziale Elektrotechniki, Informatyki i Elektroniki]] AGH, 2002 - adiunkt habilitowany, 2004 - profesor nadzwyczajny AGH, 2005 - profesor nauk technicznych nadany przez Prezydenta RP, 2008 - profesor zwyczajny.

Obecnie zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Katedrze Automatyki i Robotyki na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej]] AGH.

Ponadto od roku 2003 zatrudniony na stanowisku profesora zwyczajnego w Instytucie Informatyki na Wydziale Matematyczno-Fizyczno-Technicznym Uniwersytetu Pedagogicznego w Krakowie. Jest także kierownikiem Zakładu Kryptografii i Informatyki Kognitywnej UP.

Autor ponad 400 publikacji naukowych oraz 24 książek i rozdziałów książkowych. Promotor 10 doktoratów oraz ponad 120 prac dyplomowych. Jeden z pionierów informatyki kognitywnej oraz współtwórca metod komputerowego rozumienia obrazów. Autor nowatorskich rozwiązań w zakresie zaawansowanych technik rozpoznawania i semantycznej klasyfikacji obrazów, a także twórca kognitywnych systemów informacyjnych. Twórca inteligentnych algorytmów
podziału sekretnych informacji tzw. lingwistycznych i biometrycznych schematów progowych współdzielenia tajemnicy. Autor nowatorskich systemów identyfikacji personalnej opartych o niestandardowe wzorce biometryczne. Współtwórca multimedialnej technologii rozpoznawania gestów GDL.
Autor wielu publikacji naukowych o zasięgu międzynarodowym z dziedziny rozpoznawania, maszynowej percepcji i rozumienia obrazów, a także sztucznej inteligencji i algorytmów inteligencji obliczeniowej. W swoich badaniach rozwija również intensywnie zagadnienia technik informacyjnych i kryptografii, oraz bezpieczeństwa systemów komputerowych i technik multimedialnych. Zajmuje się także algorytmami rozszerzonej rzeczywistości oraz
metodami niewerbalnej komunikacji człowieka z komputerem oraz analizą behawioralną osób.

Recenzent prestiżowych periodyków o zasięgu światowym, w tym również indeksowanych na ISI Master Journal List min.: IEEE Transactions of Systems, Man and Cybernetics, Artificial Intelligence in Medicine, Journal of Intelligent Robotic Systems.

Członek Komitetów naukowych i organizacyjnych ponad 170 konferencji międzynarodowych.
Kierownik i wykonawca licznych grantów naukowych z KBN i NCN.

Członek Zespołu Młodych Komitetu Prognoz „Polska 2000 Plus” przy Prezydium PAN (2003–), członek stowarzyszony Międzywydziałowej Komisji Nauk Technicznych PAU, Sekcji Biocybernetyki i Inżynierii Biomedycznej (2003–).
Członek wielu międzynarodowych, renomowanych stowarzyszeń zawodowych: SPIE - International Society for Optical Engineering - Fellow Member (2017), IEEE - Institute of Electrical and Electronics Engineers - Senior Member, IBOS — International Biomedical Optics Society (1999), SCAR (SIIM) — Society for Computer Apllications in Radiology (1999), IS&T — The Society for Imaging Science and Technology (2000), IASTED - The International Association of Science and Technology for Development (2002).

==== Odznaczenia i nagrody====

Medal Komisji Edukacji Narodowej (2010), Medal Srebrny za Długoletnią Służbę (2015), Nagroda im Prof. Władysława Taklińskiego (2000, 2003), Nagroda im. Prof. Z. Engela (2002), Nagroda naukowa Rektora AGH (20 razy).

====Bibliografia publikacji====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ogiela-marek-001088

==Źródła do biogramu==

====Książki====

* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 255-256

====Artykuły====

* Najmłodszy polski profesor pracuje w AGH. Rozm. Z. Sulima. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2006, nr 149, s. 17–18
* Wyróżnienie dla naukowca z Akademii Górniczo-Hutniczej. ''Dziennik Polski'' 2017, nr 7 (10 I 2017), [dod.] Kronika Krakowska s. B2

====Inne====

* Informacje od prof. dr hab. Marka Ogieły [foto]

'''''stan na dzień 30.04.2018'''''

{{DEFAULTSORT:Ogiela, Marek Romuald}}
[[Category:Biogramy]]

Zofia Jadwiga Ociepa

2023-01-25T13:15:17Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Ociepa
|given-name=Zofia Jadwiga
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Zofia Ociepa.jpg
|birth_date=1 stycznia 1943
|birth_place=Potok Złoty
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, przeróbka surowców mineralnych, flotacja
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Zofia Jadwiga Ociepa''' (1943-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria i ochrona środowiska, przeróbka surowców mineralnych, flotacja

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 1 stycznia 1943 roku w Potoku Złotym koło Częstochowy.

