Historia AGH - Wkład użytkownika [pl]

Michał Mirosław Józef Daszczyszak

2024-05-08T05:38:12Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Daszczyszak
|given-name=Michał Mirosław Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Michał Daszczyszak.jpg
|birth_date=19 stycznia 1966
|birth_place=Kraków
|death_date=30 stycznia 2023
|fields=elektrotechnika, energetyka, elektroenergetyka
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
}}
Dr inż. '''Michał Mirosław Józef Daszczyszak''' (1966-2023)

Dyscyplina/specjalności: elektrotechnika, energetyka, elektroenergetyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 19 stycznia 1966 roku w Krakowie. Zmarł 30 stycznia 2023. Pochowany na Cmentarzu Komunalnym w Wieliczce.

W 1989 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH, a w 1990 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera.

W 1989 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Elektroenergetyki [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH.

W 1996 roku na podstawie pracy "Zastosowanie metod probabilistycznych do podjęcia decyzji optymalnej modernizacji oszynowania giętkiego w elektroenergetycznych stacjach NN", której promotorem był profesor Jerzy Kulczycki, uzyskał stopień doktora. Praca została wyróżniona przez Radę Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki.

W pracy naukowej zajmował się głównie problematyką sieci i urządzeń elektroenergetycznych. W ostatnich latach pracował na stanowisku adiunkta dydaktycznego. Prowadził wykłady i zajęcia dydaktyczne z teorii obwodów, sieci elektrycznych, inżynierii materiałowej, bezpieczeństwa użytkowania urządzeń elektrycznych oraz zarządzania bezpieczeństwem w elektroenergetyce.

Ukończył studia podyplomowe z zarządzania na Uniwersytecie Ekonomicznym w Krakowie.

Przed śmiercią związany był z Katedrą Elektrotechniki i Elektroenergetyki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej.

Autor około 20 publikacji.

Poza uczelnią był bardzo aktywny na polu działalności społecznej, związanej z ekologią oraz popularyzacją tradycji narodowej i historii Polski. Był m.in. prezesem Zarządu Okręgu Małopolskiego Polskiego Klubu Ekologicznego, założycielem i prezesem Stowarzyszenia Małopolskie Centrum Edukacji (MEC), przeorem Krakowskiej Konfraterni Orderu św. Stanisława oraz członkiem Wielkiej Kapituły Orderu Św. Stanisława, a także członkiem zarządu Unii Polskich Ugrupowań Monarchistycznych i członkiem Stowarzyszenia Szlachty Wielkopolskiej.

Był członkiem Rady Nadzorczej Solne Miasto.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Order Św. Stanisława I klasy, Krzyż Rycerski I klasy z gwiazdą orderową, Krzyżem Św. Michała Archanioła

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/daszczyszak-michal-001354

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 66, [foto]

==== Inne ====

* Dr inż. Michał Daszczyszak : Kondolencje : Dziennik Polski [online] [przeglądany 16.01.2024]. Dostępny w: https://www.nekrologi.net/kondolencje/dr-inz-michal-daszczyszak/60536064
* Katedra Elektrotechniki i Elektroenergetyki http://www.kee.agh.edu.pl/?pg=aktual
* Michał Daszczyszak – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 16.01.2024]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Micha%C5%82_Daszczyszak
* Prezes stowarzyszenia dr Michał Daszczyszak nie żyje [online] [przeglądany 16.01.2024]. Dostępny w: https://www.mec.edu.pl/aktualnosci/prezes-stowarzyszenia-dr-michal-daszczyszak-nie-zyje/
* Zmarł Michał Daszczyszak [online] [przeglądany 16.01.2024]. Dostępny w: https://monarchia.info.pl/zmarl-michal-daszczyszak/

{{DEFAULTSORT: Daszczyszak, Michał Mirosław Józef}}

[[Category:Biogramy]]

Krystyna Hubicka

2023-07-13T10:40:30Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Hubicka
|image=
|given-name=Krystyna
|honorific-prefix=Dr hab.
|birth_date=8 listopada 1916
|birth_place=Kraków
|death_date=17 września 1977
|fields=ceramika, technologia chemiczna, technologia materiałów wiążących, tlenek glinu
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr hab. '''Krystyna Hubicka''' (1916-1977)

Dyscyplina/specjalności: ceramika, technologia chemiczna, technologia materiałów wiążących, tlenek glinu

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 8 listopada 1916 roku w Krakowie. Zmarła 17 września 1977 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1947 ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W latach 1947-1964 była starszym asystentem i adiunktem w Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademii Medycznej w Krakowie.

W 1951 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie uzyskała stopień doktora.

W 1965 roku rozpoczęła pracę adiunkta w Zakładzie Technologii Tworzyw Wiążących Katedry Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1976 roku na podstawie rozprawy "Opracowanie technologii otrzymywania drobnoziarnistego alfa-Al2O3 do celów ceramiki specjalnej z groszowickiego wodorotlenku glinu" otrzymała tytuł doktora habilitowanego.

Była współautorką rozwiązań technologicznych w zakresie wielostopniowej przeciwprądowej ekstrakcji spieków samorozpadowych, procesów odkrzemowania i karbonizacji oraz wytwarzania tlenku glinu do celów specjalnych w metodzie spieko-rozpadowej prof. Jerzego Grzymka.

Autorka ponad 30 publikacji i 2 patentów.

Należała do Polskiego Towarzystwa Chemicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 117

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 19.04.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Hubicka, Krystyna}}

[[Category:Biogramy]]

Krystyna Hubicka

2023-07-13T10:34:45Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Hubicka
|given-name=Krystyna
|honorific-prefix=Dr hab.
|birth_date=8 listopada 1916
|birth_place=Kraków
|death_date=17 września 1977
|fields=ceramika, technologia chemiczna, technologia materiałów wiążących, tlenek glinu
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr hab. '''Krystyna Hubicka''' (1916-1977)

Dyscyplina/specjalności: ceramika, technologia chemiczna, technologia materiałów wiążących, tlenek glinu

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 8 listopada 1916 roku w Krakowie. Zmarła 17 września 1977 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1947 ukończyła studia na Uniwersytecie Jagiellońskim.

W latach 1947-1964 była starszym asystentem i adiunktem w Uniwersytecie Jagiellońskim i Akademii Medycznej w Krakowie.

W 1951 roku na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie uzyskała stopień doktora.

W 1965 roku rozpoczęła pracę adiunkta w Zakładzie Technologii Tworzyw Wiążących Katedry Technologii Materiałów Wiążących [[Wydział Ceramiczny|Wydziału Ceramicznego]] AGH.

W 1976 roku na podstawie rozprawy "Opracowanie technologii otrzymywania drobnoziarnistego alfa-Al2O3 do celów ceramiki specjalnej z groszowickiego wodorotlenku glinu" otrzymała tytuł doktora habilitowanego.

Była współautorką rozwiązań technologicznych w zakresie wielostopniowej przeciwprądowej ekstrakcji spieków samorozpadowych, procesów odkrzemowania i karbonizacji oraz wytwarzania tlenku glinu do celów specjalnych w metodzie spieko-rozpadowej prof. Jerzego Grzymka.

Autorka ponad 30 publikacji i 2 patentów.

Należała do Polskiego Towarzystwa Chemicznego.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]]

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1965/66]. Kraków 1967, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 117

==== Inne ====

* Lokalizator Grobów - Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 19.04.2023]. Dostępny w: https://zck-krakow.pl/locator

{{DEFAULTSORT:Hubicka, Krystyna}}

[[Category:Biogramy]]

Adam Andrzej Gradowski

2023-07-13T10:32:04Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Gradowski
|given-name=Adam Andrzej
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Adam Gradowski.jpg
|birth_date=19 grudnia 1946
|birth_place=Kraków
|fields=metalurgia, odlewnictwo staliwa i żeliwa, termodynamika techniczna
|faculty=Wydział Odlewnictwa
}}
Dr inż. '''Adam Andrzej Gradowski''' (1946-)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, odlewnictwo staliwa i żeliwa, termodynamika techniczna

== Nota biograficzna ==

Urodził się 19 grudnia 1946 roku w Krakowie.

W 1971 roku ukończył Wydział Odlewnictwa AGH.

W 1971 roku rozpoczął pracę inżyniera stażysty w Zakładzie Termodynamiki Procesów Odlewniczych Instytutu Odlewnictwa [[Wydział Odlewnictwa|Wydziału Odlewnictwa]] AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy "Numeryczna symulacja procesu krzepnięcia w formach piaskowych odlewów staliwnych o kształcie złożonym", której promotorem był profesor Władysław Longa, otrzymał stopień doktora.

Przed przejściem na emeryturę związany był z Katedrą Inżynierii Procesów Odlewniczych.

Jest członkiem Stowarzyszenia Technicznego Odlewników Polskich.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/gradowski-adam-003122

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika 1951-2019 : Wydział Odlewnictwa, Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie. Oprac. Z. Kulig, J. Cholawa. Kraków 2019, s. 68, 107
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 183
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 100
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 106, [foto]

{{DEFAULTSORT: Gradowski, Adam Andrzej}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 14.04.2023'''''

Andrzej Kreft

2023-07-13T10:29:08Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Kreft
|given-name=Andrzej
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|birth_date=4 kwietnia 1944
|birth_place=Parczew
|fields=fizyka, geofizyka, nauki fizyczne, energetyka, odnawialne źródła energii, geofizyka jądrowa, techniczna fizyka jądrowa
|function=Prodziekan Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej (1990-1993)
|faculty=Wydział Fizyki i Informatyki Stosowanej
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}
Prof. dr hab. inż. '''Andrzej Kreft''' (1944-)'''

Dyscyplina/specjalności: fizyka, geofizyka, nauki fizyczne, energetyka, odnawialne źródła energii, geofizyka jądrowa, techniczna fizyka jądrowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 4 kwietnia 1944 roku w Parczewie.

W 1968 roku ukończył Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy AGH.

W 1968 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w [[Instytut Techniki Jądrowej|Instytucie Techniki Jądrowej]] AGH.

W 1975 roku na podstawie pracy "Zagadnienie przekroju czynnego absorpcji w pomiarach wilgotności metodą neutronową", której promotorem był profesor J. A. Czubek na Wydziale Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej, uzyskał stopień doktora.

W 1984 roku na podstawie rozprawy "Problemy modelowania matematycznego dyspersji hydrodynamicznej" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 1990-1993 był prodziekanem ds. Ogólnych Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej.

W listopadzie 1991 roku jako ekspert Międzynarodowej Agencji energii Atomowej odbył kilkutygodniową misję w Australii i w Tajlandii.

W 1993 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W latach 1990–1993 był członkiem Senackiej Komisji ds. Badań Naukowych.

W 1994 roku został członkiem Komisji ds. Dydaktyki WFiTJ.

W latach 1994-2002 był kierownikiem Studium Doktoranckiego WFiTJ .

W 1994 roku odbył, jako ekspert Międzynarodowej Agencji energii Atomowej, kilkutygodniową misję w Arabii Saudyjskiej. Wygłosił również cykl wykładów na zaproszenie organizatorów na konferencji: UNDP/RCA/IAEA Regional Executive Management Seminar/Regional Workshop
on the Application of Nucleonic Control Systems to Coal Processing Operations, Mae Moh/Lampang, Thailand, 28 Nov.–9 Dec. 1994.

W 1996 roku otrzymał tytuł profesora.

W 1996 roku wygłosił cykl wykładów na zaproszenie organizatorów na konferencji: UNDP/IAEA/RCA Regional Executive Management Seminar/Regional Workshop on the Application of Nucleonic Control Systems to Coal Processing Operations, Mae Moh Mine/Lampang,
Thailand, 11–22 March 1996.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Autor około 60 publikacji.

Członek Komitet Fizyki Polskiej Akademii Nauk, Wydział III Nauk Ścisłych i Nauk o Ziemi PAN. W latach 1992-1995 był członkiem Sekcji Fizyki KBN, w latach 1993-1996 był członkiem Rady ds. Atomistyki.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/kreft-andrzej-004390

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 204
* Kronika Wydziału Fizyki i Informatyki Stosowanej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s. 2, 4, 6, 8, 16, 22, 28, 30, 31, 32, 34, 40, 45, 46, 47, 49, 55, 64, 66, 82, 90, 100, 104, 108, 156
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 103
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 176

{{DEFAULTSORT:Kreft, Andrzej}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 4.05.2023'''''

Tomasz Zbigniew Januszewicz

2023-07-11T11:35:20Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Januszewicz
|given-name=Tomasz Zbigniew
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Tomasz Januszewicz.jpg
|birth_date=21 sierpnia 1942
|birth_place=Ostrowiec Świętokrzyski
|fields=automatyka i robotyka, elektronika, technika symulacji
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Tomasz Zbigniew Januszewicz''' (1942-)

Dyscyplina/specjalności: automatyka i robotyka, elektronika, technika symulacji

== Nota biograficzna ==

Urodził się 21 sierpnia 1942 roku w Ostrowcu Świętokrzyskim.

W 1965 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1965 roku rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Automatyki Katedry Automatyki i Elektroniki Przemysłowej [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]] AGH.

W 1980 roku na podstawie pracy "Symulacyjne badania ruchu w ciągu ulicznym z sygnalizacją", napisanej pod kierunkiem profesora Zbigniewa Wąsowicza, uzyskał stopień doktora.

Był Starszym wykładowcą w Katedrze Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki.

W latach 1987-2002 członek Senatu AGH.

W latach 1996-1999 i 2002-2005 był przewodniczącym Uczelnianego Kolegium Elektorów.

0d 1 stycznia 2008 roku na emeryturze.

Autor około 20 publikacji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], zespołowa Nagroda Sekretarza Naukowego PAN

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 124
* [Skład Osobowy AGH … 1966/67]. Kraków 1967, s. 67
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 127, [foto]

==== Inne ====

* Dr inż. Tomasz Januszewicz - AGH [online] [przeglądany 18.04.2023]. Dostępny w: https://home.agh.edu.pl/~januszew/

{{DEFAULTSORT:Januszewicz, Tomasz Zbigniew}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 19.04.2023'''''

Leszek Głuch

2023-07-11T10:38:47Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Głuch
|given-name=Leszek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Leszek Głuch.jpg
|birth_date=27 czerwca 1940
|fields=mechanika, budowa i eksploatacja maszyn, mechanika stosowana, wibroakustyka, dynamika maszyn
|faculty=Wydział Inżynierii Mechanicznej i Robotyki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Leszek Głuch''' (1940-)

Dyscyplina/specjalności: mechanika, budowa i eksploatacja maszyn, mechanika stosowana, drgania mechaniczne, wibroakustyka, dynamika maszyn

== Nota biograficzna ==

Urodził się 27 czerwca 1940 roku.

W 1964 roku ukończył Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych AGH.

W 1964 roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie i Katedrze Mechaniki Technicznej [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]] AGH.

W 1974 roku na podstawie pracy "Badania oporów w procesie wibracyjnego ciągnienia drutu", której promotorem był profesor Zbigniew Engel, uzyskał stopień doktora.

Jego zainteresowania naukowe koncentrowały się wokół następujących zagadnień: mechanika stosowana, drgania mechaniczne a w tym także modelowanie układów dyskretno-ciągłych oraz niektórych zagadnień wibroakustyki z uwzględnieniem projektowania zabezpieczeń antywibracyjnych i antyhałasowych.

Autor ponad 40 publikacji.

Członek PTMTS i SIMP.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Odznaka Honorowa "Za Zasługi dla Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych''

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/gluch-leszek-002526

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Engel Z.: Katedra Mechaniki i Wibroakustyki Akademii Górniczo-Hutniczej : tradycja - historia - działalność. Radom 2008, s. 52, 59
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 172
* Pracownicy naukowo-dydaktyczni [Wydziału Inżynierii Mechanicznej i Robotyki AGH]. Red. W. P. Kowalski. Kraków 2002, s. 287, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1966-67]. Kraków 1967, s. 177
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 97-98, [foto]

{{DEFAULTSORT:Głuch, Leszek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 14.04.2023'''''

Andrzej Jerzy Nowakowski

2023-02-13T08:52:49Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Nowakowski
|given-name=Andrzej Jerzy
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Andrzej_Nowakowski.jpg
|birth_date=2 listopada 1938
|birth_place=Katowice
|death_date=2 listopada 2020
|fields=metalurgia, przeróbka plastyczna metali, walcownictwo
|function=Prodziekan Wydziału Metalurgicznego (1981-1984, 1984–1987)
|faculty=Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Andrzej Jerzy Nowakowski
|image_size=14288
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Metalurgiczny
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}
Prof. dr hab. inż. '''Andrzej Jerzy Nowakowski''' (1938–2020)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, przeróbka plastyczna metali, walcownictwo

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 listopada 1938 roku w Katowicach. Zmarł 2 listopada 2020 roku. Pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

W 1962 roku ukończył Wydział Metalurgiczny AGH, uzyskując tytuł magistra inżyniera metalurga w specjalności plastyczna przeróbka metali.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę asystenta w Zakładzie Walcownictwa Katedry Plastycznej Przeróbki Metali [[Wydział Metalurgiczny|Wydziału Metalurgicznego]] AGH.