W 1969 roku ukończyła Wydział Górniczy AGH.

W 1969 roku rozpoczęła pracę asystenta w Zakładzie Fizykochemicznych Metod Wzbogacania Instytutu Przeróbki Surowców Mineralnych [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1977 roku na podstawie pracy "Selektywna flotacja skaleni w roztworach soli nieorganicznych", przygotowanej w Instytucie Przeróbki i Wykorzystania Surowców Mineralnych Wydziału Górniczego, uzyskała doktorat.

W latach 1981-1993 była przedstawicielem adiunktów do Rady Wydziału Górniczego.

W latach 1996-2002 była kierownikiem Pracowni Fizykochemicznych Metod Wzbogacania.

Przed przejściem na emeryturę pracowała jako adiunkt w Katedrze Inżynierii Środowiska i Przeróbki Surowców WGiG.

Od 2003 roku na emeryturze.

Autorka ponad 70 publikacji oraz 3 patentów.

Członek Komisji Analiz Surowców Mineralnych i Metali Komitetu Chemii Analitycznej PAN, Stowarzyszenia Wychowanków AGH, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Brązowa Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Dyrektor Górniczy I stopnia, Dyrektor Górniczy II stopnia, Dyrektor Górniczy III stopnia.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ociepa-zofia-001794

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 147
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 241
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 39
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 111
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 254-255, [foto]

==== Inne ====

* Odznaczenia dla pracowników pionu górniczego AGH ... [online] [przeglądany 17.02.2021]. Dostępny w: http://www.biuletyn.agh.edu.pl/archiwum_bip/_2005/_137/20_01_137.html

{{DEFAULTSORT:Ociepa, Zofia Jadwiga}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Zofia Jadwiga Ociepa

2023-01-25T13:15:02Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

Wiesław Ochman

2023-01-25T13:14:16Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Ochman
|given-name=Wiesław
|honorific-prefix=Mgr inż.
|image=Wieslaw_Ochman.jpg
|birth_date=6 lutego 1937
|birth_place=Warszawa
|awards=Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski
|dhc_year=2008
|dhc_reason=za wybitne osiągnięcia w dziedzinie sztuki oraz nieustanne promowanie nauk technicznych i Akademii Górniczo-Hutniczej
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
|name=Wiesław Ochman
|image_size=9843
}}
Mgr inż. '''Wiesław Ochman''' (1937-)

śpiewak — tenor, działacz charytatywny, malarz

== Nota biograficzna ==
Urodził się 6 lutego 1937 roku w Warszawie.

Liceum Plastyczne w Bolkowie na Dolnym Śląsku, po dwóch latach przeniesione do Szczawna-Zdroju i przekształcone w Technikum Zdobnictwa Ceramicznego, ukończył z wyróżnieniem. W 1954 roku rozpoczął studia na Wydziale Ceramiki Akademii Górniczo-Hutniczej. Ukończył je w 1960 roku z wynikiem bardzo dobrym, uzyskując tytuł magistra inżyniera.

W trakcie studiów rozpoczął naukę śpiewu pod kierunkiem Gustawa Serafina w Krakowie (1955–1959). Zdobywał edukację muzyczną pod okiem prof. Marii Szłapak, prof. Sergiusza Nadgryzowskiego i prof. Jerzego Gaczyka. Zadebiutował w 1960 roku na scenie Opery Śląskiej w Bytomiu partią Muezina w „Casanovie” Ludomira Różyckiego, a następnie kreował rolę Edgara w „Łucji z Lammermoor” Gaetano Donizettiego.