W 1969 roku na podstawie pracy "Parametry siłowe i technologiczne procesu walcowania stali w wykrojach skrzynkowych" uzyskał stopień naukowy doktora nauk technicznych oraz został zatrudniony na stanowisku adiunkta.

W latach 1972–1974 był kierownikiem Naukowo-Dydaktycznego Punktu Konsultacyjnego Wydziału Metalurgicznego AGH w Ozimku koło Opola i wykładał przedmioty związane z walcownictwem. Był również wieloletnim wykładowcą w Punkcie Konsultacyjnym AGH przy „Hucie Warszawa”.

W latach 1972–1982 pełnił funkcję sekretarza Zespołu Dydaktyczno-Wychowawczego Hutnictwa przy Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

W 1977 roku uzyskał habilitację, a od 1978 roku pracował jako docent. W 1987 roku został profesorem nadzwyczajnym, w 1993 roku uzyskał tytuł naukowy profesora zwyczajnego.

W latach 1978-1981 był wicedyrektorem Instytutu Metalurgii Wydziału Odlewnictwa.

W latach 1981–1984 i 1984-1987 był prodziekanem ds. socjalnych i wychowania studentów oraz ds. rozwoju kadry i współpracy z zagranicą.

W latach 1995–2009 kierował Pracownią Walcownictwa w Zakładzie Plastycznej Przeróbki Metali [[Wydział Metalurgii i Inżynierii Materiałowej|Wydziału Metalurgii i Inżynierii Materiałowej]], a od 2005 będącej w strukturach [[Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej|Wydział Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej]].

Kierował także studiami doktoranckimi oraz studiami podyplomowymi z zakresu walcownictwa.

Był wybitnym specjalistą z zakresu walcownictwa.

W latach 1987–1989 Profesor pracował społecznie jako wiceprzewodniczący Rady Społeczno-Gospodarczej m. Krakowa.

Oprócz zajęć dydaktycznych z zakresu teorii technologii procesów walcowania, brał udział w kompleksowych badaniach nad poprawą uzysków w walcowniach polskiego hutnictwa. Od początku pracy w AGH działalność naukowa i dydaktyczna związana z praktyką przemysłową. Jako jeden z najmłodszych pracowników został w 1965 roku konsultantem naukowym Huty im. F. Dzierżyńskiego (obecnie Huta „Bankowa”), z którą związany był niemal do końca działalności zawodowej. Był również konsultantem i doradcą naukowym w Hucie „Bobrek”, Hucie „Warszawa”, Hucie „Częstochowa” i Hucie „Katowice”. Współpracował także z hutami: „Stalowa Wola”, „Zawiercie”, „Łabędy”, „Kościuszko”, „Jedność” i Instytutem Metalurgii Żelaza w Gliwicach.

Był stypendystą m.in. w ONZ i DAAD (RWTH-Aachen, Niemcy) oraz Fundacji Kościuszkowskiej (Lehigh University, USA) oraz odbył staże naukowe w w Lehigh University, Betlehem (Pensylwania) w USA, w Instytucie Stali i Stopów (MISIS) w Moskwie.

Autor ponad 100 artykułów, współautor patentów, ekspertyz i prac naukowo-badawczych. Promotor 5 prac doktorskich i około 100 magisterskich i inżynierskich. Uczestniczył w ponad 50 konferencjach naukowych, kongresach i sympozjach w kraju i za granicą. Opiniował wiele wniosków na stopień naukowy i stanowisko profesora, oceniał liczne prace habilitacyjne i doktorskie, a także opracował wiele recenzji do wydawnictw naukowych i wniosków projektów KBN.

W 2009 roku przeszedł na emeryturę.

Członek zespołu redakcyjnego czasopisma branżowego „Hutnik. Wiadomości Hutnicze” oraz redakcji wydawnictwa naukowego AGH „Metalurgia i Odlewnictwo”. dla których to opracował dziesiątki recenzji naukowych publikowanych artykułów, przyczyniając się do podnoszenia ich poziomu naukowo-edytorskiego.

Był członkiem Międzynarodowego Stowarzyszenia Kalibrowników i Walcowników AIKW (Düsseldorf, Niemcy), Akademicko-Gospodarczego Stowarzyszenia Hutnictwa, SITPH i wieloletnim przewodniczącym Komisji Stowarzyszeniowej ds. Specjalizacji Zawodowej Inżynierów i Techników przy Zarządzie Głównym SITPH w Katowicach, Komitetu Metalurgii PAN (Sekcji Teorii Procesów Przeróbki Plastycznej); Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Przemysłu Hutniczego, Międzynarodowego Stowarzyszenia Kalibrowników i Inżynierów Walcowników w Düsseldorfie (AIKw).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka Honorowa SITPH, dwukrotnie Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, wielokrotnie Nagroda Rektora.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/nowakowski-andrzej-002870

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Encyklopedia osobistości Rzeczypospolitej Polskiej. [T.] 3. [Londyn] 2017, s. 926, [foto]
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy . Kraków 1979, s. 130
* Łuksza J.: 40 lat pracy naukowej i dydaktycznej prof. zw. dr. hab. inż. Andrzeja Nowakowskiego. W: Walcownictwo '02. Procesy — narzędzia — wyroby. 40 lat pracy naukowej i dydaktycznej Profesora Andrzeja Nowakowskiego. Ustroń 16–18 października 2002 r. Kraków 2002, s. 11–13, [foto]
* Profesor Andrzej Nowakowski. W: 100 anegdot na stulecie Wydziału 1922-2022 : jubileusz 100-lecia Wydziału Inżynierii Metali i Informatyki Przemysłowej AGH. Oprac. I. Suliga. Kraków 2022, s. 150-151, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1963/64]. Kraków 1964, s. 85
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s. 18, 19, 68, 70, 76
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 252, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M – R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 322–323, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Gazeta Wyborcza'' 2020, nr 260 (5 XI 2020), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 2 [nekr.]
* Turczyn S.: Profesor dr hab. inz. Andrzej Nowakowski 2.11.1938 - 2.11.2020. ''Biuletyn AGH'' 2020, nr 153-154, s. 32-33, [foto]
* Wyciślik A.: Jubileusz 40-lecia pracy naukowej i dydaktycznej prof. zw. dr. hab. inż. Andrzeja Nowakowskiego. ''Hutnik. Wiadomości Hutnicze'' 2002, nr 11, s. 459–460, [foto]

==== Inne ====

* Andrzej Nowakowski (metalurg) – Wikipedia, wolna ...[online] [przeglądany 24.11.2020]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Andrzej_Nowakowski_(metalurg)
* Odszedł prof. Andrzej Nowakowski [online] [przeglądany 24.11.2020]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/odszedl-prof-andrzej-nowakowski/
* Prof. dr hab. inż. Andrzej NOWAKOWSKI - Katedra Plastycznej ... [online] [przeglądany 24.11.2020]. Dostępny w: http://www.ppm.agh.edu.pl/fileadmin/default/templates/css/j/ppm/system/dokumenty/aktualnosci/2020-11-AndrzejNowakowski.pdf
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 26.11. 2020]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/
* Zmarł profesor Andrzej Nowakowski [online] [przeglądany 24.11.2020]. Dostępny w: http://www.ppm.agh.edu.pl/

{{DEFAULTSORT:Nowakowski, Andrzej Jerzy}}
[[Category:Biogramy]]

Stanisław Nowak

2023-02-13T08:43:33Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Nowak
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Stanislaw_Nowak.jpg
|birth_date=21 września 1931
|death_date=18 kwietnia 2012
|fields=elektronika, mikroelektronika, technologia elektroniczna, projektowanie układów elektronicznych
|function=Kierownik Katedry Elektroniki Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH (1984–2001)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|awards=Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Stanisław Nowak
|image_size=30951
|resting_place=Kraków — cmentarz Batowicki
|workplaces=związek z AGH od 1965; kierownik Katedry Elektroniki AGH 1984–2001, kierownik Oddziału Krakowskiego Przemysłowego Instytutu Elektroniki (ITE) 1972–1980; dyrektor OBR Mikroelektroniki i Rezystorów 1981–1984; profesor zwyczajny ITE od 2001
|alma_mater=Politechnika Wrocławska, Wydział Łączności 1957
|known_for=autor lub współautor 180 publikacji, w tym 5 książek, 29 patentów, promotor 12 doktoratów
|varia=pełnomocnik Rektora AGH ds. Budowy Pawilonu C-3 (ukończenie budowy 1998)
}}
Prof. dr hab. inż. '''Stanisław Nowak''' (1931–2012)

Dyscyplina/specjalności: elektronika, mikroelektronika, technologia elektroniczna, projektowanie układów elektronicznych

== Nota biograficzna ==
Urodził się 21 września 1931 roku Zmarł 18 kwietnia 2012 roku, pochowany na Cmentarzu Batowickim w Krakowie.

Absolwent Wydziału Łączności Politechniki Wrocławskiej w 1957 roku.

Stopnie naukowe zdobył w Politechnice Wrocławskiej: doktoryzował się w 1968 roku, stopień naukowy doktora habilitowanego uzyskał w 1987 roku. Tytuł naukowy profesora otrzymał w 1992 roku.

Związany z AGH od 1965 roku. W latach 1984-2001 pełnił funkcję kierownika Katedry Elektroniki AGH. Był pełnomocnikiem Rektora AGH ds. Budowy Pawilonu C-3 (ukończenie budowy 1998 roku).

W latach 1972-1980 pełnił funkcję kierownika Oddziału Krakowskiego Przemysłowego Instytutu Elektroniki, a w latach 1981-1984 zajmował stanowisko dyrektora OBR Mikroelektroniki i Rezystorów.

Od 2001 roku pracował w Instytucie Technologii Elektronowej Oddział w Krakowie na stanowisku profesora zwyczajnego.

Autor 180 publikacji naukowych, w tym współautor 5 książek, 29 patentów, promotor 12 rozpraw doktorskich.

Członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich (od 1960 roku), International Microelectronic Assembling and Packaging Society (IMAPS) — President of Poland Chapter (czterokrotnie).

Członek Komitetu Elektroniki i Telekomunikacji PAN (trzy kadencje).

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Fellow of the Society IMPAS

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/nowak-stanislaw-001225

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 157-172, [foto]
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 2. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2019, s. 97-99, [foto]
* Twarze Wydziału w latach 1952-2012. Red. J. Kajdański, M. Czekaj. [Kraków] 2012, s. 133-148, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 251-252, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 93 (20 IV 2012), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 95 (23 IV 2012), s. A8 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 96 (24 IV 2012), s. A9 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2012, nr 93 (20 IV 2012), [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 12 [nekr.]

==== Inne ====

* Wniosek o powołanie na stanowisko docenta kontraktowego w Instytucie Elektroniki dr inż. Stanisława Nowaka. [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 6.11.1974], s. 23-25

{{DEFAULTSORT:Nowak, Stanisław }}
[[Category:Biogramy]]

Bernard Nowak

2023-02-13T08:41:16Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nowak
|given-name=Bernard
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Bernard Nowak.jpg
|birth_date=2 czerwca 1949
|birth_place=Chorzów
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, aerologia górnicza, wentylacja kopalń, klimatyzacja kopalń, zwalczanie zagrożenia temperaturowego w wyrobiskach górniczych
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. inż. '''Bernard Nowak''' (1949-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, aerologia górnicza, wentylacja kopalń, klimatyzacja kopalń, zwalczanie zagrożenia temperaturowego w wyrobiskach górniczych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 czerwca 1949 roku w Chorzowie.

W 1973 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

W 1974 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Wentylacji i Klimatyzacji Przemysłowej Instytutu Górnictwa Podziemnego i Bezpieczeństwa Pracy [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1981 roku na podstawie pracy "Wieloparametrowa regulacja procesu klimatyzacji górniczej przestrzeni roboczej (wyrobisko, komora) w obecności zakłóceń losowych" uzyskał doktorat.

W 1991 roku został doktorem habilitowanym.

W 1996 roku został profesorem nadzwyczajnym AGH.

W latach 1992-1996 był pełnomocnikiem umowy AG Sian - AGH. Członek Zespołu I ds. Badań Naukowych AGH.

Od 1998 roku, przez ponad 20 lat, był kierownikiem Studium Podyplomowego w zakresie Aerologii Górniczej.

W latach 2002-2015 był kierownikiem Studium Doktoranckiego na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii.

W 1998 roku uzyskał tytuł profesora nauk technicznych.

W 2003 roku uzyskał nominację Ministra ENiS na stanowisko profesora zwyczajnego w AGH.

Autor i współautor ponad 150 publikacji, w tym 7 książek oraz 3 patentów.

Promotor 8 prac doktorskich.

Brał udział w 6 projektach badawczych (w 5 jako kierownik i w 1 jako realizator) oraz w 7 projektach celowych (w 4 jako kierownik i w 3 jako wykonawca).

Od 2002 roku rzeczoznawca ds. Ruchu Zakładu Górniczego.

W 2019 roku przeszedł na emeryturę.

Członek m.in.: Sekcji Aerologii Górniczej PAN (od 1992 roku), Sekcji Górnictwa w Komitecie Badań Naukowych, Zespołu I ds. Badań Naukowych AGH, Komitetu Redakcyjnego Kwartalnika "Górnictwo i Geoinżynieria", Komitetu Redakcyjnego Działowego Górnictwa, Geodezji i Ochrony Środowiska, Jury Nagrody im. prof. H. Czeczotta (2000-2016) oraz przewodniczący (3 kadencje) Okręgowej Komisji Wyborczej na Wydziale Górnictwa i Geoinżynierii.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], Nagroda im. prof. H. Czeczotta, Złota Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa RP", Generalny Dyrektor Górniczy II stopnia, wielokrotnie Nagroda Rektora AGH

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nowak-bernard-001708

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 3. Pion elektromechaniczny i Wydziały Politechniczne. Kraków 1979, s. 141
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 240-241
* [Skład Osobowy AGH … 1973/74]. Kraków 1975, s. 26
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 117, 126, 131, 134, 142, 199
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 251, [foto]

==== Inne ====

* Na podstawie informacji od Bernarda Nowaka [10.02.2021]

{{DEFAULTSORT:Nowak, Bernard}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 13.02.2023'''''

Bernard Nowak

2023-02-13T08:40:51Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Krzysztof Novak

2023-02-13T08:26:38Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Novak
|given-name=Krzysztof
|honorific-prefix=Doc. dr inż.
|image=Krzysztof Novak.jpg
|birth_date=24 lipca 1931
|birth_place=Glanów
|death_date=2002
|fields=geodezja i kartografia, geodezja wyższa, planowanie przestrzenne
|function=Prodziekan Wydziału Geodezji Górniczej (1972-1975 i 1981-1984), dyrektor Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG (1985-1991)
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Geodezji Górniczej
|Rok_od=1972
|Rok_do=1975
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Geodezji Górniczej
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
Doc. dr inż. '''Krzysztof Novak''' (1931-2002)

Dyscyplina/specjalności: geodezja i kartografia, geodezja wyższa, planowanie przestrzenne

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 lipca 1931 roku w Glanowie. Zmarł w 2002 roku.

W 1949 roku ukończył Liceum Ogólnokształcące im. Augusta Witkowskiego w Krakowie.

W latach 1951-1953 studiował na Wydziale Inżynierii, oddział Geodezyjnym, Wydziałów Politechnicznych, w latach 1953-1955 na Wydziale Geodezji Górniczo-Hutniczej AGH.

W 1953 roku rozpoczął pracę asystenta w Katedrze Geodezji na [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]] AGH.

W 1964 roku na podstawie pracy "Badania nad zastosowaniem map fotogrametrycznych i fotointerpretacji zdjęć lotniczych w planowaniu przestrzennym" napisanej pod kierunkiem prof. Michała Odlanickiego-Poczobutt uzyskał doktorat. W 1971 roku został powołany na stanowisko docenta.

W latach 1972-1975 i 1981-1984 był prodziekanem Wydziału Geodezji Górniczej. W latach 1974-1979 był zastępcą dyrektora, a następnie w latach 1985-1991 dyrektorem Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowej WGG.

Był specjalistą w dziedzinie geodezji.

Autor ponad 20 publikacji oraz współautor 2 skryptów "Geodezja" i "Ćwiczenia z geodezji".

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Złota Odznaka "Za Zasługi w Geodezji i Kartografii", Złota Odznaka "Zasłużony dla Ziemi Sądeckiej", Nagroda Ministra Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 77, [foto]
* Rys historyczny Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska. [Red. Z. Niedojadło et al.]. Kraków 2001, s. 29-31, 32-53, 68
* [Skład Osobowy AGH … 1953/54]. Kraków 1954, s. 52
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 251, [foto]

==== Artykuły ====

* Gocał J.: Etapy rozwoju Wydziału Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska AGH w latach 1951-2006. ''Geodezja : półrocznik AGH'' 2006, T. 12, z. 2/1, s. 35-55, [foto]

{{DEFAULTSORT:Novak, Krzysztof}}

[[Category:Biogramy]]

Jan Jerzy Norwisz

2023-02-13T08:14:44Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Norwisz
|given-name=Jan Jerzy
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. nadzw.
|birth_date=13 sierpnia 1944
|image=
|birth_place=Bytom
|death_date=8 września 2009
|fields=metalurgia, energetyka, teoria procesów metalurgicznych, rachunek wyrównawczy w technice cieplnej, polityka poszanowania energii,
|faculty=Wydział Energetyki i Paliw
|awards=Złoty Krzyż Zasługi
|name=Jan Jerzy Norwisz
}}
Dr hab. inż., prof. nadzw. '''Jan Jerzy Norwisz''' (1944–2009)

Dyscyplina/specjalności: metalurgia, energetyka, teoria procesów metalurgicznych
rachunek wyrównawczy w technice cieplnej, polityka poszanowania energii
== Nota biograficzna ==
Urodził się 13 sierpnia 1944 roku w Bytomiu. Zmarł 8 września 2009 roku, pochowany został na cmentarzu w Bytomiu-Miechowicach.

Absolwent AGH w 1968 roku.

Doktorat obronił w Akademii Górniczo-Hutniczej w 1973 roku, a stopień naukowy doktora habilitowanego otrzymał w 1985 roku (AGH)

Pracował w AGH od 1995 roku na [[Wydział Metali Nieżelaznych|Wydziale Metali Nieżelaznych]] oraz na [[Wydział Energetyki i Paliw|Wydziale Energetyki i Paliw]] AGH.

Kierownik Pracowni Badań Własności Fizykochemicznych Surowców i Produktów Hutniczych Instytutu Metali Nieżelaznych w Gliwicach w latach 1973–1987.
Kierownik Zakładu Użytkowania Energii Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami i Energią PAN w latach 1990–1993; dyrektor Fundacji Poszanowania Energii (1993–1999); dyrektor Narodowej Agencji Poszanowania Energii w latach 1994–2002.

Autor blisko 150 publikacji naukowych, w tym 3 książek (współautor) i 1 patentu.

Przewodniczący Rady Programowej czasopisma "Energia i Budynek". Członek Stowarzyszenia Naukowego Sigma KSi USA od 1986 roku, International Association of Energy Economics USA od 1995 roku, Komisji Energetyki PAN O/Katowice od 1992 roku, Komisji Metrologii PAN O/Katowice od 1984 roku, Komisji Nauki o Materiałach PAN O/Katowice od 2000 roku, Komitetu Energetyki SITPH od 1991 roku.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], Złota Odznaka Honorowa NOT, Nagroda I stopnia Wydziału IV PAN

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/norwisz-jan-002972

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 250

==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 212 (10 IX 2009), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 213 (11 IX 2009), s. A14 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2009, nr 214 (12-13 IX 2009), s. A11 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2009, nr 214 (12-13 IX 2009), [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'', s. 7 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Norwisz, Jan Jerzy}}
[[Category:Biogramy]]

Marian Noga

2023-02-13T07:42:56Z

Danuta.Rys: Anulowanie wersji 75730 autorstwa Danuta.Rys (dyskusja)

{{Infobox scientist
|family-name=Noga
|given-name=Marian
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Marian Noga2.jpg
|birth_date=2 luty 1939
|birth_place=Lwów
|death_date=28 lipca 2018
|death_place=Kraków
|fields=informatyka, elektrotechnika, elektromechaniczne przemiany energii, zastosowania informatyki
|function=dyrektor Akademickiego Centrum Komputerowego CYFRONET AGH (1989-2004), prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (1978-1984)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|unit=Akademickie Centrum Komputerowe CYFRONET AGH
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Dyrektor
|Jednostka=Akademickie Centrum Komputerowe CYFRONET AGH
|Rok_od=1989
|Rok_do=2004
}}
{{Funkcja}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Kierownik
|Jednostka=Środowiskowe Centrum Obliczeniowe CYFRONET - KRAKÓW
|Rok_od=1988
|Rok_do=1989
}}
Prof. dr hab. inż. '''Marian Noga''' (1939-2018)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, elektrotechnika, elektromechaniczne przemiany energii, zastosowania informatyki

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 lutego 1939 roku we Lwowie. Zmarł 28 lipca 2018 roku w Krakowie i tam też pochowany na Cmentarzu Salwatorskim

W 1961 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej (obecnie Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki) AGH.

Pracę w AGH rozpoczął jako asystent (1961-1964) w Zakładzie Maszyn Elektrycznych Katedry Maszyn i Pomiarów Elektrycznych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]], w latach 1964-1969 był starszym asystentem, w latach 1969-1976 był adiunktem, a w latach 1976-1983 docentem. W okresie 1983-1997 był profesorem nadzwyczajnym, a w 1997 roku został profesorem zwyczajnym.

W latach 1978-1984 prodziekan [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]], w latach 1979-1993 kierownik Zakładu Maszyn Elektrycznych, latach 1981-1988 zastępca dyrektora Instytutu Maszyn i Sterowania Układów Elektroenergetycznych WEAiE. W latach 1988-1989 kierował [[Środowiskowe Centrum Obliczeniowe CYFRONET - KRAKÓW|Środowiskowym Centrum Obliczeniowym CYFRONET - KRAKÓW]].

W latach 1989-2004 był dyrektorem Akademickiego Centrum Komputerowego CYFRONET AGH.

W latach 1976–1988 był zatrudniony również na Uniwersytecie Śląskim.

W 2010 roku przeszedł na emeryturę.

Specjalizował się w dynamice maszyn i systemów elektromechanicznych, maszynach elektrycznych, modelach matematycznych maszyn i układów elektromechanicznych, sieciach komputerowych i zastosowaniach informatyki. Brał udział w przedsięwzięciu Budowa Sieci Teleinformatycznej dla Nauki „PIONIER”, zaprojektowaniu i realizacji akademickiej sieci komputerowej MAN w Krakowie.

Autor ponad 130 artykułów i 3 książek oraz 12 patentów.

Członek wielu stowarzyszeń i towarzystw naukowych, społecznych i kulturalnych, m.in.: Komitetu Elektrotechniki oraz Komitetu Informatyki PAN, IEEE ( Computer Society), ACM, Polskiego Towarzystwa Informatycznego – w roku 2011 oraz 2014 został wybrany jego prezesem, a w 2017 został Członkiem Honorowym PTI, Rotary Club Wawel, Busness Centre Club, Rady Nadzorczej ComArch S.A., Akademii Inżynierskiej w Polsce, Zarządu Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie, Rady Naukowej OBR-Komel w Katowicach. W latach 1983-2017 członek i zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu KOMEL w Sosnowcu.

Rzeczoznawca i weryfikator SEP, rzeczoznawca SIIPH, przewodniczący Rady Użytkowników Sieci NASK, koordynator budowy Akademickiej Sieci Komputerowej (MAN), w Krakowie, konsultant naukowy Huty Katowice, (1974-1983), kierownictwo lub udział w licznych pracach badawczych, ekspertyzach na rzecz zakładów przemysłowych, głównie hutnictwa i górnictwa,

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]],[[ Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], Nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Medal 7--lecia Polskiej Informatyki.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/noga-marian-001311

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 153-155, [foto]
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* [Skład osobowy AGH ... 1963/64]. Kraków 1964, s. 129
* [Skład osobowy AGH ... 1978/79]. Kraków 1979, s. 16, 90, 91, 94, 95
* [Skład osobowy AGH ... 1979/80]. Kraków 1980, s. 79, 80, 83, 84
* [Skład osobowy AGH ... 1963/64]. Kraków 1964, s. 129
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 2. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2019, s. 94-96, [foto]
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 58-59, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 55, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 250, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 176 (31 VII 2018), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 177 (1 VIII 2018), s. 04 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 176 (31 VII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 9, 19 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 177 (1 VIII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 14, 19 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 178 (2 VIII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 5 [nekr.]
* Glinka T., Rems W.: Marian Noga (1939-2018). ''Maszyny Elektryczne : zeszyty problemowe'' 2019, nr 1, s. 147-149, [foto]
==== Inne ====

* Marian Noga (informatyk. [online] [przeglądany 8.02.2019]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Marian_Noga_(informatyk)

{{DEFAULTSORT: Noga, Marian}}
[[Category:Biogramy]]

Marian Noga

2023-02-13T07:42:32Z

Danuta.Rys:

{{Infobox scientist
|family-name=Noga
|given-name=Marian
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Marian Noga2.jpg
|birth_date=2 luty 1939
|birth_place=Lwów
|death_date=28 lipca 2018
|death_place=Kraków
|fields=informatyka, elektrotechnika, elektromechaniczne przemiany energii, zastosowania informatyki
|function=dyrektor Akademickiego Centrum Komputerowego CYFRONET AGH (1989-2004), prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki (1978-1984)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|unit=Akademickie Centrum Komputerowe CYFRONET AGH
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski
{{Funkcja
|Stanowisko=Dyrektor
|Jednostka=Akademickie Centrum Komputerowe CYFRONET AGH
|Rok_od=1989
|Rok_do=2004
{{Funkcja}}
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
{{Funkcja
|Stanowisko=Kierownik
|Jednostka=Środowiskowe Centrum Obliczeniowe CYFRONET - KRAKÓW
|Rok_od=1988
|Rok_do=1989
Prof. dr hab. inż. '''Marian Noga''' (1939-2018)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, elektrotechnika, elektromechaniczne przemiany energii, zastosowania informatyki

== Nota biograficzna ==

Urodził się 2 lutego 1939 roku we Lwowie. Zmarł 28 lipca 2018 roku w Krakowie i tam też pochowany na Cmentarzu Salwatorskim

W 1961 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej (obecnie Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki) AGH.

Pracę w AGH rozpoczął jako asystent (1961-1964) w Zakładzie Maszyn Elektrycznych Katedry Maszyn i Pomiarów Elektrycznych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]], w latach 1964-1969 był starszym asystentem, w latach 1969-1976 był adiunktem, a w latach 1976-1983 docentem. W okresie 1983-1997 był profesorem nadzwyczajnym, a w 1997 roku został profesorem zwyczajnym.

W latach 1978-1984 prodziekan [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]], w latach 1979-1993 kierownik Zakładu Maszyn Elektrycznych, latach 1981-1988 zastępca dyrektora Instytutu Maszyn i Sterowania Układów Elektroenergetycznych WEAiE. W latach 1988-1989 kierował [[Środowiskowe Centrum Obliczeniowe CYFRONET - KRAKÓW|Środowiskowym Centrum Obliczeniowym CYFRONET - KRAKÓW]].

W latach 1989-2004 był dyrektorem Akademickiego Centrum Komputerowego CYFRONET AGH.

W latach 1976–1988 był zatrudniony również na Uniwersytecie Śląskim.

W 2010 roku przeszedł na emeryturę.

Specjalizował się w dynamice maszyn i systemów elektromechanicznych, maszynach elektrycznych, modelach matematycznych maszyn i układów elektromechanicznych, sieciach komputerowych i zastosowaniach informatyki. Brał udział w przedsięwzięciu Budowa Sieci Teleinformatycznej dla Nauki „PIONIER”, zaprojektowaniu i realizacji akademickiej sieci komputerowej MAN w Krakowie.

Autor ponad 130 artykułów i 3 książek oraz 12 patentów.

Członek wielu stowarzyszeń i towarzystw naukowych, społecznych i kulturalnych, m.in.: Komitetu Elektrotechniki oraz Komitetu Informatyki PAN, IEEE ( Computer Society), ACM, Polskiego Towarzystwa Informatycznego – w roku 2011 oraz 2014 został wybrany jego prezesem, a w 2017 został Członkiem Honorowym PTI, Rotary Club Wawel, Busness Centre Club, Rady Nadzorczej ComArch S.A., Akademii Inżynierskiej w Polsce, Zarządu Towarzystwa Sztuk Pięknych w Krakowie, Rady Naukowej OBR-Komel w Katowicach. W latach 1983-2017 członek i zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Instytutu KOMEL w Sosnowcu.

Rzeczoznawca i weryfikator SEP, rzeczoznawca SIIPH, przewodniczący Rady Użytkowników Sieci NASK, koordynator budowy Akademickiej Sieci Komputerowej (MAN), w Krakowie, konsultant naukowy Huty Katowice, (1974-1983), kierownictwo lub udział w licznych pracach badawczych, ekspertyzach na rzecz zakładów przemysłowych, głównie hutnictwa i górnictwa,

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]],[[ Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], Nagrody Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Medal 7--lecia Polskiej Informatyki.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/noga-marian-001311

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 100 lat AGH : twarze wydziału w latach 1952-2018. Kraków 2019, s. 153-155, [foto]
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* [Skład osobowy AGH ... 1963/64]. Kraków 1964, s. 129
* [Skład osobowy AGH ... 1978/79]. Kraków 1979, s. 16, 90, 91, 94, 95
* [Skład osobowy AGH ... 1979/80]. Kraków 1980, s. 79, 80, 83, 84
* [Skład osobowy AGH ... 1963/64]. Kraków 1964, s. 129
* Słownik biograficzny zasłużonych elektryków krakowskich. Cz. 2. Pod red. J. Strzałki. Kraków 2019, s. 94-96, [foto]
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 58-59, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 55, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 250, [foto]

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 176 (31 VII 2018), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 177 (1 VIII 2018), s. 04 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 176 (31 VII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 9, 19 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 177 (1 VIII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 14, 19 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2018, nr 178 (2 VIII 2018), [dod.] Magazyn Krakowski, s. 5 [nekr.]
* Glinka T., Rems W.: Marian Noga (1939-2018). ''Maszyny Elektryczne : zeszyty problemowe'' 2019, nr 1, s. 147-149, [foto]
==== Inne ====

* Marian Noga (informatyk. [online] [przeglądany 8.02.2019]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Marian_Noga_(informatyk)

{{DEFAULTSORT: Noga, Marian}}
[[Category:Biogramy]]

Marian Noga

2023-02-13T07:41:45Z

Danuta.Rys:

Marek Nocuń

2023-02-13T07:39:20Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nocuń
|given-name=Marek
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Marek Nocuń.jpg
|birth_date=29 listopada 1957
|birth_place=Jasło
|fields=nauki chemiczne, technologia techniczna, szkło, ceramika, inżynieria materiałowa
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Marek Nocuń''' (1957-)

Dyscyplina/specjalności: nauki chemiczne, technologia techniczna, szkło, ceramika, inżynieria materiałowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 29 listopada 1957 roku w Jaśle.

W 1984 roku ukończył Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1985 roku rozpoczął pracę inżyniera w Zakładzie Emalii Międzyresortowego Instytutu Materiałów Budowlanych i Ogniotrwałych [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH.

W 1994 roku na podstawie pracy "Badania strukturalne w podczerwieni krystalicznych i amorficznych krzemianów i glinokrzemianów litu", napisanej pod kierunkiem profesora Mirosława Handke, uzyskał stopień doktora.

W 2007 roku na podstawie rozprawy "Amorficzne warstwy ochronne na bazie materiałów hybrydowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Obecnie jest pracownikiem Katedry Technologii Szkła i Powłok Amorficznych WIMiC.

Autor ponad 210 publikacji i 11 patentów.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nocun-marek-002386

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 208
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 83
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 70, 71, [foto]

{{DEFAULTSORT:Nocuń, Marek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 13.02.2023'''''

Wiesława Maria Nocuń-Wczelik

2023-02-13T07:36:08Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nocuń-Wczelik
|given-name=Wiesława Maria
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Wieslawa_Nocun-Wczelik.jpg
|birth_date=28 kwietnia 1951
|birth_place=Jaworzno
|fields=technologia chemiczna, chemia, technologia wiążących materiałów budowlanych, inżynieria chemiczna, chemia cementu
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|name=Wiesława Maria Nocuń-Wczelik
|image_size=12778
}}
Prof. dr hab. inż. '''Wiesława Maria Nocuń-Wczelik''' (1951-)

Dyscyplina/specjalności: technologia chemiczna, chemia, technologia wiążących materiałów budowlanych, inżynieria chemiczna, chemia cementu

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 28 kwietnia 1951 roku w Jaworznie.

W 1974 roku ukończyła studia na Wydziale Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH.

W 1974 roku rozpoczęła pracę inżyniera stażysty w Zakładzie Materiałów Wiążących i Betonów Międzyresortowego Instytutu Materiałów Budowlanych i Wiążących [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH. Od 1981 roku pracowała w Zakładzie Fizykochemii Materiałów Wiążących.