Karierę międzynarodową rozpoczął w 1967 roku od Opery w Berlinie, następnie występował w Monachium, Hamburgu, Frankfurcie i innych wielkich ośrodkach muzycznych w Niemczech. Odniósł też pierwsze sukcesy na festiwalach w Glyndebourne, Salzburgu i Orange. W 1975 roku partią Arriga w operze „Nieszpory sycylijskie” Verdiego zadebiutował na scenie nowojorskiej Metropolitan Opera, gdzie występował przez kilka kolejnych sezonów. Występował na największych scenach operowych i estradach świata, w towarzystwie największych gwiazd operowych, między innymi w mediolańskiej La Scali, Barcelonie, Buenos Aires, Madrycie, Moskwie, Rzymie, Sewilli, Wiedniu, Genewie, Zurichu, Avignonie, Tuluzie, Marsylii, Budapeszcie, Paryżu, San Francisco, Washingtonie, Miami. Uczestniczył w najbardziej prestiżowych festiwalach muzycznych, podczas których towarzyszyły mu zespoły prowadzone przez najwybitniejszych dyrygentów. Po 1999 roku zajął się też reżyserią operową.

Nagrał wiele płyt z muzyką operową, symfoniczną, oratoryjną, kameralną, sakralną i popularną. Otrzymał Grand Prix du Disque, trzy złote płyty i jedną platynową. Wystąpił w filmie „Carewicz” Franciszka Lehara, „Salome” Richarda Straussa, „Eugeniusz Oniegin” Piotra Czajkowskiego.

Kolejna pasja to malarstwo; specjalizuje się w krajobrazach i martwej naturze. Jego obrazy znajdują się w wielu galeriach i zbiorach prywatnych na całym świecie.

Ważnym elementem aktywności artysty jest działalność charytatywna na rzecz wspierania kultury, opieki medycznej i funduszu stypendialnego. Uczestniczy w różnych przedsięwzięciach między innymi na rzecz ratowania zabytków Krakowa, Muzeum Adama Mickiewicza w Wilnie, w imprezach dla „Sprawnych inaczej”. Od 1993 roku organizuje doroczne koncerty charytatywne pod tytułem: „Wiesław Ochman i Jego Goście” w Zawierciu, z których dochód przeznaczony jest na wspieranie Fundacji Pomocy dla Szpitala w Zawierciu „Auxilium”. Doroczne nagrody, które sam wręcza przy okazji koncertów, noszą nazwę „Kryształowych Ochmanów”. Wielokrotnie organizował też aukcje polskich dzieł sztuki w ambasadzie RP w Waszyngtonie i Konsulacie Generalnym RP w Nowym Jorku.

==== Odznaczenia i nagrody ====
Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia, Nagroda Miasta Krakowa, [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski]], Medal 400-lecia Stołeczności Warszawy, statuetka i tytuł mecenasa sztuki, złoty Medal "Zasłużony Kulturze Gloria Artis" za zasługi dla kultury oraz wiele wyróżnień za działalność artystyczną i społeczną, tytuł Ambasadora Dobrej Woli UNICEF, „Order Uśmiechu” i inne

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* Oni też studiowali w AGH : inżynierowie - artyści i... : życiorysy niekonwencjonalne. Oprac. E. Postawa, A. Chadaj oraz zespół aut. Kraków 2010, s. 13-17, [foto]

==== Artykuły ====
* Lis J.: Laudacja z okazji nadania godności doktora honoris causa Wiesławowi Ochmanowi. ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 4, s. 7-9
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 30.01.2008], s. 34
* Wiesław Ochman doktorem honoris causa AGH : 21 kwietnia 2008 r. ''Biuletyn AGH'' 2008, nr 4, s. [36], [foto]
* Wiesław Ochman doktorem honoris causa AGH. ''Materiały Ceramiczne'' 2008, R. 60 nr 2 s. 88-89, [foto]

==== Inne ====
* Wiesław Ochman... [online] [przeglądany 22.12.2016]. Dostępny w: www.bg.agh.edu.pl/STUDIOWALI/Ochman/
* [Zaproszenie na uroczyste posiedzenie Senatu AGH poświęcone nadaniu godności Doktora Honoris Causa Wiesławowi Ochmanowi]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Ochman, Wiesław }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Bogdan Dżegniuk

2023-01-25T12:39:05Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Dżegniuk
|given-name=Bogdan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Bogdan_Dzegniuk.jpg
|birth_date=9 lipca 1923
|birth_place=Tczew
|death_date=16 marca 2009
|fields=geodezja, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych
|function=wicedyrektor Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej AGH
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi
|name=Bogdan Dżegniuk
|image_size=41619
}}
Prof. dr hab. inż. '''Bogdan Dżegniuk''' (1923–2009)

Dyscyplina/specjalności: geodezja, geodezja górnicza, ochrona terenów górniczych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 9 lipca 1923 roku w Tczewie. Zmarł 16 marca 2009 roku i został pochowany na krakowskim Cmentarzu Rakowickim.