Zajmowała się syntezą spieków samorozpadowych, pracami z zakresu hydratacji, badaniami kalorymetrycznymi spoiw oraz syntezą i badaniem właściwości hydratów.

W 1984 roku na podstawie pracy "Wpływ niektórych czynników na szybkość reakcji krzemianu trójwapniowego i wodę" uzyskała stopień doktora.

W 2000 roku na podstawie rozprawy "Struktura i właściwości uwodnionych krzemianów wapniowych" uzyskała stopień doktora habilitowanego.

W 2009 roku uzyskała tytuł profesora.

Promotor 5 prac doktorskich oraz recenzent 10 prac.

Autorka ponad 230 publikacji i 7 patentów.

Doświadczony eksperymentator w dziedzinie kalorymetrii i innych badań podstawowych w obszarze chemii cementu i materiałów pokrewnych. Zajmowała się syntezą spieków samorozpadowych, pracami z zakresu hydratacji, badaniami kalorymetrycznymi spoiw oraz syntezą i badaniem właściwości hydratów.

Od 1994 roku kierowała Kołem Naukowym Ceramików „Ceramit”.

Członek Naczelnej Organizacji Technicznej, Polskiego Towarzystwa Analizy Termicznej i Kalorymetrii, Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, Komisji Nauk Ceramicznych Polskiej Akademii Nauk,

==== Odznaczenia i nagrody ====

Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Budownictwa"

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nocun-wczelik-wieslawa-002323

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 2. Pion hutniczy. Kraków 1979, s. 233,
* Kto jest kim w ceramice : 50-lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 142, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 62
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 249
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 57, [foto]

{{DEFAULTSORT:Nocuń-Wczelik, Wiesława Maria}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 13.02.2023'''''

Wiesława Maria Nocuń-Wczelik

2023-02-13T07:35:35Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Jerzy Wiktor Niewodniczański

2023-02-13T07:22:27Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Niewodniczański
|given-name=Jerzy Wiktor
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Jerzy_Niewodniczanski.jpg
|birth_date=20 stycznia 1936
|birth_place=Wilno
|fields=techniczna fizyka jądrowa, geofizyka jądrowa, bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna
|function=Dziekan Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej AGH (1990-)
|faculty=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor ds. Nauczania
|Jednostka=AGH
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}
Prof. dr hab. '''Jerzy Wiktor Niewodniczański''' (1936–)

Specjalność: techniczna fizyka jądrowa, geofizyka jądrowa, bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna

== Nota biograficzna ==
Urodził się 20 stycznia 1936 roku w Wilnie.

Absolwent Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH (1957); doktorat - AGH 1965, habilitacja - 1972, prof.(tytuł) - 1986.

Od 1956 roku związany z AGH. W latach 1988–1990 dyrektor Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej, w latach 1984–1987 prorektor AGH ds. nauczania, w latach 1990-1993 dziekan [[Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej|Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH. W latach 2008 – 2012 przewodniczący Konwentu AGH.

W latach 1981-1982 profesor zwyczajny (full profesor) University of Jos, Nigeria.

Autor około 100 publikacji na temat metod geofizyki jądrowej w badaniach gruntów, złóż węgla, miedzi, cynku, ołowiu, żelaza i soli potasowych, metod jądrowych w analizie chemicznej, badań izotopów stabilnych w oparach i w lodowcach, promieniotwórczości naturalnej utworów geologicznych.

Członek organizacji naukowych — Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Polskiego Towarzystwa Nukleonicznego, Polskiego Towarzystwa Nukleonicznego, International Glaciological Society. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki. Członek Kom. Fiz. PAN, Kom. Geofiz. PAN, Sekcji Fiz. Kom. Badań naukowych, rad naukowych instytutów fizycznych. W roku 1997 przewodniczący Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), trzykrotnie (kadencje dwuletnie) członek Rady Gubernatorów MAEA, dwukrotnie jako jej wiceprzewodniczący. Członek szeregu zespołów ekspertów, w tym Komitetu Naukowo-Technicznego (STC/Euratom) Komisji Europejskiej (art. 134 traktatu Euratom) i Stałego Komitetu Doradczego ds. Zastosowań Jądrowych (SAGNA) Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Ekspert Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Tanzanii, Kenii, Jordanii i Rumunii.

Profesor Honorowy AGH 2009 ("Za nadzwyczajną aktywność na polu rozwoju i organizacji Uczelni, oraz promocję AGH w kraju i na świecie").

W 2016 roku otrzymał nagrodę im. prof. Antoniego Hoborskiego - Diamentową Kulę - w zakresie fizyki.

Uczestnik wypraw naukowo-alpinistycznych w góry Peru i Afganistanu. Taternik, instruktor alpinizmu, przewodnik tatrzański.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/niewodniczanski-jerzy-001476

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====

* Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 664
* Konieczna E.: Ziemskie wędrówki : nauki o ziemi w Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2020, s. 74, 222
* Kronika wydarzeń poprzedzających powstanie Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 1919-1991. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2001, s. 58, [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 116, [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s.215-223, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Warszawa 1993, s. 499–500
* Niewodniczańskich ród. W: Manecki A.: Alfabet wspomnień o ludziach nauki i wydarzeniach lat minionych. Kraków 2015, s. 195
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 248, [foto]

==== Artykuły ====
* Jeleń K.: Profesor Jerzy Niewodniczański profesorem honorowym AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 26, [foto]
* Naukowiec szczęśliwy. ''Dziennik Polski'' 2009 nr 273 (21–22 XI 2009). s. A5, [foto]
* Niewodniczański J.: Atom znaczy niepodległość. Rozm. M. Górlikowski. ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 90, s. 28-29, [foto]
* Profesor Jarzy Niewodniczański profesorem honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 24, s. 9-10
* Professor Jerzy Niewodniczański : president of the National Atomic Energy Agency. ''Nukleonika'' 1992, vol. 37, no. 3, s. 3
* Prof. dr hab. inż. Jerzy Niewodniczański. Red. Małgorzata Krokoszyńska. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 54, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 27.05.2009], s. [2], [9-11], [67]
* Wrzeszcz A.: Dni Hoborskiego. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 108, s. 20-23

==== Inne ====

* Prof. Jerzy W. Niewodniczański [online] [przeglądany 5.12.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/uczelnia/rada-seniorow/sklad-rady-seniorow/jerzy-niewodniczanski/ [foto]

* Wspomnienia Profesorów AGH – Prof. dr hab. inż. Jerzy Niewodniczański [online] [przeglądany 5.12.2018]. Dostępny w: https://100lat.agh.edu.pl/wspomnienia-profesorow-agh-prof-dr-hab-inz-jerzy-niewodniczanski/

'''''stan na dzień 13.02.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Niewodniczański, Jerzy Wiktor}}
[[Category:Biogramy]]

Jerzy Wiktor Niewodniczański

2023-02-13T07:21:46Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Niewodniczański
|given-name=Jerzy Wiktor
|honorific-prefix=Prof. dr hab.
|image=Jerzy_Niewodniczanski.jpg
|birth_date=20 stycznia 1936
|birth_place=Wilno
|fields=techniczna fizyka jądrowa, geofizyka jądrowa, bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna
|function=Dziekan Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej AGH (1990-)
|faculty=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|awards=Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Złoty Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|honorAGH=Profesor Honorowy AGH
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor ds. Nauczania
|Jednostka=AGH
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}
Prof. dr hab. '''Jerzy Wiktor Niewodniczański''' (1936–)

Specjalność: techniczna fizyka jądrowa, geofizyka jądrowa, bezpieczeństwo jądrowe i ochrona radiologiczna

== Nota biograficzna ==
Urodził się 20 stycznia 1936 roku w Wilnie.

Absolwent Wydziału Geologiczno-Poszukiwawczego AGH (1957); doktorat - AGH 1965, habilitacja - 1972, prof.(tytuł) - 1986.

Od 1956 roku związany z AGH. W latach 1988–1990 dyrektor Instytutu Fizyki i Techniki Jądrowej, w latach 1984–1987 prorektor AGH ds. nauczania, w latach 1990-1993 dziekan [[Wydział Fizyki i Techniki Jądrowej|Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej]] AGH. W latach 2008 – 2012 przewodniczący Konwentu AGH.

W latach 1981-1982 profesor zwyczajny (full profesor) University of Jos, Nigeria.

Autor około 100 publikacji na temat metod geofizyki jądrowej w badaniach gruntów, złóż węgla, miedzi, cynku, ołowiu, żelaza i soli potasowych, metod jądrowych w analizie chemicznej, badań izotopów stabilnych w oparach i w lodowcach, promieniotwórczości naturalnej utworów geologicznych.

Członek organizacji naukowych — Polskiego Towarzystwa Fizycznego, Polskiego Towarzystwa Nukleonicznego, Polskiego Towarzystwa Nukleonicznego, International Glaciological Society. Prezes Państwowej Agencji Atomistyki. Członek Kom. Fiz. PAN, Kom. Geofiz. PAN, Sekcji Fiz. Kom. Badań naukowych, rad naukowych instytutów fizycznych. W roku 1997 przewodniczący Konferencji Generalnej Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej (MAEA), trzykrotnie (kadencje dwuletnie) członek Rady Gubernatorów MAEA, dwukrotnie jako jej wiceprzewodniczący. Członek szeregu zespołów ekspertów, w tym Komitetu Naukowo-Technicznego (STC/Euratom) Komisji Europejskiej (art. 134 traktatu Euratom) i Stałego Komitetu Doradczego ds. Zastosowań Jądrowych (SAGNA) Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej. Ekspert Międzynarodowej Agencji Energii Atomowej w Tanzanii, Kenii, Jordanii i Rumunii.

Profesor Honorowy AGH 2009 ("Za nadzwyczajną aktywność na polu rozwoju i organizacji Uczelni, oraz promocję AGH w kraju i na świecie").

W 2016 roku otrzymał nagrodę im. prof. Antoniego Hoborskiego - Diamentową Kulę - w zakresie fizyki.

Uczestnik wypraw naukowo-alpinistycznych w góry Peru i Afganistanu. Taternik, instruktor alpinizmu, przewodnik tatrzański.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/niewodniczanski-jerzy-001476

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====

* Encyklopedia Krakowa. Kraków 2000, s. 664
* Konieczna E.: Ziemskie wędrówki : nauki o ziemi w Akademii Górniczo-Hutniczej. Kraków 2020, s. 74, 222
* Kronika wydarzeń poprzedzających powstanie Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : 1919-1991. Oprac. B. Dziunikowski. Kraków 2001, s. 58, [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 1991-2000. Oprac. B. Dziunikowski, A. Kreft, A. Zięba. Kraków 2009, s. 116, [foto]
* Kronika Wydziału Fizyki i Techniki Jądrowej Akademii Górniczo-Hutniczej 2001-2010. Oprac. A. Kreft, A. Zięba, B. Bednarek. Kraków 2011, s.215-223, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Warszawa 1993, s. 499–500
* Niewodniczańskich ród. W: Manecki A.: Alfabet wspomnień o ludziach nauki i wydarzeniach lat minionych. Kraków 2015, s. 195
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 248, [foto]

==== Artykuły ====
* Jeleń K.: Profesor Jerzy Niewodniczański profesorem honorowym AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 26, [foto]
* Naukowiec szczęśliwy. ''Dziennik Polski'' 2009 nr 273 (21–22 XI 2009). s. A5, [foto]
* Niewodniczański J.: Atom znaczy niepodległość. Rozm. M. Górlikowski. ''Gazeta Wyborcza'' 2015, nr 90, s. 28-29, [foto]
* Profesor Jarzy Niewodniczański profesorem honorowym AGH. ''Biuletyn AGH'' 2009, nr 24, s. 9-10
* Professor Jerzy Niewodniczański : president of the National Atomic Energy Agency. ''Nukleonika'' 1992, vol. 37, no. 3, s. 3
* Prof. dr hab. inż. Jerzy Niewodniczański. Red. Małgorzata Krokoszyńska. ''Vivat Akademia : AGH'' 2009, nr 3, s. 54, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 27.05.2009], s. [2], [9-11], [67]
* Wrzeszcz A.: Dni Hoborskiego. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 108, s. 20-23

==== Inne ====

* Prof. Jerzy W. Niewodniczański [online] [przeglądany 5.12.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/uczelnia/rada-seniorow/sklad-rady-seniorow/jerzy-niewodniczanski/ [foto]

* Wspomnienia Profesorów AGH – Prof. dr hab. inż. Jerzy Niewodniczański [online] [przeglądany 5.12.2018]. Dostępny w: https://100lat.agh.edu.pl/wspomnienia-profesorow-agh-prof-dr-hab-inz-jerzy-niewodniczanski/

'''''stan na dzień 4.12.2017'''''

{{DEFAULTSORT:Niewodniczański, Jerzy Wiktor}}
[[Category:Biogramy]]

Zygmunt Adam Niedojadło

2023-02-11T13:30:18Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Niedojadło
|given-name=Zygmunt Adam
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Zygmunt Niedojadło.jpg
|birth_date=16 kwietnia 1953
|birth_place=Tarnów
|fields=inżynieria lądowa, transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, pomiary geodezyjne na terenach górniczych, szkody górnicze
|faculty=Wydział Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Zygmunt Adam Niedojadło''' (1953-)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria lądowa, transport, inżynieria środowiska, górnictwo i energetyka, pomiary geodezyjne na terenach górniczych, szkody górnicze

== Nota biograficzna ==

Urodzony 16 kwietnia 1953 roku w Tarnowie.

W 1971 roku rozpoczął studia na Wydziale Geodezji Górniczej AGH, które ukończył z wyróżnieniem w 1976 roku. W pracy magisterskiej rozpatrywał problemy wpływu pola magnetycznego na nasadkę giroskopową GAK-1.

W 1976 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Badań Deformacji Górotworu Instytutu Geodezji Górniczej i Przemysłowe [[Wydział Geodezji Górniczej|Wydziału Geodezji Górniczej]].

W 1985 roku na podstawie pracy "Model funkcjonalny przemieszczania punktów nad eksploatacją górniczą" napisanej pod kierunkiem prof. Bogdana Dżegniuka uzyskał doktorat.

Od 2012 roku był kierownikiem Katedry Ochrony Terenów Górniczych, Geoinformatyki i Geodezji Górniczej WGGiIŚ.

Współpracuje z wieloma kopalniami Górnośląskiego Zagłębia Węglowego oraz zakładami Kombinatu Górniczo-Hutniczego Miedzi.

Autor ponad 60 publikacji z zakresu teorii szkód górniczych, pomiarów geodezyjnych na terenach górniczych, projektowania i oddziaływania eksploatacji prowadzonej w firmach ochronnych szybów i obiektów powierzchniowych oraz kilkudziesięciu prac badawczo-naukowych, ekspertyz, opinii, analiz i interpretacji dla przemysłu. Jest też autorem kilku wdrożeń z zakresu projektowania eksploatacji w filarach ochronnych oraz wyznaczania filarów ochronnych w LGOM. Współautor 1 patentu.

Pełnił funkcję Pełnomocnika Rektora ds. Współpracy z TU Clausthal w Niemczech, a od 1999 roku był Przewodniczącym Uczelnianej Odwoławczej Komisji Dyscyplinarnej.

Członek Sekcji Mechaniki Górotworu Komitetu Górniczego PAN, Sekcji Geodezji Przemysłowej Komitetu Geodezji PAN, Polskiego Komitetu Międzynarodowego Towarzystwa Miernictwa Górniczego, Stowarzyszenia Naukowego im. Stanisława Staszica.

==== Odznaczenia i nagrody ====

Medal "Zasłużony dla Górnictwa RP", Dyrektor Górniczy III stopnia, Dyrektor Górniczy I Stopnia, Nagroda Ministra Nauki i Szkolnictwa Wyższego.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/niedojadlo-zygmunt-001874

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Księga tytułów i stopni naukowych : uzyskanych na Wydziale Geodezji Górniczej i Inżynierii Środowiska w latach 1951-2001. [AGH]. Red. J. Bernasik. Kraków 2001, s. 126, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1978/79]. Kraków 1979, s.43, 45

==== Artykuły ====

*

==== Inne ====

* dr hab. inż. Zygmunt Adam Niedojadło - System ... [online] [przeglądany 25.11.2020]. Dostępny w: https://recenzenci.opi.org.pl/sssr-web/site/people-details?personId=21c9aaf8da9210cc
* Katedra Ochrony Terenów Górniczych Geoinformatyki i Geodezji Górniczej [online] [przeglądany 26.11.2020]. Dostępny w:http://www.kotg.agh.edu.pl/
* Odznaczenia dla pracowników pionu górniczego AGH ... [online] [przeglądany 17.02.2021]. Dostępny w: http://www.biuletyn.agh.edu.pl/archiwum_bip/_2005/_137/20_01_137.html

{{DEFAULTSORT:Niedojadło, Zygmunt Adam}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''''

Zygmunt Adam Niedojadło

2023-02-11T13:29:36Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Ninh Binh (Wietnam)

2023-02-11T13:27:38Z

Danuta.Rys:

Giang Nguyen Van

2023-02-11T13:26:53Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nguyen Van
|given-name=Giang
|honorific-prefix=Prof. dr inż.
|image=Nguyen Van Giang.jpg
|birth_date=18 września 1950
|birth_place=Ninh Binh (Wietnam)
|fields=geofizyka stosowana, geofizyka poszukiwawcza
|dhc_year=2016
|dhc_reason=za nawiązanie i rozwijanie współpracy naukowo-badawczej w obszarze podstawowych i stosowanych badań naukowych w dziedzinie nauk o Ziemi między Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie a Vietnam Academy of Science and Technology w Hanoi oraz innymi uniwersytetami z Wietnamu; za współpracę w doskonaleniu programów nauczania i organizacji procesu dydaktycznego oraz dążenie do osiągnięcia najwyższego poziomu badań i kształcenia oraz otwartej wymiany poglądów i opinii naukowych
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
}}
Prof. dr inż. '''Giang Nguyen Van''' (1950-)

Dyscyplina/specjalności: geofizyka stosowana, geofizyka poszukiwawcza

== Nota biograficzna ==

Urodził się 18 września 1950 roku w Ninh Binh w Wietnamie.

W 1968 roku rozpoczął studia na ówczesnym [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym Akademii Górniczo-Hutniczej]] (specjalność geofizyka poszukiwawcza), gdzie w 1974 roku uzyskał dyplom magistra inżyniera. W roku 1989 obronił doktorat w Instytucie Geofizyki w National Centre for Science and Technology (NCST) na podstawie pracy "Badanie charakterystyki pola geomagnetycznego na terytorium Wietnamu na podstawie danych naziemnych i pomiarów aeromagnetycznych".
W roku 2002 uzyskał stanowisko profesora w Instytucie Geofizyki w Wietnamskiej Akademii Nauk i Technologii w Hanoi (VAST, wcześniej NCST).

W roku 1975 rozpoczął pracę jako geofizyk w National Centre for Science and Technology (NCST) w Hanoi, w Wietnamie. W latach 1990–2010 - Dyrektor Zakładu Geofizyki Stosowanej w Instytucie Geofizyki VAST. W latach 1996–2010 - wykładowca geofizyki na Wydziale Geologii University of Natural Sciences – Hanoi National University. W latach 2002–2014 – wykładowca metod elektromagnetycznych na Wydziale Fizyki University of Natural Sciences – Ho Chi Minh City National University.
Dyrektor Zakładu Geofizyki Stosowanej w Graduated University of Science and Technology of VAST i Dyrektor Zakładu Geotechniki i Podziemnych Struktur w Binh Duong University. Przewodniczący Rady Naukowej Instytutu Geofizyki VAST.

Współpracował z Institute of Terrestrial Magnetism, Ionosphere and Radio Wave Propagation of the Russian Academy of Sciences w Moskwie (1984), Institute de Physique du Globe de Paris (1990), Institute of Geophysics at the Ludwig-Maximilians University w Monachium (1995), Asian Institute of Technology w Bangkoku (2001), L'Institute de Physique du Globe de Strasbourg EOST, CNRS Uniwersytetu w Strasburgu (2004), Akita University w Japonii, (2006), Sapienza University w Rzymie (2007), Chiang Mai University w Tajlandii (2008), Ping Tung University na Tajwanie (2009).

Dzięki staraniom Profesora została odnowiona współpraca między Wietnamską Akademią Nauk i Technologii oraz Akademią Górniczo-Hutniczą w Krakowie. Umowa realizowana na kilku wydziałach AGH obejmuje działalność badawczą w zespołach międzynarodowych wraz z jednostkami przemysłowymi, prace metodyczne i doświadczalne nad doskonaleniem szeroko rozumianych badań geofizycznych, geologicznych, geodezyjnych i innych oraz wymianę naukowców.

Członek Rady Naukowej kwartalnika AGH „Geologia”, obecnie „Geology, Geophysics & Environment”.

Autor i współautor licznych publikacji w języku wietnamskim, angielskim, rosyjskim, polskim i francuskim, w tym monografii i podręczników akademickich. Obszar jego działania naukowego obejmuje problematykę poszukiwania i monitoringu stanu warstw wodonośnych metodami geofizycznymi, wykorzystanie metody georadarowej w zagadnieniach inżynierskich i ochrony środowiska, a także badanie metodami geofizycznymi geologicznych struktur przypowierzchniowych

Członek Vietnamese Society of Geophysicists, Vietnamese Society of Physics, Vietnamese Association of Geology.
Przedstawiciel Wietnamu z funkcją sekretarza w Międzynarodowej Unii Geodezji i Geofizyki
Od roku 2005 - zastępca redaktora naczelnego w Vietnam Journal of Earth Sciences.

W 2016 roku otrzymał doktorat honoris causa AGH.

==== Odznaczenia i nagrody ====
Nagrody zespołowe Ho Chi Minha dla Nauki (2005) za pracę przy Narodowym Atlasie Wietnamu, za konstrukcję pięciu map geomagnetycznych, nagroda UNESCO (UNESCO Regional in Jakarta Award)

== Źródła do biogramu ==
==== Książki ====
* Profesor Nguyen Van Giang Doktor Honoris Causa Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków, 1 kwietnia 2016 r. Kraków 2016, 32 s., [foto]

==== Artykuły ====
* Profesor Nguyen Van Giang doktorem honoris causa AGH. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 101, s. 14-15, [foto]
* Profesor Nguyen Van Giang doktorem honoris causa AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2016, nr 15, s. 6, [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 30.09.2015], s. 2, 8-9, 33

==== Inne ====
* Nguyen Van Giang [Zaproszenie] na uroczyste posiedzenie senatu AGH poświęcone nadaniu godności Doktora Honoris Causa Panu Nguyen Van Giang. [Kraków 2016], [foto]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''''

{{DEFAULTSORT:Nguyen Van, Giang}}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Roman Ney

2023-02-11T13:22:54Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Ney
|given-name=Roman
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab. inż.
|image=Roman_Ney.jpg
|birth_date=18 lutego 1931
|birth_place=Pińsk
|death_date=25 sierpnia 2020
|death_place=Kraków
|fields=geologia naftowa, gospodarka surowcami mineralnymi, gospodarka energią
|function=Rektor AGH (1972–1974), (1979–1981),
|faculty=Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska; Wydział Paliw i Energii
|awards=Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|dhc_year=2005
|dhc_reason=za wybitne osiagnięcia w dziedzinie geologii naftowej i geotermii, stworzenie podstaw teoretycznych i szkoły w zakresie gospodarki surowcami mineralnymi i energią, wykształcenie wielu pokoleń specjalistów naftowych i górniczych, a także w uznaniu wielkich zasług dla Akademii Górniczo-Hutniczej
|honorAGH=Doktor Honoris Causa AGH,
|name=Roman Ney
|image_size=12151
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Rektor
|Jednostka=Akademia Górniczo-Hutnicza
|Rok_od=1972
|Rok_do=1974
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Rektor
|Jednostka=Akademia Górniczo-Hutnicza
|Rok_od=1979
|Rok_do=1981
}}
Prof. zw. dr hab. inż. '''Roman Ney''' (1931–2020)

Dyscyplina/specjalności: geologia naftowa, gospodarka surowcami mineralnymi, gospodarka energią

== Nota biograficzna ==

Urodził się 18 lutego 1931 roku w Pińsku (obecnie Białoruś). Zmarł 25 sierpnia 2020 roku w Krakowie. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1955 roku ukończył studia na Akademii Górniczo-Hutniczej; doktorat — 1962, habilitacja — 1967, prof. nadzw. — 1972, prof. zw. — 1976.

W 1952 roku rozpoczął pracę na [[Wydział Geologiczno-Poszukiwawczy|Wydziale Geologiczno-Poszukiwawczym]] AGH, na którym pracował do 1995 roku. W AGH początkowo zastępca asystenta, asystent, adiunkt (1952–1968), docent (1968–1971), profesor, dyrektor Instytutu Surowców Energetycznych AGH 1979–1992. W 1995 roku przeniósł się na [[Wydział Paliw i Energii|Wydział Paliw i Energii]]. Kierownik Katedry Polityki Energetycznej na Wydziale Paliw i Energii 1996–2001. Prorektor AGH w latach 1969–1972, rektor AGH w latach 1972–1974, 1979–1981. W grudniu 2001 roku przeszedł na emeryturę.

Badania: opracowanie (w wyniku badań porównawczych w Polsce, na Ukrainie, w Rumunii, na Morawach i w Słowacji) nowego ujęcia budowy geologicznej zapadliska przedkarpackiego i obszarów przyległych (co przyczyniło się do rozwoju poszukiwań naftowych i odkrycia złóż gazu); opracowanie podstaw naukowych i stworzenie nowego kierunku badań: gospodarka surowcami mineralnymi. Współinicjator badań nad wykorzystaniem energii geotermalnej dla ciepłownictwa; polityka energetyczna i odnawialne źródła energii.

Autor licznych prac oryginalnych, książek, patentów i ekspertyz. Promotor prac doktorskich i habilitacyjnych.

Od 1976 roku członek PAN Kierownik Zakładu Gospodarki Surowcami Mineralnymi, dyrektor Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN (1986-). Sekretarz Naukowy Oddziału w Krakowie (1978-1980), Sekretarz Wydziału Nauk o Ziemi i Nauk Górniczych (1984-1988). Sekretarz Naukowy PAN (1988-1989), Wiceprezes (1990-1992). Od 1989 roku członek czynny PAU. W latach 1974–1978 podsekretarz stanu w Ministerstwie Nauki, Szkolnictwa Wyższego i Techniki, członek Polskiego Towarzystwa Geologicznego oraz redaktor naczelny czasopism geologicznych.

Przewodniczący Państwowej Rady Energetycznej (1984-1991), członek Prezydium Społecznego Komitetu Odnowy Zabytków Krakowa (1992-1990), zastępca przewodniczącego Rady Naukowej Tatrzańskiego Parku Narodowego (1991-), członek Rady Nadzorczej Geotermii Podhalańskiej S.A., członek Komisji Ochrony Kopalni Soli i Miasta Wieliczka (1985-1990), poseł Sejmu IX kadencji (1989-1991; przewodniczący Komisji Nauki i Postępu Technicznego), członek Społecznej Rady Planowania przy CUP (1993-).

Doktor honoris causa Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie (2005).

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], pięciokrotnie nagroda Ministra Edukacji Narodowej, Medal im. M. Kopernika PAN, Order Palmy Akademickiej (Francja), medal „Za zasługi przy odnowie zabytków Krakowa” i inne

==== Bibliografia publikacji ====

http://badap.agh.edu.pl/autor/ney-roman-003211

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 25 lat Wydziału Paliw i Energii [AGH] 1974-1999. Red. G. Ceglarska-Stefańska, J. F. Janik. Kraków [1999?], s. 12
* 90 lat "Metalurgii" w fotografiach i wspomnieniach. Oprac. I. Suliga. Kraków 2012, s. 97, [foto]
* Informator nauki polskiej 2003. T. 4A : ludzie nauki A-O. Warszawa 2003, s. 680
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Ed. 2. Red. zesp. L. Becela [et al.]. Warszawa 1989, s. 905
* Kto jest kim w Polsce 1984 : informator biograficzny. Ed. 1. Red. zesp. L. Becela [et al.]. Warszawa 1984, s. 664
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 72-75, [foto]
* Non omnis moriar… : groby Rektorów Akademii Górniczej i Akademii Górniczo-Hutniczej. Z. 4 - 2021. Oprac. H. Sieński. Kraków 2021, s. 149-156, [foto]
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górniczego [AGH] 1919-1999. Kraków 1999, s. 116
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 246, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000, s. 283
* Wydział Geologii, Geofizyki i Ochrony Środowiska 1946-2016. Red. M. Manecki, E. Hycnar. Kraków 2016, s. 18, [foto]

==== Artykuły ====

* Beluch J.: Prof. Bogdan Ney doktorem honoris causa ART w Olsztynie. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 61, s. 20, [foto]
* Doktorat honoris causa AGH dla Profesora Romana Neya. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2006, nr 156/157, s. 6-7, [foto]
* ''Dziennik Polski'' 2020, nr 200 (27 VIII 2020) s. 16 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2020, nr 201 (28 VIII 2020) s. 34-35 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2020, nr 201 (28 VIII 2020), [dod.] ''Magazyn Krakowski'', s. 16 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2020, nr 202 (29-30 VIII 2020), s. 13 [nekr.]
* Galos K., Mokrzycki E., Szamałek K.: Roman Rey (1931-2020). ''Przegląd Geologiczny'' 2020, vol. 68, nr 12, s. 876-878, [foto]
* Górecka N., Górecki W.: Laureaci Medalu im. Karola Bohdanowicza : Roman Ney. ''Polish Journal of Mineral Resources'' 2006, vol. 10, wyd. spec., s. 171, 175-176, [foto]
* Górecki W.: Doktorat honoris causa AGH dla Profesora Romana Neya. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005 nr 142-143, s. 5-6
* Jubileusz 50-lecia pracy Prof. Romana Neya. ''Przegląd Górniczy'' 2001, nr 7-8, s. 1-2
* Kleczkowski A. S. : Geolodzy dla dobra Akademii Górniczo-Hutniczej (do 1949 roku Akademii Górniczej). ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2001, nr 96, s. 6-9
* [Kryś-Dyja A.]: Posiedzenie senatu AGH w dniu 27 kwietnia 2005 r. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 141, s. 13
* Poczet Rektorów AGH : lata [1919-2013] : Roman Ney (ur. 1931), 1972/73-1974/75, 1979/80-1980/81. ''Biuletyn AGH'' 2013 wyd. spec. z okazji 100-lecia powołania Akademii Górniczej, s. [15], [foto]
* Profesor Roman Ney doktorem honoris causa AGH. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2006, nr 156/157, s. [2], [foto]
* [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH''... 27.04.2005], s. 26
* [[Media:16 Poczet rektorow - Roman Ney Rektor w latach 1972–1974 i 1979–1981.pdf|Sieński H.: Roman Ney Rektor w latach 1972-1974 i 1979-1981 : Poczet rektorów Akademii Górniczej i Akademii Górniczo-Hutniczej - część 16. ''Biuletyn AGH'' 2022, nr 169, s. 28-31, [foto]]]
* Stefaniuk R.: Profesor Roman Ney : wspomnienie. ''Vivat Akademia'' 2020, nr 22, s. 33-34, [foto]
* Uroczystość nadania godności doktora honoris causa AGH Profesorowi Romanowi Neyowi : 8 czerwca 2005 r. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2005, nr 142-143, s. [32], [foto]
* Wrzoszczyk K: Nie żyje prof. Romam Ney , były Rektor AGH ''Biuletyn AGH'' 2020, nr 150-151, s. 26, [foto]

==== Inne ====

* Akta osobowe (AGH) - Ney Roman
* Instytut żegna prof. dra hab. inż. Romana Neya – Instytut ... [online] [przeglądany 8.10.2020]. Dostępny w: https://min-pan.krakow.pl/instytut-zegna-prof-dra-hab-inz-romana-neya/
* Kraków/ Nie żyje prof. Roman Ney, były rektor AGH | Nauka w ... [online] [przeglądany 8.10.2020]. Dostępny w: https://naukawpolsce.pap.pl/aktualnosci/news%2C83646%2Ckrakow-nie-zyje-prof-roman-ney-byly-rektor-agh.html
* Roman Ney nie żyje. Były poseł na Sejm i były rektor AGH ...[online] [przeglądany 8.10.2020]. Dostępny w: https://wiadomosci.radiozet.pl/Polska/Polityka/Roman-Ney-nie-zyje.-Byly-posel-na-Sejm-i-byly-rektor-AGH-mial-89-lat
* Nie żyje prof. Roman Ney, były rektor AGH - KRKnews. [online] [przeglądany 8.10.2020]. Dostępny w: https://krknews.pl/nie-zyje-prof-roman-ney-byly-rektor-agh/
* Roman Ney. [online] [przeglądany 8.10.2020]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Roman_Ney
* Wniosek o nadanie tytułu profesora zwyczajnego i powołanie na stanowisko profesora zwyczajnego w Akademii Górniczo-Hutniczej prof. nadzw. dr hab. inż. Romana Neya. [''Protokół z Posiedzenia Senatu AGH...'' 19.06.1975], s. 22-27
* Zaproszenie Rektora Akademii Górniczo-Hutniczej na uroczyste posiedzenie senatu AGH poświęcone nadaniu godności doktora honoris causa prof. Romanowi Neyowi, [foto]

{{DEFAULTSORT:Ney, Roman }}
[[Category:Biogramy]]
[[Category:Doktorzy honoris causa AGH]]

Stanisław Tadeusz Nawrat

2023-02-11T13:17:46Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nawrat
|given-name=Stanisław Tadeusz
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Stanisław Nawrat.jpg
|birth_date=7 kwietnia 1949
|birth_place=Wodzisław Śląski
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja złóż,archeologia górnicza, bezpieczeństwo pracy w górnictwie
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Brązowy Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Prof. dr hab. inż. '''Stanisław Tadeusz Nawrat''' (1949-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, eksploatacja złóż,archeologia górnicza, bezpieczeństwo pracy w górnictwie

== Nota biograficzna ==

Urodził się 7 kwietnia 1949 roku w Wodzisławiu Śląskim.