Absolwent AGH w Krakowie (1951).

W 1963 roku uzyskał stopień doktora na AGH, a następnie w 1975 — dr hab. Od 1988 profesor (tytuł).

Profesor Katedry Ochrony Terenów Górniczych, Geoinformatyki i Geodezji Górniczej AGH. Przed emeryturą pełnił stanowiska: kierownik Zakładu Badań Górotworu na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1976–1992; wicedyrektor Instytutu Geodezji Inżynieryjnej i Przemysłowej.

Wychowawca wielu pokoleń geodetów górniczych.

Jako wybitny specjalista z zakresu szkód górniczych współpracował z wieloma placówkami zagranicznymi; liczne projekty badawcze zostały wdrożone w przemyśle górniczym.

Należał do następujących organizacji: PAN — członek Komitetu Górnictwa, SITG.

Autor 58 publikacji (w tym jednej książki) oraz 2 patentów. Wypromował 4 doktorów.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Nagroda Ministra, Złota Odznaka „Zasłużony dla województwa Katowickiego”, Dyrektor Górniczy

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/dzegniuk-bogdan-003558

== Źródła do biogramu ==
====Książki====
* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 26, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 79, [foto]

====Artykuły====
* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 67 (20 III 2009), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 71 (25 III 2009), s. A10 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Dżegniuk, Bogdan }}
[[Category:Biogramy]]

Bohdan Dziunikowski

2023-01-25T12:38:16Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Dziunikowski
|given-name=Bohdan
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Bohdan_Dziunikowski.jpg
|birth_date=4 lutego 1930
|birth_place=Jaworzno
|death_date=22 lutego 2012
|fields=techniczna fizyka jądrowa
|function=kierownik Zakładu Analiz Radiometrycznych w Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej AGH (1972–1982)
|faculty=Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej, Złoty Krzyż Zasługi
|name=Bohdan Dziunikowski
|image_size=8625
}}
Prof. dr hab. inż. '''Bohdan Dziunikowski''' (1930–2012)

Dyscyplina/specjalności: techniczna fizyka jądrowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 4 lutego 1930 roku w Jaworznie. Zmarł 22 lutego 2012 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył studia na Uniwersytecie Jagiellońskim (1953).
Mgr inż. geolog — AGH 1957, dr — AGH 1963, dr hab. — AGH 1971, prof. (tytuł) — 1982. Profesor zwyczajny — 1992.

Był kierownikiem Zakładu Analiz Radiometrycznych w [[Międzyresortowy Instytut Fizyki i Techniki Jądrowej|Międzyresortowym Instytucie Fizyki i Techniki Jądrowej]] (1972-1982).

W latach 60-tych odbył staże naukowe we Francji i Wielkiej Brytanii. W latach 80-tych ekspert Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (IAEA) w Wiedniu. Ekspert ds. pomocy technicznej ONZ dla krajów rozwijających się. Członek międzynarodowego komitetu redakcyjnego czasopisma „Nukleonika”, Rady Naukowej Instytutu Chemii i Techniki Jądrowej, Polskiego Towarzystwa Fizycznego.

Jak ekspert IAEA delegowany do Australii, Indonezji, Zairu, Wybrzeża Kości Słoniowej, na Kubę.

Autor około 80 publikacji, w tym kilku skryptów i książek, 9 patentów oraz wielu opracowań dla przemysłu.

Promotor 3 prac doktorskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], nagrody resortowe

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziunikowski-bohdan-001460

== Źródła do biogramu ==

====Książki====

* Dziunikowski B.: Jesienne liście wspomnień. Jaworzno 2009, 128 s., [foto]
* Dziunikowski B.: Nieodwracalność czasu : garść wspomnień chłopca z Jaworzna. Jaworzno 2004, 104 s., [foto]
* Dziunikowski B.: Rozmyślania z Mufka. Jaworzno [2008], 134
* Dziunikowski B.: Z Jaworzna do Kinszasy. Jaworzno 2006, 121 s., [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 1 : A-G. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa [1998], s. 367, [foto]