W 1973 roku ukończył Wydział Górniczy AGH.

Po ukończeniu studiów rozpoczął pracę w przemyśle węglowym. W latach 1991-1993 był dyrektorem i kierownikiem ruchu Zakładu Górniczego KWK "Moszczenica" w Jastrzębiu Zdroju, w latach 1993-2000 był wiceprezesem Jastrzębskiej Spółki Węglowej. W latach 2000-2001 był dyrektorem i zastępcą kierownika ruchu Zakładu Górniczego KWK "Morcinek" w Kaczycach.

W trakcie pracy w górnictwie prowadził działalność naukową.

W 1989 roku na Wydziale Górniczym AGH na podstawie pracy "Wpływ przewietrzania na odmetanowanie w ścianie z zawałem stropu" uzyskał doktorat.

W 1999 roku rozpoczął pracę adiunkta w Katedrze Górnictwa Podziemnego [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 2000 roku uzyskał stopień doktora habilitowanego. W rozprawie "Eksperymentalne i modelowe badania procesu wypełniania otamowanych wyrobisk w kopalniach węgla kamiennego" określił dynamikę nieustalonego przepływu metanu, kierowanego do zamkniętej przestrzeni wyrobisk lub zrobów. Przedmiotem analizy było zastosowanie kontrolowanego wypełnienia zrobów metanem jako środka prewencji przeciwpożarowej, zwalczania zagrożenia wybuchem metanu i gazów pożarowych, a także sposobu magazynowania metanu.

W pracy naukowej podejmuje problematykę zagrożeń gazodynamicznych. Autor oryginalnych rozwiązań pozwalających na odzysk metanu z powietrza kopalnianego odprowadzanego szybem wentylacyjnym.

Współpracował z przemysłem górniczym w Chinach.

W 2015 roku otrzymał tytuł profesora.

W 2018 roku przeszedł na emeryturę.

Autor ponad 250 publikacji, w tym kilku patentów.

Promotor prac doktorskich.

Członek Polskiej Akademii Nauk, Wyższego Urzędu Górniczego w Katowicach. Członek wielu Rad Naukowych w instytucjach górniczych oraz w czasopiśmie "Inżynieria Górnicza".

Rzeczoznawca Zespołu Rzeczoznawców Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Górnictwa.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Brązowy Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], Brązowy Medal Zasłużony dla Górnictwa PRL, Złota Odznaka Zasłużony dla Górnictwa PRL, Odznaka za 25-lecie Pracy w Górnictwie, Nagroda Rektora AGH, Złoty i Srebrny Medal Centralnej Stacji Ratownictwa Górniczego w Bytomiu

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nawrat-stanislaw-003808

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 154
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 240
* [Skład Osobowy AGH … 2003]. Kraków 203, s. 34, 410
* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 125, 137, 168, 169, 199
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244-245, [foto]

{{DEFAULTSORT:Nawrat, Stanisław Tadeusz}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''''

Stanisław Tadeusz Nawrat

2023-02-11T13:17:19Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Brześć nad Bugiem

2023-02-11T13:14:41Z

Danuta.Rys:

Komputerowe systemy informacyjno-decyzyjne

2023-02-11T13:13:43Z

Danuta.Rys:

Edward Nawarecki

2023-02-11T12:58:28Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Nawarecki
|given-name=Edward
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Edward Nawarecki.jpg
|birth_date=1 lipca 1936
|birth_place=Brześć nad Bugiem
|death_date=15 marca 2017
|fields=informatyka, sztuczna inteligencja, inżynieria wiedzy, komputerowe systemy informacyjno-decyzyjne
|function=Prodziekan Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH (1978-1981)
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej
|name=Edward Nawarecki
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}
Prof. dr hab. inż. '''Edward Nawarecki''' (1936–2017)

Dyscyplina/specjalności: informatyka, sztuczna inteligencja, inżynieria wiedzy, komputerowe systemy informacyjno-decyzyjne

== Nota biograficzna ==
Urodził się 1 lipca 1936 roku w Brześciu nad Bugiem. Zmarł 15 marca 2017 roku. Został pochowany na Cmentarzu Salwatorskim w Krakowie.

W 1958 roku został absolwentem Wydziału Elektrotechnicznego Górnictwa i Hutnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej. W 1967 roku uzyskał tytuł doktora nauk technicznych, w 1975 roku - doktora habilitowanego, a w 1990 roku - tytuł profesora nauk technicznych.

W 1959 roku został zatrudniony w Katedrze Automatyki i Elektroniki [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]] AGH; w latach 1959–1962 zajmuje stanowisko asystenta, 1963-1966 starszego asystenta; a w okresie 1967–1974 adiunkta. Od 1975 jest docentem w Instytucie Automatyki i Informatyki, a następnie 1988-1990 w Instytucie Informatyki. Od 1991-1995 profesor nadzwyczajny, a od 1996 profesor zwyczajny w Katedrze Informatyki na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydziale Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].
W latach 1976-1980 pełnił funkcję Kierownika Zakładu Informatyki, w latach 1978-1981 pełnił funkcję prodziekana [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]]; w latach 1992-1993 był zastępcą dyrektora Instytutu Informatyki, w latach 1994 2002 - kierownikiem Katedry Informatyki, a od 2003-2006 - kierownikiem Studiów Doktoranckich Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki.

W 2006 roku przeszedł na emeryturę.

W latach 1980-1988 w ramach kontraktu zagranicznego, pracował jako maitre de conferances w Ecole Polytechnique Houari Boumedienne w Algierii (1980-1982), a następnie w Centre Universitaire de Tizi-Ouzou, Algieria.

Staże: Laboratoire d'Automatique, Institut Polytechnique de Grenoble, Francja 1972–1973; maitre de conference: Universite de Sciences et de Technologie Houari Boumedienne, Alger, Algieria 1980–1982, Universite de Tizi-Ouzou, Algieria 1982–1988.

Badania: Budowa systemów decyzyjnych opartych na koncepcji wielomodelowej reprezentacji złożonych obiektów; w tym prace związane z reprezentacją wiedzy w warunkach niepełnej określoności oraz metodyką modelowania i symulacji zdecentralizowanych systemów informacyjno-decyzyjnych. Formalizacja opisu i metod rozstrzygania konfliktów oraz procedury negocjacji w systemach wieloagentowych.

Autor i współautor około 280 publikacji, w tym 12 monografii i wydawnictw zbiorowych. Promotor 22 doktorów, z czego część jest aktualnie pracownikami Katedry Informatyki. Stworzyło to podstawę do wykreowania pewnej szkoły, rozpoznawanej w środowisku krajowym, jako Grupa Inteligentnych Systemów Informacyjno-Decyzyjnych. Cechą charakterystyczną prowadzonych w ramach Grupy badań, jest stosowanie technologii agentowych przy tworzeniu koncepcji oraz realizacji danej klasy systemów. Wyniki tych badań, zawarte w bogatym materiale publikacyjnym, były zarówno podmiotem prac doktorskich, jak też w okresie ostatnich lat stanowiły dokonania prezentowane w 4 rozprawach habilitacyjnych oraz 2 wnioskach o nadanie tytułu profesora nauk technicznych.

Od 1978 roku był członkiem Komisji Elektrotechniki, Informatyki i Automatyki Oddziału PAN w Krakowie. W 1979 roku wstąpił do Polskiego Towarzystwa Cybernetycznego. Od 1992 roku należał do International Association of Science and Technology for Development. Był członkiem Polskiego Towarzystwa Informatycznego oraz Polskiego Stowarzyszenia Sztucznej Inteligencji.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====
http://badap.agh.edu.pl/autor/nawarecki-edward-001280

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====
* Mitkowski W.: Kronika Wydziału Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki AGH. Kraków 2002, s. 65-70
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 26, 27, [foto]
* Współcześni uczeni polscy : słownik biograficzny. T. 3 : M–R. Red. nauk. J. Kapuścik. Warszawa 2000. s. 276–277

==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2017 nr 64 (17 III 2017), s. A13 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017 nr 65 (18-19 III 2017) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'' s. 6 [nekr.]
* ''Gazeta Wyborcza'' 2017 nr 67 (21 III 2017) [dod.] ''Gazeta Wyborcza Kraków'' s. 6-7 [nekr.]
* Żmuda A.: Doskonalsza analiza kryminalna dzięki aplikacji informatyków. ''Biuletyn AGH'' 2012, nr 54-55, s. 21-22, [foto]

=== Inne ===
* [Nawarecki E., Byrski A.]: Przebieg kariery akademickiej prof. dr. hab inż Edwarda Nawareckiego [maszynopis]

{{DEFAULTSORT:Nawarecki, Edward }}
[[Category:Biogramy]]

Leopolda Nawara

2023-02-11T12:56:28Z

Danuta.Rys: /* Nota biograficzna */

{{Infobox scientist
|family-name=Nawara
|given-name=Leopolda
|image=
|honorific-prefix=Doc. dr
|death_date=17 kwietnia 2017
|fields=ergonomia, wibroakustyka
|faculty=Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych
}}
Doc. dr '''Leopolda Nawara''' (-2017)

Dyscyplina/specjalności:ergonomia, wibroakustyka

== Nota biograficzna ==

Zmarła 17 czerwca 2017 roku. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1960 roku rozpoczęła pracę starszego asystenta w Katedrze i Zakładzie Bezpieczeństwa pracy [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1960 roku na podstawie pracy "Zmiana przepuszczalności skał porowatych na skutek przepływu dużych ilości gazu sztucznego" uzyskała doktorat, następnie otrzymała stanowisko adiunkta.

Od 1968 roku pracowała w Zakładzie Ochrony Pracy w Przemyśle Katedry Nauki o Pracy i Ochronie Pracy WG.

W 1970 roku otrzymała stanowisko docenta i została kierownikiem Zakładu Prawa Pracy i Ochrony Pracy [[Instytut Nauk Społecznych|Instytutu Nauk Społecznych]] AGH. W 1974 roku Zakład zmienił nazwę na Zakład Ergonomii i Ochrony Pracy. Na początku lat 80-tych przestała być kierownikiem.

W 1981 roku na Wydziale Metalurgicznym podstawie rozprawy "Badania przebiegu zjawiska rozprzestrzeniania się płomienia w zawiesinie pyłów palnych w powietrzu" uzyskała stopień doktora habilitowanego, jednakże najprawdopodobniej habilitacja ta nie zyskała zatwierdzenia

W roku akademickim 1986/1987 była docentem w Zakładzie Ergonomii Instytutu Mechaniki i Wibroakustyki [[Wydział Maszyn Górniczych i Hutniczych|Wydziału Maszyn Górniczych i Hutniczych]].

W 1991 roku po raz ostatni jej nazwisko pojawia się w spisie pracowników AGH.

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Wacławik J.: Kronika Wydziału Górnictwa i Geoinżynierii 1919-2019. Kraków 2019, s. 84
* [Skład Osobowy AGH … 1960/61]. Kraków 1960, s. 34
* [Skład Osobowy AGH … 1961/62]. Kraków 1964, s. 22
* [Skład Osobowy AGH … 1968/69]. Kraków 1969, s. 42
* [Skład Osobowy AGH … 1970/71]. Kraków 1971, s. 105
* [Skład Osobowy AGH … 1971/72]. Kraków 1973, s. 127
* [Skład Osobowy AGH … 1974/75]. Kraków 1975, s. 118
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 91, 101
* [Skład Osobowy AGH … 1991]. Kraków 1991, s. 159

==== Artykuły ====

* ''Dziennik Polski'' 2017, nr 97 (27 IV 2017), s. A9 [nekr.]

==== Inne ====

* Zarząd Cmentarzy Komunalnych w Krakowie. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 9.07.2019]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT:Nawara, Leopolda}}

[[Category:Biogramy]]

Marek Władysław Natkaniec

2023-02-11T07:48:23Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Natkaniec
|given-name=Marek Władysław
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof AGH
|image=Marek_Natkaniec.jpg
|birth_date=24 lutego 1972
|birth_place=Sosnowiec
|fields=telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|name=Marek Władysław Natkaniec
|image_size=3923
}}
Dr hab. inż., prof AGH '''Marek Władysław Natkaniec''' (1972–)

Dyscyplina/specjalności: telekomunikacja, bezprzewodowe sieci komputerowe, nauki techniczne, elektroakustyka

== Nota biograficzna ==

Urodził się 24 lutego 1972 roku w Sosnowcu.

W 1997 roku ukończył studia na Wydziale Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH i trzymał tytuł magistra inżyniera.

W tym samym roku rozpoczął pracę w Katedrze Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH, w następnym roku wydział zmienił nazwę na [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki|Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Elektroniki]].

W 2002 roku na podstawie pracy "Analiza protokołu IEEE 802.11 dla sieci pracujących w konfiguracji ad-hoc", napisanej pod kierunkiem profesora Andrzeja R. Pacha, uzyskał stopień doktora.

W 2013 roku na podstawie rozprawy "Problemy i poprawa jakości świadczenia usług w lokalnych sieciach bezprzewodowych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

Obecnie jest profesorem AGH.

Jego zainteresowania naukowe są związane z sieciami bezprzewodowymi i w szczególności obejmują: lokalne sieci bezprzewodowe, projektowanie protokołów komunikacyjnych, zagadnienia jakości obsługi, a także modelowanie oraz analizę wydajności pracy sieci teleinformatycznych.

Od 2006 roku był kierownikiem Katedry Telekomunikacji Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji.

Autor ponad 220 publikacji.

Recenzent kilku prac doktorskich.

Pracował aktywnie w takich projektach europejskich, jak: MOCOMTEL, PRO-ACCESS, DAIDALOS I, DAIDALOS II, CONTENT, CARMEN, MEDUSA, HECTOR, FLAVIA, PROACTIVE i RESCUE. Uczestniczy również w realizacji projektów badawczych finansowanych przez Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego, Narodowe Centrum Badań i Rozwoju oraz projektów dla przemysłu.
Jest zaangażowany w proces standaryzacji architektury GANA dla ETSI. Pracuje jako ekspert oraz konsultant w dziedzinie sieci bezprzewodowych dla operatorów telekomunikacyjnych.

Pracował jako członek komitetu programowego wielu konferencji międzynarodowych.

Jest recenzentem w czasopismach i konferencjach międzynarodowych.

Od 2005 roku jest opiekunem studenckiego koła naukowego "Telephoners".

Członek Sekcji Telekomunikacji KEiT PAN.

Posiada status członka seniora IEEE.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/natkaniec-marek-001336

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1998]. Kraków 1998, s. 60, 416
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244, [foto]

==== Artykuły ====

* [Marek Natkaniec]. ''Telekomunikacja Cyfrowa'' 1998 T. 1, z. 2, s. 78, [foto]

==== Inne ====

* Biogram dr. hab. inż. Marka NATKAŃCA, prof. AGH [online] [przeglądany 25.07.2022]. Dostępny w: https://ursi.wel.wat.edu.pl/?page_id=1562

{{DEFAULTSORT:Natkaniec, Marek Władysław}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''

Marek Władysław Natkaniec

2023-02-11T07:41:30Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Jacek Nalepa

2023-02-11T07:32:13Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nalepa
|given-name=Jacek
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Jacek Nalepa.jpg
|birth_date=10 grudnia 1947
|birth_place=Kraków
|fields=elektrotechnika, metrologia, modelowanie i symulacja komputerowa systemów pomiarowych
|faculty=Wydział Elektrotechniki, Automatyki, Informatyki i Inżynierii Biomedycznej
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
Dr inż. '''Jacek Nalepa''' (1947-)

Dyscyplina/specjalności:elektrotechnika, metrologia, modelowanie i symulacja komputerowa systemów pomiarowych

== Nota biograficzna ==

Urodził się 10 grudnia 1947 roku w Krakowie.

W 1971 roku ukończył Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej AGH.

Od 1971 roku zatrudniony jako asystent stażysta w Instytucie Maszyn i Sterownia Układów Elektroenergetycznych [[Wydział Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej|Wydziału Elektrotechniki Górniczej i Hutniczej]].

W 1980 roku na podstawie pracy "Symulacyjna metoda wyznaczania metrologicznych charakterystyk modeli systemów pomiarowych" uzyskał doktorat.

Jego główne zainteresowania naukowe związane są z pomiarami, a w szczególności z modelowaniem i symulacją systemów pomiarowych.

Autor ponad 70 publikacji i wystąpień konferencyjnych.