====Artykuły====

* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 46 (24 II 2012), s. A12 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2012, nr 81 (05 IV 2012), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 8 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2012, nr 46 (24 II 2012), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 13 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2012, nr 48 (27 II 2012), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 12 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2012, nr 49 (28 II 2012), [dod.] Gazeta Wyborcza Kraków, s. 9 [nekr.]
* Niewodniczański J.: Wspomnienie o Bohdanie Dziunikowskim (1930-2012). ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 51, s. 21-24, [foto]
* Wspomnienie : Andrzej Zuber, 28 listopada 1933 - 27 lutego 2011 : Bohdan Dziunikowski, 4 lutego 1930 - 22 lutego 2012. ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 52, s. 34, [foto]

{{DEFAULTSORT:Dziunikowski, Bohdan }}
[[Category:Biogramy]]

Krystyna Dziunikowska

2023-01-25T12:37:30Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Dziunikowska
|given-name=Krystyna
|honorific-prefix=Dr
|image=Krystyna Dziunikowska.jpg
|birth_date=11 stycznia 1942
|birth_place=Kraków
|death_date=7 maja 2003
|fields=fizyka, fizyka wysokich energii
|faculty=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr '''Krystyna Dziunikowska''' (1942-2003)

Dyscyplina/specjalności: fizyka, fizyka wysokich energii

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 11 stycznia 1942 roku w Krakowie. Zmarła 7 maja 2003 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1965 roku ukończyła fizykę na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Jagiellońskiego.

W latach 1965-2002 pracowała w AGH.

W 1965 roku rozpoczęła pracę, pod panieńskim nazwiskiem Juszczak, w Katedrze i Zakładzie Fizyki II [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1966 roku była też asystentem w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1972 roku na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej na podstawie pracy "Produkcja rezonansów w 8-śladowych oddziaływaniach [pi]+p przy pędzie 8GeV/c" uzyskała doktorat.

W latach 70-tych pracowała na kontrakcie w Paryżu.

Była adiunktem w Zakładzie Fizyki Cząstek Elementarnych i Detektorów Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej.

Na emeryturę przeszła 15 lutego 2002 roku.

W latach 1993-2002 była członkiem Senatu AGH.

Była żoną prof. Bohdana Dziunikowskiego, pracownika AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Złoty Krzyż Zasługi

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziunikowska-krystyna-004880

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Dziunikowski B.: Nieodwracalność czasu : garść wspomnień chłopca z Jaworzna. Jaworzno 2004, s. 101-104
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2009, s. 29, 48, 68
* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 131
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 71, 81
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78, [foto]

==== Artykuły ====

* Niewodniczański J.: Wspomnienie o Bohdanie Dziunikowskim (1930-2012). ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 51, s. 21-24, [foto]

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 25.03. 2021]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Dziunikowska, Krystyna}}

[[Category:Biogramy]]

Alojzy Michał Dzierżęga

2023-01-25T11:53:36Z

DominikaKozaczek: /* Artykuły */

{{Infobox scientist
|family-name=Dzierżęga
|given-name=Alojzy Michał
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Alojzy Michal Dzierzega.jpg
|birth_date=28 września 1940
|birth_place=Rydułtowy
|fields=geodezja i kartografia, górnictwo i geologia inżynierska, geodezja górnicza, instrumentoznawstwo geodezyjne, pomiary deformacji w budownictwie tunelowym i górnictwie
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Alojzy Michał Dzierżęga''' (1940-)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia, górnictwo i geologia inżynierska, geodezja górnicza, instrumentoznawstwo geodezyjne, pomiary deformacji w budownictwie tunelowym i górnictwie

== Nota biograficzna ==

Urodził się 28 września 1940 roku w Rydułtowach na Śląsku.

W 1964 roku ukończył studia na Wydziale Geodezji Górniczej AGH i obronił prace dyplomową "Porównanie orientacji giroskopowej z orientacją wykonaną metodami klasycznymi", uzyskując tytuł magistra inżyniera geodety w zakresie specjalności geodezja górnicza.

W 1964 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Geodezji Górniczej [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]] AGH.

W 1971 roku na podstawie pracy "Analiza wpływu czynników kopalnianych na dokładność wyznaczenia azymutu giroskopowego", napisanej pod kierunkiem profesora Zygmunta Kowalczyka, uzyskał stopień doktora.

W 1982 roku na podstawie rozprawy "Problem eliminowania wpływu pola magnetycznego w geodezyjnych pomiarach giroskopowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 1976-1987 odbył siedem staży naukowych (łącznie 7,5 roku) w firmie Wild Heerbrugg i Bergakademie Freiberg.