Członek Stowarzyszenia Elektryków Polskich.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka SEP, Złota odznaka ZNP

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nalepa-jacek-001411

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy Akademii Górniczo-Hutniczej … 1971/72]. Kraków 1973, s. 108
* Who is who absolwentów Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki [AGH] : [w 45 lecie Wydziału 1952-1997]. Kraków 1999, s. 91, [foto]
* Who is who? elitarnego Wydziału Elektrycznego AGH. Red. J. Czajkowski, Z. K. Witek. Kraków 2002, s. 91, [foto]
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 244, [foto]

{{DEFAULTSORT:Nalepa, Jacek}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''''

Jacek Nalepa

2023-02-11T07:31:52Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Stanisław Nagy

2023-02-11T07:30:07Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Nagy
|given-name=Stanisław
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Stanisław Nagy.jpg
|birth_date=1 września 1960
|birth_place=Oświęcim
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria naftowa, inżynieria gazownicza, termodynamika, geotermia
|function=Prodziekan Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH (2008-2012)
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Srebrny Krzyż Zasługi, Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|Rok_od=2008
|Rok_do=2012
}}
Prof. dr hab. inż. '''Stanisław Nagy''' (1960-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, inżynieria naftowa, inżynieria gazownicza, termodynamika, geotermia

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 września 1960 roku w Oświęcimiu.

W latach 1979-1984 studiował na Wydziale Wiertniczo-Naftowym AGH, uzyskując tytuł zawodowy magistra inżyniera górnika z zakresu gazownictwa ziemnego.
W 1984 roku rozpoczął pracę inżyniera w Zakładzie Przepływów w Złożach i Termodynamiki Instytutu Wiertniczo-Naftowego [[Wydział Wiertniczo-Naftowy|Wydziału Wiertniczo-Naftowego]] AGH.

W 1988 roku na podstawie pracy "Badanie wpływu procesu kondensacji frakcjonowanej na efekt dławienia izentalpowego gazu ziemnego" uzyskał doktorat.

W 2004 roku na podstawie rozprawy "Zjawiska adsorpcyjne i kapilarne w układach gazowo-kondensatowych w zbitych skałach porowatych" uzyskał stopień doktora habilitowanego.

W latach 2008-2012 był prodziekanem Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH.

Od 2012 roku kierownik Katedry Inżynierii Gazowniczej.

W 2013 roku otrzymał tytuł profesora nauk technicznych.

Specjalizuje się w zagadnieniach z zakresu energetyki, górnictwa, geologii inżynierskiej, inżynierii i ochrony środowiska. Jego prace badawcze skupiają się na inżynierii gazowniczej, naftowej oraz termodynamice.

Profesor i wykładowca w Katedrze Inżynierii Gazowniczej na Wydziale Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej w Krakowie.

Wykłada również w Instytucie Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN. Specjalista do spraw inżynierii złóż geotermalnych w Centrum Podstawowych Problemów Gospodarki Surowcami Mineralnymi i Energią PAN, korespondent Wydziału Nauk Technicznych tej instytucji od 2019 roku.

Wizytował między innymi Technische Universität Bergakademie we Freibergu oraz Uniwersytet Al-Farabiego w Ałmaty.

Promotor ponad 10 prac doktorskich.

Autor i współautor ponad 220 publikacji, w tym 5 książek. Autor i współautor ponad 100 niepublikowanych prac naukowo-badawczych.

Jest pracownikiem Katedry Inżynierii Gazowniczej WWNiG.

Jest przewodniczącym Rady Dyscypliny Naukowej Inżynieria Środowiska, Górnictwo i Energetyka.

Członek m.in. Stowarzyszenia Naukowo-Technicznego Inżynierów i Techników Przemysłu Naftowego i Gazowniczego, Naczelnej Organizacji Technicznej, Society of Petroleum Engineers of AIME, Komitetów Górnictwa i Problemów Energetyki Polskiej Akademii Nauk, Rady Naukowej ISMiGE PAN, Rady Zarządzającej SPE Poland Section, Rady Programowej Małopolsko-Podkarpackiego Klastra Czystej Energii, Rady Programowej Centrum E-learningu AGH, sekretarz Komisji Zagrożeń Cywilizacyjnych Polskiej Akademii Umiejętności.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Medal "Zasłużony dla Górnictwa Naftowego i Gazownictwa", Generalny Dyrektor Górniczy III stopnia

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/nagy-stanislaw-003274

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 299-300, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1986/87]. Kraków 1986, s. 121
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243-244, [foto]
* Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie : sprawozdanie władz z działalności w latach 2008-2016. Kraków 2016, s. 5

==== Inne ====

* OIL-GAS AGH 2012 [online] [przeglądany 20.04.2021]. Dostępny w: https://inzynieria.com/fotogalerie/branzy/fotogaleria/8/458,oil-gas-agh-2012,zdjecie-11
* Stanisław Nagy (inżynier) – Wikipedia, wolna encyklopedia [online] [przeglądany 20.04.2021]. Dostępny w: https://pl.wikipedia.org/wiki/Stanis%C5%82aw_Nagy_(in%C5%BCynier)

{{DEFAULTSORT:Nagy, Stanisław}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 11.02.2023'''''

Stanisław Nagy

2023-02-11T07:29:39Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Franciszek Michał Nadachowski

2023-02-10T16:39:56Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Nadachowski
|given-name=Franciszek Michał
|honorific-prefix=Prof. zw. dr inż.
|image=Franciszek_Nadachowski.jpg
|birth_date=9 września 1923
|birth_place=Warszawa
|death_date=6 lipca 2012
|fields=inżynieria materiałowa, ceramika ogniotrwała
|function=Dziekan Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH (1981–1984), (1990–1993)
|faculty=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski
|name=Franciszek Michał Nadachowski
|image_size=11344
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Ceramiczny
|Rok_od=1967
|Rok_do=1971
}}
Prof. zw. dr inż. '''Franciszek Michał Nadachowski''' (1923–2012)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, ceramika ogniotrwała

== Nota biograficzna ==
Urodził się 9 września 1923 roku w Warszawie. Zmarł 6 lipca 2012 roku. Pochowany w Krakowie na Cmentarzu Bronowice.

Dyplom uzyskał w 1949 roku na Wydziale Chemii Politechniki Śląskiej w Gliwicach.

Doktorat obronił w AGH w 1960 roku, docentem został w 1963 roku. Tytuł naukowy profesora nadzwyczajnego otrzymał w 1969 roku, a profesora zwyczajnego w 1974 roku.

Pracownik naukowo-badawczy Hutniczego Instytutu Badawczego w Gliwicach (1949-1963). Zajmował tam kolejno stanowiska: asystenta,kierownika oddziału,kierownika działu i kierownika zakładu.

Z Akademią Górniczo-Hutniczą związany w latach 1963-1993, gdzie pracował na stanowisku docenta (1963-1969) w Katedrze Materiałów Ogniotrwałych na [[Wydział Ceramiczny|Wydziale Ceramicznym]], którym kierował w latach 1965-1993. W latach 1981–1984 i 1990–1993 pełnił funkcję dziekana [[Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki|Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki]] AGH, a wcześniej prodziekana (1967-1971)Wydziału Ceramicznego i zastępcy dyrektora Instytutu. W latach 1972–1981 członek Senatu AGH jako przewodniczący komisji ds. nauki. W latach 1954-1960 pracował jako ekspert Centrali Handlu Zagranicznego w Albanii, Grecji, Egipcie, Indiach, a w okresie 1979-1983 w Japonii, w związku z wdrożeniem licencji AGH.

Autor ponad 100 publikacji dotyczących technologii ceramicznej, w tym 5 książek. Współtwórca 50 patentów, promotor 19 rozpraw doktorskich.
Opracował nową technikę wytwarzania wyrobów ogniotrwałych — kształtki wapienne do produkcji czystych gatunków stali (zastosowane w przemyśle japońskim na polskiej licencji).

Członek Prezydium Komitetu Nagród Państwowych (1971–1988), przewodniczący Sekcji metalurgii, członek redakcji międzynarodowego czasopisma „Ceramics International” (1974-1995), członek Komisji Ceramicznej PAN Oddział Kraków (od 1975), członek Polskiego Towarzystwa Ceramicznego, członek rad naukowych instytutów uczelnianych i resortowych.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], Nagroda Państwowa II stopnia, Nagroda Ministra Edukacji Narodowej

==== Bibliografia publikacji ====
http://badap.agh.edu.pl/autor/nadachowski-franciszek-003630

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====
* Kto jest kim w ceramice : 50 lecie Wydziału Inżynierii Materiałowej i Ceramiki : 1949-1999. [AGH]. Kraków 1999, s. 10, 108-109, [foto]
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. L. Mackiewicz, A. Żołna. Ed. 3. Warszawa 1993, s. 488
* Kto jest kim w Polsce : informator biograficzny. Red. zespół L. Becela [et al.]. Ed. 2. Warszawa 1989, s. 890
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 243, [foto]
* Wydział Inżynierii Materiałowej i Ceramiki AGH w 70-lecie swojej działalności. Kraków 2019, s. 15, [foto]

==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 159 (10 VII 2012), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 160 (11 VII 2012), s. A10 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2012, nr 165 (17 VII 2012), s. A10 [nekr.]

{{DEFAULTSORT:Nadachowski, Franciszek Michał}}
[[Category:Biogramy]]

Wiesław Adam Ludwin

2023-02-10T16:37:12Z

Danuta.Rys: /* Źródła do biogramu */

{{Infobox scientist
|family-name=Ludwin
|given-name=Wiesław Adam
|honorific-prefix=Dr hab. inż., prof. AGH
|image=Wieslaw_Ludwin.jpg
|birth_date=6 luty 1954
|birth_place=Kraków
|fields=telekomunikacja, radiokomunikacja, sieci i systemy o strukturze komórkowej, systemy satelitarne, systemy horyzontowych linii radiowych, technika antenowa
|faculty=Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji
|name=Wiesław Adam Ludwin
|image_size=9935
}}
Dr hab. inż., prof. AGH '''Wiesław Adam Ludwin''' (1954–)

Dyscyplina/specjalności: telekomunikacja, radiokomunikacja, sieci i systemy o strukturze komórkowej, systemy satelitarne, systemy horyzontowych linii radiowych, technika antenowa

== Nota biograficzna ==

Urodził się 6 lutego 1954 roku w Krakowie.

W 1978 roku ukończył Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki AGH.

W 1978 roku rozpoczął pracę w Zakładzie Telekomunikacji Instytutu Automatyki, Inżynierii Systemów i Telekomunikacji [[Wydział Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki|Wydziału Elektrotechniki, Automatyki i Elektroniki]] AGH. Pracował tam do 1986 roku.

W 1982 roku na podstawie pracy "Optymalizacja kodów dla transmisji sygnałów w obecności zakłóceń przy minimum kosztów względnych", napisanej pod kierunkiem profesora Antoniego Pacha, uzyskał doktorat.

W 2005 roku, w Wojskowej Akademii Technicznej w Warszawie, otrzymał stopień doktora habilitowanego w dyscyplinie telekomunikacja specjalność radiokomunikacja.

Jest profesorem w Katedrze Telekomunikacji [[Wydział Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji|Wydziału Informatyki, Elektroniki i Telekomunikacji]] AGH.

Jego zainteresowania naukowe koncentrują się na problemach dotyczących łączności radiowej. W szczególności obejmują zagadnienia projektowania sieci i systemów bezprzewodowych oraz modelowania i analizy ruchu telekomunikacyjnego w systemach łączności ruchomej o strukturze komórkowej.

Autor około 100 publikacji i ponad 50 prac naukowych.

Artykuł "Is Handoff Traffic Really Poissonian?", opublikowany w listopadzie 1995 roku w materiałach czwartej konferencji IEEE International Conference on Universal Personal Communications, ICUPC'95 w Tokio, był i jest cytowany w wielu międzynarodowych publikacjach.

Promotor i recenzent prac doktorskich.

Jest też pracownikiem Państwowej Wyższej Szkoły Zawodowej w Tarnowie.

W latach 1992–1994 był członkiem IEEE. Od 1995 roku jest członkiem Komitetu Programowego Krajowej Konferencji Radiodyfuzji i Radiokomunikacji KKRR.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/ludwin-wieslaw-001333

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* [Skład Osobowy AGH … 1982/83]. Kraków 1983, s. 96
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 204, [foto]

==== Artykuły ====

* Wiesław Ludwin. ''Telekomunikacja Cyfrowa'' 1998, T. 1, z. 1. s. 30, [foto]

==== Inne ====

* Ludwin | Katedra Telekomunikacji AGH [online] [przeglądany 17.09.2021]. Dostępny w: http://kt.agh.edu.pl/pl/user/134?order=field_typ_publikacji&sort=asc

{{DEFAULTSORT:Ludwin, Wiesław Adam}}
[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 10.02.2023'''''

Wiesław Adam Ludwin

2023-02-10T16:35:36Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

Władysław Longa

2023-02-10T15:44:16Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Longa
|given-name=Władysław
|honorific-prefix=Prof. zw. dr hab. inż.
|image=Władysław Longa.jpg
|birth_date=13 marca 1931
|death_date=6 maja 2021
|fields=inżynieria materiałowa, metalurgia, odlewnictwo, termodynamika
|function=Prorektor AGH (1969–1972)
|faculty=Wydział Odlewnictwa
|name=Władysław Longa
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=1968
|Rok_do=1969
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Odlewnictwa
|Rok_od=1972
|Rok_do=1974
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa
|Rok_od=1978
|Rok_do=1981
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prorektor
|Jednostka=AGH
|Rok_od=1969
|Rok_do=1972
}}
Prof. zw. dr hab. inż. '''Władysław Longa''' (1931-2021)

Dyscyplina/specjalności: inżynieria materiałowa, metalurgia, odlewnictwo, termodynamika

== Nota biograficzna ==

Urodził się 13 marca 1931 roku. Zmarł 6 maja 2021 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

W 1950 roku rozpoczął studia na Wydziale Hutniczym Akademii Górniczo-Hutniczej, następnie w 1952 przeniósł się na nowo powstały w 1951 roku Wydział Odlewnictwa. W 1954 roku ukończył studia pierwszego stopnia (inżynierskie), a w roku 1956 studia drugiego stopnia (magisterskie).

W latach 1952-2002 nieprzerwanie był pracownikiem naukowo-dydaktycznym [[Wydział Odlewnictwa|Wydziału Odlewnictwa]]. Pracował w następujących jednostkach: w latach 1952-1959 - Katedra Odlewnictwa, w latach 1959-1966 - Katedra Metalurgii i Odlewnictwa Staliwa, następnie w latach 1966-1969 był kierownikiem Zakładu Technologii Formy w Katedra Technologii Formy, w okresie 1969-1992 kierownik Zakładu Termodynamiki Procesów Odlewniczych, wchodzącego w skład wydziałowego Instytutu Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa, od 1992 roku do przejścia na emeryturę w 2002 roku był kierownikiem Katedry Modelowania Procesów Odlewniczych, utworzonej po rozwiązaniu wydziałowego Instytutu.

W 1962 roku na Wydziale Odlewnictwa na podstawie pracy „Teoria obliczania wielkości nadlewów dla odlewów krzepnących w formach piaskowych” uzyskał stopień doktora, a w 1965 roku, również na Wydziale Odlewnictwa, obronił pracę habilitacyjną „Teoria obliczania procesu krzepnięcia w formach piaskowych odlewów o kształcie złożonym”. W 1966 roku został docentem.

W 1972 roku został profesorem nadzwyczajnym, a w 1979 roku otrzymał tytuł profesora.

Dwukrotnie pełnił funkcję dziekana Wydziału Odlewnictwa, w roku akademickim 1968/69, następnie w lata 1972-1974 oraz dziekana Wydziału Technologii i Mechanizacji Odlewnictwa1 w latach 978-1981. W latach 1969-1972 pełnił funkcję prorektora AGH.

Autor ponad 200 artykułów w wydawnictwach naukowych oraz naukowo-technicznych polskich i zagranicznych z zakresu obliczania nadlewów, obliczania procesów krzepnięcia odlewów w formach piaskowych i metalowych, teoretycznych podstaw analizy różniczkowej krzywych stygnięcia odlewów oraz podstaw modelowania funkcji źródła ciepła przemian fazowych, teorii cieplnej żeliwiaków koksowych.

Promotor prac 9 doktorskich.

W latach 1977–1991 oraz 1995–2001 przewodniczący Stowarzyszenia Wychowanków AGH. W latach 1965-1995 był członkiem Komitetu Hutnictwa (przemianowanego następnie na Komitet Metalurgii) PAN — pełnił funkcję sekretarza oraz przewodniczącego sekcji Teorii Procesów Odlewniczych.

Na emeryturze od 31 grudnia 2001 roku.