W latach 1966-1973 ukończył 2-letnie studia pedagogiczne, jednoroczne podyplomowe studia z zakresu ochrony powierzchni górniczej oraz 2-letnie studia na kierunku filozoficzno-socjologicznym UJ.

Od 1 stycznia 1988 roku do września 2005 roku pracował w oddziale naukowo-badawczym Wild-Leica - obecnie Leica Geosystems AG. W Szwajcarii i Niemczech uczestniczył w 15 kursach związanych z optyką, elektroniką, marketingiem, testowaniem oprogramowania oraz nowoczesnymi instrumentami geodezyjnymi i metodami pomiarów.

Brał udział w różnych projektach związanych z badaniami prowadzonymi dla górnictwa węglowego, siarkowego i miedzi.
Prowadził szkolenia teoretyczne i praktyczne dla pracowników firmy Wild Heerbrugg/Leica Geosystems AG z zakresu podstaw geodezji oraz błędów instrumentalnych, a także seminaria dla pracowników tej firmy z geodezji górniczej i pomiarów deformacji na terenach zagrożonych oraz szkolenia w zakresie norm DIN i ISO dla pracowników wybranych działów Leica Geosystems AG. Opracował wytyczne prowadzenia pomiarów kontrolnych na bazach pomiarowych i szkolił w tym zakresie.

Prowadził jako ekspert giroskopowe pomiary kontrolne tuneli St. Gallen (drogowy) i w Bernie (specjalny) pod rzeką Aare, a także wykonywał ekspertyzy związane z budową tuneli.

Brał czynny udział w 10 kongresach FIG i ISM, w pracach różnych komisji tych organizacji. Był organizatorem 2 posiedzeń Komisji 3 ISM. Uczestniczył w kilkudziesięciu sympozjach i konferencjach w kraju i za granicą, podczas których wygłosił ponad 45 referatów naukowych oraz 10 referatów zamawianych z zakresu przyrządów giroskopowych, laserowych, dalmierzy, tachymetrów elektronicznych, badań nowoczesnych instrumentów geodezyjnych i metod pomiarowych w szczególności związanych z budową tuneli.

Wielokrotnie był kierownikiem i opiekunem praktyk studenckich oraz opiekunem Naukowego Koła Geodetów i Naukowego Koła Geodezji Górniczej.

Autor ponad 60 publikacji.

Promotor i recenzent prac doktorskich oraz promotor kilkunastu prac dyplomowych.

Członek Stowarzyszenia Geodetów Polskich, Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa, Komisji Górniczo-Geodezyjnej PAN, Specjalnej Grupy Studiów 6C i 6E FIG, Komisji 3 ISM (Instrumenty, Metody, Mapy), Komitetu Geodezji i Geodezji Górniczej PAN, Komitetu Geodezji Przemysłowej PAN, FIG - International Federation of Surveyors, ISM - International Society for Mine Surveying.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Nagroda Ministra Przemysłu Ciężkiego, Nagroda Ministra Nauki Szkolnictwa Wyższego i Techniki, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dzierzega-alojzy-006133

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 230
* [Skład Osobowy AGH … 1964/65]. Kraków 1965, s. 63
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 78, [foto]

==== Artykuły ====

* Gmyrek J.: Dr hab. inż. Alojzy Dzierżęga, prof. AGH : nota biograficzna. ''Geomatics and Environmental Engineering'' 2010, vol. 4, z. 1/1, s. 29-32, [foto]

{{DEFAULTSORT: Dzierżęga, Alojzy Michał}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Alojzy Michał Dzierżęga

2023-01-25T11:52:51Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

Kazimierz Dziedziniewicz

2023-01-25T11:45:38Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Dziedziniewicz
|given-name=Kazimierz
|honorific-prefix=Dr hab. inż, prof. AGH
|image=Kazimierz Dziedziniewicz.jpg
|birth_date=6 września 1934
|death_date=3 luty 2020
|fields=metalurgia, ciało stałe, ciepło, prąd elektryczny, termodynamika, odnawialne źródła energii
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
}}
Dr hab. inż, prof. AGH '''Kazimierz Dziedziniewicz''' (1934-2020)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, ciało stałe, ciepło, prąd elektryczny, termodynamika, odnawialne źródła energii

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 września 1934 roku. Zmarł 3 lutego 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1957 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera.
W 1963 roku rozpoczął pracę starszego asystenta w katedrze Pieców i Urządzeń Metalurgicznych Metali Nieżelaznych [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziału Metali Nieżelaznych]] AGH. W 1966 roku został asystentem naukowo-technicznym.

W 1967 roku na podstawie pracy "Egzergia nieorganicznych substancji chemicznych" obronionej na Wydziale Mechaniczno-Energetycznym Politechniki Śląskiej uzyskał doktorat. Po uzyskaniu doktoratu został adiunktem. Następnie pracował w Zakładzie Pieców Hutniczych i Gospodarki Cieplnej Instytutu Metalurgii Metali Nieżelaznych WMN.

W 1990 roku na podstawie rozprawy "Numeryczny model matematyczny zjawiska równoczesnego przepływu ciepła i prądu elektrycznego w izotropowych ciałach stałych w ujęciu termodynamiki procesów nierównowagowych" uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego nauk technicznych ze specjalizacją metalurgia.

W 1998 roku pracował w Katedrze Teorii i Inżynierii Procesów Metalurgicznych WMN.

Niemal przez całe życie zawodowe był związany z zespołem prof. Zygmunta Kolendy (Katedra Teorii i Inżynierii Procesów Metalurgicznych), a pod koniec działalności zawodowej z Katedrą Podstawowych Problemów Energetyki Wydziału Energetyki i Paliw.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziedziniewicz-kazimierz-004190

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 123
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni WIMIR : 1952-2002 50-lecie Wydziału. Red. W. P. Kowalski ; oprac. M. Banaś, K. Kołodziejczyk, T. Zacharz. Kraków 2002, s. 187, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 102
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 62
* [Skład Osobowy AGH … 1967/68]. Kraków 1968, s. 60
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 72
* [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s. 77
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 96
* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s.102, 231

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2020, nr 31 (7 II 2020) s. 36 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2020, nr 33 (10 II 2020) s. 17 [nekr.]

==== Inne ====

* Biblioteka Politechniki Śląskiej. Dziedziniewicz Kazimierz [online] [przeglądany 11.03. 2020]. Dostępny w: https://repolis.bg.polsl.pl/dlibra/docmetadata?showContent=true&id=7487
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 11.03. 2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/
* Żegnamy dra hab. inż. Kazimierza Dziedziniewicza. [online] [przeglądany 11.03. 2020]. Dostępny w: http://www.wmn.agh.edu.pl/2020/02/06/zegnamy-dr-hab-inz-kazimierza-dziedziniewicza/
{{DEFAULTSORT:Dziedziniewicz, Kazimierz}}

[[Category:Biogramy]]

Aleksander Dziadecki

2023-01-25T11:44:58Z

DominikaKozaczek: /* Inne */

{{Infobox scientist
|family-name=Dziadecki
|given-name=Aleksander
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Aleksander Dziadecki.jpg
|birth_date=11 lipca 1951
|birth_place=Kraków
|fields=elektronika, elektrotechnika, napęd elektryczny, energoelektronika
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
}}
Dr inż. '''Aleksander Dziadecki''' (1951-)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, elektrotechnika, napęd elektryczny, energoelektronika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 11 lipca 1951 roku w Krakowie.

W 1974 roku uzyskał dyplom na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1974 roku został zatrudniony w Instytucie Automatyki Napędu i Urządzeń Przemysłowych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1984 roku na podstawie pracy "Zastosowanie symulacji cyfrowej do analizy układów napędowych z maszyną asynchroniczną" uzyskał doktorat i następnie został adiunktem.

Autor ponad 150 publikacji, w tym ponad 90 patentów.

Główne obszary zainteresowań to energoelektronika i napęd elektryczny prądu przemiennego.

Zastępca kierownika Katedry Energoelektroniki i Automatyki Systemów Przetwarzania Energii Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/dziadecki-aleksander-004473

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczej … 1976]. Kraków 1976, s. 107
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 114, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 124, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 77

==== Inne ====

* Potrójny Jubileusz 2019 – odsłona trzecia [online] [przeglądany 21.07. 2020]. Dostępny w: http://galaxy.agh.edu.pl/~swagh/?p=3288

{{DEFAULTSORT:Dziadecki, Aleksander}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 25.01.2023'''''

Aleksander Dziadecki

2023-01-25T11:44:42Z

DominikaKozaczek: /* Bibliografia publikacji */