==== Bibliografia publikacji ====

https://badap.agh.edu.pl/autor/longa-wladyslaw-003125

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Kronika 60-lecia Stowarzyszenia Wychowanków Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie 1945-2005. Oprac. K. Matl. Kraków 2005, s. 40 - 187
* Kronika Wydziału Odlewnictwa Akademii Górniczo-Hutniczej 1951-2011. Kraków 2011, s. 15, 36, 44
* Pollesch K. K.: Ludzie AGH '99. Kraków 1999, s.78, [foto]

==== Artykuły ====

* Dańko R., Górny M..: Wydział Odlewnictwa AGH. ''Vivat Akademia : AGH'' 2018 nr 19 grudzień, s. 14-20, [foto]
* Fotograficzne wspomnienie prof. Władysław Longi z archiwum AGH.. Vivat Akademia : AGH 2021, nr 24, s. 9, [foto]
* Krajewski W.: Profesor Władysław longa - wspomnienie. ''Vivat Akademia : AGH'' 2021, nr 24, s. 8-9, [foto]
* Longa W.: Mój pięćdziesięcioletni związek z AGH oraz z teorią cieplną odlewnictwa - Eheu, fugaces labbuntur anni. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 112. s. 24-25
* Suchy T.: Jubileusz 50-lecia pracy w AGH Profesora Władysława Longi. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2002, nr 112. s. 23, [foto]

==== Inne ====

* Nie żyje prof. Władysław Longa, były Prorektor AGH [online] [przeglądany 22.03. 2022]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/pracownicy/odeszli/info/article/nie-zyje-prof-wladyslaw-longa-byly-prorektor-agh/

{{DEFAULTSORT:Longa, Władysław }}
[[Category:Biogramy]]

Filozofia angielska

2023-02-10T15:29:39Z

Danuta.Rys:

Filozofia kultury

2023-02-10T15:28:14Z

Danuta.Rys:

Filozofia społeczna

2023-02-10T15:26:52Z

Danuta.Rys:

Historia filozofii

2023-02-10T15:26:09Z

Danuta.Rys:

Aldona Litwiniszyn-Taraszkiewicz

2023-02-10T15:24:10Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Litwiniszyn-Taraszkiewicz
|given-name=Aldona
|honorific-prefix=dr
|image=Litwiniszyn-Taraszkiewicz Aldona.jpg
|birth_date=26 stycznia 1943
|birth_place=Jaworzno
|death_date=11 listopada 2014
|death_place=Kraków
|fields=etyka, filozofia angielska, filozofia kultury, filozofia społeczna, filozofia współczesna, historia filozofii, poezja
|faculty=Wydział Humanistyczny
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
dr '''Aldona Litwiniszyn-Taraszkiewicz''' (1943–2014)

Dyscyplina/specjalności: etyka, filozofia angielska, filozofia kultury, filozofia społeczna, filozofia współczesna, historia filozofii, poezja

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 26 stycznia 1943 roku w Jaworznie. Zmarła 11 listopada 2014 roku w Krakowie. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Absolwentka filologii polskiej oraz filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach pracowała krótko jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 26 w Krakowie. Następnie trafiła do [[Instytut Nauk Społecznych|Instytutu Nauk Społecznych]] AGH (późniejszy [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych]], późniejszy [[Wydział Humanistyczny]]).

Pracując w AGH na stanowisku starszego asystenta obroniła rozprawę doktorską z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam także złożyła i przedstawiła rozprawę habilitacyjną.

Autorka kilku książek oraz szeregu artykułów naukowych z dziedziny filozofii i filozofii kultury. Autorka sześciu tomików poezji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/litwiniszyn-taraszkiewicz-aldona-000400

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Litwiniszyn A.: Dzikie wino. ''Biuletyn AGH'' 2010, nr 34, s. 45, [foto]
* Litwiniszyn A.: Jesiennie. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 56/57, s. 41
* Litwiniszyn A.: Poezja i filozofia : rozmowa - wywiad dr. Józefa Szerłomskiego z dr Aldoną Litwiniszyn. Rozm. J. Szerłomski. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1997, nr 44/45, s. 59-60
* Medale Komisji Edukacji Narodowej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2004, nr 135, s. 12
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 59-60, [foto]
* Siciński M.: Wspomnienie o Aldonie Litwiniszyn. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 87, s. 30
* Szerłomski J.: Z magii ziół eliksir poetycki Aldony Litwiniszyn. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 33-34, [foto]
* Szerłomski J.: Poezja ludzkiej łąki. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2000, nr 681/82, s. 23, [foto]

==== Inne ====

* Baza Nauka Polska [online]. Identyf. 36454 [przeglądany 07.12.2017]. Dostępny w: http://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=36454&_k=5imi1h
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 06.03.2017]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT: Litwiniszyn-Taraszkiewicz, Aldona}}

[[Category:Biogramy]]

Aldona Litwiniszyn-Taraszkiewicz

2023-02-10T15:23:34Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Litwiniszyn-Taraszkiewicz
|given-name=Aldona
|honorific-prefix=dr
|image=Litwiniszyn-Taraszkiewicz Aldona.jpg
|birth_date=26 stycznia 1943
|birth_place=Jaworzno
|death_date=11 listopada 2014
|death_place=Kraków
|fields=etyka, filozofia angielska, filozofia kultury, filozofia społeczna, filozofia współczesna, historia filozofii, poezja
|faculty=Wydział Humanistyczny
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej
}}
dr '''Aldona Litwiniszyn-Taraszkiewicz''' (1943–2014)

Dyscyplina/specjalności: etyka, filozofia angielska, filozofia kultury, filozofia społeczna, filozofia współczesna, historia filozofii, poezja

== Nota biograficzna ==

Urodziła się 26 stycznia 1943 roku w Jaworznie. Zmarła 11 listopada 2014 roku w Krakowie. Pochowana na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Absolwentka filologii polskiej oraz filozofii Uniwersytetu Jagiellońskiego. Po studiach pracowała krótko jako nauczycielka w Szkole Podstawowej nr 26 w Krakowie. Następnie trafiła do [[Instytut Nauk Społecznych|Instytutu Nauk Społecznych]] AGH (późniejszy [[Wydział Nauk Społecznych Stosowanych]], późniejszy [[Wydział Humanistyczny]]).

Pracując w AGH na stanowisku starszego asystenta obroniła rozprawę doktorską z filozofii na Uniwersytecie Jagiellońskim. Tam także złożyła i przedstawiła rozprawę habilitacyjną.

Autorka kilku książek oraz szeregu artykułów naukowych z dziedziny filozofii i filozofii kultury. Autorka sześciu tomików poezji.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Medal Komisji Edukacji Narodowej]]

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/litwiniszyn-taraszkiewicz-aldona-00400

== Źródła do biogramu ==

==== Artykuły ====

* Litwiniszyn A.: Dzikie wino. ''Biuletyn AGH'' 2010, nr 34, s. 45, [foto]
* Litwiniszyn A.: Jesiennie. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1998, nr 56/57, s. 41
* Litwiniszyn A.: Poezja i filozofia : rozmowa - wywiad dr. Józefa Szerłomskiego z dr Aldoną Litwiniszyn. Rozm. J. Szerłomski. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1997, nr 44/45, s. 59-60
* Medale Komisji Edukacji Narodowej. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2004, nr 135, s. 12
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2020. Oprac. H. Sieński. Kraków 2020, s. 59-60, [foto]
* Siciński M.: Wspomnienie o Aldonie Litwiniszyn. ''Biuletyn AGH'' 2016, nr 87, s. 30
* Szerłomski J.: Z magii ziół eliksir poetycki Aldony Litwiniszyn. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 1999, nr 69, s. 33-34, [foto]
* Szerłomski J.: Poezja ludzkiej łąki. ''Biuletyn Informacyjny Pracowników AGH'' 2000, nr 681/82, s. 23, [foto]

==== Inne ====

* Baza Nauka Polska [online]. Identyf. 36454 [przeglądany 07.12.2017]. Dostępny w: http://nauka-polska.pl/#/profile/scientist?id=36454&_k=5imi1h
* Zarząd Cmentarzy Komunalnych. Internetowy Lokalizator Grobów [online] [przeglądany 06.03.2017]. Dostępny w: http://www.rakowice.eu/

{{DEFAULTSORT: Litwiniszyn-Taraszkiewicz, Aldona}}

[[Category:Biogramy]]

Kazimierz Piotr Liszka

2023-02-10T15:09:07Z

Danuta.Rys: /* Bibliografia publikacji */

{{Infobox scientist
|family-name=Liszka
|given-name=Kazimierz Piotr
|honorific-prefix=Prof. dr hab. inż.
|image=Kazimierz Liszka.jpg
|birth_date=20 czerwca 1931
|birth_place=Chełmiec
|death_date=28 kwietnia 2018
|fields=górnictwo, geologia inżynierska, eksploatacja złóż ropy i gazu,
|function=Dziekan Wydziału Wiertniczo-Naftowego AGH (1981–1984)
|faculty=Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu
|awards=Złoty Krzyż Zasługi, Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski, Medal Komisji Edukacji Narodowej,
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Dziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1981
|Rok_do=1984
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1969
|Rok_do=1972
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1984
|Rok_do=1987
}}{{Funkcja
|Stanowisko=Prodziekan
|Jednostka=Wydział Wiertniczo-Naftowy
|Rok_od=1990
|Rok_do=1993
}}
Prof. dr hab. inż. '''Kazimierz Piotr Liszka''' (1931-2018)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo, geologia inżynierska, eksploatacja złóż ropy i gazu

== Nota biograficzna ==
Urodził się 20 czerwca 1931 roku w miejscowości Chełmiec. Zmarł 28 kwietnia 2018 roku. Pochowany na Cmentarzu Rakowickim w Krakowie.

Ukończył Akademię Górniczo-Hutniczą w 1955 roku. W tym samym roku rozpoczął prace w Zakładzie Eksploatacji Ropy Katedry Kopalnictwa Naftowego [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]].

Stopień doktora uzyskał w 1960 roku, doktora habilitowanego w 1964 roku, profesora nadzwyczajnego w 1973 roku, a profesora zwyczajnego w 1991 roku.

Głównymi kierunkami jego działalności naukowej były: eksploatacja złóż ropy i gazu, przepływy płynów przez ośrodki porowate oraz zagospodarowanie złóż ropy i gazu.

W latach 1969–1972, 1984–1987, 1990–1993 pełnił funkcję Prodziekana a w latach 1981–1984 Dziekana Wydziału Wiertniczo-Naftowego AGH. W latach 1966–1967 był kierownikiem Katedry Kopalnictwa Naftowego Wydziału Górniczego AGH, w latach 1967–1993 kierownikiem Zakładu Eksploatacji Złóż Ropy Naftowej Wydziału Wiertniczo-Naftowego AGH, w latach 1993–2001 kierownikiem Pracowni Eksploatacji Otworowej Wydziału Wiertnictwa, Nafty i Gazu AGH.

Był członkiem Sekcji Wiertnictwa i Górnictwa Otworowego PAN (od 1991 roku). Zasiadał w Radzie Naukowej IGNiG w Krakowie (1983–1990) oraz w Radzie Naukowo-Technicznej Ośrodka Badawczo-Rozwojowego Techniki Geologicznej w Warszawie (1977–1990). W latach 1979-1981 profesor kontraktowy Uniwersytetu Madagarskiego w Tananariwie, a w latach 1987-1989 profesor kontraktowy Wyższego Instytutu Technologii Przemysłu i Górnictwa w Gafsie w Tunezji.

Autor ponad 80 publikacji, w tym 4 książek i 4 patentów. Wypromował siedmiu doktorów.

==== Odznaczenia i nagrody ====
[[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Złota Odznaka Zasłużony dla Górnictwa RP, Odznaka Honorowa za Zasługi dla Przemysłu Naftowego i Gazowniczego.

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/liszka-kazimierz-003264

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* 40th anniversary 1967-2007. Drilling, Oil and Gas Faculty AGH University of Science and Technology in Cracow. Kraków 2007, s. 33, 203-204, [foto]
* Jubileusz 50-lecia : 1967 - 2017 : Wydział Wiertnictwa, Nafty i Gazu Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica w Krakowie. Kraków 2017, s. 296, [foto]
* Non omnis moriar… : groby profesorów AGH Cmentarz Rakowicki. Z. 2019. Oprac. H. Sieński. Kraków 2019, s. 113-114, [foto]
* [Skład Osobowy AGH … 1956/57]. Kraków 1957, s. 56,60, 71
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 202, [foto]

==== Artykuły ====
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 102 (4 V 2018), s. A8 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 105 (8 V 2018), s. A11 [nekr.]
* ''Dziennik Polski'' 2018, nr 114 (18 V 2018), s. A11 [nekr.]
* ''Gazeta Krakowska'' 2018, nr 102 (4 V 2018), s. 25 [nekr.]
==== Inne ====
* Zmarł prof. Kazimierz Liszka [online] [przeglądany 15.05.2018]. Dostępny w: https://www.agh.edu.pl/info/article/zmarl-prof-kazimierz-liszka/

{{DEFAULTSORT:Liszka, Kazimierz Piotr}}
[[Category:Biogramy]]

Józef Lewicki

2023-02-03T13:42:55Z

Danuta.Rys: /* Książki */

{{Infobox scientist
|family-name=Lewicki
|given-name=Józef
|honorific-prefix=Dr inż.
|image=Józef Lewicki.jpg
|birth_date=1 marca 1944
|birth_place=Bratkowice
|fields=górnictwo i geologia inżynierska, górnictwo odkrywkowe, niegórnicze zastosowania techniki strzeleckiej, technika strzelnicza w górnictwie budownictwie i inżynierii środowiska
|faculty=Wydział Górnictwa i Geoinżynierii
|awards=Medal Komisji Edukacji Narodowej, Srebrny Krzyż Zasługi, Złoty Krzyż Zasługi
}}
Dr inż. '''Józef Lewicki''' (1944-)

Dyscyplina/specjalności: górnictwo i geologia inżynierska, górnictwo odkrywkowe, niegórnicze zastosowania techniki strzeleckiej, technika strzelnicza w górnictwie budownictwie i inżynierii środowiska

== Nota biograficzna ==

Urodził się 1 marca 1944 roku w Bratkowicach w powiecie rzeszowskim.

W 1969 roku ukończył Wydział Górniczy AGH. W tym samym roku rozpoczął pracę asystenta stażysty w Zakładzie Robót Udostępniających i Hydromechanizacji Instytutu Górnictwo Odkrywkowego [[Wydział Górniczy|Wydziału Górniczego]] AGH.

W 1978 roku na podstawie pracy "Laboratoryjna metoda badania zależności efektu kruszenia skały od własności materiałów wybuchowych" przygotowanej w Zakładzie Materiałów Wybuchowych Centralnego Laboratorium Materiałów Wybuchowych i Techniki Strzelniczej Instytutu Górnictwa Odkrywkowego Wydziału Górniczego uzyskał doktorat.

Autor ponad 40 publikacji, w tym 2 książek i 1 patentu oraz ponad 250 prac niepublikowanych.

Promotor około 30 inżynierów i magistrów inżynierów.

Członek Komitetu Organizacyjnego cyklicznych Konferencji Technika Strzelnicza w Górnictwie, Sekcji Górnictwa Odkrywkowego Komitetu Górnictwa PAN.

Posiadał uprawnienia wyższego dozoru ds. techniki strzelniczej, kierownik Ruchu Zakładu Górniczego. Rzeczoznawca WUG.

W 2010 roku przeszedł na emeryturę.

==== Odznaczenia i nagrody ====

[[Srebrny Krzyż Zasługi]], [[Złoty Krzyż Zasługi]], [[Medal Komisji Edukacji Narodowej]], Srebrna Odznaka "Zasłużony dla Górnictwa"

==== Bibliografia publikacji ====
https://badap.agh.edu.pl/autor/lewicki-jozef-004465

== Źródła do biogramu ==

==== Książki ====

* Górnictwo odkrywkowe w Akademii Górniczo-Hutniczej : [jubileusz 40-lecia Katedry Górnictwa Odkrywkowego, 55-lecia Górnictwa Odkrywkowego w AGH]. Kraków 2004, s. 107, [foto]
* Kronika i spis absolwentów Akademii Górniczo-Hutniczej im. Stanisława Staszica 1919-1979. T. 1. Pion górniczy. Kraków 1979, s. 146
* Mazurkiewicz M.: Jak zostałem profesorem czyli pół wieku w AGH. Kraków 2016, s. 237-238
* [Skład Osobowy AGH … 1969/70]. Kraków 1970, s. 44
* Wielka Księga 85-lecia Akademii Górniczo-Hutniczej. [Oprac.] zespół aut. K. Pikoń (red. naczelny), A. Sokołowska (dyrektor projektu), K. Pikoń. Gliwice 2004, s. 199, [foto]

{{DEFAULTSORT:Lewicki, Józef}}

[[Category:Biogramy]]

'''''stan na dzień 31.01.2023'''''